Lucas 9
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARA
1 Ne̱ Yeesuu a te̱e̱ mò̱ agyase̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ bo̱ gyaŋŋe̱, ne̱ ɔɔ sa bamo̱ e̱le̱ŋ a bo̱ taare̱ bo̱ gya ibrisi bo̱ ko̱so̱ ase̱sɛ se̱, na bo̱ kya alɔpo̱.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Ne̱ ŋkee oo suŋ bamo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ e̱maŋ se̱ fe̱yɛ bo̱ ya tɔwe̱ Wuribware̱ a kuwure‑o‑ro ase̱ŋ, na bo̱ kya alɔpo̱.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ a yɔ‑ɔ, ɔko̱ ma kaŋ taa ko̱tɔko̱. Mo̱ne̱ ma taa kayii nare̱se̱sɛ bɛɛɛ ko̱re̱e̱ bɛɛɛ ateese bɛɛɛ atanne̱ bɛɛɛ e̱kaare̱ ko̱ bo̱ tii e̱ko̱ ne̱ mo̱ne̱ ɔke̱maa mɔ buŋ‑o si.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Mo̱ne̱ a yɔ‑ɔ, mo̱nꞌ kye̱na lɔŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ so̱we̱ mò̱‑rɔ ne̱ ba kra mo̱ne̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ‑rɔ‑ɔ bo̱ fo̱ ŋke nsi ne̱ mo̱ne̱ e̱ le̱e̱ maŋ amo̱‑rɔ‑ɔ.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Amaa mo̱ne̱ ya yɔ to̱ŋ ko̱, ne̱ bamo̱ e̱ ma kpa mo̱ne̱ mfe̱ŋ, mo̱ne̱ e̱ le̱e̱ mfe̱ŋ, bamo̱ maŋ‑nɔ e̱se̱ ne̱ e̱ ya sii mo̱ne̱ ase̱be̱ta kaase̱‑ɔ gbaa, mo̱nꞌ kpo̱ŋkpaŋ e̱mo̱ bo̱ sii bamo̱ aye̱, bo̱ yii bamo̱ se̱ fe̱yɛ bamo̱ e̱bɔye̱ a sii bamo̱ se̱.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ a nare̱ e̱maŋ se̱ tɔwe̱ ase̱ŋ timaa‑o, na ba kya alɔpo̱ to̱ŋ ke̱maa ne̱ baa nare̱‑ɔ.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Saŋ ne̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ Owure Hɛrɔd a nu atɔ mɔ pɛɛɛ ne̱ Yeesuu a waa‑ɔ ase̱ŋ‑ɔ, ne̱ oo turi, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ko̱ yɛ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ ya be̱e̱ kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro ba.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Bo̱ko̱ mɔ yɛ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱, fe̱yɛ Iliya bɛɛɛ ɔko̱‑ɔ, a be̱e̱ kyiŋŋi ba ŋkpa‑rɔ.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Ne̱ Hɛrɔd yɛ, “Mo̱‑ɔ mo̱ a tuwi Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ kuŋu, ne̱ ŋkee nsɛ gbaa ase̱ŋ ne̱ mo̱ i nu bwe̱e̱tɔ mɔ‑ɔ ne̱e̱?” Ne̱ mò̱ ke̱katɔ a pee o buwi ɔ kpa Yeesuu.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 To, ne̱ Yeesuu a agyase̱po̱ ne̱ oo suŋ bamo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ e̱maŋ se̱ fe̱yɛ bo̱ ya tɔwe̱ Wuribware̱ a kuwure‑o‑ro ase̱ŋ‑ɔ a kiŋŋi ba bo̱ tɔwe̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ baa waa‑ɔ gywii Yeesuu. Ne̱ ɔɔ sa ne̱ mò̱ aa bamo̱ wo̱re̱ a yɔ maŋ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Bɛtɛsaye̱da‑ɔ se̱.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a nu mò̱ se̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ baa gya mò̱ se̱. Ne̱ Yeesuu a sa bamo̱ aŋsɛ na ke̱ba, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ Wuribware̱ a kuwure‑o‑ro ase̱ŋ gywii bamo̱, ne̱ ɔɔ be̱e̱ kya alɔpo̱ ne̱ baa ba mò̱ ase̱‑ɔ.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Amɔ kyɔwe̱ a kpa a ɔ twɛɛ‑ɔ, ne̱ mò̱ agyase̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ a bo̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Mfe̱e̱ a gye̱ e̱fa‑rɔ‑ɔ se̱‑ɔ, sa a ase̱sɛ‑ɔ yɔ mmaŋgyii na e̱maŋ ne̱ e̱ maa mfe̱e̱‑ɔ‑rɔ, na bo̱ ya kpa ateese gyi, na bo̱ buwi kpa bamo̱ e̱so̱we̱kpa.