Atos 12
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ACF
1 Ta o tí nò, Èródè, tí gbolò gba mì ndâ Jùdéyà, giì ꞌbìtà bà zèè ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù ta kpo-ꞌbilì.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Yí da miṛi Jákòmò tí nó tí náꞌvindí Jòvánì nó ta njà sìzò.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Yí mâ giì ŋò énó máa, líkí i tí nò náa yí bàkà nò kuu tí ndâ Jùdéyà, yí giì co gbí ndò muu ŋìnò ya gí bà zèè Pìyétòrò delè.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Èródè zèè Pìyétòrò a i ta o bà ci ꞌDê-kô gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà. Tacó énò, yí giì te yí mí gbí zàà, bìndi yí giì kaa ndâ àsìkérì muuꞌbì-nje vô nje-vô gbaànjé tacó bà kpolo tí wó yee tí o bà cee o bà bàkà bà tàkìì bà ci ꞌDê-kô, má kózò gî, wàa yì ꞌví giì yù gàzâ ji yí mì kùṛo ndâ ꞌduù.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Káa ta o tí nò náa Pìyétòrò kuu tí gbí zàà nò, ndâ mbe kû kili ta ṛè mì Jézù giì dù kû ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì tacó tí wó ta njembí ndú gbaànjé.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Káa ta bèbìlì kùṛo yé bà ŋò ngbàngà mì Pìyétòrò mì Èródè, Pìyétòrò ta o tí nò tí ṛì ta ndâ gìnjírì tí wó sósòꞌô, gbí òkò tí ndâ àsìkérì sósòꞌô mbe kû ù ṛègbà tí wó, bìndi ndâ ꞌbí gbí-gbi kû ù gbolò njekèjì bà ṛì gí gbí zàà.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ta bèbìlì tí nò, basìlì mì Mbíṛì giì ṛì gí tàꞌi gbí zàà tàkò Pìyétòrò si yí tí ṛì, bìndi yí giì gbà Pìyétòrò ta bà gbì yí gbí Kâ wó pétékèꞌi énô. Pìyétòrò mâ giì gundiì ꞌdo tí ṛì, yí giì ŋò basìlì tí nò mbe gbà yí ꞌdo tí ṛì nò kû ṛò tíyò gbí ngbaꞌo tàkò ndú tàꞌi. Bìndi basìlì tí nò giì ꞌdè có ji Pìyétòrò, máa, «A gí yaà! Ngoꞌve tí lo!» Pìyétòrò mâ giì a gí yaà go có mì basìlì tí nò, ndâ gìnjírì tí nó kùtàá náa à eṛe ta ndâ ꞌbì wó nó giì dù káa kaṛaka gbí tí ndú ꞌdo tí ndâ ꞌbì wó ta kpéétí ndú gî.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Bìndi basìlì tí nò giì ꞌdè có ji yí máa, «Eṛe wúꞌdè mì lo gî, wàa wò ꞌví yuu ndâ tàmà mì lo.» Pìyétòrò mâ giì bàkà go có tí nò náa basìlì tí nò ꞌdè ji yí nò gî, basìlì tí nò kákáꞌi giì ꞌdè có ji yí máa, «Paṛaka wòòkò bòngo mì lo náa wò kû yuu mí pí ndâ bòngo nó mítí lo, wàa wò ꞌví gì gí bà ṛu ndi ye.»
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Pìyétòrò bà-i-nò giì a gí yaà gí tàkò basìlì tí nò ká go ꞌduù mbe kû ṛi a ṛiì nô.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Basìlì tí nò giì co ta Pìyétòrò tí ndâ bàndò bà dù ndâ mbe kû kpolo tí njekèjì zàà sósòꞌô, bìndi ndú mâ giì yee ta yí tí njekèjì ndùgù bà ṛì gí gbí gbata náa à bàkà ꞌdo tí liì, njekèjì tí nò giì njaanga tí wó ji ndú ta kpéétí wó. Ndú giì ṛì gí gbí ndùgù. Ndú mâ giì nò yendi ꞌbí gbolò kpokèjì gbaànjé cee gî, basìlì tí nò giì dù káa giṛi ꞌdo tí Pìyétòrò go có seṛè nó gî.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 À giì dù ngbíí nò a o bà giì da ṛo Pìyétòrò. Muu wó mâ giì gì gítí wó gî, yí giì ꞌbìtà bà ꞌdè có ta kpéétí wó, máa, «Ye kpónó ŋò ni gî máa, ye kû ṛi me ṛiì lá. A Mbíṛì ká tuu basìlì mì wó gì tí gí bà ꞌvala ye ꞌdo ꞌbì Èródè, delè ꞌdo gbí ndâ ŋa ndâ vò i tí nó náa ndâ Jùdéyà táánò gbí-gbi kû ù bà bàkà ta ye nô.»
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Pìyétòrò giì zèè kpokèjì jáá bìndi bà da ṛo wó nò, ya gí bàndò tí nó náa ndâ ꞌduù mì Bìndi-Mbíṛì me mbè kili mítí kû ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì tacó tí wó tí , a ꞌbá mì Màríyà tí nó tí nawu Jòvánì tí nó ta ꞌbí ṛè wó a Márìkò nô.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Yí mâ giì yee kà, yí giì ꞌde ndâ ꞌduù a i tàꞌi. Yí mâ giì ku njekèjì, a ꞌbí ꞌvinî ta ṛè wó a Ródà, mbe kû bàkà nèté ꞌbá tí nò, ká giì gì tacó bà ꞌdi có mì wó.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Ródà mâ giì ꞌdi kòcò Pìyétòrò ni gî, líkíꞌo giì bàkà yí tí ŋa ŋìnó náa yí giì dele ndi wó ꞌdo tí njekèjì mbálá-mbala si bà njaanga njekèjì mí to, ya gí bà ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kili mí tàꞌi nó máa, «Pìyétòrò kû ṛò tíyò tí njekèjì.»
