Atos 2
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Ta sili ziꞌduù-só-nje muuꞌbì bìndi o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì, ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù giì kili mí tà gbèe tàꞌi.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Ndú bà-i-nò giì gu káa ndiì ta wo i go wo gbolò pípìṛi nô kû gì ꞌdo tàṛì. Wo i tí nò giì yè tàꞌi tí ndú gî.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Bìndi ndú giì ŋò ꞌbí i go meme wu nó njèè cee muu ndú ꞌdáá gî.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Bèṛi-mì-Mbíṛì bà-i-nò giì je wotí ji ndú ꞌdáá gî me gbolò, bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌdè có gbí ndâ ꞌbí ŋa tende nje có ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì.
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Ta o tí nò, ndâ Jùdéyà ŋìnó mbe zèè có gítí tàkìì mì ndú kácá-kácá nó kili ꞌdo muu to tí nó ꞌdáá gî mí Jèrùzàlémè.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Ndú mâ giì ꞌdi ŋa wo i tí nò, ndú giì kili ꞌdáá gî mí bà gbèe to ta ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù. Káa nje ndú ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî, tacó ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî giì dù kû ꞌdi kòcò ndâ tú mì Jézù kû ꞌdè có gbí ndâ nje có mì ndú.
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Bà ꞌdè có giì dù káa kpò ndú ꞌdáá gî gî. Ndú giì si káa nje ndú nga-ngàà kû zeke ta ndâ tú mì Jézù.
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 Káa à giì bàkà ée, káa ndoo kû ꞌdi gbí ndâ có tí nó náa ndú kû ꞌdè nó gbí ndâ ꞌdóó nje có mì ndoo gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî?
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndoo gì ꞌdo Pàrásìyà, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Mídì, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Èlámì, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Mèsòpòtámìyà, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ká ꞌdo gbí ndâ to Jùdéyà to nô, ndâ ꞌbí ꞌduù gí ꞌdo Kàpàdósìyà, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Póndùsù, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Ásìyà,
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Fìríjìyà, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Pàfílìyà, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Másìrì, ta ndâ to Líbìyà á dê-dê ta Sìrínì, ndâ ꞌbí ꞌduù a ndâ wiṛi tí ndâ Jùdéyà ta ndâ ꞌbí tende ŋa ꞌduù mbe kaa tí ndú gí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gî mbe gì ꞌdo Rómà,
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Kèrétì, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Àrábìyà. Káa ndoo ꞌdáá gî kû ꞌdi gbí ndâ có tí nó náa ndú kû ꞌdè gítí ndâ kpo-kpò i tí nó náa Mbíṛì bàkà nó gbí ndâ ꞌdóó nje có mì ndoo.»
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Nje ndú ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî. Bà ꞌdè có gítí i tí nò mbe bàkà tí nò giì dù káa kpò ndú maa gî. Bìndi ndú giì dù kû ꞌvee gbí ŋa i tí nò gbí òkò tí ndú.
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 Káa, ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú giì dù kû lòkóꞌbò có gítí énó máa, «Ṛúꞌbù ngú cû ndii muu ndâ ka yo gî.»
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Káa Pìyétòrò bà-i-nò giì a gí yaà, bìndi sè ndâ ꞌbí ka wó tú mì Jézù muuꞌbì-nje gbaànjé ꞌdáá gî giì a gí tàkò wó. Bìndi Pìyétòrò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò bìnjìì nò ta kòcò wó ngéé gí yaà, máa, «Yo tí ndâ ꞌduù Jùdéyà, ta yo tí ndâ ꞌduù tí nó ꞌdáá gî mbe kû ꞌvala gbí gbata Jèrùzàlémè nó, yo si bà giṛiꞌo gítí i tí nó mbe bàkà tí nó mí to. Yo sè tù yo, wàa yo ꞌví ꞌdi gbí có tí nó náa ye kèjì gí bà ꞌdè ji yo nó nìkì maa.
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 À tí ndâ ꞌdakò tí nó me pe go có tí nò náa yo kû koṛo nò lá. Tacó ṛi kpónó káa ṛi dúꞌo.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 Ŋìnò a i tí nó náa Jówèlì, tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì dígísèé, ꞌdè có gítí énó máa, Mbíṛì máa,
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‹Ye bà si Bèṛi mì ye ꞌví gì gí gbí njembí ndâ ꞌduù ꞌdáá gî gbí ndâ ndòngbú sili tí ò kèjì nô.
