Romanos 8

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kase̱ŋtiŋ, Wuribware̱ maa po̱rɔ bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ Kristoo Yeesuu a ko̱ko̱we̱bɛɛ‑ɔ‑rɔ‑ɔ.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Ke̱tɔ se̱ ne̱ ɔ maa waa ane̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mbraa amo̱ ne̱ ŋ ya le̱e̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o ase̱‑ɔ e̱ sa ne̱ ane̱ e̱ nya ŋkpa po̱pwɛɛ Kristoo a ko̱ko̱we̱bɛɛ‑ɔ‑rɔ. Ne̱ ŋ ya sa ne̱ mo̱ e̱ kɔɔre̱ mo̱ e̱ye̱e̱ mo̱ e̱ le̱e̱ mbraa ne̱ n sa ne̱ mo̱ e̱ waa e̱bɔye̱ ne̱, bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ, Wuribware̱ gya mo̱ le̱e̱ mò̱ ase̱ a ɔ yaa mo̱ bo̱ waa lowi‑ro nsu pɛɛɛ.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Bo̱ le̱e̱ ane̱ ŋyo̱rɔwe̱ bɔye̱ se̱‑ɔ, Wuribware̱ a mbraa‑ɔ maa taare̱ a n sa ne̱ ane̱ i kii ase̱sɛ timaa. Amaa Wuribware̱ fe̱raa e̱ taare̱. Oo suŋ mò̱ fɔŋfɔŋ mò̱ gyi‑o, ne̱ ɔɔ bo̱ kye̱na fe̱yɛ ane̱ se̱sɛ dimaadi‑o dɛɛ. Hare̱e̱ Kristoo a mo̱ŋ waa bɔye̱‑ɔ gbaa ooo, ɔɔ taa mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ lɔŋŋɔ Wuribware̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ e̱bɔye̱ se̱, na Wuribware̱ nya bu dimaadi mò̱ aa mò̱ e̱bɔye̱ pɛɛɛ ke̱pɔ.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Wuribware̱ a waa ane̱ŋ ne̱e̱, na ane̱ ne̱ ane̱ gya Wuribware̱ a kufwiiŋe a e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ane̱ mo̱ŋ lɛɛ ane̱ gya ŋyo̱rɔwe̱ bɔye̱ se̱‑ɔ, nya gya atɔ pɛɛɛ ne̱ mò̱ mbraa‑ɔ yɛ a bware‑o si.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Bamo̱ ne̱ bo̱ gya bamo̱ ŋyo̱rɔwe̱ bɔye̱ se̱‑ɔ, de bamo̱ mfɛɛre̱ bo̱ dɔŋŋɔ bamo̱ ayo̱rɔwe̱tɔ bɔye̱ amo̱ se̱ ne̱e̱. Amaa bamo̱ ne̱ bo̱ gya Wuribware̱ a kufwiiŋe a e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ fe̱raa mfɛɛre̱ dɔŋ atɔ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o e̱ kpa fe̱yɛ bo̱ waa‑ɔ se̱ ne̱e̱.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Ɔko̱ ne̱ o de mò̱ mfɛɛre̱ bo̱ dɔŋŋɔ mò̱ ayo̱rɔwe̱tɔ bɔye̱ se̱‑ɔ, Wuribware̱ e̱ gya mò̱ le̱e̱ mò̱ ase̱ yaa mò̱ bo̱ waa lowi‑ro nsu pɛɛɛ. Amaa ɔko̱ ne̱ o de mò̱ mfɛɛre̱ bo̱ dɔŋŋɔ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o na mò̱ e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ e̱ nya ŋkpa na kaye̱e̱yuri.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Ɔko̱ ne̱ ɔɔ taa mò̱ mfɛɛre̱ bo̱ dɔŋŋɔ ayo̱rɔwe̱tɔ bɔye̱ se̱‑ɔ ye̱re̱ bo̱ kye Wuribware̱ ne̱e̱. Se̱sɛ‑ɔ maa bu Wuribware̱ a mbraa‑ɔ. Kase̱ŋtiŋ, ɔ maa taare̱.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Bamo̱ ne̱ ba sa ne̱ bamo̱ ŋyo̱rɔwe̱ bɔye̱ de bamo̱ se̱ ke̱yaale̱ŋ‑ɔ maa taare̱ a bo̱ waa Wuribware̱ ke̱pre̱.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Amo̱se̱‑ɔ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o e̱ bo̱ se̱sɛ kakpo̱nɔ‑rɔ, se̱sɛ‑ɔ mo̱ŋ gya mò̱ fɔŋfɔŋ ŋyo̱rɔwe̱ bɔye̱ se̱. Ɔ gya Wuribware̱ a kufwiiŋe a e̱kpa‑ɔ se̱ ne̱e̱. Amaa Kristoo a kufwiiŋe‑o e̱ mo̱ŋ bo̱ se̱sɛ kakpo̱nɔ‑rɔ, se̱sɛ‑ɔ mo̱ŋ gye̱ Wuribware̱ se̱sɛ ne̱e̱.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Kristoo e̱ bo̱ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ fe̱raa, hare̱e̱, bo̱ le̱e̱ mo̱ne̱ e̱bɔye̱ se̱, amo̱ i bware fe̱yɛ Wuribware̱ gya mo̱ne̱ le̱e̱ mò̱ ase̱ yaa mo̱ne̱ bo̱ waa lowi‑ro nsu pɛɛɛ gbaa ooo, mo̱ne̱ a kyɔ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a te̱e̱ mo̱ne̱ fe̱yɛ ase̱sɛ timaa.