Mateus 13

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yiin fin fa, Yéesú kolohte faam, saañce tookke ɓúk laahi Galile.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Ɓëewí caakute níi caak ayute wërúté rí, tahte níi ɗi míllëꞌ haal gaal filiɓ laaha, tookke na, ɓëewë homute ɓúk laaha.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Ɗi ñeyaꞌte léeh, na teeɓ wa yin caak won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahte ɓëyí húmú koloh sohi meeyi.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Ɗi hom hasli tisoh ka, lahte peppi keente ɓúk waala, ƴakka ayute tanute wa ɓéeɓ.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Lahte ƴi keen feey fi lahaꞌ laꞌ. Bi caakay feey fa, wa yíppée paal⁠ ⁠;
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 ndaa kolaꞌ naꞌa sun ɗa, bi nooray níillë, wa yíppée tam.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Lahte ƴi keen tígí paalaꞌ ñobitaan. Kolaꞌ ñobitaan fa hampe wa ra, wa tampe.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Lahte ƴi keen feey fi looɓpe. Wa paalte, talla kolohte, ɗúhíɗté íl, laaɓpe níi laaɓ. Tal fi tal ɓéeɓ yeraꞌte yee waɗ rii yeraa ra.⁠ ⁠»
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Yéesú ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí lah nuf kelaa, kelaan na⁠ ⁠!⁠ ⁠»
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Tígí daaha taalibe ya leɓuute Yéesú, wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah fu ƴahti won a ɓëewë rëe, fu ñeyaꞌ wa léeh⁠ ⁠?⁠ ⁠»
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon, kúmpë yí Nguur ki sun-Koo teeɓu ron, ndaa teeɓuy ɓëewí kayya.
11 Jesus respondeu:
12 Yúhí biti ɓëyí ham yee yeru ri ra a yaꞌ ana, ay ɓaatu níi keeña sos. Ɓëyí pagay yii baaha raa nék, yii ƴutuuda lahaꞌ ri ra sah ay naafu.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Yee tah níi mi ƴahti won a wa raa, mi ñeyaꞌ wa léeh rë daa ri beh⁠ ⁠: biti wa yeele raa wa na ëlíh, te wa kelee raa wa na yíih yee na wonu ra.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Yee húmú won Koope ñeyaꞌte ri yonente Isayii ra lahaꞌte ɗaaha waa na. Ɗi húmú won tih⁠ ⁠:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Ɓëewí ƴee súhúté keeñ,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 «⁠ ⁠Ɗon nék, ɗon lahute sos-keeñ⁠ ⁠: íllën ee ot ɗa, nuffon ee keloh ra.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: caakke yonente a ɓëewí júɓúté húmú fahuute ot yee olu ron ra, wa oluy ri⁠ ⁠; te wa húmú fahuute keloh yee keluu ron ra, wa keluuy ri.⁠ ⁠»
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 «⁠ ⁠Kon síkíríi yee fahaꞌ won léehí línëhë rë.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Ɓúk waala keen tisoh ka ra, daa wa ɓëewë yéŋké biti keluu wa Unni Nguur ki sun-Koo ra, wa habuy wa affi wa. Seytaane acce tígí daaha, pahte wa waa na.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Feey fa lahaꞌ laꞌ tisoh ka keen na ra, daa ɓëewë yéŋké biti keluu wa Unna ra, wa yípútée wëe tah a sos-keeñ⁠ ⁠;
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 ndaa Unna yípëy níil keeññi wa. Wa topuun waa ham guuttii baaha⁠ ⁠: kofeel yípée wëe daɓ mbée wa moklu af hama habu wa Unna ra rek, wa koluun daaha yeris ngémë.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Feey fa na paal ñobitaan tisoh ka keen na ra, daa ɓëewë yéŋké biti keluute Unna ra. Tíl tílë níi nék, sohle yi ëldúnë a alal ma na nofaꞌ ow ra lúfílté Unna waa na, tahte níi wa lahray wa njiriñ.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Feey fi looba keen tisoh ka ra, daa ɓëewë yéŋké biti keluu wa Unna ra, yúhúté yee won wa ra⁠ ⁠: ow fi ow waa na ɓéeɓ njiriñce yee waɗ ɗii njiriñ ra.⁠ ⁠»
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Yéesú ñeyaatte wa léeh kay won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Nguur ki sun-Koo madaꞌ a biti bee ow sohte tisoh ki wunte meeyi ra nen.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Ɓëyí kaaꞌaꞌte ri kolohte leelu elek ɗeef ɓëewë ɓéeɓ na neeꞌu, payte sohte gaawa naal filiɓ too ka, saañce.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Kolaꞌ too ka níi ɓíríssé rë, gaaw fa kolohte ɓal ñéerëꞌté a wa.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Súrgë yí yíkíi meeya ayute wonu ri tih⁠ ⁠: “Ɓahaa, fu soh tisoh ki wunte meeyu neh a⁠ ⁠? Gaaw fa filiɓ kolaꞌ di kon⁠ ⁠?”
