Mateus 11
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NAA
1 Yeesuu a sa se̱ŋsa gywii mò̱ agyase̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ le̱e̱ mfe̱ŋ yɔ e̱maŋ ne̱ e̱ maa mfe̱ŋ‑ɔ‑rɔ na ɔ ya kaapo̱ bamo̱ atɔ, na ɔ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii bamo̱.
1 Quando Jesus acabou de dar estas instruções a seus doze discípulos, saiu dali para ir ensinar e pregar nas cidades deles.
2 — ausente —
2 Quando João, no cárcere, ouviu falar das obras de Cristo, mandou que seus discípulos fossem perguntar:
3 — ausente —
3 — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
4 — ausente —
4 Então Jesus lhes respondeu:
5 — ausente —
5 os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e aos pobres está sendo pregado o evangelho.
6 Ɔko̱ ne̱ ɔ maa yɔwe̱ ko̱kɔɔre̱ mo̱ gyi‑o e̱ nya ŋyure.”
6 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
7 Saŋ ne̱ Yohanee Osuubɔpo̱ a mbɔɔ‑ɔ a kiŋŋi bo̱ yii‑o, ne̱ Yeesuu a le̱e̱ ɔ tɔwe̱ Yohanee ase̱ŋ o gywii lamaŋ‑ɔ. Ɔ yɛ, “Saŋ ne̱ mo̱ne̱ a yɔ Yohanee ase̱ kimukee‑ro‑o, nte̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ a yɔ a mo̱nꞌ ya de̱e̱re̱? Ɔko̱ ne̱ o kyurowi mò̱ mfɛɛre̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ e̱fa i kpeere e̱e̱ yɔ mfe̱e̱ na mfe̱e̱ saŋ ne̱ afwii e̱ da e̱mo̱‑ɔ ne̱ mo̱ne̱ a ya de̱e̱re̱ aaa?
7 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
8 Nte̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ a le̱e̱ ya de̱e̱re̱? Se̱sɛ ne̱ o buŋ waagya timaa‑o ne̱ mo̱ne̱ a yɔ ya de̱e̱re̱ aaa? Ase̱sɛ ne̱ bo̱ buŋ ane̱ŋ a atɔ‑ɔ, ne̱ bamo̱ kakye̱na‑rɔ bo̱ kɔne̱ ane̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ atɔ awuye ne̱ bo̱ te e̱lɔŋ dame̱naŋsɛ dabe̱ dabe̱‑rɔ‑ɔ.
8 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que vestem roupas finas moram nos palácios reais.
9 Mo̱nꞌ tɔwe̱ gywii mo̱, nsɛ ne̱ mo̱ne̱ a yɔ a mo̱nꞌ ya de̱e̱re̱? Wuribware̱ kyaamɛɛ aaa? Kase̱ŋtiŋ ne̱e̱, amaa n gye̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ‑ɔ wo̱re̱ ne̱ mo̱ne̱ a ŋu. Mo̱ne̱ a ŋu ɔko̱ na ɔ kyɔ bo̱ tii si.
9 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
10 A le̱e̱ fe̱yɛ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ ase̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ tɔwe̱ o gywii Kristoo fe̱yɛ,
10 Este é aquele de quem está escrito:
11 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ bo̱ tii si fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ se̱sɛ ko̱ mo̱ŋ kye̱na swe̱e̱re̱ mɔ se̱ na ɔ kyɔ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ, amaa mò̱ ne̱ ɔ gye̱ kagyingyii Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o‑ro‑o kyɔ Yohanee.
11 — Em verdade lhes digo: entre os nascidos de mulher, não apareceu ninguém maior do que João Batista; mas o menor no Reino dos Céus é maior do que ele.
12 Le̱e̱ saŋ ne̱ Yohanee a tɔwe̱ abware̱se̱ŋ lo̱we̱‑ɔ bo̱ fo̱ ndɔɔ, Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o‑ro a ba ne̱ kaa daŋ waa ko̱kyɔ, ne̱ ɔke̱maa i neŋ mò̱ bɛɛko̱ ɔ le̱e̱‑rɔ, na ɔ nya nya kpa a ɔ bo̱ tii si.
12 Desde os dias de João Batista até agora, o Reino dos Céus sofre violência, e os que usam de força se apoderam dele.
13 Mbraa ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ Mosis si bo̱ sa ase̱sɛ‑ɔ na ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ a kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ pɛɛɛ a tɔwe̱ Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o‑ro ase̱ŋ na ke̱mo̱ ke̱bo̱ ba. Yohanee mɔ bo̱ ba‑ɔ, ne̱ mò̱ gbaa a tɔwe̱ ke̱mo̱ ase̱ŋ.
