Marcos 15
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Kaye̱ ŋke gye̱gyaye̱ tututu‑o, ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na maŋ abre̱sɛ‑ɔ na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ pɛɛɛ a gyaŋŋe̱ kra ane̱ŋ ne̱ ba waa Yeesuu‑o. Ne̱ baa ba agbarabi bo̱ da mò̱ asare̱e̱‑rɔ, ne̱ baa yaa mò̱ Romanyi gominaa ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Pilat‑o akatɔ‑rɔ, na ɔ sa bamo̱ kpa fe̱yɛ bo̱ mɔɔ mò̱.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ne̱ gominaa‑o a bise Yeesuu fe̱yɛ, “Baa po̱rɔ fo̱ fe̱yɛ fo̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ fo̱ e̱ gye̱ Yudaa awuye owure‑o. E̱me̱ne̱ ne̱ fo̱ i lee kanɔ?”
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 — ausente —
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 — ausente —
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Amaa kanɔ Yeesuu be̱e̱ ɔ mo̱ŋ buŋŋi. Ne̱ gominaa‑o e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ mò̱.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Amɔ saŋ ke̱maa mɔ, Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese kigyi‑o‑ro, Romanyi gominaa i lee bamo̱ ne̱ oo tii bamo̱ tiikpa‑ɔ ɔko̱ ne̱ lamaŋ e̱ kpa‑ɔ na ɔ nare̱ ya kyure.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Saŋ amo̱ oo tii ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Bar‑Abas‑ɔ na ase̱sɛ ko̱ tiikpa, a le̱e̱ fe̱yɛ baa ko̱so̱ kɔ bo̱ kye Roma abane̱ maŋ mɔ‑rɔ, ne̱ baa mɔɔ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ e̱kɔ‑ɔ‑rɔ.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Ne̱ lamaŋ a gyaŋŋe̱ gominaa‑o akatɔ‑rɔ, ne̱ baa le̱e̱ ba bise mò̱ fe̱yɛ o lee ase̱sɛ ne̱ oo tii‑o ɔko̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kyɔ waa nsu ne̱ ŋ ya kyo̱ŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ gominaa‑o a bise bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ n lee ɔnyare̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ te̱e̱ mò̱ ɛ mo̱ne̱ Yudaa awuye owure‑o ne̱e̱ bɛɛɛ?”
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Gominaa‑o de̱ŋ o nyi fe̱yɛ ko̱kwe̱e̱ se̱ ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ a kra Yeesuu ba bo̱ sa mò̱.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Amo̱ fe̱raa ne̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ a da lamaŋ‑ɔ kanɔ se̱ fe̱yɛ bo̱ tɔwe̱ ɛ o lee Bar‑Abas. Ne̱ bo̱ yɛ, “Lee Bar‑Abas.”
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Ne̱ gominaa‑o a be̱e̱ bise fe̱yɛ, “To, ne̱ nte̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ ŋ waa mò̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ te̱e̱ ɛ Yudaa awuye owure‑o ne̱e̱?”
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Amo̱ fe̱raa ne̱ baa fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ, “Da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱!”
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Ne̱ gominaa‑o yɛ, “Nte̱tɔ bɔye̱ gbaa ne̱ ɔɔ waa?”
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Gominaa‑o a kpa a ɔ waa bamo̱ ke̱pre̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ oo lee Bar‑Abas bo̱ sa bamo̱. Ne̱ ɔɔ sa ne̱ mò̱ asoogyaa awuye‑o ɔko̱ a da Yeesuu paara, ne̱ ɔɔ taa mò̱ sa bamo̱ fe̱yɛ asoogyaa awuye ya da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Ne̱ asoogyaa awuye‑o a taa Yeesuu yaa Gominaa Pilat a lɔŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ baa te̱e̱ bamo̱ bɛɛko̱‑ana bo̱ gyaŋŋe̱.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Ne̱ baa ba waagya pipee bo̱ buŋ mò̱ fe̱yɛ mò̱ a gye̱ owure‑o, ne̱ baa ba iwu bo̱ lo̱ kuwurepa bo̱ buŋ mò̱.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Ne̱ baa le̱e̱ ba waa mò̱ ŋwaagyise̱ŋŋe̱ fe̱yɛ, “Aŋsuma, nana, Yudaa awuye owure.”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ne̱ baa ba kayii bo̱ daye̱ Yeesuu kuŋu‑ro ane̱ŋ‑aaa, ne̱ baa twe̱e̱ akyɔne̱ we̱e̱ mò̱ se̱, ne̱ baa tɛɛ gyɔŋŋɔ mò̱ ayaa‑rɔ fe̱yɛ bamo̱ a bu mò̱‑ɔ.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Saŋ ne̱ baa waa mò̱ ŋwaagyise̱ŋŋe̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ baa lee waagya pipee‑o, ne̱ baa ba mò̱ fɔŋfɔŋ atɔ bo̱ buŋ mò̱. Ne̱ baa taa mò̱ ba yɔ a bo̱ ya da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Saŋ ne̱ asoogyaa awuye‑o de Yeesuu ba yɔ‑ɔ, ne̱ baa gyaŋŋaa ɔnyare̱ ko̱ na ɔ kyo̱ŋ o lwee maŋ‑ɔ‑rɔ. Ɔɔ le̱e̱ Kireenee maŋ‑nɔ, ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Simɔŋ, ne̱ ɔ gye̱ Alɛsanda na Rufus bamo̱ se̱‑ɔ. Simɔŋ mɔ ne̱ asoogyaa awuye‑o a ye̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ so̱rɔ Yeesuu a kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Ne̱ baa yaa Yeesuu mfe̱ŋ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Gologotaa‑o (kaase̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ Ko̱lɔŋko̱rɔŋgyi-Swe̱e̱re̱.)
