Marcos 15

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kaye̱ ŋke gye̱gyaye̱ tututu‑o, ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na maŋ abre̱sɛ‑ɔ na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ pɛɛɛ a gyaŋŋe̱ kra ane̱ŋ ne̱ ba waa Yeesuu‑o. Ne̱ baa ba agbarabi bo̱ da mò̱ asare̱e̱‑rɔ, ne̱ baa yaa mò̱ Romanyi gominaa ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Pilat‑o akatɔ‑rɔ, na ɔ sa bamo̱ kpa fe̱yɛ bo̱ mɔɔ mò̱.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Ne̱ gominaa‑o a bise Yeesuu fe̱yɛ, “Baa po̱rɔ fo̱ fe̱yɛ fo̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ fo̱ e̱ gye̱ Yudaa awuye owure‑o. E̱me̱ne̱ ne̱ fo̱ i lee kanɔ?”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 — ausente —
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 — ausente —
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Amaa kanɔ Yeesuu be̱e̱ ɔ mo̱ŋ buŋŋi. Ne̱ gominaa‑o e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ mò̱.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Amɔ saŋ ke̱maa mɔ, Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese kigyi‑o‑ro, Romanyi gominaa i lee bamo̱ ne̱ oo tii bamo̱ tiikpa‑ɔ ɔko̱ ne̱ lamaŋ e̱ kpa‑ɔ na ɔ nare̱ ya kyure.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Saŋ amo̱ oo tii ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Bar‑Abas‑ɔ na ase̱sɛ ko̱ tiikpa, a le̱e̱ fe̱yɛ baa ko̱so̱ kɔ bo̱ kye Roma abane̱ maŋ mɔ‑rɔ, ne̱ baa mɔɔ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ e̱kɔ‑ɔ‑rɔ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ne̱ lamaŋ a gyaŋŋe̱ gominaa‑o akatɔ‑rɔ, ne̱ baa le̱e̱ ba bise mò̱ fe̱yɛ o lee ase̱sɛ ne̱ oo tii‑o ɔko̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kyɔ waa nsu ne̱ ŋ ya kyo̱ŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ gominaa‑o a bise bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ n lee ɔnyare̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ te̱e̱ mò̱ ɛ mo̱ne̱ Yudaa awuye owure‑o ne̱e̱ bɛɛɛ?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Gominaa‑o de̱ŋ o nyi fe̱yɛ ko̱kwe̱e̱ se̱ ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ a kra Yeesuu ba bo̱ sa mò̱.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Amo̱ fe̱raa ne̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ a da lamaŋ‑ɔ kanɔ se̱ fe̱yɛ bo̱ tɔwe̱ ɛ o lee Bar‑Abas. Ne̱ bo̱ yɛ, “Lee Bar‑Abas.”
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Ne̱ gominaa‑o a be̱e̱ bise fe̱yɛ, “To, ne̱ nte̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ ŋ waa mò̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ te̱e̱ ɛ Yudaa awuye owure‑o ne̱e̱?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Amo̱ fe̱raa ne̱ baa fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ, “Da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Ne̱ gominaa‑o yɛ, “Nte̱tɔ bɔye̱ gbaa ne̱ ɔɔ waa?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Gominaa‑o a kpa a ɔ waa bamo̱ ke̱pre̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ oo lee Bar‑Abas bo̱ sa bamo̱. Ne̱ ɔɔ sa ne̱ mò̱ asoogyaa awuye‑o ɔko̱ a da Yeesuu paara, ne̱ ɔɔ taa mò̱ sa bamo̱ fe̱yɛ asoogyaa awuye ya da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ne̱ asoogyaa awuye‑o a taa Yeesuu yaa Gominaa Pilat a lɔŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ baa te̱e̱ bamo̱ bɛɛko̱‑ana bo̱ gyaŋŋe̱.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Ne̱ baa ba waagya pipee bo̱ buŋ mò̱ fe̱yɛ mò̱ a gye̱ owure‑o, ne̱ baa ba iwu bo̱ lo̱ kuwurepa bo̱ buŋ mò̱.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Ne̱ baa le̱e̱ ba waa mò̱ ŋwaagyise̱ŋŋe̱ fe̱yɛ, “Aŋsuma, nana, Yudaa awuye owure.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ne̱ baa ba kayii bo̱ daye̱ Yeesuu kuŋu‑ro ane̱ŋ‑aaa, ne̱ baa twe̱e̱ akyɔne̱ we̱e̱ mò̱ se̱, ne̱ baa tɛɛ gyɔŋŋɔ mò̱ ayaa‑rɔ fe̱yɛ bamo̱ a bu mò̱‑ɔ.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Saŋ ne̱ baa waa mò̱ ŋwaagyise̱ŋŋe̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ baa lee waagya pipee‑o, ne̱ baa ba mò̱ fɔŋfɔŋ atɔ bo̱ buŋ mò̱. Ne̱ baa taa mò̱ ba yɔ a bo̱ ya da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Saŋ ne̱ asoogyaa awuye‑o de Yeesuu ba yɔ‑ɔ, ne̱ baa gyaŋŋaa ɔnyare̱ ko̱ na ɔ kyo̱ŋ o lwee maŋ‑ɔ‑rɔ. Ɔɔ le̱e̱ Kireenee maŋ‑nɔ, ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Simɔŋ, ne̱ ɔ gye̱ Alɛsanda na Rufus bamo̱ se̱‑ɔ. Simɔŋ mɔ ne̱ asoogyaa awuye‑o a ye̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ so̱rɔ Yeesuu a kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Ne̱ baa yaa Yeesuu mfe̱ŋ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Gologotaa‑o (kaase̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ Ko̱lɔŋko̱rɔŋgyi-Swe̱e̱re̱.)