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Ke̱tɔ ne̱ ko̱ kyɔ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ amo̱ a gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ya kyiŋŋi Kristoo le̱e̱ lowi‑ro, ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o te mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ‑ɔ se̱‑ɔ, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a kufwiiŋe amo̱ dɛɛ i kyiŋŋi mo̱ne̱ ŋyo̱wɔre̱ a ɔ le̱e̱ lowi‑ro.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Ane̱ŋ se̱‑ɔ, mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, a tiri fe̱yɛ ane̱ waa ko̱tɔko̱. Amaa n gye̱ ke̱mo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ gya ane̱ ŋyo̱rɔwe̱ bɔye̱ se̱.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 M be̱e̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑rɔ fe̱yɛ, mo̱ne̱ ya kye̱na gya mo̱ne̱ ŋyo̱rɔwe̱ bɔye̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa‑ɔ se̱, Wuribware̱ e̱ gya mo̱ne̱ a ɔ le̱e̱ mò̱ ase̱ yaa mo̱ne̱ bo̱ waa lowi‑ro nsu pɛɛɛ. Amaa mo̱ne̱ ya sa ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o a mɔɔ ŋyo̱rɔwe̱ bɔye̱ ne̱ mo̱ne̱ de‑o, amo̱ fe̱raa mo̱ne̱ e̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o e̱ gye̱ bamo̱ ŋkpɛɛ‑ɔ pɛɛɛ gye̱ Wuribware̱ mò̱ gyi‑ana ne̱e̱.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Mbe̱yɔmɔ, hare̱e̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o a bo̱ mo̱ne̱‑ɔ gbaa ooo, ɔ maa sa ne̱ mo̱ne̱ se̱re̱ mò̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ke̱nya se̱re̱ ke̱mo̱ nyaŋpe̱‑ɔ. Amaa Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o a sa ne̱ mo̱ne̱ a kii Wuribware̱ mò̱ gyi‑ana. Amo̱se̱‑ɔ aa le̱e̱ mò̱ se̱ ne̱ ane̱ e̱ te̱e̱ Wuribware̱ fe̱yɛ “Ane̱ se̱.”
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o na ane̱ ŋkpo̱nɔ a waa kanɔ ne̱e̱ sure si fe̱yɛ ane̱ gye̱ Wuribware̱ mò̱ gyi‑ana.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ane̱ a tɛɛ ane̱ gye̱ mò̱ gyi‑ana‑ɔ se̱‑ɔ, ane̱ kanɔ tii kapo̱tɛɛ ne̱ oo lee bo̱ ye̱ra keri si so̱so̱‑ɔ se̱, kapo̱tɛɛ amo̱ dɛɛ ne̱ Kristoo i gyi kamo̱ kɔne̱‑ɔ. Amaa pwɛɛ na ane̱ kanɔ dɛɛ tii si‑o, a tiri fe̱yɛ ane̱ kanɔ gbaa tii Kristoo a awo̱re̱fɔɔ ne̱ oo gyi amo̱‑ɔ se̱. Na ane̱ nya nya mò̱ ke̱dabe̱ na wuraa ne̱ a bo̱ so̱so̱‑ɔ ako̱.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Awo̱re̱fɔɔ mɔ ne̱ ane̱ i gyi bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ gya Kristoo a e̱kpa‑ɔ se̱ mbe̱yɔmɔ‑ɔ fe̱raa, fo̱ ya de̱e̱re̱ ke̱dabe̱ na wuraa ne̱ Wuribware̱ e̱ ba a ɔ bo̱ sa ane̱‑ɔ, awo̱re̱fɔɔ amo̱ gye̱ kafwe̱e̱ ne̱e̱.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Ke̱tɔ ke̱maa ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱‑ɔ e̱ ko̱kɔse̱ ke̱ e̱ kpa a ku ŋu bamo̱ ne̱ Wuribware̱ i lee fe̱yɛ bo̱ gye̱ mò̱ gyi‑ana‑ɔ ne̱e̱.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Le̱e̱ hare̱e̱ saŋ‑ɔ, ke̱tɔ ke̱maa ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱‑ɔ ŋkra e̱ gye̱ fe̱yɛ ke̱ kye̱na saŋ kafwe̱e̱ na ke̱ nye̱ra. A mo̱ŋ gye̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ke̱maa ya da ke̱mo̱ e̱ye̱e̱ se̱ fe̱yɛ ke̱ e̱ waa ane̱ŋ. Amaa aa le̱e̱ Wuribware̱ ase̱ ne̱e̱. Te̱maa mɔ bo̱‑rɔ saŋ ke̱maa.
