Romanos 14
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC
1 Mbe̱yɔmɔ, mo̱ne̱ ko̱so̱bɛɛ ne̱ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ‑ɔ ase̱ŋ, ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ, mo̱nꞌ kra mò̱ nɛɛnɛɛ, na mo̱ne̱ aa mò̱ ma kaŋ gyiiri ke̱tɔ ne̱ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ ke̱mo̱‑rɔ‑ɔ ase̱ŋ ikii.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Ɔko̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ o de kpa fe̱yɛ o gyi ke̱tɔ ke̱maa. Ɔko̱ ne̱ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ‑ɔ i kisi kiyee ke̱maa.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 Ɔko̱ ne̱ o gyi ke̱tɔ ke̱maa‑ɔ ma kaŋ trasii ɔko̱ ne̱ oo kine kiyee ke̱maa ko̱wo̱‑ɔ. Ɔko̱ ne̱ oo kine kiyee ke̱maa ko̱wo̱‑ɔ mɔ ma kaŋ trasii ɔko̱ ne̱ ɔ wo̱‑ɔ mɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a kɔɔre̱ ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 Ɔko̱ de kpa fe̱yɛ ɔ po̱rɔ ɔko̱ ke̱yaafɔre̱ aaa? Daabii! Ke̱yaafɔre̱‑ɔ mò̱ nyaŋpe̱ dooo e̱ gye̱ ne̱ ɔ taare̱ a ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ ɔ waa atɔ bɛɛɛ ɔ mo̱ŋ waa atɔ. Kase̱ŋtiŋ si ɔ nya nkyo̱rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ nyaŋpe̱ e̱ gye̱ ne̱ o de kpa fe̱yɛ ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ ɔɔ waa atɔ.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Se̱sɛ ko̱ e̱ fa fe̱yɛ kake ko̱ gye̱ kake dabe̱ ka kyɔ kako̱. Ne̱ ɔko̱ mɔ e̱ fa fe̱yɛ ŋke‑o pɛɛɛ ta abɛɛ se̱. Mo̱nꞌ sa a bamo̱ ɔke̱maa taa ke̱mo̱ ne̱ mò̱ mfɛɛre̱ a sa mò̱ fe̱yɛ ke̱ gye̱‑ɔ.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Ɔke̱maa ne̱ o bu kake ko̱ ɔ kyo̱ŋ kako̱‑ɔ e̱ waa ane̱ŋ ne̱e̱ na ɔ nya bu ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu. Ɔke̱maa mɔ ne̱ o gyi ke̱tɔ ke̱maa‑ɔ e̱ waa ane̱ŋ ne̱e̱ na ɔ nya bo̱ bu ane̱ nyaŋpe̱, a le̱e̱ fe̱yɛ se̱sɛ‑ɔ e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ ɔ we̱e̱ mò̱ ateese si pwɛɛ ne̱ ɔ dɛɛ gyi. Ɔke̱maa ne̱ o kine kiyee ko̱wo̱‑ɔ mɔ i kine ne̱e̱ na ɔ nya bo̱ bu ane̱ nyaŋpe̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ gbaa e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ ɔ we̱e̱ se̱ pwɛɛ ne̱ ɔ dɛɛ gyi mò̱ ateese.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 N gye̱ ane̱ wo̱re̱ e̱ye̱e̱ ne̱ ane̱ te bo̱ sa. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ane̱ lowi mo̱ŋ gye̱ ane̱ wo̱re̱ lee.
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Ane̱ i te, ane̱ te bo̱ sa ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu ne̱e̱. Ne̱ ane̱ ya wu mɔ, ane̱ a wu bo̱ sa ane̱ nyaŋpe̱ ne̱e̱. Ane̱ŋ se̱‑ɔ hare̱e̱ ane̱ te bɛɛɛ ane̱ a wu ooo, ane̱ nyaŋpe̱ e̱ bo̱ ane̱.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Ane̱ŋ se̱ ne̱ Kristoo a wu. Oo wu ne̱e̱, ne̱ ɔɔ be̱e̱ kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro, na ɔ nya kii bamo̱ ne̱ baa wu‑o na bamo̱ ne̱ bo̱ saŋ bo̱ te‑o bamo̱ nyaŋpe̱.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ ŋkee nte̱tɔ se̱ ne̱ fo̱ e̱ po̱rɔ bɛɛɛ fo̱ i trasii fo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ɔ ne̱e̱? Ŋu fe̱yɛ ane̱ pɛɛɛ e̱ ye̱re̱ Wuribware̱ akatɔ‑rɔ mò̱ se̱ŋgyikpa‑ɔ.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Ke̱e̱ ɛ, baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ,
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ i bise ane̱ ɔke̱maa ase̱ŋ, na ɔke̱maa lee kanɔ sa mò̱ e̱ye̱e̱ gywii Wuribware̱.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ sa a ane̱ de̱e̱ yɔwe̱ abɛɛ ke̱po̱rɔ. Mo̱nꞌ sa a ane̱ ma lɛɛ waa ane̱ ko̱so̱bɛɛ Kristoonyi ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ sa a ɔ waa bɔye̱‑ɔ.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Mo̱ a gye̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a ase̱sɛ‑ɔ ɔko̱‑ɔ, mo̱ e̱ kɔɔre̱ a n gyi fe̱yɛ ko̱tɔko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ ke̱ gye̱ iyisi ke̱mo̱ e̱ye̱e̱ se̱. Amaa ne̱ ɔko̱ e̱ fa fe̱yɛ ko̱tɔko̱ gye̱ iyisi atɔ fe̱raa, ke̱ gye̱ bo̱ sa se̱sɛ amo̱ fɔŋfɔŋ ne̱e̱.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Amo̱se̱‑ɔ, ke̱tɔ ne̱ fo̱ i gyi‑o e̱ sa ne̱ fo̱ ko̱so̱bɛɛ duŋ i fwii fo̱ se̱ fe̱raa, amo̱ fe̱raa a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ fo̱ mo̱ŋ lɛɛ fo̱ e̱ kpa mò̱ ase̱ŋ. Fo̱ ma sa a ke̱tɔ ne̱ fo̱ i gyi‑o nye̱ra ɔko̱ ne̱ Kristoo a kperi mò̱ se̱ wu‑o.
