Atos 23
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARA
1 Páwòlò giì zeke ndâ gba gbí gbolò ngbàngà mì ndâ Jùdéyà ngbóó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndâ náꞌvindí ye! Ye kû ꞌvala ta njembí ye ngbáṛángàꞌi kùṛo Mbíṛì ta vò có gbaànjé gbí njembí ye wálá yee tí kpónó.»
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Ànàníyà tí Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi có tí nò náa Páwòlò ꞌdè nò, yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû ṛò tíyò ṛègbà tí Páwòlò gbí ngbàngà nó, máa, ndú gbì nje wó nè gí tàkò có mì wó nò.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Káa, Páwòlò giì ꞌvìsì có ji Ànàníyà, máa, «Mbíṛì wúnò bà gbì nje lo nè gí tàkò có mì lo ká go ŋìnó kpónó náa wò bàkà ta ye nô, ndí lo ŋò-go-gba! À te wò mí pí jàlàmbà tí nò máa, wò ꞌví waa có a i ta yúcó, káa, à kpónó te wò á gítí bà ꞌdè có ji ndâ ꞌduù máa, ndú gbì ye ta ꞌvéṛè a yè?»
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Ndâ ꞌduù tí nó mbe ṛò jara-jàràà kû ꞌdi có gbí ngbàngà nó mâ giì ꞌdi có tí nò náa Páwòlò ꞌdè ji Ànàníyà nò, ndú giì ꞌvee yí máa, «Wò go nò a Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, tí ꞌduù mì Mbíṛì nó?»
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye kùtàá ŋò ni énó máa, yí a Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà nò lá, ndâ náꞌvindí ye. Ye ŋò ni gî, máa, à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, ‹Wò ꞌví be gba mì yo lá.› »
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Páwòlò ta o tí nò ŋò ni gî máa, có mì ndâ Jùdéyà tí nó ꞌdáá mbe tì ngbàngà nó njèè gbí tí sósòꞌô: ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, tí ndâ mbe ùnje gítí bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú, giì je ndâ ꞌbí ŋa Jùdéyà tí ndâ mbe ùnje gítí bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú lá. Tacó énò, Páwòlò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù gbí ngbàngà máa, «Ndâ náꞌvindí yé, ye a mbe kpolo tí tàkìì mì ndoo tí ndâ Jùdéyà. Ndeṛè bà ṛò tíyò mì ye kùṛo ndâ gba wúnó nó a có bà koṛo có mì ye lì mítí bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú.»
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Ṛè bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú náa Páwòlò nì mí gbí nje wó nò giì tanga a gbínje mí gbí òkò tí ndâ Jùdéyà ŋìnó mbe ùnje gítí có bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú nó, ta ndâ Jùdéyà ŋìnó mbe ùnje gítí có bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú lá nô.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Ndâ ŋìnó mbe ùnje gítí có bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú lá nó delè ùnje énó máa, ndâ basìlì ta ndâ ŋa ndâ lilí ꞌdáá gî kuu tí nò lá. Káa ndâ mbe ùnje gítí có bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú ùnje gî màa, ndâ basìlì ta ndâ ŋa ndâ lilí ꞌdáá gî kuu tí .
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ndâ ꞌduù giì ꞌbìtà bà tò kû ta kòcò ndú wòò gbí ngbàngà. Mâ giì zekeꞌo, ndâ ꞌbí mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà, tí ndâ ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe ùnje gítí ꞌválá bìndi ku gî, giì oloko gí yaà, bìndi ndú giì tì muu Páwòlò ta wotí ká tí , máa, «Ze ŋò vò i mì ꞌdakò tí nó lá. Lilí má ꞌdè có ji yí, basìlì delè má ꞌdè có ji yí, káa a yè ká tí ?»
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Kùṛo ndâ àsìkérì-Tùlìyánì mâ giì ŋò énó máa, wo tí mì ndâ Jùdéyà kû giì bàkà có bà gbo nje a i ta bà zèè ꞌbì ndú, gúku giì zèè yí gî, máa, ndú bà yaka gbí Páwòlò. Tacó énò, yí giì tuu ndâ àsìkérì mì wó, máa, ndú ya gí bà ja Páwòlò ta wotí ꞌdo gbí òkò tí ndú gî, wàa ndú ꞌví ya ta yí gí gbí kándà.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Mbe tí ndoo giì tùbà tí wó ji Páwòlò ta bèbìlì tí nò, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Zèè njembí lo, tacó wò ꞌdè có tí ye á ji ndâ ꞌduù gbí gbata Jèrùzàlémè gî. Wò delè bà ya gí bà ma có tí ye ji ndâ ꞌduù gbí gbata Rómà á go énò.»
