Romanos 9
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC
1 — ausente —
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 — ausente —
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 Kase̱ŋtiŋ, a dɛɛ a taare̱ na a waa ne̱e̱ weetee bamo̱ se̱ Wuribware̱ da mo̱ yii na o lee mo̱ le̱e̱ Kristoo a ko̱ko̱we̱bɛɛ‑ɔ‑rɔ nsu pɛɛɛ, na ɔ nya bo̱ mo̱rɔwe̱ bamo̱.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Wuribware̱ ase̱sɛ e̱ gye̱ bamo̱. Bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a ba bo̱ waa mò̱ agyi‑o ne̱e̱. Bamo̱ ne̱ de̱daa‑ɔ Wuribware̱ a lee mò̱ ke̱dabe̱‑ɔ ifuri bo̱ kaapo̱ bamo̱ kimukee‑ro. Bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a pini fe̱yɛ mò̱ ase̱sɛ, ne̱ bamo̱ mɔ baa pini mò̱ fe̱yɛ bamo̱ nyaŋpe̱. Bamo̱ dɛɛ bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a taa mò̱ mbraa‑ɔ bo̱ sa na bo̱ gya mmo̱ se̱. Bamo̱ dɛɛ ne̱ Wuribware̱ a kaapo̱ bamo̱ ane̱ŋ ne̱ ba waa taŋte̱e̱ ke̱kyaŋ ne̱ ba taare̱ a bo̱ bo̱ suŋ mò̱ ke̱mo̱‑rɔ‑ɔ, na ate̱tɔmo̱ŋta ne̱ ba ba a bo̱ bo̱ suŋ mò̱‑ɔ na mbo̱ ne̱ ba ba a bo̱ bo̱ lɔŋŋɔ mò̱‑ɔ. Bamo̱ dɛɛ bamo̱ be̱e̱ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa bamo̱ bamo̱ fɔŋfɔŋ swe̱e̱re̱.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Bamo̱ ade̱daapo̱ Abraham na Isak na Isireelii dɛɛ bo̱ gye̱ ase̱sɛ dabe̱ ne̱e̱. Bamo̱ kasuro amo̱ dɛɛ ne̱ baa ko̱we̱ Kristoo. Wuribware̱, owure dabe̱‑ɔ, nya ke̱dabe̱ na nkyo̱rɔ nsu pɛɛɛ. Amɛye̱.
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Mbe̱yɔmɔ, Isireelii awuye a kine Kristoo‑o si‑o, ŋ yɛ a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa bamo̱‑ɔ ɔ maa lɛɛ sa bamo̱ aaa? Daabii! Ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔ maa sa bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Isireelii awuye kase̱ŋtiŋ mò̱ ase̱‑ɔ ke̱tɔ‑ɔ.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 N gye̱ Abraham a ke̱nana‑ɔ‑rɔ agyi‑o pɛɛɛ e̱ gye̱ Abraham mò̱ gyi‑ana kase̱ŋtiŋ. Ane̱ e̱ kare̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ Wuribware̱ a tɔwe̱ gywii Abraham fe̱yɛ,
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ n gye̱ bamo̱ ne̱ baa ko̱we̱ bamo̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ba ko̱we̱ dimaadi pɛɛɛ‑ɔ e̱ gye̱ Wuribware̱ mò̱ gyi‑ana. Ananagyi ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa Abraham‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ bo̱ gye̱ Abraham ananagyi kase̱ŋtiŋ‑o.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya gywii Abraham‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ,
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Wuribware̱ bo̱‑rɔ ɔ waa mò̱ kusuŋ ne̱ Sara mò̱ gyi amo̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Isak‑ɔ a daŋ, ne̱ ɔɔ waare̱e̱ ɔkye̱e̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Re̱bɛɛka‑ɔ, ne̱ baa ko̱we̱ ale̱ŋba anyare̱. Ɔbre̱sɛ‑ɔ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Isawu, ne̱ ba te̱e̱ kagyingyii‑o fe̱yɛ Yakubu.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 — ausente —
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 — ausente —
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ e̱ waa‑ɔ mo̱ŋ bware ne̱e̱ e̱e̱e̱? Daabii daa!
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 A le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a tɔwe̱ gywii ane̱ ɔde̱daapo̱ Mosis fe̱yɛ,
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, Wuribware̱ ya sa se̱sɛ ŋyure, a mo̱ŋ gye̱ fe̱yɛ se̱sɛ‑ɔ a kpa mmo̱‑ɔ se̱ ne̱ ɔɔ nya, bɛɛɛ ɔɔ waa kusuŋ ko̱ pwɛɛ ne̱ ɔɔ dɛɛ nya. Wuribware̱ a ŋu se̱sɛ‑ɔ e̱wɛɛ ne̱e̱ se̱ ne̱ ɔɔ sa mò̱.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ baa be̱e̱ kyo̱rɛɛ fe̱yɛ Wuribware̱ a tɔwe̱ gywii Igyipiti owure fe̱yɛ,
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Amo̱se̱‑ɔ amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ i ŋu ɔke̱maa ne̱ ɔ kpa‑ɔ e̱wɛɛ, ne̱ ɔ waa bamo̱ ne̱ ɔ maa kpa‑ɔ kuŋurole̱ŋ.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Amɔ mo̱ne̱ ɔko̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔko̱ maa taare̱ a o kyurowi ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a kra fe̱yɛ ɔ waa‑ɔ, amo̱ fe̱raa, ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ Wuribware̱ e̱ po̱rɔ ɔko̱?”