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 Ye bà si Bèṛi mì ye ꞌví gì gí gbí njembí mí muu ndâ bòò mì ye ta ndâ jú i-gbí-kecì mì ye,
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 Ye bà giì tùbà ndâ seṛè mì ye mí tàṛì yaà,
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 Ṛo ṛi bà giì ꞌdi gî,
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû nì «Ákoo» ji Mbe tí ndoo nó ꞌdáá gî bà ꞌde ꞌválá gî.›
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 «Ndâ kòtí Ìzìrìyélì, yo sè tù yo gítí có tí nó náa ye kpónó kèjì gí bà ꞌdè nô. Jézù tí nò mbe gì ꞌdo Názàrètì nò táánò a ꞌdakò náa a Mbíṛì ká wu yí ji yo. Táánò si yí kuu gbí òkò tí yo nó, Mbíṛì je a yí tí mbe bàkà ndâ kpo-kpò i, ta ndâ seṛè, ta ndâ i ŋìnó mbe tùbà wotí mì wó tí Mbíṛì, á go ŋìnó náa yo ꞌdáá gî ŋò ni gî nô.
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 Mbíṛì táánò je ꞌdakò tí nò mí ꞌbì yo ꞌdo ká gbí ꞌdóó có mì wó gbí njembí wó tí Mbíṛì náa yí ŋò ni sàà kùṛo gî. Yo táánò giì kpì ngbàngà tí wó ji ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nô, bìndi ndú giì gbì yí mítí njèèkpè mû ta ꞌve ndeṛè.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 Yo táánò zi yí gî, káa Mbíṛì giì te yí gí yaà ꞌdo gbí ku gî. Mbíṛì ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó, tacó wotí mì ku gítí bà zèè yí mí gbí zàà mì wó tí ku ngé gî wálá.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 Tacó Dàvídè tí gbolò gba mì yo tí ndâ Jùdéyà táánò ꞌdè có gítí wó énó máa,
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Tacó énò, tàkòcò ye ta o ꞌdáá gî ká pétékèꞌi.
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 Tacó wò bà jee lilí ye mí ꞌbá mì ndâ ku wálá,
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 Wò tùbà ndâ kpokèjì mì ꞌválá ji ye gî,
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 «Ndâ náꞌvindí ye, ye kpónó kû ꞌdè có ji yo ngbáṛángàꞌi énó máa, Dàvídè tí ṛèngbó ndâ mbe jò ndoo cì gî. À giì duu yí ta muuꞌdú wó yee gbí ṛi tí nó wúnó nó kuu gbí òkò tí ndoo.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Yí táánò a mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, tacó énò, yí táánò ŋò ni gî máa, Mbíṛì táánò see tí wó ji yì énó, máa, yì tí Mbíṛì bà ki ꞌbí ꞌviì-gù yì tí Dàvídè mí pí jàlàmbà bìndi yì.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 «I tí nò náa Dàvídè táánò ŋò , bìndi yí giì ꞌdè có gítí si à bàkà tí kálásê nò, a bà ꞌvala ndi Bìndi-Mbíṛì ꞌdo gbí muuꞌdú wó. Bìndi-Mbíṛì a ꞌduù tí nó náa Mbíṛì jee yí mí ꞌbá mì ndâ ku lá, dìì wó delè táánò volo lá.
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 Mbíṛì táánò te ꞌdakò tí nò tí Jézù nò gí yaà ꞌdo gbí ku gî, náa ze ꞌdáá gî mbe kû ṛò tíyò kùṛo yo nó ŋò yí ta ṛo ze á bìndi bà ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó nò gî. Ze delè kû ꞌdè yúcó gítí ji ndâ ꞌduù.
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 À kpónó te yí ngéé gí yaà gbíṛì gí gbí kùꞌbì mì Mbíṛì, bìndi Bu wó giì je Bèṛi-mì-Mbíṛì ji yí, á go cí tí nó táánò náa yí ci ta yí nó gî. À má énò, ndâ i tí nó náa yo kû ŋò kpónó nó, ta có tí nó náa yo kû ꞌdi kpónó nó, a ndâ i-nambeè náa Bèṛi-mì-Mbíṛì ká bàkà ji ndoo.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 Tacó Dàvídè táánò jé ya gí yaà gbíṛì lá, káa ŋìnó a ndâ có náa a yí táánò ká ꞌdè énó máa,
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 yee tí o tí nó náa ye bà bàkà ndâ kuꞌdì mì lo tí ndâ i-tà-tàmà mì lo.›
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 «Tacó énò, yo tí ndâ kòtí Ìzìrìyélì ꞌdáá gî ꞌví ŋò ni ngbáṛángàꞌi énó máa, Mbíṛì bàkà Jézù tí nó náa yo táánò gbì yí mítí njèèkpè mû nó tí Mbe tí ndoo, delè tí Bìndi wó tí Mbíṛì gî.»
