Romanos 14

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mbe̱yɔmɔ, mo̱ne̱ ko̱so̱bɛɛ ne̱ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ‑ɔ ase̱ŋ, ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ, mo̱nꞌ kra mò̱ nɛɛnɛɛ, na mo̱ne̱ aa mò̱ ma kaŋ gyiiri ke̱tɔ ne̱ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ ke̱mo̱‑rɔ‑ɔ ase̱ŋ ikii.
1 Aceitem os que são fracos na fé e não discutam sobre as opiniões deles acerca do que é certo ou errado.
2 Ɔko̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ o de kpa fe̱yɛ o gyi ke̱tɔ ke̱maa. Ɔko̱ ne̱ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ‑ɔ i kisi kiyee ke̱maa.
2 Por exemplo, um irmão crê que não é errado comer qualquer coisa. Outro, porém, que é mais fraco, come somente legumes e verduras.
3 Ɔko̱ ne̱ o gyi ke̱tɔ ke̱maa‑ɔ ma kaŋ trasii ɔko̱ ne̱ oo kine kiyee ke̱maa ko̱wo̱‑ɔ. Ɔko̱ ne̱ oo kine kiyee ke̱maa ko̱wo̱‑ɔ mɔ ma kaŋ trasii ɔko̱ ne̱ ɔ wo̱‑ɔ mɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a kɔɔre̱ ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ.
3 Quem se sente à vontade para comer de tudo não deve desprezar quem não o faz. E quem não come certos alimentos não deve condenar quem o faz, pois Deus os aceitou.
4 Ɔko̱ de kpa fe̱yɛ ɔ po̱rɔ ɔko̱ ke̱yaafɔre̱ aaa? Daabii! Ke̱yaafɔre̱‑ɔ mò̱ nyaŋpe̱ dooo e̱ gye̱ ne̱ ɔ taare̱ a ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ ɔ waa atɔ bɛɛɛ ɔ mo̱ŋ waa atɔ. Kase̱ŋtiŋ si ɔ nya nkyo̱rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ nyaŋpe̱ e̱ gye̱ ne̱ o de kpa fe̱yɛ ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ ɔɔ waa atɔ.
4 Quem são vocês para condenar os servos de outra pessoa? O senhor deles julgará se estão em pé ou se caíram. E, com a ajuda de Deus, ficarão em pé e receberão a aprovação dele.
5 Se̱sɛ ko̱ e̱ fa fe̱yɛ kake ko̱ gye̱ kake dabe̱ ka kyɔ kako̱. Ne̱ ɔko̱ mɔ e̱ fa fe̱yɛ ŋke‑o pɛɛɛ ta abɛɛ se̱. Mo̱nꞌ sa a bamo̱ ɔke̱maa taa ke̱mo̱ ne̱ mò̱ mfɛɛre̱ a sa mò̱ fe̱yɛ ke̱ gye̱‑ɔ.
5 Da mesma forma, há quem considere um dia mais sagrado que outro, enquanto outros acreditam que todos os dias são iguais. Cada um deve estar plenamente convicto do que faz.
6 Ɔke̱maa ne̱ o bu kake ko̱ ɔ kyo̱ŋ kako̱‑ɔ e̱ waa ane̱ŋ ne̱e̱ na ɔ nya bu ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu. Ɔke̱maa mɔ ne̱ o gyi ke̱tɔ ke̱maa‑ɔ e̱ waa ane̱ŋ ne̱e̱ na ɔ nya bo̱ bu ane̱ nyaŋpe̱, a le̱e̱ fe̱yɛ se̱sɛ‑ɔ e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ ɔ we̱e̱ mò̱ ateese si pwɛɛ ne̱ ɔ dɛɛ gyi. Ɔke̱maa ne̱ o kine kiyee ko̱wo̱‑ɔ mɔ i kine ne̱e̱ na ɔ nya bo̱ bu ane̱ nyaŋpe̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ gbaa e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ ɔ we̱e̱ se̱ pwɛɛ ne̱ ɔ dɛɛ gyi mò̱ ateese.
6 Quem adora a Deus num dia especial o faz para honrá-lo. Quem come qualquer tipo de alimento também o faz para honrar o Senhor, uma vez que dá graças a Deus antes de comer. E quem se recusa a comer certos alimentos deseja, igualmente, agradar ao Senhor e por isso dá graças a Deus.