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Káa ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌvìsì có ji yí máa, «A ꞌbí ŋa i ká gbí muu lo!» Káa Ródà giì aanga muu wó ká mítí có Pìyétòrò tí nó mì wó á mbe kû ṛò tíyò á tí njekèjì nô. Ndâ ꞌduù tí nò bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji Ródà gí tàkò i kpácà tí nò mì wó nò, máa, «Àá bá dù a vuuvuu Pìyétòrò!»
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Káa si ndâ ꞌduù tí nò kuu tí kponje ta Ródà, Pìyétòrò kpòò kû ku njekèjì. Ndú mâ giì njaanga njekèjì, ndú giì ŋò à kuu nó a Pìyétòrò ká kû ṛò tíyò á kùṛo ndú go seṛè nô.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Pìyétòrò bà-i-nò giì bàkà ꞌbì wó ji ndú, máa, ndú dù ngbìì. Ndú mâ giì dù ngbìì á go có mì wó nò gî, yí giì ꞌdè gbí kpokèjì bà ꞌvala yí mì Mbe tí ndoo ꞌdo gbí zàà, ji ndú. Bìndi yí giì ci ndú máa, «Yo ꞌvanda ndi ndâ có tí nò ji ndâ Jákòmò, ta sè ndâ ꞌbí náꞌvindí ndoo.» Bìndi yí giì ndii ꞌdo tí ndú ta bèbìlì tí nò ya gítí ꞌbí bàndò tende.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Yé mâ giì too gî, có giì ŋònòkò tí gbí òkò tí ndâ àsìkérì tí nó mbe kû ù njekèjì zàà ta bèbìlì bà zèè Pìyétòrò nó tí cèe vò bà i. Ndú giì dù ta dúꞌo tí nò kû ꞌvee káa ṛè ŋa i tí nó mbe ꞌde Pìyétòrò nô.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Èródè bà-i-nò giì pà bà tí Pìyétòrò kpòò, bà ꞌde yí mâ giì kpò yí gî, yí giì kaa ndâ àsìkérì tí nó tí ndâ mbe kpolo tí Pìyétòrò si yí gbí zàà ta bèbìlì tí nò nó, yí mâ giì ꞌviiki gbí nje ndú cee gî nó, yí giì waa có ku mítí ndú kùṛo bà ya yí ta ꞌbá ꞌdo gbí to Jùdéyà gí Cèzàríyà.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Ta o tí nò, gbí òkò tí ndâ Èródè ta ndâ ꞌduù gbí gbata Tírò, ta ndâ ꞌduù gbí gbata Sìdónì, nìkì lá. Tacó énò, ndâ ꞌduù tí nò giì tuu ndâ ꞌbí ꞌduù mì ndú tacó bà ya gí bà peteke tàkòcò Èródè. À po tiṛì tí kpó ta kù ꞌbìlí! Tacó énò, ndâ ꞌduù tí nò mâ giì yee ꞌbá mì Èródè, ndú giì peteke kùṛo á tàkòcò Bìlásìtù, tí gbolò ꞌduù mbe kû kpolo tí ndâ i mì Èródè, má kózò gî, ndú bà giì yèè ta ndi ndú gítí bà peteke tàkòcò Èródè. Ndâ ꞌduù tí nò pà làyì gítí có tí nò gbí òkò tí ndú ta ndâ Èródè nò tacó ndâ ꞌduù ꞌbá mì ndú kû ꞌde i-zó-zò a i ꞌdo gbí to mì Èródè.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Èródè bà-i-nò giì ci ꞌbí o mì wó, bìndi yí giì yuu bòngo gba mì wó, bìndi yí giì ki tí wó pí jàlàmbà mì wó, kû ꞌdè ndâ có mì wó ji ndâ ꞌduù mì wó.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Káa, si Èródè kû ꞌdè ndâ có tí nò, ndâ ꞌduù giì dù kû wu gbí wó ta bà tò kû ta kòcò ndú ngéé gí yaà, máa, «À nó me ꞌduù ká kû ꞌdè có nó lá! A Mbíṛì ká kû ꞌdè có!»
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Mâ giì zekeꞌo, basìlì mì Mbe tí ndoo giì gbì Èródè ꞌdo pí jàlàmbà ꞌva mí to ká mí kùṛo ndâ ꞌduù tí nò, tacó yí te duù mítí Mbíṛì lá. Bìndi ndâ kínì giì zò yí zi gî.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Có mì Mbíṛì giì dù kû ꞌvala bìndi ku Èródè nò pètèkèè kû ya tí .
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ndâ Bàrànábà ta Sàwúlè mâ giì cee ta nèté mì ndú Jèrùzàlémè gî, ndú giì ꞌdaka Jòvánì tí nó ta ꞌbí ṛè wó a Márìkò ta ndú ya tí gí Àndìyókì.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.