Atos 4
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Káa si ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì gbí-gbi kû ꞌdè có ji ndâ ꞌduù, ndú mâ giì zekeꞌo, ndú giì ŋò ndâ ꞌbí bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta kùṛo ndâ mbe kû kpolo tí ꞌbá-Mbíṛì, giì je ndâ Sàdùkáyò, tí ndâ ꞌbí ŋa ꞌduù gbí òkò tí ndâ Jùdéyà mbe ùnje gítí bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú lá, gbo ndú gbíṛì gî.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Có tí nó mbe kpolo tàkòcò ndâ kpo-kpò ꞌduù tí nò náa ndú giì ya tí gítí ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì nò a có bà nìbà i mì ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì ji ndâ ꞌduù gítí bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú, náa ndú kû kò ta kò ji ndâ ꞌduù énó máa, Jézù ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî nô.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Ndú bà-i-nò giì kaa ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì ya tí gí gbí zàà, wàa à ꞌví giì ꞌviiki gbí có mì ndú ta ꞌbí yé, tacó ṛi ta o tí nò ta gî.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Káa ndâ ꞌduù me mbè ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe ꞌdi ndâ có tí nó náa ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì ꞌdè ta ꞌdêꞌo tí nò nò giì ùnje gítí có mì Jézù gî. Muu ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù ꞌdáá gî toko mítí ndâ ká ŋìnó ta o tí nò giì dù dê gítí ndâ ꞌdakò álìfì vô.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Yé mâ giì too gî, ndâ kpo-kpò ꞌduù, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá, ta ndâ mbe nìbà tàkìì mì ndâ Jùdéyà, giì kili mí Jèrùzàlémè,
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 ta ndâ Ánà (tí ꞌbí ká Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndú náa ngáángbá gba mì ndô Ròmánò mò yí ꞌdo gbí nèté gî), giì je Kàyífà, giì je ndâ Jòvánì ta Àlèsándòrò, ta ndâ ꞌbí ꞌduù náa ṛèngbó bà jò ndú ꞌdo a i tí ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Ndú giì tuu tú gí tàkò ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì ꞌdo gbí zàà. À mâ giì kaa ndú gì tí gí kùṛo ndú gî, ndú giì kaa ndú mí gbí uù, bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee gbí nje ndú máa, «Yo bàkà i tí nò ta ŋa kpokèjì ngàyi? Yo bàkà i tí nò ta ŋa wotí mì yè? Ṛè ꞌduù tí nò mbe je wotí tí nò ji yo nò a ꞌdi?»
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Káa Bèṛi-mì-Mbíṛì giì je wotí ji Pìyétòrò me gbolò, bìndi yí giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo tí ndâ gba mì ndâ ꞌduù, giì je yo tí ndâ kpo ꞌduù,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 yo wúnó má kû ꞌvee gbí nje ze a i gítí có nambeè tí nó náa ze bàkà ji ꞌdakò tí nó táánò mbe kû ìṛì ta to nó, yo má kû ꞌvee a kpokèjì bà ꞌvala yí mì ze,
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 tàkòcò ye peteke gítí bà ꞌvìsì có ji yo tí ndâ gba, ta ndâ kpo ꞌduù, ta yo tí ndâ kòtí Ìzìrìyélì ꞌdáá gî, ngé ma, máa, ze ꞌvala ꞌdakò tí nó ta ṛè mì Jézù tí nó tí Bìndi-Mbíṛì mbe gì ꞌdo Názàrètì nô, Jézù tí nó náa yo táánò gbì yí mítí njèèkpè mû, káa Mbíṛì giì ꞌvala yí ꞌdo gbí ku gî nô. ꞌDakò tí nó wúnó kû ṛò tíyò kùṛo yo ta séꞌi cee mbéé ꞌdo tí wó gî nó a i ta ṛè mì wó tí Jézù,
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 tí díí tí nó náa à cu có gítí mí gbí wáràgà mì Mbíṛì, máa,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Tacó à nì ṛè ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù muu to tí nó ji ndâ ꞌduù máa, yí a mbe ꞌvala ndoo, á bìndi ṛè wó nò lá.»
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Nje ndâ gba ta ndâ kpo ꞌduù giì ꞌdèè gítí ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì gî. Ndú mâ giì ꞌviiki ṛèngbó ndú gbí òkò tí ndú, ndú giì ŋò ndú ni ká tí ndâ ꞌduù sínò jé mbe ki tí ndú njewu ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà tàkìì mì ndâ Jùdéyà lá ni gî. Ndú delè giì ŋò ni gî máa, ndú táánò kû dù a i ta Jézù.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Káa ndú mâ giì ŋò ꞌdakò tí nó náa ndú ꞌvala yí nó kû ṛò tíyò ṛègbà tí ndú, bà ꞌdè có giì dù káa kpò ndú gî.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Tacó énò, ndú giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo yèè ꞌdo gbí ngbàngà gí ndiì tacó wàa ndâ gba ꞌví waa ta có.»
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì mâ giì yèè ꞌdo gbí ngbàngà gí ndiì gî, ndâ gba giì ꞌbìtà bà ꞌviiki gbí có mì ndú, máa, «Ndoo kpónó ꞌví bàkà a ŋa yè ta ndâ ꞌdakò tí nò? Tacó ndâ ꞌduù Jèrùzàlémè ꞌdáá gî ŋò ŋa tende seṛè tí nó náa ndú bàkà nó gî. Káa ŋìnò a i ŋìnó mbe je kponje ꞌdo nje ndoo gî nó ká nò.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 I ŋìnó náa ndoo kpónó bà ni bà bàkà gî nó káa bà ṛò bà ꞌvèè có seṛè tí nó gí kùṛo, ta bà ci ndú máa, ndú kákáꞌi ꞌví nì ṛè Jézù tí nò ji ꞌbí ꞌduù lá.»