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Amo̱se̱ ne̱ ŋ yɛ, hare̱e̱ fo̱ e̱ fa fe̱yɛ ateese ko̱ bware kigyi gbaa ooo, amo̱ kigyi ya sa ne̱ bo̱ko̱ e̱ po̱rɔ fo̱ fe̱yɛ fo̱ e̱ waa e̱bɔye̱, amo̱ fe̱raa yɔwe̱ amo̱ kigyi.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 A le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ e̱ tɔwe̱ ane̱ kitii Wuribware̱ a kuwure‑o si ase̱ŋ, ke̱tɔ ne̱ ane̱ i gyi bɛɛɛ ane̱ i nuu‑o ase̱ŋ mo̱ŋ tiri. Ke̱tɔ ne̱ ki tiri‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ a de ke̱dame̱naŋsɛ na kaye̱e̱yuri na kakatɔgyi ne̱ amo̱ pɛɛɛ a le̱e̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o ase̱‑ɔ.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Ɔko̱ ne̱ o suŋ Yeesuu kpa mɔ se̱‑ɔ ase̱ŋ e̱ pre̱ Wuribware̱, na ase̱sɛ gbaa kyo̱rɔ mò̱.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Ane̱ŋ se̱‑ɔ mo̱nꞌ sa a ane̱ le̱ŋ e̱ye̱e̱ waa ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ baa kaye̱e̱yuri ase̱sɛ kakye̱na‑rɔ‑ɔ na ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ e̱ sa ne̱ ase̱sɛ e̱ kya abɛɛ‑rɔ‑ɔ.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 Mo̱ne̱ ma sa a Wuribware̱ kusuŋ nye̱ra bo̱ le̱e̱ ateese ko̱ se̱. A gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ateese pɛɛɛ mɔ bware. Amaa a mo̱ŋ bware fe̱yɛ mo̱nꞌ gyi ateese ko̱ ne̱ a sa a mo̱ne̱ ko̱so̱bɛɛ Kristoonyi lwee e̱bɔye̱‑rɔ‑ɔ.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 A mo̱ŋ bware fe̱yɛ mo̱nꞌ wo̱ kiyee ke̱maa bɛɛɛ mo̱nꞌ nuu nta ke̱maa ne̱ n sa a mo̱ne̱ ko̱so̱bɛɛ lwee e̱bɔye̱‑rɔ‑ɔ.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kɔɔre̱ amo̱‑ɔ ase̱ŋ mo̱ne̱ i gyi‑o gye̱ mo̱ne̱ aa Wuribware̱ wo̱re̱ kpeŋ mbo̱ŋtɔ‑rɔ ase̱ŋ ne̱e̱. Ɔko̱ ne̱ o gyi ko̱tɔko̱ ne̱ ke̱ maa waa mò̱ mfɛɛre̱‑rɔ fe̱yɛ ke̱ mo̱ŋ bware‑o de ŋyure.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Amaa ke̱tɔ ne̱ fo̱ i gyi‑o, ne̱ fo̱ e̱ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ ki bware bɛɛɛ ke̱ mo̱ŋ bware, amo̱ fe̱raa Wuribware̱ i bu fo̱ ke̱pɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ n gye̱ fo̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o e̱ gye̱ ne̱ kaa sa ne̱ fo̱ i gyi. Amo̱se̱ se̱‑ɔ se̱sɛ e̱ ma kɔɔre̱ a o gyi fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ɔ waa‑ɔ bware, amo̱ fe̱raa ɔ waa bɔye̱ ne̱e̱.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.