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Yé mâ giì too gî, ndâ ꞌbí Jùdéyà giì kili bà muu ndú gbí kóó, bìndi ndú giì eṛe gba có mì ndú gbaànjé, ta bà see tí ndú énó máa, ndâ yì bà zò i wálá, ndâ yì delè bà njù ngo wálá, yee tí o tí nó náa ndâ yì má zi Páwòlò gî.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Muu ndâ ꞌdakò mbe toko có tí nò ꞌdáá gî ndii ziꞌduù-só gî.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Ndú giì kaa bìndi bà eṛe gba có mì ndú nò ya gí mì ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ gba gbí gbolò ngbàngà mì ndú. Bìndi ndú giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ze see tí ze kpolo ngé ndii gî énó máa, ze bà zò i wálá yee tí o tí nó náa ze má zi Páwòlò gî.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 À má énò, sè có kpónó a i mì yo. Yo tuu ꞌduù ji kùṛo ndâ àsìkérì-Tùlìyánì. Yo bàkà tí yo go ndâ ꞌduù ŋìnó náa à gbí njembí yo a có bà ꞌviiki gbí có mì wó ngbáṛángàꞌi nô. Káa ze bà ngùù tí ze kû ù bà gì ta yí a i mí kpokèjì, wàa ze ꞌví zi yí kùṛo bà yee ta yí kùṛo yo.»
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Káa si ndâ mbe wàtà tí nò kû ꞌdè có mì ndú nò, nùkù Páwòlò tí ꞌviì mì námì wó giì ꞌdi gî. Yí bà-i-nò giì ya gí bà ꞌvanda ndi ndâ có tí nò ji nùkù wó.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Páwòlò mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò náa nùkù wó ꞌvanda ji yí nò ꞌdáá gî, yí giì tèꞌé tí ꞌbí kùṛo ndâ àsìkérì gbaànjé, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «ꞌDaka ꞌviì-ꞌdakò tí nó ya tí ji kpo ꞌduù mì yo. Có kuu mì wó tacó bà ꞌdè ji yí.»
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Kùṛo ndâ àsìkérì tí nò giì bala ꞌviì-ꞌdakò tí nò ya tí ji kpo ꞌduù mì ndú, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «A Páwòlò tí nó gbí zàà nó ká tèꞌé tí ye, bìndi yí giì ꞌde có ji ye énó máa, ye bala ꞌviì-ꞌdakò tí nó gítí ji wò, tacó có kuu mì wó tacó bà ꞌdè ji wò.»
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Kùṛo ndâ àsìkérì-Tùlìyánì bà-i-nò giì yèè ta ꞌviì-ꞌdakò tí nò ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù gí ndiì, bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «A có yè ká mì lo tacó bà ꞌdè ji ye?»
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Káa ꞌviì-ꞌdakò tí nò giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ndâ Jùdéyà eṛe gba có mì ndú énó máa, ndâ yì kèjì gí bà ꞌdeke tí ndâ yì ji wò taàbé, máa, wó ꞌví si Páwòlò ꞌví ya gí gbí ngbàngà mì ndâ yì, tacó wàa, ndâ yì ꞌví ꞌviiki gbí có mì wó nìkì maa.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Káa wò ꞌví ya gí gbí có tiṛì mì ndú nò lá. Tacó ndâ ꞌduù mì ndú, go ndâ ꞌdakò ziꞌduù-só, go mbu mì ndú mí kpokèjì gî kû ù ta ndi wó. Ndâ ꞌdakò tí nò see tí ndú gî, máa, ndâ yì bà zò i wálá, ndâ yì delè ba njù ngo wálá, yee tí o bà zi Páwòlò mì ndâ yì. Ndú kpónó léngé-lenge kû ù káa ndi kòcò lo.»
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Kùṛo ndâ àsìkérì-Tùlìyánì bà-i-nò giì ꞌdè có ji ꞌviì-ꞌdakò tí nò tí kpoò si yí kû je nó ji yí, máa, «À kpêtí káa ꞌdi wè, wò ꞌví ꞌdè có ji yí máa, wò ꞌdè có tí nò ji ye gî nò lá.»