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Amaa, mo̱ nyare̱, nsɛ e̱ gye̱ fo̱‑ɔ fo̱ ne̱ fo̱ e̱ be̱ŋŋaa Wuribware̱ ane̱ŋ? E̱me̱ne̱ ne̱ gyare̱ e̱ taare̱ a ɔ tɔwe̱ gywii ɔpwɛɛpo̱ fe̱yɛ, “E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ a pwɛɛ mo̱ ane̱ŋ?”
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Ɔpwɛɛpo̱ de kpa a ɔ waa kabori ane̱ŋ ne̱ ɔ kpa‑ɔ. Ɔ taare̱ a ɔ ba kabori ko̱ŋko̱‑ɔ bo̱ pwɛɛ taŋŋa bɛɛɛ gyare̱.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Amo̱se̱ se̱‑ɔ Wuribware̱ e̱ kpa fe̱yɛ ɔ kaapo̱ mò̱ kaduŋfwii, bɛɛɛ o ŋu se̱sɛ e̱wɛɛ, ke̱mo̱ ne̱ ane̱ de a ane̱ tɔwe̱? Mò̱ ya kra mò̱ duŋ, ne̱ mò̱ e̱ mo̱ŋ kaapo̱ mò̱ ke̱yaale̱ŋ, ne̱ o nyite bamo̱ ne̱ ba fwii mò̱ duŋ, ne̱ bo̱ bware ke̱mɔɔ‑ɔ, ane̱ mo̱ŋ de amo̱ ko̱ko̱ a ane̱ tɔwe̱.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Oo nyite bamo̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔ kpa fe̱yɛ o ŋu ase̱sɛ ko̱ e̱wɛɛ‑ɔ se̱. Ane̱ŋ a ase̱sɛ amo̱ ne̱ oo lee kyee fe̱yɛ ɔ kaapo̱ bamo̱ mò̱ ke̱dabe̱‑ɔ.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Ase̱sɛ amo̱ e̱ gye̱ ane̱ fɔŋfɔŋ ane̱ e̱ye̱e̱. Hare̱e̱ ane̱ a gye̱ Yudaa awuye bɛɛɛ ane̱ mo̱ŋ gye̱ ooo, ane̱ ne̱ oo lee fe̱yɛ ane̱ ba mò̱ ase̱.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ mò̱ kyaamɛɛ Hoseya si tɔwe̱‑ɔ,
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 “To̱ŋ ke̱maa ne̱ baa dɛɛ tɔwe̱ gywii bamo̱
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ Isaya gbaa a kyo̱rɛɛ Yudaa awuye‑o ase̱ŋ fe̱yɛ,
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 “A gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ Isireelii awuye kyɔ
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Ne̱ Isaya a be̱e̱ kyo̱rɛɛ to̱ŋ ko̱ fe̱yɛ,
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Amo̱se̱‑ɔ ke̱tɔ ne̱ kaa ba‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ nde̱ se̱ awuye‑o a nya ke̱tɔ ne̱ bo̱ mo̱ŋ buwi kpa‑ɔ, amaa Yudaa awuye‑o fe̱raa mo̱ŋ nya ke̱tɔ ne̱ baa buwi kpa‑ɔ. Nde̱ se̱ awuye‑o ne̱ Wuribware̱ a te̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ timaa, a le̱e̱ fe̱yɛ baa kɔɔre̱ Yeesuu Kristoo gyi.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Amaa Yudaa awuye‑o fe̱raa, Wuribware̱ mo̱ŋ te̱e̱ bamo̱ fe̱yɛ ase̱sɛ timaa, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ akatɔ a pee mò̱ mbraa‑ɔ ke̱gyase̱ se̱, na bo̱ nya waa bamo̱ e̱ye̱e̱ ase̱sɛ timaa.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 Nte̱tɔ se̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ taare̱ pre̱ Wuribware̱? A le̱e̱ fe̱yɛ baa kpa ne̱e̱ fe̱yɛ bo̱ ba mò̱ mbraa‑ɔ ke̱gyase̱ kyɛɛkyɛɛ bo̱ waa bamo̱ e̱ye̱e̱ ase̱sɛ timaa mò̱ ase̱. Ke̱fo̱re̱ ko̱ a di bamo̱ kpa‑rɔ‑ɔ, ne̱ baa daye̱ ayaa ke̱mo̱ se̱ le̱e̱ da. Ke̱mo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ bo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ Yeesuu Kristoo gyi.
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ mò̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ to̱ŋ ko̱‑ɔ,
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.