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ sa bamo̱ ko̱tɔko̱ a bo̱ gyi.”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Bamo̱‑rɔ anyare̱‑ɔ wo̱re̱ e̱ waa ŋkpe̱ŋ nnuu. Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ ke ase̱sɛ‑ɔ‑rɔ bo̱ kye̱na ntuŋ si ntuŋ si, katuŋ ke̱maa ase̱sɛ e̱ waa fe̱yɛ ase̱sɛ adunuu.”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 — ausente —
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 — ausente —
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ne̱ bamo̱ pɛɛɛ mɔ a gyi bodobodoo‑o kpo̱ne̱, ne̱ baa wo̱ ŋkiŋgyi‑o kpo̱ne̱. Ne̱ ŋkee mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a swii bodobodoo na ŋkiŋgyi mpupuriase̱e̱ ne̱ ŋ ya saŋ‑ɔ bo̱ bo̱rɔ ake kudu anyɔ.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Kake ŋko̱ saŋ ne̱ Yeesuu a yɔ to̱ŋ ko̱ mò̱ wo̱re̱ ɔ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱‑ɔ, ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a ba mò̱ ase̱ mfe̱ŋ. Ne̱ oo bise bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ ase̱sɛ e̱ te̱e̱ mo̱‑ɔ gywii mo̱.”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Ne̱ baa be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ ne̱ oo kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro, fe̱yɛ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ, bɛɛɛ Iliya, bɛɛɛ bamo̱‑rɔ ɔko̱.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Ne̱ oo bise bamo̱ fe̱yɛ, “Ne̱ mo̱ne̱ mɔ mo̱ne̱ yɛ nsɛ ne̱ n gye̱‑ɔ ne̱e̱?” Ne̱ Peetroo a be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “Fo̱ e̱ gye̱ Kristoo ne̱ Wuribware̱ a suŋ ane̱ ase̱‑ɔ.”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Ne̱ Yeesuu a yii bamo̱ se̱ fe̱yɛ bo̱ ma kaŋ tɔwe̱ amo̱‑ɔ gywii ɔko̱.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Ne̱ ɔɔ kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “A tiri fe̱yɛ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, ŋu ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ, na maŋ abre̱sɛ na Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ pɛɛɛ mɔ kine mo̱. Ba mɔɔ mo̱, amaa ke̱mo̱ ŋke nsa, Wuribware̱ i kyiŋŋi mo̱ a ɔ le̱e̱ lowi‑ro.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Ne̱ ɔɔ be̱e̱ tɔwe̱ gywii lamaŋ‑ɔ fe̱yɛ, “Ɔko̱ ne̱ ɔ kpa a ɔ gya mo̱ se̱‑ɔ yɔwe̱ ko̱waa ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ pre̱ mò̱‑ɔ, na ɔ so̱rɔ mò̱ fɔŋfɔŋ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ kake ke̱maa gya mo̱ se̱.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 A le̱e̱ fe̱yɛ ɔko̱ ne̱ ɔ kpa a ɔ nya mò̱ e̱ye̱e̱ le̱e̱ lowi ase̱‑ɔ, lowi e̱ nya mò̱ nsu pɛɛɛ. Ɔko̱ mɔ ne̱ o kperi mo̱ se̱ na o wu‑o e̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 To̱nɔ mo̱ ne̱ se̱sɛ e̱ nya fe̱yɛ mò̱ a nya kaye̱ mɔ‑rɔ atɔ pɛɛɛ, na bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ se̱ na ɔ paŋ kye̱nakpa Wuribware̱ ase̱? A mo̱ŋ de to̱nɔ.