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 A le̱e̱ fe̱yɛ saŋ ko̱ e̱ ba na Wuribware̱ sa a swe̱e̱re̱ na so̱so̱ na ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ɔɔ twe̱e̱‑ɔ ma lɛɛ nye̱ra. Amaa ɔ sa a ke̱tɔ ke̱maa kyurowi waa ke̱po̱pwɛɛ, na ke̱ taare̱ kye̱na nya ke̱mo̱ e̱ye̱e̱ nsu pɛɛɛ, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ mò̱ gyi‑ana‑ɔ e̱ nya ke̱dabe̱ na kukyure nsu pɛɛɛ‑ɔ.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Mbe̱yɔmɔ ane̱ a ŋu fe̱yɛ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱‑ɔ e̱ye̱e̱ mo̱ŋ twɛɛ ke̱mo̱, ne̱ ki i keŋŋi fe̱yɛ ɔkye̱e̱ a kee ɔ kpa a ɔ ko̱we̱‑ɔ.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 N gye̱ atɔ amo̱ wo̱re̱ e̱ gye̱ ne̱ a keŋŋi. Amaa ane̱ ne̱ ane̱ a nya Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o, ne̱ a kaapo̱ fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ sa ane̱ ke̱tɔ dabe̱ ko̱ kamɛɛ‑rɔ‑ɔ, ane̱ gbaa ane̱ i gyi awo̱re̱fɔɔ ane̱ gywii saŋ ne̱ Wuribware̱ e̱ ba na ɔ bo̱ kɔɔre̱ ane̱ le̱e̱ kaye̱ mɔ‑rɔ taa ane̱ yaa mò̱ ase̱, na ane̱ kii mò̱ gyi‑ana kase̱ŋtiŋ‑o ne̱e̱.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Amaa ane̱ saŋ ane̱ gywii kake ne̱ Wuribware̱ e̱ mo̱rɔwe̱ ane̱ a ɔ lo̱we̱‑ɔ. Te̱maa mɔ ne̱ ane̱ de bwe̱e̱tɔ. Ke̱tɔ ne̱ fo̱ a nya‑ɔ fo̱ mo̱ŋ de te̱maa fo̱ lɛɛ fo̱ gywii ke̱mo̱. E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ be̱e̱ fo̱ de te̱maa fo̱ gywii ke̱tɔ ne̱ fo̱ a kyɔ nya‑ɔ?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Amaa amo̱ a gye̱ fe̱yɛ ane̱ saŋ ane̱ gywii kake amo̱‑ɔ se̱‑ɔ, Wuribware̱ e̱ de̱ŋ ɔ kaapo̱ ane̱ kanyite kigyi na ane̱ te̱maa nya waa ko̱kyɔ.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o be̱e̱ ɔ waa ɔ sa ane̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔ kya ane̱‑rɔ ke̱bware̱ko̱re̱‑rɔ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ‑ɔ se̱. Ane̱ a mo̱ŋ nyi ane̱ŋ ne̱ weetee ane̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱‑ɔ se̱‑ɔ, Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o e̱ ko̱re̱ Wuribware̱ ɔ sa ane̱. O de ase̱ŋkpare̱gyi ne̱ ane̱ maa taare̱ a ane̱ tɔwe̱‑ɔ ne̱e̱ o de o su ɔ ko̱re̱ Wuribware̱ ɔ sa ane̱.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Ne̱ Wuribware̱ ne̱ ɔ ke̱e̱ ane̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ‑ɔ nyi mò̱ kufwiiŋe‑o mfɛɛre̱. A le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ kufwiiŋe‑o e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ sa mò̱ ase̱sɛ ke̱tɔ ne̱ mò̱ Wuribware̱ fɔŋfɔŋ e̱ kpa fe̱yɛ bo̱ nya‑ɔ.