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Ne̱ baa bo̱ sa Yeesuu nta ne̱ baa ba kadwii bo̱ waa‑rɔ‑ɔ, na mò̱ kayo̱wɔre̱‑rɔ ma lɛɛ duŋwi mò̱. Amaa Yeesuu a kine kunuu.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Ne̱ baa da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱. Mfe̱ŋ ne̱ baa waa mpini mpini bo̱ ke mò̱ atɔ buŋsɛ‑rɔ taa.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Saŋ ne̱ baa da Yeesuu bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱‑ɔ, saŋ‑ɔ na kyɔwe̱ a yase̱.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ne̱ baa taa kawo̱re̱taa ko̱ bo̱ me̱ra Yeesuu aŋu si. Ne̱ gominaa‑o a kyo̱rɛɛ kamo̱ se̱ fe̱yɛ, “Yudaa awuye owure‑o.”
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Ne̱ baa be̱e̱ da ayu anyɔ ko̱ bo̱ me̱ra ayii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱. Baa da ɔko̱ŋko̱ bo̱ me̱ra ko̱ko̱ se̱ Yeesuu kigyise si, ɔko̱ŋko̱ mɔ bo̱ me̱ra ko̱ko̱ se̱ mò̱ ke̱be̱na se̱. [
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Mfaanɛɛ‑ɔ, ke̱tɔ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ a waa kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ,
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Ase̱sɛ ne̱ ba kyo̱ŋ mfe̱ŋ‑ɔ e̱ da abaa‑rɔ ne̱e̱, na ba saare̱ Yeesuu fe̱yɛ, “Mboo. Ne̱e̱ fo̱ yɛ fo̱ i bwee Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ, na ŋke nsa kamɛɛ fo̱ be̱e̱ pwɛɛ ke̱mo̱ bo̱ ye̱ra ɛ?
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Mbe̱yɔmɔ kpo̱ro̱we̱ le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ mɔ se̱ ba swe̱e̱re̱, na fo̱ mo̱rɔwe̱ fo̱ e̱ye̱e̱.”
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ a mii nnɔ kyɔ mo̱, na ba mɔse̱ mò̱, na ba tɔwe̱ ba gywii abɛɛ fe̱yɛ, “Ɔɔ mo̱rɔwe̱ bo̱ko̱, amaa ɔ maa taare̱ a ɔ mo̱rɔwe̱ mò̱ e̱ye̱e̱.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Mo̱nꞌ sa a ane̱ ke̱e̱ fe̱yɛ mò̱ a tɔwe̱ ɛ ɔ gye̱ Kristoo ne̱ Wuribware̱ yɛ o suŋ a ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ ane̱‑ɔ, na ɔ gye̱ ane̱ Isireelii awuye owure‑o ne̱e̱‑ɔ, ɔ taare̱ a ɔ le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ mɔ se̱ ba swe̱e̱re̱ aaa. Ne̱ mò̱ ya taare̱ fe̱raa, ane̱ e̱ kɔɔre̱ mò̱ a ane̱ gyi.” Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ayu anyɔ ne̱ baa da bamo̱ gbaa bamo̱ bo̱ me̱ra ayii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱ Yeesuu ase̱‑ɔ a saare̱ mò̱.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Saŋ ne̱ mpase̱ a fo̱‑ɔ, ne̱ kyɔwe̱ a yɔwe̱ ke̱da, ne̱ kibugyii a da swe̱e̱re̱ amo̱ se̱ pɛɛɛ. Ne̱ kaa gyi e̱dɔŋhwe̱re̱e̱ e̱sa.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Saŋ amo̱ a kpa a ɔ gye̱ kɛɛ‑ɔ, ne̱ Yeesuu a faa‑rɔ keŋkeŋ bamo̱ aye̱‑rɔ Heebrii‑ro fe̱yɛ, “Ili, Ili, lama sabakatani.” Kaase̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ, “O Wuribware̱, O Wuribware̱, nte̱tɔ se̱ ne̱ fo̱ a kine mo̱?”