7 N gye̱ ane̱ wo̱re̱ e̱ye̱e̱ ne̱ ane̱ te bo̱ sa. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ane̱ lowi mo̱ŋ gye̱ ane̱ wo̱re̱ lee.
7 Pois não vivemos nem morremos para nós mesmos.
8 Ane̱ i te, ane̱ te bo̱ sa ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu ne̱e̱. Ne̱ ane̱ ya wu mɔ, ane̱ a wu bo̱ sa ane̱ nyaŋpe̱ ne̱e̱. Ane̱ŋ se̱‑ɔ hare̱e̱ ane̱ te bɛɛɛ ane̱ a wu ooo, ane̱ nyaŋpe̱ e̱ bo̱ ane̱.
8 Se vivemos, é para honrar o Senhor. E, se morremos, é para honrar o Senhor. Portanto, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Ane̱ŋ se̱ ne̱ Kristoo a wu. Oo wu ne̱e̱, ne̱ ɔɔ be̱e̱ kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro, na ɔ nya kii bamo̱ ne̱ baa wu‑o na bamo̱ ne̱ bo̱ saŋ bo̱ te‑o bamo̱ nyaŋpe̱.
9 Por isso Cristo morreu e ressuscitou, para ser Senhor tanto dos vivos como dos mortos.
10 Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ ŋkee nte̱tɔ se̱ ne̱ fo̱ e̱ po̱rɔ bɛɛɛ fo̱ i trasii fo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ɔ ne̱e̱? Ŋu fe̱yɛ ane̱ pɛɛɛ e̱ ye̱re̱ Wuribware̱ akatɔ‑rɔ mò̱ se̱ŋgyikpa‑ɔ.
10 Então por que você julga outro irmão? Por que o despreza? Lembre-se de que todos nós compareceremos diante do tribunal de Deus,
11 Ke̱e̱ ɛ, baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ,
11 pois as Escrituras dizem: “‘Tão certo como eu vivo’, diz o Senhor, ‘todo joelho se dobrará para mim, e toda língua declarará lealdade a Deus’”.
12 Amo̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ i bise ane̱ ɔke̱maa ase̱ŋ, na ɔke̱maa lee kanɔ sa mò̱ e̱ye̱e̱ gywii Wuribware̱.
12 Assim, cada um de nós será responsável por sua vida diante de Deus.
13 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ sa a ane̱ de̱e̱ yɔwe̱ abɛɛ ke̱po̱rɔ. Mo̱nꞌ sa a ane̱ ma lɛɛ waa ane̱ ko̱so̱bɛɛ Kristoonyi ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ sa a ɔ waa bɔye̱‑ɔ.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, resolvam viver de modo a nunca fazer um irmão tropeçar e cair.
14 Mo̱ a gye̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a ase̱sɛ‑ɔ ɔko̱‑ɔ, mo̱ e̱ kɔɔre̱ a n gyi fe̱yɛ ko̱tɔko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ ke̱ gye̱ iyisi ke̱mo̱ e̱ye̱e̱ se̱. Amaa ne̱ ɔko̱ e̱ fa fe̱yɛ ko̱tɔko̱ gye̱ iyisi atɔ fe̱raa, ke̱ gye̱ bo̱ sa se̱sɛ amo̱ fɔŋfɔŋ ne̱e̱.
14 Eu sei, e estou convencido com base na autoridade do Senhor Jesus, que nenhum alimento é por si mesmo impuro. Mas, se alguém considera errado ingerir determinado alimento, para essa pessoa ele é impuro.
15 Amo̱se̱‑ɔ, ke̱tɔ ne̱ fo̱ i gyi‑o e̱ sa ne̱ fo̱ ko̱so̱bɛɛ duŋ i fwii fo̱ se̱ fe̱raa, amo̱ fe̱raa a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ fo̱ mo̱ŋ lɛɛ fo̱ e̱ kpa mò̱ ase̱ŋ. Fo̱ ma sa a ke̱tɔ ne̱ fo̱ i gyi‑o nye̱ra ɔko̱ ne̱ Kristoo a kperi mò̱ se̱ wu‑o.
15 E, se outro irmão se aflige em razão do que você come, ao ingerir esse alimento você não age com amor. Não deixe que sua comida seja a causa da perdição de alguém por quem Cristo morreu.