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ nyi fe̱yɛ ke̱tɔ ke̱maa‑rɔ Wuribware̱ gya mò̱ ase̱sɛ kamɛɛ, ne̱ ɔ sa ne̱ ke̱tɔ ke̱maa i buruwi kitimaa ke̱ e̱ sa bamo̱ ne̱ ba kpa mò̱ ase̱ŋ‑ɔ. Bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a lee fe̱yɛ bo̱ waa ke̱tɔ ne̱ ɔɔ kra fe̱yɛ bo̱ waa‑ɔ ne̱ n de.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Bamo̱ dɛɛ bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a kyɔ o nyi fe̱yɛ ba kii mò̱ fɔŋfɔŋ ase̱sɛ‑ɔ se̱‑ɔ, ɔɔ sa ne̱ bamo̱ kakra e̱ gye̱ fe̱yɛ bo̱ kii mò̱ gyi‑ana, na bo̱ kii fe̱yɛ mò̱ gyi Yeesuu‑o, na mò̱‑ɔ mɔ nya kii bamo̱ daa bre̱sɛ.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Mò̱ a sa ne̱ baa kra ane̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ bo̱ te̱e̱ bamo̱ fe̱yɛ bo̱ gya mò̱ se̱ kaye̱ mɔ‑rɔ. Mò̱ a te̱e̱ bamo̱, ne̱ baa gya mò̱ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ be̱e̱ te̱e̱ bamo̱ fe̱yɛ ase̱sɛ timaa. Ne̱ ŋkee, mò̱ a te̱e̱ bamo̱ fe̱yɛ ase̱sɛ timaa‑o si‑o, ne̱ ɔɔ kyɔ sa bamo̱ mò̱ ke̱dabe̱‑ɔ ko̱ko̱.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Amo̱ e̱ gye̱ ane̱ŋ fe̱raa, Wuribware̱ a tɛɛ ɔ gya ane̱ kamɛɛ‑ɔ se̱‑ɔ, nsɛ e̱ gye̱ ne̱ ɔ taare̱ a ɔ waa ko̱tɔko̱ bo̱ kye ane̱?
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Wuribware̱ gbaa maa taare̱ a ɔ waa ko̱tɔko̱ bo̱ kye ane̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔ mo̱ŋ kine ke̱sa ane̱ mò̱ gyi‑o fɔŋfɔŋ gbaa. Mò̱ a tɛɛ lee mò̱ gyi‑o fe̱yɛ ɔ ye̱re̱ ane̱ pɛɛɛ ayaa‑rɔ na o wu sa ane̱‑ɔ, ne̱ nte̱tɔ se̱ ne̱ ɔ maa sa ane̱ ŋyure ne̱ n tiri ane̱‑ɔ pɛɛɛ a ɔ bo̱ tii si?
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 — ausente —
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 — ausente —
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Lalalo̱we̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ, ko̱tɔko̱ bo̱‑rɔ ne̱ ke̱ e̱ taare̱ a ke̱ nye̱ra ke̱kpa ne̱ Kristoo e̱ kpa ane̱‑ɔ ɔɔɔ? Awo̱re̱fɔɔ e̱ gye̱ ne̱ a taare̱ aaa, bɛɛɛ kase̱ŋŋu, bɛɛɛ tɔɔraa, bɛɛɛ ako̱ŋ, bɛɛɛ ke̱te̱bɔŋburoŋ ke̱nare̱, bɛɛɛ ase̱ŋ bɔye̱ ya to̱ ane̱, bɛɛɛ ŋkɔ lowi? Sɛye̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ daa.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ fe̱yɛ ɔko̱ e̱ sa se̱ŋsa o gywii Wuribware̱ ɔ yɛ,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Amo̱se̱‑ɔ ŋ yɛ ase̱ŋ mɔ ko̱ ya to̱ ane̱, Kristoo ne̱ mò̱ a kpa ane̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱ ne̱ oo wu sa ane̱‑ɔ e̱ sa a ane̱ le̱e̱ amo̱‑rɔ, na sɛye̱ mo̱ŋ waa ane̱.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 — ausente —
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.