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ne̱ baa bo̱ sa Yeesuu nta ne̱ baa ba kadwii bo̱ waa‑rɔ‑ɔ, na mò̱ kayo̱wɔre̱‑rɔ ma lɛɛ duŋwi mò̱. Amaa Yeesuu a kine kunuu.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Ne̱ baa da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱. Mfe̱ŋ ne̱ baa waa mpini mpini bo̱ ke mò̱ atɔ buŋsɛ‑rɔ taa.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Saŋ ne̱ baa da Yeesuu bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱‑ɔ, saŋ‑ɔ na kyɔwe̱ a yase̱.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ne̱ baa taa kawo̱re̱taa ko̱ bo̱ me̱ra Yeesuu aŋu si. Ne̱ gominaa‑o a kyo̱rɛɛ kamo̱ se̱ fe̱yɛ, “Yudaa awuye owure‑o.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Ne̱ baa be̱e̱ da ayu anyɔ ko̱ bo̱ me̱ra ayii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱. Baa da ɔko̱ŋko̱ bo̱ me̱ra ko̱ko̱ se̱ Yeesuu kigyise si, ɔko̱ŋko̱ mɔ bo̱ me̱ra ko̱ko̱ se̱ mò̱ ke̱be̱na se̱. [
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Mfaanɛɛ‑ɔ, ke̱tɔ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ a waa kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ,
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ase̱sɛ ne̱ ba kyo̱ŋ mfe̱ŋ‑ɔ e̱ da abaa‑rɔ ne̱e̱, na ba saare̱ Yeesuu fe̱yɛ, “Mboo. Ne̱e̱ fo̱ yɛ fo̱ i bwee Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ, na ŋke nsa kamɛɛ fo̱ be̱e̱ pwɛɛ ke̱mo̱ bo̱ ye̱ra ɛ?
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Mbe̱yɔmɔ kpo̱ro̱we̱ le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ mɔ se̱ ba swe̱e̱re̱, na fo̱ mo̱rɔwe̱ fo̱ e̱ye̱e̱.”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ a mii nnɔ kyɔ mo̱, na ba mɔse̱ mò̱, na ba tɔwe̱ ba gywii abɛɛ fe̱yɛ, “Ɔɔ mo̱rɔwe̱ bo̱ko̱, amaa ɔ maa taare̱ a ɔ mo̱rɔwe̱ mò̱ e̱ye̱e̱.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Mo̱nꞌ sa a ane̱ ke̱e̱ fe̱yɛ mò̱ a tɔwe̱ ɛ ɔ gye̱ Kristoo ne̱ Wuribware̱ yɛ o suŋ a ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ ane̱‑ɔ, na ɔ gye̱ ane̱ Isireelii awuye owure‑o ne̱e̱‑ɔ, ɔ taare̱ a ɔ le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ mɔ se̱ ba swe̱e̱re̱ aaa. Ne̱ mò̱ ya taare̱ fe̱raa, ane̱ e̱ kɔɔre̱ mò̱ a ane̱ gyi.” Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ayu anyɔ ne̱ baa da bamo̱ gbaa bamo̱ bo̱ me̱ra ayii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱ Yeesuu ase̱‑ɔ a saare̱ mò̱.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Saŋ ne̱ mpase̱ a fo̱‑ɔ, ne̱ kyɔwe̱ a yɔwe̱ ke̱da, ne̱ kibugyii a da swe̱e̱re̱ amo̱ se̱ pɛɛɛ. Ne̱ kaa gyi e̱dɔŋhwe̱re̱e̱ e̱sa.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Saŋ amo̱ a kpa a ɔ gye̱ kɛɛ‑ɔ, ne̱ Yeesuu a faa‑rɔ keŋkeŋ bamo̱ aye̱‑rɔ Heebrii‑ro fe̱yɛ, “Ili, Ili, lama sabakatani.” Kaase̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ, “O Wuribware̱, O Wuribware̱, nte̱tɔ se̱ ne̱ fo̱ a kine mo̱?