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: “Ɓëyí kaaꞌaꞌte soꞌ daa paŋ pagari bah.” Wa wonu ri tígí daaha tih⁠ ⁠: “Fu fahaay biti fun pay fun ɗof wa woo⁠ ⁠?”
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: “Miteh ri, toñeh ɗon home ɗofi wa raa, ɗon ɗofaaloh too ka.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Yéɗɗí wë ɗaaha níi lecaa ya fayu. Bín fë rëe, may won lecoh ya ɗof wa paaƴ, luuh wa tam wa, wa anti lec too ka gariɗ soꞌ wa.”⁠ ⁠»
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Yéesú ñeyaatte wa léeh kay won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Nguur ki sun-Koo madaꞌ a pebi ƴutuudi baa ɓeɓ ow sohte ri meeyi ra nen.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Pebi baa daa lukki ƴin tisoh ya ɓéeɓ⁠ ⁠; kaaꞌeeh paalaꞌ ri ra, ɗi hente tal kilik níi lukke gañcaha meeya ɓéeɓ, ƴakka ayute túfúté yaꞌ ya.⁠ ⁠»
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Yéesú ñeyaatte wa léeh kay won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Nguur ki sun-Koo madaꞌ a lëwíirë ɓeɓ ow ɓeleɓ, boollaꞌte wa a mún caak, íƴíɗté wë níi wa ɓéeɓ fuuɗte ra nen.⁠ ⁠»
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Yéesú teeɓaꞌ ɓëewë iñƴaaha ɓéeɓ a léeh. Ɗi na húmú woneh a ɓëewë te ñeyeeh léeh.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Yee húmú won yonentaa ra lahaꞌte ɗaaha. Ɗi húmú won tih⁠ ⁠:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Yéesú kolohte ɓëewë në tígí daaha, nimilte faam. Taalibe yi leɓuute, meelute ri wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Teeɓ fun iti fi léehí gaaw fi naala meeya.⁠ ⁠»
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëeꞌ soh too-tihin ka ra, daa ri soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ⁠ ⁠;
37 Jesus respondeu:
38 meeya daa ëldúnë⁠ ⁠; too-tihin ka daa ɓëewë nonu Nguur ki sun-Koo ra⁠ ⁠; gaaw fa daa ɓëewë ñeyu tal Seytaane ra⁠ ⁠;
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 kaaꞌohi yíkíi meeya, bee soh gaaw fi naala ra, daa Seytaane⁠ ⁠; wahtu lec too daa túkkíi ëldúnë⁠ ⁠; lecoh ya daa wa malaaka ya.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Di nay ɗofuu gaaw fa luuhu tamu, ay made ɗaaha nen túkkíi ëldúnë.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Yiin fin fa, soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, may wol malaaka yi soꞌ, wa négírëꞌ ɓëewë na ɓeku ɓëewí kayya bakaaɗ ɗa a ƴee na ñéyíh woni Koope ra ɓéeɓ, wa lík wë Nguur ki soꞌ,
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 an waa yeñ filiɓ njaar mi kíi kë, wa looye daaha, ŋafee níi tíññí wë lec.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Tígí daaha, ɓëewë júɓú rë ay niiñ ti naꞌ nen filiɓ Nguur ki boffi wa. Ɓëyí lah nuf kelaa, kelaan na⁠ ⁠!⁠ ⁠»
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Yéesú ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Nguur ki sun-Koo madaꞌ a alal mi ɗapu filiɓ meey nen. Lahte ɓëyí otte wa ɗapaatte wa, saañce a sos-keeñ yaayte iña lahaꞌ ri ra ɓéeɓ, nimilte lompe meeya.
