Romanos 9
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 — ausente —
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 Kase̱ŋtiŋ, a dɛɛ a taare̱ na a waa ne̱e̱ weetee bamo̱ se̱ Wuribware̱ da mo̱ yii na o lee mo̱ le̱e̱ Kristoo a ko̱ko̱we̱bɛɛ‑ɔ‑rɔ nsu pɛɛɛ, na ɔ nya bo̱ mo̱rɔwe̱ bamo̱.
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Wuribware̱ ase̱sɛ e̱ gye̱ bamo̱. Bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a ba bo̱ waa mò̱ agyi‑o ne̱e̱. Bamo̱ ne̱ de̱daa‑ɔ Wuribware̱ a lee mò̱ ke̱dabe̱‑ɔ ifuri bo̱ kaapo̱ bamo̱ kimukee‑ro. Bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a pini fe̱yɛ mò̱ ase̱sɛ, ne̱ bamo̱ mɔ baa pini mò̱ fe̱yɛ bamo̱ nyaŋpe̱. Bamo̱ dɛɛ bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a taa mò̱ mbraa‑ɔ bo̱ sa na bo̱ gya mmo̱ se̱. Bamo̱ dɛɛ ne̱ Wuribware̱ a kaapo̱ bamo̱ ane̱ŋ ne̱ ba waa taŋte̱e̱ ke̱kyaŋ ne̱ ba taare̱ a bo̱ bo̱ suŋ mò̱ ke̱mo̱‑rɔ‑ɔ, na ate̱tɔmo̱ŋta ne̱ ba ba a bo̱ bo̱ suŋ mò̱‑ɔ na mbo̱ ne̱ ba ba a bo̱ bo̱ lɔŋŋɔ mò̱‑ɔ. Bamo̱ dɛɛ bamo̱ be̱e̱ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa bamo̱ bamo̱ fɔŋfɔŋ swe̱e̱re̱.
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 Bamo̱ ade̱daapo̱ Abraham na Isak na Isireelii dɛɛ bo̱ gye̱ ase̱sɛ dabe̱ ne̱e̱. Bamo̱ kasuro amo̱ dɛɛ ne̱ baa ko̱we̱ Kristoo. Wuribware̱, owure dabe̱‑ɔ, nya ke̱dabe̱ na nkyo̱rɔ nsu pɛɛɛ. Amɛye̱.
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Mbe̱yɔmɔ, Isireelii awuye a kine Kristoo‑o si‑o, ŋ yɛ a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa bamo̱‑ɔ ɔ maa lɛɛ sa bamo̱ aaa? Daabii! Ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔ maa sa bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Isireelii awuye kase̱ŋtiŋ mò̱ ase̱‑ɔ ke̱tɔ‑ɔ.
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 N gye̱ Abraham a ke̱nana‑ɔ‑rɔ agyi‑o pɛɛɛ e̱ gye̱ Abraham mò̱ gyi‑ana kase̱ŋtiŋ. Ane̱ e̱ kare̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ Wuribware̱ a tɔwe̱ gywii Abraham fe̱yɛ,
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ n gye̱ bamo̱ ne̱ baa ko̱we̱ bamo̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ba ko̱we̱ dimaadi pɛɛɛ‑ɔ e̱ gye̱ Wuribware̱ mò̱ gyi‑ana. Ananagyi ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa Abraham‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ bo̱ gye̱ Abraham ananagyi kase̱ŋtiŋ‑o.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya gywii Abraham‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ,
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Wuribware̱ bo̱‑rɔ ɔ waa mò̱ kusuŋ ne̱ Sara mò̱ gyi amo̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Isak‑ɔ a daŋ, ne̱ ɔɔ waare̱e̱ ɔkye̱e̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Re̱bɛɛka‑ɔ, ne̱ baa ko̱we̱ ale̱ŋba anyare̱. Ɔbre̱sɛ‑ɔ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Isawu, ne̱ ba te̱e̱ kagyingyii‑o fe̱yɛ Yakubu.
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 — ausente —
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 — ausente —
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 Amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ e̱ waa‑ɔ mo̱ŋ bware ne̱e̱ e̱e̱e̱? Daabii daa!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 A le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a tɔwe̱ gywii ane̱ ɔde̱daapo̱ Mosis fe̱yɛ,
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, Wuribware̱ ya sa se̱sɛ ŋyure, a mo̱ŋ gye̱ fe̱yɛ se̱sɛ‑ɔ a kpa mmo̱‑ɔ se̱ ne̱ ɔɔ nya, bɛɛɛ ɔɔ waa kusuŋ ko̱ pwɛɛ ne̱ ɔɔ dɛɛ nya. Wuribware̱ a ŋu se̱sɛ‑ɔ e̱wɛɛ ne̱e̱ se̱ ne̱ ɔɔ sa mò̱.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ baa be̱e̱ kyo̱rɛɛ fe̱yɛ Wuribware̱ a tɔwe̱ gywii Igyipiti owure fe̱yɛ,
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 Amo̱se̱‑ɔ amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ i ŋu ɔke̱maa ne̱ ɔ kpa‑ɔ e̱wɛɛ, ne̱ ɔ waa bamo̱ ne̱ ɔ maa kpa‑ɔ kuŋurole̱ŋ.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 Amɔ mo̱ne̱ ɔko̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔko̱ maa taare̱ a o kyurowi ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a kra fe̱yɛ ɔ waa‑ɔ, amo̱ fe̱raa, ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ Wuribware̱ e̱ po̱rɔ ɔko̱?”
