Atos 2
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Ta sili ziꞌduù-só-nje muuꞌbì bìndi o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì, ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù giì kili mí tà gbèe tàꞌi.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Ndú bà-i-nò giì gu káa ndiì ta wo i go wo gbolò pípìṛi nô kû gì ꞌdo tàṛì. Wo i tí nò giì yè tàꞌi tí ndú gî.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Bìndi ndú giì ŋò ꞌbí i go meme wu nó njèè cee muu ndú ꞌdáá gî.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Bèṛi-mì-Mbíṛì bà-i-nò giì je wotí ji ndú ꞌdáá gî me gbolò, bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌdè có gbí ndâ ꞌbí ŋa tende nje có ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Ta o tí nò, ndâ Jùdéyà ŋìnó mbe zèè có gítí tàkìì mì ndú kácá-kácá nó kili ꞌdo muu to tí nó ꞌdáá gî mí Jèrùzàlémè.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Ndú mâ giì ꞌdi ŋa wo i tí nò, ndú giì kili ꞌdáá gî mí bà gbèe to ta ndâ mbe ùnje gítí có mì Jézù. Káa nje ndú ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî, tacó ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî giì dù kû ꞌdi kòcò ndâ tú mì Jézù kû ꞌdè có gbí ndâ nje có mì ndú.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Bà ꞌdè có giì dù káa kpò ndú ꞌdáá gî gî. Ndú giì si káa nje ndú nga-ngàà kû zeke ta ndâ tú mì Jézù.
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Káa à giì bàkà ée, káa ndoo kû ꞌdi gbí ndâ có tí nó náa ndú kû ꞌdè nó gbí ndâ ꞌdóó nje có mì ndoo gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndoo gì ꞌdo Pàrásìyà, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Mídì, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Èlámì, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Mèsòpòtámìyà, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ká ꞌdo gbí ndâ to Jùdéyà to nô, ndâ ꞌbí ꞌduù gí ꞌdo Kàpàdósìyà, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Póndùsù, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Ásìyà,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Fìríjìyà, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Pàfílìyà, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Másìrì, ta ndâ to Líbìyà á dê-dê ta Sìrínì, ndâ ꞌbí ꞌduù a ndâ wiṛi tí ndâ Jùdéyà ta ndâ ꞌbí tende ŋa ꞌduù mbe kaa tí ndú gí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gî mbe gì ꞌdo Rómà,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Kèrétì, ndâ ꞌbí ꞌduù gì ꞌdo Àrábìyà. Káa ndoo ꞌdáá gî kû ꞌdi gbí ndâ có tí nó náa ndú kû ꞌdè gítí ndâ kpo-kpò i tí nó náa Mbíṛì bàkà nó gbí ndâ ꞌdóó nje có mì ndoo.»
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Nje ndú ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî. Bà ꞌdè có gítí i tí nò mbe bàkà tí nò giì dù káa kpò ndú maa gî. Bìndi ndú giì dù kû ꞌvee gbí ŋa i tí nò gbí òkò tí ndú.
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Káa, ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú giì dù kû lòkóꞌbò có gítí énó máa, «Ṛúꞌbù ngú cû ndii muu ndâ ka yo gî.»
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Káa Pìyétòrò bà-i-nò giì a gí yaà, bìndi sè ndâ ꞌbí ka wó tú mì Jézù muuꞌbì-nje gbaànjé ꞌdáá gî giì a gí tàkò wó. Bìndi Pìyétòrò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò bìnjìì nò ta kòcò wó ngéé gí yaà, máa, «Yo tí ndâ ꞌduù Jùdéyà, ta yo tí ndâ ꞌduù tí nó ꞌdáá gî mbe kû ꞌvala gbí gbata Jèrùzàlémè nó, yo si bà giṛiꞌo gítí i tí nó mbe bàkà tí nó mí to. Yo sè tù yo, wàa yo ꞌví ꞌdi gbí có tí nó náa ye kèjì gí bà ꞌdè ji yo nó nìkì maa.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 À tí ndâ ꞌdakò tí nó me pe go có tí nò náa yo kû koṛo nò lá. Tacó ṛi kpónó káa ṛi dúꞌo.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ŋìnò a i tí nó náa Jówèlì, tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì dígísèé, ꞌdè có gítí énó máa, Mbíṛì máa,
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‹Ye bà si Bèṛi mì ye ꞌví gì gí gbí njembí ndâ ꞌduù ꞌdáá gî gbí ndâ ndòngbú sili tí ò kèjì nô.