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Ndâ gba mâ giì ꞌviiki gbí có mì ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì cee gî, ndú giì tèꞌé tí ndú, bìndi ndú giì ci ndú, máa, «Ndòngbú tí yo bà nìbà i ji ndâ ꞌduù ta ṛè Jézù ꞌví dù káa yí nò.»
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Káa ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Yo koṛo muu yo, yúcó kùṛo Mbíṛì má a bà ꞌdi có mì yo mì ze á co tí bà ꞌdi có mì wó tí Mbíṛì, wàa ze ꞌví ꞌdi ndòngbú có ŋìnó náa yo bà ꞌdè ji ze nô.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Tacó ze bà ṛò tíyò ꞌdo tí bà ma có i tí nó náa ze ŋò ta ṛo ze gî nó wálá. Ze delè gítí bà nè nje ze a ꞌdo tí bà ma có tí nó náa ze ꞌdi ta tù ze gî nò wálá.»
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Káa ndâ gba giì ci ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì kákáꞌi, máa, «Ndòngbú tí yo.» Ndú ꞌde kpokèjì bà waa có mítí ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì ta o tí nò lá, tacó ndâ ꞌduù ꞌdáá gî ta o tí nò kû ùlù Mbíṛì tacó i tí nó mbe bàkà tí nô.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 ꞌDakò tí nó náa ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì bàkà seṛè tí nò mítí wó nò a ꞌduù ta ndoò tí wó ndii ziꞌduù-só gî.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 À mâ giì njaanga ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì ꞌdo gbí zàà gî, ndú giì ya gí ꞌbá, bìndi ndú giì ꞌvanda ndi ndâ có tí nó náa ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá, ꞌdè ji ndú nó ji ndâ ꞌbí ka ndú mbe ùnje gítí có mì Jézù.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Ndâ ka ndâ Pìyétòrò ta Jòvánì mâ giì ꞌdi ndi ndâ có tí nò, ndú giì ꞌdeke tí ndú ta njembí ndú gbaànjé ji Mbíṛì énó máa,
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 A wò dígísèé ká tuu Bèṛi mì lo tí Mbíṛì gí bà wu có mí gbí nje gù ze tí Dàvídè, tí bòò mì lo, bìndi yí giì ꞌdè có énó máa,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Ndâ kpo-kpò gba muu to tí nó kû ja gó,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 «Có tí nò náa Dàvídè ꞌdè nò dú giì bàkà tí gî. Tacó ndâ Èródè ta Pónísìyò Pìlátò táánò giì toko có ta ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó, ta ndâ Ìzìrìyélì mí gbí gbata tí nó, gítí Jézù tí Bòò mì lo náa wò kaa yí mò gí mì lo gî, náa wò je yí tí Bìndi lo tí Mbíṛì nô.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Ndú dígísèé toko có tí nò ká tacó bà bàkà ndâ i tí nó ꞌdáá gî náa wò ta wotí mì lo tí Mbíṛì koṛo có gítí ndú cee sàà gî, máa, ndú kèjì gí bà bàkà tí nô.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Nògí, koṛo muu lo gítí ndâ cí tí nó náa ndú ci ta ze nô, Mbe tí ze. Konì ndâ bòò mì lo, tacó wàa, ndú ꞌví ma có mì lo ta yú njembí ndú.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Yaꞌva ꞌbì lo, wàa wò ꞌví ꞌvala ndâ mbe nòꞌo. Wàa, wò delè ꞌví bàkà ndâ seṛè, ta ndâ i ŋìnó mbe ꞌdèè nje ndâ ꞌduù gî nó, ta ṛè mì Jézù tí Bòò mì lo náa wò kaa yí mò gí mì lo gî nô.»
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù mâ giì ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì cee gî, to giì tanga tí tí bàndò tí nó náa ndú kili mítí nô. Bèṛi-mì-Mbíṛì bà-i-nò giì je wotí ji ndú me gbolò, bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ma có mì Mbíṛì ta gúku tí ndú wálá.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ndâ kpédélé mbe ùnje gítí có mì Jézù ꞌdáá gî ta o tí nò giì eṛe gba có mì ndú ká gbaànjé, ta vò njembí gbí òkò tí ndú wálá. ꞌBí ꞌduù delè mbe nì, «I mì ye,» gítí ꞌdóó i mì wó ta o tí nò gbí òkò tí ndú wálá. Ndâ i ŋìnó náa ndú kili nó ꞌdáá gî tacó tí ndâ ꞌduù ꞌdáá gî.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Ta o tí nò, ndâ tú mì Jézù giì dù kû ma có bà ꞌvala ndi Mbe tí ndoo tí Jézù ꞌdo gbí muuꞌdú wó ta wotí ká tí . Mbíṛì delè giì cù ꞌdê ngo cù wó me gbolò mítí ndú ꞌdáá gî.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 ꞌBí ꞌduù gbí òkò tí ndú mbe wa i ta o tí nò wálá, tacó ndâ ꞌduù ŋìnó gbí òkò tí ndú ta to njí kuu mì ndú, ta ndâ ꞌduù ŋìnó ta ꞌbá kuu mì ndú nó, giì sì ndâ i tí nò gí ꞌdè,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 bìndi ndú giì kaa mboo tàkò ndâ i tí nò ji ndâ tú mì Jézù. Ndâ tú mì Jézù giì njèè ji ndâ ꞌduù ŋìnó tí ndâ mbe yê gbí òkò tí ndú náa à ꞌví je ji ndú nô.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 — ausente —
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 — ausente —
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.