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ mo̱ŋ nu mò̱ ase̱ŋ‑ɔ kaase̱, ne̱ bo̱ko̱ yɛ, “Mo̱nꞌ nu, Wuribware̱ kyaamɛɛ Iliya ne̱ ɔ te̱e̱.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Ne̱ bamo̱‑rɔ ɔko̱ a ŋwɛɛnaŋ ya ba ikyikyee bo̱ da nta‑rɔ, ne̱ ɔɔ taa bo̱ kye̱na kayii si. Ne̱ oo teyi bo̱ waa Yeesuu kanɔ‑rɔ na ɔ nya kyo̱kywe̱e̱, ne̱ ɔ yɛ, “To, mo̱nꞌ sa a ane̱ ye̱re̱ na ane̱ ke̱e̱ fe̱yɛ Iliya e̱ ba a ɔ bo̱ maye̱ mò̱ le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱ baa swe̱e̱re̱ aaa.”
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a faa‑rɔ keŋkeŋ, ne̱ oo kii E̱bware̱ lee.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ne̱ waagya ne̱ baa bo̱ kuŋ Wuribware̱ suŋkpa a do̱dɔ‑rɔ a ke̱kyaŋ‑ɔ a kyaŋ‑nɔ ntuŋ ŋnyɔ le̱e̱ so̱so̱ ya bo̱ da kaase̱.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Soogyaa ɔbre̱sɛ ne̱ ɔ ye̱re̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ akatɔ‑rɔ ɔ de̱e̱re̱ Yeesuu si‑o a ŋu ane̱ŋ ne̱ Yeesuu a wu‑o, ne̱ ɔ yɛ, “Ɔnyare̱ mɔ gye̱ Wuribware̱ mò̱ gyi ne̱e̱ kase̱ŋtiŋ.”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Amɔ saŋ amo̱ akye̱e̱ ko̱ mɔ ye̱re̱ ke̱fɔ ba de̱e̱re̱ ba kyo̱ŋwe̱. Akye̱e̱ amo̱ bo̱ko̱ e̱ gye̱ Mariya Magadalanyi, na Mariya ne̱ ɔ gye̱ Yakubu Kagyingyii na Yo̱sɛf bamo̱ nyi‑o, na Salomee.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Akye̱e̱ amo̱ a gya Yeesuu si hare̱e̱ le̱e̱ saŋ ne̱ ɔ bo̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ ne̱e̱, bamo̱ ne̱ bo̱ dɛɛ ba de̱e̱re̱ mò̱ se̱‑ɔ. Akye̱e̱ bwe̱e̱tɔ ne̱ baa gya mò̱ se̱ lwee Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ gbaa tii bamo̱ se̱ mfe̱ŋ.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ne̱ gominaa‑o e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ mò̱ fe̱yɛ Yeesuu a kyɔ wu. Ne̱ oo lee mò̱ soogyaa bre̱sɛ‑ɔ bise mò̱ fe̱yɛ Yeesuu a wu kyee aaa.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Mò̱ a nu Yeesuu a lowi‑o bo̱ le̱e̱ soogyaa bre̱sɛ amo̱ ase̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ sa Yo̱sɛf kpa fe̱yɛ ɔ ya taa kifuniŋ‑o yaa pure.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Ne̱ Yo̱sɛf a ya sɔɔ kyefuri po̱pwɛɛ. Ne̱ ɔɔ maye̱ Yeesuu kifuniŋ‑o le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱, taa kyefuri‑o bo̱ miri kifuniŋ‑o. Ne̱ ɔɔ taa kifuniŋ‑o waa ke̱gye̱raŋta ko̱ bɔ‑rɔ. (A le̱e̱ fe̱yɛ Yudaa awuye fe̱raa ke̱fo̱re̱ ne̱ ba ŋeri ba lee bɔ fe̱yɛ ke̱kyaŋ‑ɔ. Amɔ amo̱‑rɔ e̱ gye̱ bamo̱ agye̱raŋta.) Ne̱ oo kuroŋ ke̱fo̱re̱ ko̱ bo̱ kpuse ke̱gye̱raŋta‑ɔ kanɔ fe̱yɛ po̱ne̱‑ɔ.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Saŋ ne̱ Yo̱sɛf e̱ waa amo̱‑ɔ pɛɛɛ‑ɔ, na Mariya Magadalanyi na Yo̱sɛf mò̱ nyi Mariya mɔ ye̱re̱ to̱ŋ ko̱ ba de̱e̱re̱. Ne̱ baa ŋu mfe̱ŋ ne̱ oo pure Yeesuu‑o.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.