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Ye bà si Bèṛi mì ye ꞌví gì gí gbí njembí mí muu ndâ bòò mì ye ta ndâ jú i-gbí-kecì mì ye,
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Ye bà giì tùbà ndâ seṛè mì ye mí tàṛì yaà,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Ṛo ṛi bà giì ꞌdi gî,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû nì «Ákoo» ji Mbe tí ndoo nó ꞌdáá gî bà ꞌde ꞌválá gî.›
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 «Ndâ kòtí Ìzìrìyélì, yo sè tù yo gítí có tí nó náa ye kpónó kèjì gí bà ꞌdè nô. Jézù tí nò mbe gì ꞌdo Názàrètì nò táánò a ꞌdakò náa a Mbíṛì ká wu yí ji yo. Táánò si yí kuu gbí òkò tí yo nó, Mbíṛì je a yí tí mbe bàkà ndâ kpo-kpò i, ta ndâ seṛè, ta ndâ i ŋìnó mbe tùbà wotí mì wó tí Mbíṛì, á go ŋìnó náa yo ꞌdáá gî ŋò ni gî nô.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Mbíṛì táánò je ꞌdakò tí nò mí ꞌbì yo ꞌdo ká gbí ꞌdóó có mì wó gbí njembí wó tí Mbíṛì náa yí ŋò ni sàà kùṛo gî. Yo táánò giì kpì ngbàngà tí wó ji ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nô, bìndi ndú giì gbì yí mítí njèèkpè mû ta ꞌve ndeṛè.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Yo táánò zi yí gî, káa Mbíṛì giì te yí gí yaà ꞌdo gbí ku gî. Mbíṛì ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó, tacó wotí mì ku gítí bà zèè yí mí gbí zàà mì wó tí ku ngé gî wálá.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Tacó Dàvídè tí gbolò gba mì yo tí ndâ Jùdéyà táánò ꞌdè có gítí wó énó máa,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Tacó énò, tàkòcò ye ta o ꞌdáá gî ká pétékèꞌi.
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Tacó wò bà jee lilí ye mí ꞌbá mì ndâ ku wálá,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Wò tùbà ndâ kpokèjì mì ꞌválá ji ye gî,
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 «Ndâ náꞌvindí ye, ye kpónó kû ꞌdè có ji yo ngbáṛángàꞌi énó máa, Dàvídè tí ṛèngbó ndâ mbe jò ndoo cì gî. À giì duu yí ta muuꞌdú wó yee gbí ṛi tí nó wúnó nó kuu gbí òkò tí ndoo.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Yí táánò a mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, tacó énò, yí táánò ŋò ni gî máa, Mbíṛì táánò see tí wó ji yì énó, máa, yì tí Mbíṛì bà ki ꞌbí ꞌviì-gù yì tí Dàvídè mí pí jàlàmbà bìndi yì.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 «I tí nò náa Dàvídè táánò ŋò , bìndi yí giì ꞌdè có gítí si à bàkà tí kálásê nò, a bà ꞌvala ndi Bìndi-Mbíṛì ꞌdo gbí muuꞌdú wó. Bìndi-Mbíṛì a ꞌduù tí nó náa Mbíṛì jee yí mí ꞌbá mì ndâ ku lá, dìì wó delè táánò volo lá.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Mbíṛì táánò te ꞌdakò tí nò tí Jézù nò gí yaà ꞌdo gbí ku gî, náa ze ꞌdáá gî mbe kû ṛò tíyò kùṛo yo nó ŋò yí ta ṛo ze á bìndi bà ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó nò gî. Ze delè kû ꞌdè yúcó gítí ji ndâ ꞌduù.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 À kpónó te yí ngéé gí yaà gbíṛì gí gbí kùꞌbì mì Mbíṛì, bìndi Bu wó giì je Bèṛi-mì-Mbíṛì ji yí, á go cí tí nó táánò náa yí ci ta yí nó gî. À má énò, ndâ i tí nó náa yo kû ŋò kpónó nó, ta có tí nó náa yo kû ꞌdi kpónó nó, a ndâ i-nambeè náa Bèṛi-mì-Mbíṛì ká bàkà ji ndoo.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Tacó Dàvídè táánò jé ya gí yaà gbíṛì lá, káa ŋìnó a ndâ có náa a yí táánò ká ꞌdè énó máa,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 yee tí o tí nó náa ye bà bàkà ndâ kuꞌdì mì lo tí ndâ i-tà-tàmà mì lo.›
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 «Tacó énò, yo tí ndâ kòtí Ìzìrìyélì ꞌdáá gî ꞌví ŋò ni ngbáṛángàꞌi énó máa, Mbíṛì bàkà Jézù tí nó náa yo táánò gbì yí mítí njèèkpè mû nó tí Mbe tí ndoo, delè tí Bìndi wó tí Mbíṛì gî.»