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Kùṛo ndâ àsìkérì-Tùlìyánì tí nò giì tèꞌé tí ndâ ꞌbí ꞌduù tàkò wó sósòꞌô, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo ꞌdeke ndâ àsìkérì ziꞌduù-vô ta bà só (200), ta ndâ mbe o jùwádì ziꞌduù-taꞌô-nje muuꞌbì (70), ta ndâ mbe ꞌdoò ziꞌduù-vô ta bà só, wàa yo ꞌví ꞌbì nó ta ndú si o má gbooko gî kû ya gí Cèzàríyà.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Yo ꞌví kaa ndâ ꞌbí jùwádì tacó tí Páwòlò, wàa yo ꞌví ꞌdaka yí ya tí ji gbolò ꞌduù tí nó tí Fèlícè nô. ꞌBí i ꞌví gàà tí wó tí kpokèjì lá.»
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Yí delè giì cu wáràgà gí tàkò Páwòlò énó máa,
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 «Ŋìnó á ye tí Kìláwúdìyò Lísìyà ká kû cu wáràgà tí nó ji wò, tí gbolò kpo ꞌduù mì ye tí Fèlícè. Ye ꞌvee wò ma.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 «Ndâ Jùdéyà táánò zèè ꞌdakò tí nó tí Páwòlò, náa ye kpónó kû tuu yí ya tí ji wò nô. Ndú ta o tí nò bàkà có bà zi yí ngé gî, káa, a ye ká giì ya gítí ndú ta ndâ àsìkérì mì ye, bìndi ye giì ꞌvala yí ꞌdo ꞌbì ndú gî. Ye mâ giì ꞌdi có énó máa, Páwòlò a ꞌviì-Rómà,
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 ye giì ya ta yí gí gbí gbolò ngbàngà mì ndú tí ndâ Jùdéyà, tacó wàa, ye ꞌví ꞌdi ndeṛè ku wó.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Káa, ndú giì ꞌdeeke bà dì ji ye a tà ndâ kponje mì ndú ta ndâ Páwòlò gítí ndâ i gbí tàkìì mì ndú tí ndâ Jùdéyà. Ye giì ꞌdi ꞌdóó có ŋìnó náa ndú ꞌdè ji ye mbe ꞌvii tí có bà waa có ku mítí ꞌduù gbí nó lá. À delè me ndâ có náa à ꞌví te tí ta ꞌduù mí gbí zàà nò lá.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ye kpónó kû tuu ꞌdakò tí nó tí Páwòlò nó ya tí ji wò, tacó wàa, ndâ ka wó mbe có ꞌví ya gí bà nì ṛè ŋa i tí nó náa yí bàkà nó mí kùṛo lo. Tacó ye ꞌdi có máa, ndâ Jùdéyà toko có tà bèngìì á gítí bà zi yí gî.»
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Ndâ àsìkérì giì ko Páwòlò go kòcò kpo ꞌduù mì ndú nò ta bèbìlì tí nò ngé yee tí ꞌbí to náa à kû nì mítí a Àndìpàtìrídà.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Yé mâ giì too gî, ndâ àsìkérì ŋìnó mbe kû nò ta kò ndú nó giì dele ŋìndi ndú ꞌdo bà-i-nò ya gí gbí kándà mì ndú, si káa ndâ mbe jùwádì kû ndii ta yí ya tí gí Cèzàríyà.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Ndâ àsìkérì mâ giì yee Cèzàríyà, ndú giì ya ta Páwòlò ta wáràgà tí nó náa kpo ꞌduù mì ndú cu gí tàkò wó nó ji Fèlícè.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Fèlícè mâ giì ꞌdeke wáràgà tí nó náa à cu gí tàkò Páwòlò nó cee gî, yí giì ꞌvee Páwòlò gítí to tí nó náa yí gì ꞌdo tí nô. Yí mâ giì ꞌdi énó máa, Páwòlò gì ꞌdo gbí to Sìlísìyà,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Ye bà ꞌdi kòcò lo ta o tí nó náa ndâ mbe kpì ngbàngà tí lo má gì ꞌdo Jèrùzàlémè gî.» Bìndi yí giì ꞌdè có máa, à ya gí bà kpolo tí wó mí ꞌbá mì gbolò ꞌduù mì ndâ Ròmánò mbe kû zèè gbata Cèzàríyà.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.