44 — O
45 «⁠ ⁠Nguur ki sun-Koo man biti ɓal bee yiikoh koloh saam feme kah-kah ra nen.
45 — O
46 Ɗi tíl níi teyaꞌ a femii kofeelte ot ɗaa, ɗi pay yaay iña lahaꞌ ri ra ɓéeɓ, ɗi ac lom femaa.⁠ ⁠»
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Yéesú ɓaatilte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Nguur ki sun-Koo madaꞌ a biti bee seeɓoh bac mbaal kísí, hampe heet jén ɓéeɓ rë nen.
47 — O
48 Mbaala líif rëe, wa héc ɗí, ɗúhíɗ rí ɓúk kísí fë, wa took tanis jénnë. Ƴee wun ɗa, wa túm wë dama yi wa, wa bet ƴee lahruy wa njiriñ ra.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Túkkíi ëldúnë fayu ay made ɗaaha nen. Malaaka ya ay ac, ɓísëlsëꞌ ɓëewí ɓossa a ɓëewë júɓú rë,
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 wa bet ɓëewí ɓossa filiɓ njaar mi kíi kë, wa looye daaha, ŋafoh níi tíññí wë lec.⁠ ⁠»
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Yéesú meelte taalibe yi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon yúhú yee fahaꞌ won iñƴaa ra ɓéeɓ ë⁠ ⁠?⁠ ⁠» Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Íi, fun yúhú yee fahaꞌ waa won ɗa kay⁠ ⁠!⁠ ⁠»
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ow di yëeddëh yí kootii Mëyíis, bi yëeddúté ɓal iña leŋ sun fi Nguur ki sun-Koo ra madaꞌ ɗeh⁠ ⁠: ɗi madaꞌ a yíkíi faam fi baa fí yúhté biti ƴaati nís di iñi kah-kah ya faami raa, ɓeyaꞌ yin has deh, ɓeɓ yin kíilíɗ deh.⁠ ⁠»
52 Jesus disse:
53 Wonaꞌ Yéesú léeh yí ƴaa níi wocce ra, ɗi kolohte daaha saañce.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Lahaꞌ ri gin wa ra, ɗi haalte tígë na ɗaguu ɓëewë Koope ra, na yëedíɗ wë. Di na yëeddëꞌ rí éemíl wë éemílë níi, tahte wa na wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗi kolaꞌ ham-hama na yëeddëꞌ rí iñƴee ra a doolaa na pagaꞌ ri kimtaanni ƴee ra dih⁠ ⁠?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Bee koy daaƴoha saa⁠ ⁠? Maryaama daa yaafi neh a⁠ ⁠? Ɗi koy-yaafi Saak, Suseef, Simoŋ a Yúɗ neh a⁠ ⁠?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Koy-yaayyi ɓeleɓ íníh ee ɓéeɓ filiɓ fi yen a⁠ ⁠? Kon ɗi kolaꞌ iñƴee ɓéeɓ dih⁠ ⁠?⁠ ⁠»
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Kénsúu wë iñƴaa ra, wa gémúy rí. Ɗi won wa tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yonente heefuu gina dék ɗí rë a ɓëy faam wa na kut.⁠ ⁠»
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Bi gémúy wë rí, Yéesú pagay kimtaan caak daaha.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.