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Ɔko̱ ne̱ ɔ maa kpa fe̱yɛ ase̱sɛ pini fe̱yɛ ɔ gye̱ mo̱ ɔgyase̱po̱‑ɔ, na ɔ maa kpa a ɔ gya mo̱ ke̱kaapo̱ se̱‑ɔ, amo̱ fe̱raa mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, gbaa mo̱ i kine mò̱ kipini saŋ ne̱ Wuribware̱ a ke̱laŋŋe̱rɔ‑ɔ e̱ le̱e̱ so̱so̱ a ko̱ we̱e̱ swe̱e̱re̱ se̱, na ase̱sɛ pɛɛɛ ŋu n se̱ Wuribware̱ na mò̱ mbɔɔ a ke̱dabe̱ na wuraa‑o na mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, lee‑o saŋ ne̱ mo̱ aa Wuribware̱ a mbɔɔ‑ɔ e̱ ba‑ɔ.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ bo̱ko̱ bo̱ mfe̱e̱ ne̱ bo̱ maa wu, amɔ ba ŋu ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a kuwure‑o du‑o pwɛɛ.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Waa ŋke mburuwa a kyo̱ŋ fe̱yɛ Yeesuu a tɔwe̱ ase̱ŋ mɔ‑ɔ, ne̱ oo lee Peetroo na Yohanee na Yakubu, ne̱ mò̱ aa bamo̱ a yɔ ke̱be̱e̱ ko̱ se̱ na bo̱ ya ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Saŋ ne̱ Yeesuu e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ mò̱ akatɔ‑rɔ a kyurowi, ne̱ mò̱ atɔ buŋsɛ a buruwi pare̱pare̱pare̱ a to̱re̱ se̱.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Puri amo̱‑rɔ ne̱ baa ŋu fe̱yɛ anyare̱ anyɔ ko̱ ye̱re̱ na bamo̱ aa Yeesuu e̱ sa se̱ŋsa. Abɛɛ anyɔ amo̱ e̱ gye̱ Wuribware̱ mbraa ɔsapo̱ Mosis na Wuribware̱ kyaamɛɛ Iliya.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Wuribware̱ so̱so̱ a ke̱laŋŋe̱rɔ‑ɔ e̱ laŋŋe̱ bamo̱ se̱, na bamo̱ aa Yeesuu e̱ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ a ya saŋ kafwe̱e̱ fe̱yɛ o wu Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a kra fe̱yɛ o wu‑o.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Pwɛɛ ne̱ amo̱ pɛɛɛ a ba‑ɔ, Peetroo na mò̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana anyɔ‑ɔ a di idi. Amaa bamo̱ a kyiŋŋi‑o, ne̱ baa ŋu Yeesuu a ke̱dabe̱ na wuraa‑o na anyare̱ anyɔ amo̱ ne̱ bamo̱ aa mò̱ ye̱re̱‑ɔ.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Saŋ ne̱ anyare̱ amo̱ e̱ yɔ ba yɔwe̱ Yeesuu‑o, ne̱ Peetroo yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, a bware fɛɛ fe̱yɛ ane̱ a bo̱ mfe̱e̱. Ane̱ e̱ waa abwii asa, fo̱ ko̱ko̱ŋko̱, Mosis ko̱ko̱ŋko̱ na Iliya mɔ ko̱ko̱ŋko̱.” Ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ mo̱ŋ de kaase̱.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Na Peetroo saŋ ɔ sa se̱ŋsa‑ɔ, ne̱ ko̱wo̱re̱ ko̱ kuyayu a le̱e̱ so̱so̱ bo̱ dɔŋŋɔ bamo̱ se̱. Ne̱ kufu a nya Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ saŋ ne̱ ko̱wo̱re̱ amo̱ i buŋ bamo̱ se̱‑ɔ.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Ne̱ bo̱re̱ ko̱ a le̱e̱ ko̱wo̱re̱‑ɔ‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ ke̱e̱ mo̱ gyi ne̱ mo̱ a lee‑o. Mo̱nꞌ nu mò̱ ase̱ŋ.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Saŋ ne̱ bo̱re̱ amo̱ a laatɔ‑ɔ, ne̱ aa saŋ Yeesuu wo̱re̱. Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a laa amo̱‑ɔ pɛɛɛ tɔ. Ke̱tɔ ne̱ baa ŋu saŋ amo̱‑ɔ, bo̱ mo̱ŋ tɔwe̱ gywii ɔko̱, amɔ ke̱tɔ a bo̱ kyee‑o.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o ne̱ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱ asa‑ɔ a le̱e̱ ke̱be̱e̱‑ɔ se̱, ne̱ ase̱sɛ de̱maŋte̱ ko̱ a ba bo̱ gyaŋŋaa Yeesuu.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Ne̱ ɔnyare̱ ko̱ a tɔwe̱ keŋkeŋ le̱e̱ ase̱sɛ‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ, “Ɔkaapo̱po̱, mo̱ e̱ ko̱re̱ fo̱ ne̱e̱, de̱e̱re̱ mo̱ gyi nyaŋsɛ kpeŋ ne̱ n de‑o sa mo̱.