Atos 12
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 Ta o tí nò, Èródè, tí gbolò gba mì ndâ Jùdéyà, giì ꞌbìtà bà zèè ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù ta kpo-ꞌbilì.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Yí da miṛi Jákòmò tí nó tí náꞌvindí Jòvánì nó ta njà sìzò.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Yí mâ giì ŋò énó máa, líkí i tí nò náa yí bàkà nò kuu tí ndâ Jùdéyà, yí giì co gbí ndò muu ŋìnò ya gí bà zèè Pìyétòrò delè.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Èródè zèè Pìyétòrò a i ta o bà ci ꞌDê-kô gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà. Tacó énò, yí giì te yí mí gbí zàà, bìndi yí giì kaa ndâ àsìkérì muuꞌbì-nje vô nje-vô gbaànjé tacó bà kpolo tí wó yee tí o bà cee o bà bàkà bà tàkìì bà ci ꞌDê-kô, má kózò gî, wàa yì ꞌví giì yù gàzâ ji yí mì kùṛo ndâ ꞌduù.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Káa ta o tí nò náa Pìyétòrò kuu tí gbí zàà nò, ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù giì dù kû ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì tacó tí wó ta njembí ndú gbaànjé.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Káa ta bèbìlì kùṛo yé bà ŋò ngbàngà mì Pìyétòrò mì Èródè, Pìyétòrò ta o tí nò tí ṛì ta ndâ gìnjírì tí wó sósòꞌô, gbí òkò tí ndâ àsìkérì sósòꞌô mbe kû ù ṛègbà tí wó, bìndi ndâ ꞌbí gbí-gbi kû ù gbolò njekèjì bà ṛì gí gbí zàà.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Ta bèbìlì tí nò, basìlì mì Mbíṛì giì ṛì gí tàꞌi gbí zàà tàkò Pìyétòrò si yí tí ṛì, bìndi yí giì gbà Pìyétòrò ta bà gbì yí gbí Kâ wó pétékèꞌi énô. Pìyétòrò mâ giì gundiì ꞌdo tí ṛì, yí giì ŋò basìlì tí nò mbe gbà yí ꞌdo tí ṛì nò kû ṛò tíyò gbí ngbaꞌo tàkò ndú tàꞌi. Bìndi basìlì tí nò giì ꞌdè có ji Pìyétòrò, máa, «A gí yaà! Ngoꞌve tí lo!» Pìyétòrò mâ giì a gí yaà go có mì basìlì tí nò, ndâ gìnjírì tí nó kùtàá náa à eṛe ta ndâ ꞌbì wó nó giì dù káa kaṛaka gbí tí ndú ꞌdo tí ndâ ꞌbì wó ta kpéétí ndú gî.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Bìndi basìlì tí nò giì ꞌdè có ji yí máa, «Eṛe wúꞌdè mì lo gî, wàa wò ꞌví yuu ndâ tàmà mì lo.» Pìyétòrò mâ giì bàkà go có tí nò náa basìlì tí nò ꞌdè ji yí nò gî, basìlì tí nò kákáꞌi giì ꞌdè có ji yí máa, «Paṛaka wòòkò bòngo mì lo náa wò kû yuu mí pí ndâ bòngo nó mítí lo, wàa wò ꞌví gì gí bà ṛu ndi ye.»
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Pìyétòrò bà-i-nò giì a gí yaà gí tàkò basìlì tí nò ká go ꞌduù mbe kû ṛi a ṛiì nô.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Basìlì tí nò giì co ta Pìyétòrò tí ndâ bàndò bà dù ndâ mbe kû kpolo tí njekèjì zàà sósòꞌô, bìndi ndú mâ giì yee ta yí tí njekèjì ndùgù bà ṛì gí gbí gbata náa à bàkà ꞌdo tí liì, njekèjì tí nò giì njaanga tí wó ji ndú ta kpéétí wó. Ndú giì ṛì gí gbí ndùgù. Ndú mâ giì nò yendi ꞌbí gbolò kpokèjì gbaànjé cee gî, basìlì tí nò giì dù káa giṛi ꞌdo tí Pìyétòrò go có seṛè nó gî.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 À giì dù ngbíí nò a o bà giì da ṛo Pìyétòrò. Muu wó mâ giì gì gítí wó gî, yí giì ꞌbìtà bà ꞌdè có ta kpéétí wó, máa, «Ye kpónó ŋò ni gî máa, ye kû ṛi me ṛiì lá. A Mbíṛì ká tuu basìlì mì wó gì tí gí bà ꞌvala ye ꞌdo ꞌbì Èródè, delè ꞌdo gbí ndâ ŋa ndâ vò i tí nó náa ndâ Jùdéyà táánò gbí-gbi kû ù bà bàkà ta ye nô.»
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Pìyétòrò giì zèè kpokèjì jáá bìndi bà da ṛo wó nò, ya gí bàndò tí nó náa ndâ ꞌduù mì Bìndi-Mbíṛì me mbè kili mítí kû ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì tacó tí wó tí , a ꞌbá mì Màríyà tí nó tí nawu Jòvánì tí nó ta ꞌbí ṛè wó a Márìkò nô.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Yí mâ giì yee kà, yí giì ꞌde ndâ ꞌduù a i tàꞌi. Yí mâ giì ku njekèjì, a ꞌbí ꞌvinî ta ṛè wó a Ródà, mbe kû bàkà nèté ꞌbá tí nò, ká giì gì tacó bà ꞌdi có mì wó.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ródà mâ giì ꞌdi kòcò Pìyétòrò ni gî, líkíꞌo giì bàkà yí tí ŋa ŋìnó náa yí giì dele ndi wó ꞌdo tí njekèjì mbálá-mbala si bà njaanga njekèjì mí to, ya gí bà ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kili mí tàꞌi nó máa, «Pìyétòrò kû ṛò tíyò tí njekèjì.»