13 Porque todos os Profetas e a Lei profetizaram até João.
14 Ne̱ mo̱ne̱ ya kɔɔre̱ ase̱ŋ ne̱ Mosis na akyaamɛɛ amo̱ a kyo̱rɛɛ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱‑ɔ gyi, mo̱ e̱ kpa a m be̱e̱ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱ ase̱ŋ ko̱ ne̱ a kyɔ‑ɔ. Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ kyaamɛɛ ko̱ a kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ Wuribware̱ kyaamɛɛ Iliya be̱e̱ ɔ ba. Ne̱ mo̱ e̱ kaapo̱ mo̱ne̱ fe̱yɛ Yohanee e̱ gye̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ amo̱ ne̱ ɔɔ be̱e̱ ba‑ɔ.
14 E, se vocês o querem reconhecer, ele mesmo é Elias, que estava para vir.
15 Amo̱se̱‑ɔ ɔke̱maa ne̱ o de e̱se̱bɔ‑ɔ, o nu.
15 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
16 Mbe̱yɔmɔ, nte̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ nya a m bo̱ biri ndɔɔ a ase̱sɛ‑ɔ ne̱e̱? E̱me̱ne̱ ne̱ bo̱ du? Bo̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ ŋyaagyi a te ba soori alɔŋde̱ se̱‑ɔ, ne̱ bamo̱ katuŋ ko̱ e̱ fɛɛ‑rɔ ba kyo̱ŋwe̱ katuŋ ko̱ fe̱yɛ,
16 — Mas a que compararei esta geração? É semelhante a meninos que, sentados nas praças, gritam aos companheiros:
17 ‘Ane̱ a da ko̱ko̱fɔ‑rɔ akɔye̱ sa mo̱ne̱,
17 “Nós tocamos flauta,
18 Bo̱ maa kɔɔre̱ ɔko̱ abware̱se̱ŋ ko̱tɔwe̱ ba gyi. Yohanee a ke̱mo̱‑ɔ ooo, mo̱ lee ooo ne̱ bo̱ maa kpa. A le̱e̱ fe̱yɛ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ a ba‑ɔ, ne̱ ɔɔ kra ako̱ŋ, ne̱ oo kisi nta kunuu, ne̱ bo̱ yɛ, ‘Ɔbɔnsam te mò̱ se̱.’
18 — Pois veio João, que não comia nem bebia, e as pessoas dizem: “Ele tem demônio!”
19 Amaa saŋ ne̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, a ba‑ɔ, mo̱ a gyi, ne̱ mo̱ a nuu, ne̱ bo̱ be̱e̱ bo̱ yɛ, ‘Mo̱nꞌ ke̱e̱ ɔnyare̱ amo̱, ɔ gye̱ oteesekpapo̱, na ɔtanuupo̱, na leŋpoo akɔɔre̱po̱ bamo̱ nyare̱, na e̱bɔye̱ awaapo̱ bamo̱ nyare̱ ne̱e̱.’ Amaa fo̱ ya ŋu ɔko̱ ne̱ mò̱ e̱ gya Wuribware̱ a kanyiase̱ŋ a e̱kpa‑ɔ se̱, fo̱ i ŋu fe̱yɛ mò̱ kanyiase̱ŋ‑ɔ gye̱ kase̱ŋtiŋ.”
19 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e as pessoas dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!” Mas a sabedoria é justificada por suas obras.
20 Ne̱ Yeesuu akatɔ mo̱ŋ gyi mò̱ fɔŋfɔŋ Isireelii awuye bo̱ko̱ se̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ bamo̱ e̱maŋ‑nɔ, ne̱ bo̱ mo̱ŋ tɛɛ nu bamo̱ e̱ye̱e̱ kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑rɔ.
20 Então Jesus começou a repreender as cidades nas quais ele tinha feito muitos milagres, pelo fato de não terem se arrependido:
21 Ɔ yɛ, “Mo̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ te Korasiŋ na Bɛtɛsaye̱da e̱maŋ‑nɔ i ŋu ase̱ŋ ne̱e̱ fɛɛ. Atɔ dabe̱ ne̱ mo̱ a waa mo̱ne̱ aye̱‑ɔ ne̱ mo̱ a dɛɛ waa amo̱ Tiro na Sidɔŋ e̱maŋ ne̱ e̱ mo̱ŋ bo̱ Isireelii‑ro‑o ne̱e̱, weetee mfe̱ŋ a awuye‑o a kyɔ waa ke̱mo̱ ne̱ ke̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ baa nu bamo̱ e̱ye̱e̱ kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑rɔ‑ɔ kyee.
21 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido com pano de saco e cinza.