16 Amo̱se̱ ne̱ ŋ yɛ, hare̱e̱ fo̱ e̱ fa fe̱yɛ ateese ko̱ bware kigyi gbaa ooo, amo̱ kigyi ya sa ne̱ bo̱ko̱ e̱ po̱rɔ fo̱ fe̱yɛ fo̱ e̱ waa e̱bɔye̱, amo̱ fe̱raa yɔwe̱ amo̱ kigyi.
16 Desse modo, você não será criticado por fazer algo que, a seu ver, é bom.
17 A le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ e̱ tɔwe̱ ane̱ kitii Wuribware̱ a kuwure‑o si ase̱ŋ, ke̱tɔ ne̱ ane̱ i gyi bɛɛɛ ane̱ i nuu‑o ase̱ŋ mo̱ŋ tiri. Ke̱tɔ ne̱ ki tiri‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ a de ke̱dame̱naŋsɛ na kaye̱e̱yuri na kakatɔgyi ne̱ amo̱ pɛɛɛ a le̱e̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o ase̱‑ɔ.
17 Pois o reino de Deus não diz respeito ao que comemos ou bebemos, mas a uma vida de justiça, paz e alegria no Espírito Santo.
18 Ɔko̱ ne̱ o suŋ Yeesuu kpa mɔ se̱‑ɔ ase̱ŋ e̱ pre̱ Wuribware̱, na ase̱sɛ gbaa kyo̱rɔ mò̱.
18 Se servirem a Cristo com essa atitude, agradarão a Deus e também receberão a aprovação das pessoas.
19 Ane̱ŋ se̱‑ɔ mo̱nꞌ sa a ane̱ le̱ŋ e̱ye̱e̱ waa ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ baa kaye̱e̱yuri ase̱sɛ kakye̱na‑rɔ‑ɔ na ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ e̱ sa ne̱ ase̱sɛ e̱ kya abɛɛ‑rɔ‑ɔ.
19 Portanto, tenhamos como alvo a harmonia e procuremos edificar uns aos outros.
20 Mo̱ne̱ ma sa a Wuribware̱ kusuŋ nye̱ra bo̱ le̱e̱ ateese ko̱ se̱. A gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ateese pɛɛɛ mɔ bware. Amaa a mo̱ŋ bware fe̱yɛ mo̱nꞌ gyi ateese ko̱ ne̱ a sa a mo̱ne̱ ko̱so̱bɛɛ Kristoonyi lwee e̱bɔye̱‑rɔ‑ɔ.
20 Não destruam a obra de Deus por causa da comida. Embora todos os alimentos sejam aceitáveis, é errado comer algo que leve alguém a tropeçar.
21 A mo̱ŋ bware fe̱yɛ mo̱nꞌ wo̱ kiyee ke̱maa bɛɛɛ mo̱nꞌ nuu nta ke̱maa ne̱ n sa a mo̱ne̱ ko̱so̱bɛɛ lwee e̱bɔye̱‑rɔ‑ɔ.
21 É melhor deixar de comer carne, ou de beber vinho, ou de fazer qualquer outra coisa que leve um irmão a tropeçar.
22 Ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kɔɔre̱ amo̱‑ɔ ase̱ŋ mo̱ne̱ i gyi‑o gye̱ mo̱ne̱ aa Wuribware̱ wo̱re̱ kpeŋ mbo̱ŋtɔ‑rɔ ase̱ŋ ne̱e̱. Ɔko̱ ne̱ o gyi ko̱tɔko̱ ne̱ ke̱ maa waa mò̱ mfɛɛre̱‑rɔ fe̱yɛ ke̱ mo̱ŋ bware‑o de ŋyure.
22 Você tem direito a suas convicções, mas guarde isso entre você e Deus. Felizes são aqueles que não se sentem culpados por fazer algo que consideram correto.
23 Amaa ke̱tɔ ne̱ fo̱ i gyi‑o, ne̱ fo̱ e̱ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ ki bware bɛɛɛ ke̱ mo̱ŋ bware, amo̱ fe̱raa Wuribware̱ i bu fo̱ ke̱pɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ n gye̱ fo̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o e̱ gye̱ ne̱ kaa sa ne̱ fo̱ i gyi. Amo̱se̱ se̱‑ɔ se̱sɛ e̱ ma kɔɔre̱ a o gyi fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ɔ waa‑ɔ bware, amo̱ fe̱raa ɔ waa bɔye̱ ne̱e̱.
23 Mas, se você tem dúvidas quanto ao que deve ou não comer, será culpado se comer, pois vai contra suas convicções. Se faz qualquer coisa sem convicção, está pecando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.