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Ndâ ꞌduù mâ giì ꞌdi có tí nò náa Pìyétòrò ꞌdè nò, ndú giì ꞌvee ndâ Pìyétòrò ta ndâ ka wó tú mì Jézù, máa, «Ze ꞌví bàkà a ŋa yè, ndâ náꞌvindí ze?»
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo ꞌvìsì kózò tí muu yo ꞌdo tí ndâ vò i mì yo, wàa à ꞌví caka tí yo gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî ta ṛè mì Jézù tí Bìndi-Mbíṛì. Tacó wàa Mbíṛì ꞌví je ta à-cee-gî ji yo gítí ndâ vò i mì yo, wàa Mbíṛì ꞌví je ta i-nambeè mì wó tí nó tí Bèṛi mì wó tí Mbíṛì nó ji yo.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Tacó cí tí nó náa Mbíṛì táánò ci nó a i ji yo, ta ndâ ꞌviì mì yo, ta ndâ ꞌduù ŋìnó ꞌdáá gî mbe me ꞌdú nó, giì je ndâ ꞌduù ŋìnó ꞌdáá gî náa Mbe tí ndoo tí Mbíṛì bà giì tèꞌé tí ndú gí mì wó nô.»
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Pìyétòrò giì dù kû kili nje ndâ ꞌduù tí nò gítí kpokèjì mì Mbíṛì go bà kili nje gbi nó ta cèe kôndi , ta bà yìì ndú énó máa, «Yo ꞌvala miṛi yo ꞌdo tí ndâ vóló-volo ꞌduù tí nó náa yo kpónó kû ꞌvala ta ndú nô!»
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Ndâ có mì Pìyétòrò náa yí ꞌdè ji ndâ ꞌduù tí nò nó giì ya gí gbí muu ndú gî. Bìndi à giì caka tí ndâ mbe ùnje gítí ndâ có mì wó nò gî. Muu ndâ ngú ꞌduù mbe ùnje gítí có mì Jézù ta ṛi tí nò ꞌdáá gî go ndâ ꞌduù álìfì taꞌô.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Ndâ kpédélé mbe ùnje gítí có mì Bìndi-Mbíṛì ꞌdáá gî giì tee njembí ndú kpolo ngé ma mítí bà nìbà i mì ndâ tú mì Jézù, ta bà dù tí ndâ náꞌvindí gbaànjé, ta bà zò i-cí-ci toko gbaànjé, ta bà ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì toko gbaànjé.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Ndâ seṛè, ta ndâ ndi ꞌbì ndâ tú mì Jézù náa ndú kû bàkà gbí ndâ o tí nò giì te gúku mítí ndâ ꞌduù gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Ndâ mbe tee njembí ndú mítí có mì Jézù ꞌdáá gî giì ꞌvala toko gbaànjé ta gbèe njembí ndú ta ṛè ꞌduù muu ndâ i mì ndú ꞌdáá gî wálá.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Ndú ꞌdáá gî giì sì ndâ i ŋìnó náa à sàà kuu mì ndú kùṛo bà ùnje mì ndú gítí có mì Bìndi-Mbíṛì nó ꞌdáá gî gí ꞌdè, bìndi ndú giì njèè gbí mboo tàkò ndâ i tí nò gbí ꞌbí ŋa kèjì náa à ꞌboo ꞌduù lá.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Ndú giì dù kû kili ta bà muu ndú ta ṛi ꞌdáá gî mí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì. Ndú delè giì dù kû nò ta bà zò i-cí-ci toko gbaànjé ta ndi tí ndâ ꞌbá mì ndú ta pétékè tàkòcò ndú, ta ꞌbí ŋa tende ŋa có gbí njembí ꞌbí ꞌduù gítí ꞌbí ka wó wálá.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Ndú giì dù kû ùlù Mbíṛì, bìndi ndâ ꞌduù ꞌdáá gî kû zeke ndú ta pétékè tàkòcò. Bìndi Mbíṛì kû kaa ndâ ꞌduù ŋìnò náa yí ꞌvala ndú gî nó ta ṛi ꞌdáá gî toko mítí ndú.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.