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ mo̱ŋ nu mò̱ ase̱ŋ‑ɔ kaase̱, ne̱ bo̱ko̱ yɛ, “Mo̱nꞌ nu, Wuribware̱ kyaamɛɛ Iliya ne̱ ɔ te̱e̱.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Ne̱ bamo̱‑rɔ ɔko̱ a ŋwɛɛnaŋ ya ba ikyikyee bo̱ da nta‑rɔ, ne̱ ɔɔ taa bo̱ kye̱na kayii si. Ne̱ oo teyi bo̱ waa Yeesuu kanɔ‑rɔ na ɔ nya kyo̱kywe̱e̱, ne̱ ɔ yɛ, “To, mo̱nꞌ sa a ane̱ ye̱re̱ na ane̱ ke̱e̱ fe̱yɛ Iliya e̱ ba a ɔ bo̱ maye̱ mò̱ le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱ baa swe̱e̱re̱ aaa.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a faa‑rɔ keŋkeŋ, ne̱ oo kii E̱bware̱ lee.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ne̱ waagya ne̱ baa bo̱ kuŋ Wuribware̱ suŋkpa a do̱dɔ‑rɔ a ke̱kyaŋ‑ɔ a kyaŋ‑nɔ ntuŋ ŋnyɔ le̱e̱ so̱so̱ ya bo̱ da kaase̱.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Soogyaa ɔbre̱sɛ ne̱ ɔ ye̱re̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ akatɔ‑rɔ ɔ de̱e̱re̱ Yeesuu si‑o a ŋu ane̱ŋ ne̱ Yeesuu a wu‑o, ne̱ ɔ yɛ, “Ɔnyare̱ mɔ gye̱ Wuribware̱ mò̱ gyi ne̱e̱ kase̱ŋtiŋ.”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Amɔ saŋ amo̱ akye̱e̱ ko̱ mɔ ye̱re̱ ke̱fɔ ba de̱e̱re̱ ba kyo̱ŋwe̱. Akye̱e̱ amo̱ bo̱ko̱ e̱ gye̱ Mariya Magadalanyi, na Mariya ne̱ ɔ gye̱ Yakubu Kagyingyii na Yo̱sɛf bamo̱ nyi‑o, na Salomee.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Akye̱e̱ amo̱ a gya Yeesuu si hare̱e̱ le̱e̱ saŋ ne̱ ɔ bo̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ ne̱e̱, bamo̱ ne̱ bo̱ dɛɛ ba de̱e̱re̱ mò̱ se̱‑ɔ. Akye̱e̱ bwe̱e̱tɔ ne̱ baa gya mò̱ se̱ lwee Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ gbaa tii bamo̱ se̱ mfe̱ŋ.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ne̱ gominaa‑o e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ mò̱ fe̱yɛ Yeesuu a kyɔ wu. Ne̱ oo lee mò̱ soogyaa bre̱sɛ‑ɔ bise mò̱ fe̱yɛ Yeesuu a wu kyee aaa.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Mò̱ a nu Yeesuu a lowi‑o bo̱ le̱e̱ soogyaa bre̱sɛ amo̱ ase̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ sa Yo̱sɛf kpa fe̱yɛ ɔ ya taa kifuniŋ‑o yaa pure.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Ne̱ Yo̱sɛf a ya sɔɔ kyefuri po̱pwɛɛ. Ne̱ ɔɔ maye̱ Yeesuu kifuniŋ‑o le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱, taa kyefuri‑o bo̱ miri kifuniŋ‑o. Ne̱ ɔɔ taa kifuniŋ‑o waa ke̱gye̱raŋta ko̱ bɔ‑rɔ. (A le̱e̱ fe̱yɛ Yudaa awuye fe̱raa ke̱fo̱re̱ ne̱ ba ŋeri ba lee bɔ fe̱yɛ ke̱kyaŋ‑ɔ. Amɔ amo̱‑rɔ e̱ gye̱ bamo̱ agye̱raŋta.) Ne̱ oo kuroŋ ke̱fo̱re̱ ko̱ bo̱ kpuse ke̱gye̱raŋta‑ɔ kanɔ fe̱yɛ po̱ne̱‑ɔ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Saŋ ne̱ Yo̱sɛf e̱ waa amo̱‑ɔ pɛɛɛ‑ɔ, na Mariya Magadalanyi na Yo̱sɛf mò̱ nyi Mariya mɔ ye̱re̱ to̱ŋ ko̱ ba de̱e̱re̱. Ne̱ baa ŋu mfe̱ŋ ne̱ oo pure Yeesuu‑o.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.