Atos 24
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ACF
1 Páwòlò bàkà mí Cèzàríyà a sili vô, bìndi Ànàníyà tí Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà bà giì yee ta ndâ ꞌbí kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndú, giì je ꞌbí ꞌdakò tí muu-có ta ṛè wó a Tèrètúlù. Bìndi ndú giì ꞌvanda ndi ndâ có tí nó mì Páwòlò mbe kû mìlìsé tí ndú nó ji Fèlícè.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 À mâ giì tèꞌé tí Páwòlò gì tí ji ndú kùṛo Fèlícè gî, Tèrètúlù giì ꞌbìtà bà ꞌdè có muu ndâ Jùdéyà énó máa, «Muu ndâ ꞌduù mì ze jé ba gbí o mì lo lá, ꞌbá mì ze delè kû ya gí kùṛo ta banga tí , tacó wò tí Fèlícè, tí kpo ꞌduù mì ze, a ꞌdakò mbe kû koṛo có me ꞌdú gí kùṛo.
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 Ndâ ꞌduù mì ze cee to ꞌdáá gî ta o ꞌdáá gî kû lì ꞌbì ndú gí tà bà ya ꞌbá mì ze gí kùṛo nò ta pétékè tàkòcò ndú.
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Go bà volo gbí o mì lo ta bà ꞌvanda có cúú-cu-cù tí ye wálá. Káa, ye kû yù ꞌdo mì lo a nambeè énó máa, wò ꞌví sè tù lo gítí ndò có mì ze nô.
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 «Ze ꞌde ꞌdakò tí nó kuu nó tí gbèe kínì mbe zii yâ. Yí tanga i mí gbí òkò tí ndâ Jùdéyà cee muu to tí nó ꞌdáá gî. Yí delè a mbérèmbé kùṛo ndâ mbe kaa tí ndú gí gbí gèṛè mì ꞌdakò tí nó mbe gì ꞌdo Názàrètì nô.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Yí táánò ta ꞌbí o bà-i-nò giì bàkà có bà gbètèkè ꞌbá-Mbíṛì. Ze giì zèè yí, máa, ze ꞌví waa có mítí wó go i gbí tàkìì mì ze tí ndâ Jùdéyà.
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 Káa Lísìyà tí nó tí kùṛo ndâ àsìkérì-Tùlìyánì nó giì yuu tí wó gí gbí có tí nò, bìndi yí giì ja yí ꞌdo tí ze ta wotí gî.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 Yí tí Lísìyà tí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò mbe kpì ngbàngà tí wó ji ze nò énó máa, ndú gì ta có tí nò a i gí kùṛo lo. Wò delè kpónó má ꞌvee yí tí Páwòlò, yí ta nje wó bà ꞌdè ji wò gî, máa, ze kû waaka gítí me có lá.»
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Tèrètúlù mâ giì ꞌdè có cee gî, ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî giì ꞌbìtà bà tòò ta có tí nò náa yí ꞌdè nò ji Fèlícè, máa, «Có tí nò a yúcó! Có tí nò a yúcó!»
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdè bà có mì ndú cee gî, Fèlícè giì bàkà ꞌbì wó ji Páwòlò, máa, yí ꞌdè có. Páwòlò bà-i-nò giì ꞌvìsì có gí tàkò có mì ndâ Jùdéyà nò ji Fèlícè énó máa, «Tàkòcò ye peteke gítí bà ꞌdè ndeṛè ku ye mí kùṛo lo tí Fèlícè ngé ma, tacó ye ŋò ni gî, máa, wò dù pí jàlàmbà tí nò kû waa có gbí òkò tí ndâ ꞌduù mì ze ta mbè ndoò.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 À káa wò ká bà ꞌviiki gbí ŋìnò ta kpéétí lo, máa, ye kpónó sì sili ndii muuꞌbì-nje só á bìndi bà ya ye gí bà bàkà i-Mbíṛì gbí gbata Jèrùzàlémè lá.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Ndâ Jùdéyà ꞌde ze kû tò kponje ta ꞌduù gbaànjé lá. Ndú ꞌde ye kû ŋònòkò muu ndâ ꞌduù á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì lá. Ndú delè ꞌde ye kû ŋònòkò muu ndâ ꞌduù á tí bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì lá.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 ꞌBí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndú bà ùnje gítí bà zò cû mí kùṛo lo kpónó máa, ndâ có tí nò náa ndâ yì ꞌdè nò a yúcó nò delè wálá.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 «Có mì ndú gbaànjé náa ye bà ùnje gítí á mí kùṛo lo gî káa có tí nó náa ndú ꞌdè énó máa, ye kû bàkà i ji Mbíṛì mì ndâ ká gù ze ta ndâ yì á gbí ꞌbí ŋa kpokèjì náa ndú kû nì mítí a gèṛè mì ꞌbí ꞌdakò mbe gì ꞌdo Názàrètì nô. Káa ye delè ùnje gítí ndâ có mì Mòze, ta ndâ có gbí ndâ wáràgà mì ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, núú gî.