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 Ndâ ꞌduù mâ giì ꞌdi có tí nò náa Pìyétòrò ꞌdè nò, ndú giì ꞌvee ndâ Pìyétòrò ta ndâ ka wó tú mì Jézù, máa, «Ze ꞌví bàkà a ŋa yè, ndâ náꞌvindí ze?»
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo ꞌvìsì kózò tí muu yo ꞌdo tí ndâ vò i mì yo, wàa à ꞌví caka tí yo gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî ta ṛè mì Jézù tí Bìndi-Mbíṛì. Tacó wàa Mbíṛì ꞌví je ta à-cee-gî ji yo gítí ndâ vò i mì yo, wàa Mbíṛì ꞌví je ta i-nambeè mì wó tí nó tí Bèṛi mì wó tí Mbíṛì nó ji yo.
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Tacó cí tí nó náa Mbíṛì táánò ci nó a i ji yo, ta ndâ ꞌviì mì yo, ta ndâ ꞌduù ŋìnó ꞌdáá gî mbe me ꞌdú nó, giì je ndâ ꞌduù ŋìnó ꞌdáá gî náa Mbe tí ndoo tí Mbíṛì bà giì tèꞌé tí ndú gí mì wó nô.»
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 Pìyétòrò giì dù kû kili nje ndâ ꞌduù tí nò gítí kpokèjì mì Mbíṛì go bà kili nje gbi nó ta cèe kôndi , ta bà yìì ndú énó máa, «Yo ꞌvala miṛi yo ꞌdo tí ndâ vóló-volo ꞌduù tí nó náa yo kpónó kû ꞌvala ta ndú nô!»
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Ndâ có mì Pìyétòrò náa yí ꞌdè ji ndâ ꞌduù tí nò nó giì ya gí gbí muu ndú gî. Bìndi à giì caka tí ndâ mbe ùnje gítí ndâ có mì wó nò gî. Muu ndâ ngú ꞌduù mbe ùnje gítí có mì Jézù ta ṛi tí nò ꞌdáá gî go ndâ ꞌduù álìfì taꞌô.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Ndâ kpédélé mbe ùnje gítí có mì Bìndi-Mbíṛì ꞌdáá gî giì tee njembí ndú kpolo ngé ma mítí bà nìbà i mì ndâ tú mì Jézù, ta bà dù tí ndâ náꞌvindí gbaànjé, ta bà zò i-cí-ci toko gbaànjé, ta bà ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì toko gbaànjé.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Ndâ seṛè, ta ndâ ndi ꞌbì ndâ tú mì Jézù náa ndú kû bàkà gbí ndâ o tí nò giì te gúku mítí ndâ ꞌduù gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 Ndâ mbe tee njembí ndú mítí có mì Jézù ꞌdáá gî giì ꞌvala toko gbaànjé ta gbèe njembí ndú ta ṛè ꞌduù muu ndâ i mì ndú ꞌdáá gî wálá.
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 Ndú ꞌdáá gî giì sì ndâ i ŋìnó náa à sàà kuu mì ndú kùṛo bà ùnje mì ndú gítí có mì Bìndi-Mbíṛì nó ꞌdáá gî gí ꞌdè, bìndi ndú giì njèè gbí mboo tàkò ndâ i tí nò gbí ꞌbí ŋa kèjì náa à ꞌboo ꞌduù lá.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Ndú giì dù kû kili ta bà muu ndú ta ṛi ꞌdáá gî mí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì. Ndú delè giì dù kû nò ta bà zò i-cí-ci toko gbaànjé ta ndi tí ndâ ꞌbá mì ndú ta pétékè tàkòcò ndú, ta ꞌbí ŋa tende ŋa có gbí njembí ꞌbí ꞌduù gítí ꞌbí ka wó wálá.
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 Ndú giì dù kû ùlù Mbíṛì, bìndi ndâ ꞌduù ꞌdáá gî kû zeke ndú ta pétékè tàkòcò. Bìndi Mbíṛì kû kaa ndâ ꞌduù ŋìnò náa yí ꞌvala ndú gî nó ta ṛi ꞌdáá gî toko mítí ndú.
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.