22 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ kake ne̱ Wuribware̱ i gyi ase̱sɛ pɛɛɛ ase̱ŋ‑ɔ, o gyiiri mo̱ne̱ ke̱se̱bɔ a ɔ kyo̱ŋ Tiro na Sidɔŋ awuye.
22 Mas eu digo a vocês que, no Dia do Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
23 Mo̱ne̱ Isireelii awuye ne̱ mo̱ne̱ te Kapaaniyum maŋ‑nɔ‑ɔ mɔ, mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ yase̱ mo̱ne̱ e̱ye̱e̱ yaa Wuribware̱ se̱ ne̱e̱ e̱e̱e̱? Wuribware̱ e̱ twe̱e̱ mo̱ne̱ a ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ mfe̱ŋ ne̱ o gyiiri e̱bɔye̱ awaapo̱ ke̱se̱bɔ‑ɔ. Mo̱ne̱ a kare̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ ane̱ŋ ne̱ Sɔdɔm† maŋ awuye ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Isireelii awuye‑o a waa e̱bɔye̱ bwe̱e̱tɔ, ne̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ Wuribware̱ a sa ne̱ bamo̱ maŋ a kpuri‑o ooo? Mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ atɔ dabe̱ ne̱ mo̱ a waa mo̱ne̱ aye̱‑ɔ ne̱ mo̱ a dɛɛ waa amo̱ Sɔdɔm ne̱e̱, weetee mfe̱ŋ a awuye‑o a kyɔ nu bamo̱ e̱ye̱e̱ kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑ɔ‑rɔ, ne̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ bamo̱ maŋ amo̱ mo̱ŋ kpuri.
23 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno! Porque, se em Sodoma se tivessem operado os milagres que foram feitos em você, ela teria permanecido até o dia de hoje.
24 Mo̱ i yii mo̱ne̱ se̱ fe̱yɛ kake ne̱ Wuribware̱ i gyi ase̱sɛ pɛɛɛ ase̱ŋ‑ɔ, o gyiiri mo̱ne̱ Kapaaniyum awuye ke̱se̱bɔ a ɔ kyo̱ŋ Sɔdɔm awuye‑o.”
24 Mas eu digo a vocês que, no Dia do Juízo, haverá menos rigor para a terra de Sodoma do que para você.
25 Saŋ amo̱‑ɔ, Yeesuu yɛ, “N se̱, Wuribware̱, so̱so̱ na swe̱e̱re̱ Owure, mo̱ e̱ sa fo̱ aŋsɛ fe̱yɛ fo̱ a taa fo̱ kase̱ŋtiŋ‑o bo̱ kwe̱e̱rɔ anyiase̱ŋpo̱ se̱, ne̱ fo̱ a taa bo̱ kaapo̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ nyi ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ.
25 Por aquele tempo, Jesus exclamou:
26 N se̱, mo̱ a ŋu kase̱ŋtiŋ si ane̱ŋ ne̱ fo̱ a kpa fe̱yɛ fo̱ waa‑ɔ ne̱e̱.”
26 Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
27 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “N se̱ a taa ke̱tɔ ke̱maa bo̱ waa mo̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ. Ɔke̱maa mɔ mo̱ŋ nyi ane̱ŋ ne̱ n du‑o, amɔ n se̱ ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱‑ɔ wo̱re̱, ne̱ ɔke̱maa mɔ mo̱ŋ nyi ane̱ŋ ne̱ n se̱ du‑o, amɔ mo̱ aa bamo̱ ne̱ bo̱ du fe̱yɛ mo̱ne̱‑ɔ, ne̱ mo̱ a lee fe̱yɛ bo̱ gyii mò̱‑ɔ wo̱re̱ kpeŋ.”
27 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém conhece o Filho, a não ser o Pai; e ninguém conhece o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
28 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ bo̱ gye̱ kɛɛ fe̱yɛ, “E̱kpa ne̱ mo̱ne̱ gya se̱ mbe̱yɔmɔ‑ɔ bo̱ le̱ŋ aaa? E̱kpa ne̱ mo̱ e̱ kaapo̱‑ɔ fe̱raa mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ŋ yɛ mo̱ne̱ ɔke̱maa ne̱ ɔɔ kpo̱ne̱ ɔ so̱ tɔso̱rɔ dwiidwiisɛ‑ɔ ba mo̱ ase̱, na ɔ nya bo̱ so̱we̱ kyure.
28 — Venham a mim todos vocês que estão cansados e sobrecarregados, e eu os aliviarei.
29 — ausente —
29 Tomem sobre vocês o meu jugo e aprendam de mim, porque sou manso e humilde de coração; e vocês acharão descanso para a sua alma.
30 — ausente —
30 Porque o meu jugo é suave, e o meu fardo é leve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.