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Ze ta ndú ꞌdáá gî kû koṛo có gítí bà ꞌvala ndi ndâ tó ꞌduù ta ndâ vò ꞌduù ꞌdo gbí muuꞌdú ndú lì ká mítí Mbíṛì.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Ye kû te kpo muu tacó wàa njembí ye ꞌví dù ngbáṛángàꞌi kùṛo Mbíṛì nó gbí có tí nò. À delè nò a ndeṛè bà koṛo vò có mì ye gítí ndâ ꞌduù lá ká nò.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 «À tí ye a mbè ndoò náa ye ꞌdò kò ye mí Jèrùzàlémè lá. Káa ye gì ta nó tí nó ta i-ꞌbì ye tacó bà konì ta ꞌbá. Ye delè gì nó a nó bà bàkà i-Mbíṛì.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 — ausente —
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 — ausente —
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Káa ndâ Jùdéyà tí nò mbe gì ꞌdo Ásìyà nò má wálá, ndâ ꞌduù tí nó mbe je ye gì tí gí kùṛo lo nó ꞌví nì ṛè ŋa vò i tí nó táánò náa à ꞌdè tí ye gbí ngbàngà mì ndú tí ndâ Jùdéyà nó ji wò.
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 Vò i tí nó náa ye bàkà ta ndâ Jùdéyà nó a có tí nó náa, ye ṛò tíyò gbí òkò tí ndú, bìndi ye giì kò-kò ji ndú énó máa, ‹Yo wúnó ṛò ye mí gbí ngbàngà nó a i muu có bà tee njembí ye mítí có bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú› nô.»
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Fèlícè giì ꞌvìsì có ji Páwòlò máa, «Ye bà ꞌviiki gbí ndâ có mì lo nò ta o bà gì Lísìyà tí gbolò ꞌduù kùṛo ndâ àsìkérì-Tùlìyánì gbí gbata Jèrùzàlémè ꞌdáá gî.» Fèlícè ꞌdòkò o bà ꞌdè ngbàngà tí nò, tacó yí ꞌdi gbí có gítí «Kpokèjì tí nò» ngbáṛángàꞌi gî.
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Yí bà-i-nò giì ꞌdè có ji kùṛo ndâ àsìkérì tí nó mbe kû kpolo tí Páwòlò nó máa, yí zekeꞌo tí wó nìkì maa, wàa ndâ kómbe wó má gì ta ndâ i ji yí, yí ꞌví biya bà je ji yí lá.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Fèlícè bàkà káa làmbu sili bìndi có tí nò, bìndi ndú giì ꞌdaka tí ndú ta na ꞌbá mì wó Dùrùsélà, tí jú Jùdéyà, ya gí mì Páwòlò gbí zàà. Ndú mâ giì yee kà, yí giì tuu ꞌduù gí tàkò Páwòlò, tacó wàa yì ꞌví ꞌdi có gítí bà tee njembí ꞌduù mítí Bìndi-Mbíṛì tí Jézù á ꞌdo gbí nje wó.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 À mâ giì gì ta Páwòlò gî, yí giì ꞌbìtà bà ꞌdè có ji Fèlícè a i gítí bà dù ꞌduù jáá kùṛo Mbíṛì, ta có gítí bà bàkà i me gí tàkò có mì sé njembí lá, giì je có gítí bà waa có mì Mbíṛì ta ndòngbú o wúnò. Fèlícè mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò, gúku giì zèè yí gî. Yí bà-i-nò giì ꞌdè có ji Páwòlò máa, «Ya kpónó gí bàndò mì lo. Ye bà tè ndi é tí lo ta ꞌbí o ŋìnó náa a tí .»
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Fèlícè giì tuu tú gí tàkò Páwòlò ꞌdo bìndi o tí nò ká tàndi ka wó, tacó à giì dù gbí muu wó a có máa, Páwòlò ꞌví je làmbu i ji yì.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Fèlícè too káa ndoò sósòꞌô mí Cèzàríyà, bìndi à giì ꞌdòkò yí gî. À giì gì a i ta ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Pórókìyò Fésìtù gí bìndi wó. Fèlícè giì njè nó si Páwòlò ká mí gbí zàà tacó bà peteke tàkòcò ndâ Jùdéyà.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.