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Káa ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌvìsì có ji yí máa, «A ꞌbí ŋa i ká gbí muu lo!» Káa Ródà giì aanga muu wó ká mítí có Pìyétòrò tí nó mì wó á mbe kû ṛò tíyò á tí njekèjì nô. Ndâ ꞌduù tí nò bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji Ródà gí tàkò i kpácà tí nò mì wó nò, máa, «Àá bá dù a vuuvuu Pìyétòrò!»
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Káa si ndâ ꞌduù tí nò kuu tí kponje ta Ródà, Pìyétòrò kpòò kû ku njekèjì. Ndú mâ giì njaanga njekèjì, ndú giì ŋò à kuu nó a Pìyétòrò ká kû ṛò tíyò á kùṛo ndú go seṛè nô.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Pìyétòrò bà-i-nò giì bàkà ꞌbì wó ji ndú, máa, ndú dù ngbìì. Ndú mâ giì dù ngbìì á go có mì wó nò gî, yí giì ꞌdè gbí kpokèjì bà ꞌvala yí mì Mbe tí ndoo ꞌdo gbí zàà, ji ndú. Bìndi yí giì ci ndú máa, «Yo ꞌvanda ndi ndâ có tí nò ji ndâ Jákòmò, ta sè ndâ ꞌbí náꞌvindí ndoo.» Bìndi yí giì ndii ꞌdo tí ndú ta bèbìlì tí nò ya gítí ꞌbí bàndò tende.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Yé mâ giì too gî, có giì ŋònòkò tí gbí òkò tí ndâ àsìkérì tí nó mbe kû ù njekèjì zàà ta bèbìlì bà zèè Pìyétòrò nó tí cèe vò bà i. Ndú giì dù ta dúꞌo tí nò kû ꞌvee káa ṛè ŋa i tí nó mbe ꞌde Pìyétòrò nô.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Èródè bà-i-nò giì pà bà tí Pìyétòrò kpòò, bà ꞌde yí mâ giì kpò yí gî, yí giì kaa ndâ àsìkérì tí nó tí ndâ mbe kpolo tí Pìyétòrò si yí gbí zàà ta bèbìlì tí nò nó, yí mâ giì ꞌviiki gbí nje ndú cee gî nó, yí giì waa có ku mítí ndú kùṛo bà ya yí ta ꞌbá ꞌdo gbí to Jùdéyà gí Cèzàríyà.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Ta o tí nò, gbí òkò tí ndâ Èródè ta ndâ ꞌduù gbí gbata Tírò, ta ndâ ꞌduù gbí gbata Sìdónì, nìkì lá. Tacó énò, ndâ ꞌduù tí nò giì tuu ndâ ꞌbí ꞌduù mì ndú tacó bà ya gí bà peteke tàkòcò Èródè. À po tiṛì tí kpó ta kù ꞌbìlí! Tacó énò, ndâ ꞌduù tí nò mâ giì yee ꞌbá mì Èródè, ndú giì peteke kùṛo á tàkòcò Bìlásìtù, tí gbolò ꞌduù mbe kû kpolo tí ndâ i mì Èródè, má kózò gî, ndú bà giì yèè ta ndi ndú gítí bà peteke tàkòcò Èródè. Ndâ ꞌduù tí nò pà làyì gítí có tí nò gbí òkò tí ndú ta ndâ Èródè nò tacó ndâ ꞌduù ꞌbá mì ndú kû ꞌde i-zó-zò a i ꞌdo gbí to mì Èródè.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Èródè bà-i-nò giì ci ꞌbí o mì wó, bìndi yí giì yuu bòngo gba mì wó, bìndi yí giì ki tí wó pí jàlàmbà mì wó, kû ꞌdè ndâ có mì wó ji ndâ ꞌduù mì wó.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Káa, si Èródè kû ꞌdè ndâ có tí nò, ndâ ꞌduù giì dù kû wu gbí wó ta bà tò kû ta kòcò ndú ngéé gí yaà, máa, «À nó me ꞌduù ká kû ꞌdè có nó lá! A Mbíṛì ká kû ꞌdè có!»
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Mâ giì zekeꞌo, basìlì mì Mbe tí ndoo giì gbì Èródè ꞌdo pí jàlàmbà ꞌva mí to ká mí kùṛo ndâ ꞌduù tí nò, tacó yí te duù mítí Mbíṛì lá. Bìndi ndâ kínì giì zò yí zi gî.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Có mì Mbíṛì giì dù kû ꞌvala bìndi ku Èródè nò pètèkèè kû ya tí .
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Ndâ Bàrànábà ta Sàwúlè mâ giì cee ta nèté mì ndú Jèrùzàlémè gî, ndú giì ꞌdaka Jòvánì tí nó ta ꞌbí ṛè wó a Márìkò ta ndú ya tí gí Àndìyókì.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.