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 Amaa, mo̱ nyare̱, nsɛ e̱ gye̱ fo̱‑ɔ fo̱ ne̱ fo̱ e̱ be̱ŋŋaa Wuribware̱ ane̱ŋ? E̱me̱ne̱ ne̱ gyare̱ e̱ taare̱ a ɔ tɔwe̱ gywii ɔpwɛɛpo̱ fe̱yɛ, “E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ a pwɛɛ mo̱ ane̱ŋ?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Ɔpwɛɛpo̱ de kpa a ɔ waa kabori ane̱ŋ ne̱ ɔ kpa‑ɔ. Ɔ taare̱ a ɔ ba kabori ko̱ŋko̱‑ɔ bo̱ pwɛɛ taŋŋa bɛɛɛ gyare̱.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 Amo̱se̱ se̱‑ɔ Wuribware̱ e̱ kpa fe̱yɛ ɔ kaapo̱ mò̱ kaduŋfwii, bɛɛɛ o ŋu se̱sɛ e̱wɛɛ, ke̱mo̱ ne̱ ane̱ de a ane̱ tɔwe̱? Mò̱ ya kra mò̱ duŋ, ne̱ mò̱ e̱ mo̱ŋ kaapo̱ mò̱ ke̱yaale̱ŋ, ne̱ o nyite bamo̱ ne̱ ba fwii mò̱ duŋ, ne̱ bo̱ bware ke̱mɔɔ‑ɔ, ane̱ mo̱ŋ de amo̱ ko̱ko̱ a ane̱ tɔwe̱.
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Oo nyite bamo̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔ kpa fe̱yɛ o ŋu ase̱sɛ ko̱ e̱wɛɛ‑ɔ se̱. Ane̱ŋ a ase̱sɛ amo̱ ne̱ oo lee kyee fe̱yɛ ɔ kaapo̱ bamo̱ mò̱ ke̱dabe̱‑ɔ.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 Ase̱sɛ amo̱ e̱ gye̱ ane̱ fɔŋfɔŋ ane̱ e̱ye̱e̱. Hare̱e̱ ane̱ a gye̱ Yudaa awuye bɛɛɛ ane̱ mo̱ŋ gye̱ ooo, ane̱ ne̱ oo lee fe̱yɛ ane̱ ba mò̱ ase̱.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ mò̱ kyaamɛɛ Hoseya si tɔwe̱‑ɔ,
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 “To̱ŋ ke̱maa ne̱ baa dɛɛ tɔwe̱ gywii bamo̱
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ Isaya gbaa a kyo̱rɛɛ Yudaa awuye‑o ase̱ŋ fe̱yɛ,
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 “A gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ Isireelii awuye kyɔ
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 Ne̱ Isaya a be̱e̱ kyo̱rɛɛ to̱ŋ ko̱ fe̱yɛ,
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Amo̱se̱‑ɔ ke̱tɔ ne̱ kaa ba‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ nde̱ se̱ awuye‑o a nya ke̱tɔ ne̱ bo̱ mo̱ŋ buwi kpa‑ɔ, amaa Yudaa awuye‑o fe̱raa mo̱ŋ nya ke̱tɔ ne̱ baa buwi kpa‑ɔ. Nde̱ se̱ awuye‑o ne̱ Wuribware̱ a te̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ timaa, a le̱e̱ fe̱yɛ baa kɔɔre̱ Yeesuu Kristoo gyi.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 Amaa Yudaa awuye‑o fe̱raa, Wuribware̱ mo̱ŋ te̱e̱ bamo̱ fe̱yɛ ase̱sɛ timaa, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ akatɔ a pee mò̱ mbraa‑ɔ ke̱gyase̱ se̱, na bo̱ nya waa bamo̱ e̱ye̱e̱ ase̱sɛ timaa.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 Nte̱tɔ se̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ taare̱ pre̱ Wuribware̱? A le̱e̱ fe̱yɛ baa kpa ne̱e̱ fe̱yɛ bo̱ ba mò̱ mbraa‑ɔ ke̱gyase̱ kyɛɛkyɛɛ bo̱ waa bamo̱ e̱ye̱e̱ ase̱sɛ timaa mò̱ ase̱. Ke̱fo̱re̱ ko̱ a di bamo̱ kpa‑rɔ‑ɔ, ne̱ baa daye̱ ayaa ke̱mo̱ se̱ le̱e̱ da. Ke̱mo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ bo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ Yeesuu Kristoo gyi.
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ mò̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ to̱ŋ ko̱‑ɔ,
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.