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Ibrisi ko̱ te mò̱ se̱, ne̱ e̱mo̱ ya ba mò̱ se̱, amɔ ɔ fɛɛ‑rɔ, na e̱ twe̱e̱ mò̱ bo̱ da swe̱e̱re̱ fe̱yɛ mò̱ a lɔ kigbuŋgbuŋ‑o, na ɔ twe̱e̱ mò̱ asare̱e̱ na ayaa, na mò̱ kanɔ‑rɔ e̱ le̱e̱ afwii. Saŋ ke̱maa mò̱ e̱ye̱e̱ se̱ e̱ swaa swaa pwɛɛ na e̱ dɛɛ yuri mò̱.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Mo̱ a ko̱re̱ fo̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ bo̱ gya ibrisi amo̱ bo̱ ko̱so̱ mò̱ se̱ pɛɛɛ, bamo̱ mɔ bo̱ mo̱ŋ taare̱.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Ke̱se̱bɔrɔle̱ŋ awuye, mo̱ne̱ maa kɔɔre̱ mo̱ mo̱ne̱ i gyi. Nsu mfe̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱ aa mo̱ne̱ a kye̱na? Bɛɛɛ nsu mfe̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ ŋ nyite mo̱ne̱ pwɛɛ na mo̱nꞌ dɛɛ kɔɔre̱ mo̱ gyi?” Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii ɔnyare̱‑ɔ fe̱yɛ, “Taa fo̱ gyi nyaŋsɛ‑ɔ baa mfe̱e̱.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Kanyaŋsɛɛ amo̱ a yɔ Yeesuu ase̱‑ɔ, ne̱ ibrisi amo̱ ne̱ i te mò̱ se̱‑ɔ a twe̱e̱ mò̱ bo̱ da swe̱e̱re̱ fe̱yɛ mò̱ a lɔ kigbuŋgbuŋ‑o, ne̱ ɔɔ twe̱e̱ mò̱ asare̱e̱ na ayaa. Ne̱ Yeesuu a sa kanɔ fe̱yɛ ibrisi‑o ko̱so̱ kanyaŋsɛɛ‑ɔ se̱. Ne̱ Yeesuu a kya mò̱, ne̱ ɔɔ kpaare̱, ne̱ Yeesuu a kiŋŋaa mò̱ sa mò̱ se̱.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Ne̱ ke̱tɔ ne̱ Yeesuu a waa‑ɔ a kpe̱ŋ ase̱sɛ‑ɔ e̱ye̱e̱. Ne̱ baa ŋu ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a ke̱yaale̱ŋ‑ɔ kyɔ‑ɔ. Bamo̱ a saŋ ba fa ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ɔɔ waa‑ɔ mfɛɛre̱‑ɔ, ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ,
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Mo̱ne̱ ma kaŋ taŋ ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ kpa a n tɔwe̱ gywii mo̱ne̱‑ɔ se̱. Ba taa mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, a bo̱ waa swe̱e̱re̱ mɔ se̱ ayaale̱ŋpo̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Amaa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ mo̱ŋ nu ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ kaase̱. Ne̱ kufu mɔ de bamo̱ na bo̱ bise mò̱ ase̱ŋ‑ɔ kaase̱.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ wo̱re̱ wo̱re̱ i gyiiri bamo̱ ke̱bre̱sɛ se̱ ikii.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yeesuu mɔ nyi bamo̱ mfɛɛre̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ kra kayaagyi ko̱ baa bo̱ ye̱ra mò̱ ase̱.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Ɔke̱maa ne̱ mo̱ ke̱nyare̱‑rɔ ɔ kra ane̱ŋ a kayaagyi mɔ nɛɛnɛɛ‑ɔ e̱ kra mo̱ nɛɛnɛɛ ne̱e̱, ne̱ mò̱‑ɔ mò̱ ne̱ ɔ kra mo̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ kra mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱‑ɔ nɛɛnɛɛ dɛɛ ne̱e̱. Amo̱se̱‑ɔ, ɔko̱ ne̱ ɔ gye̱ kagyingyii mo̱ne̱ pɛɛɛ‑rɔ e̱ gye̱ ɔbre̱sɛ.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Ne̱ Yohanee, ne̱ ɔ gye̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱‑ɔ, yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱, ane̱ a ŋu ɔko̱ de fo̱ ke̱nyare̱ ɔ gya ibrisi ɔ ko̱so̱ ase̱sɛ se̱. Ne̱ ane̱ a gya mò̱ fe̱yɛ ɔ yɔwe̱ ane̱ŋ ko̱waa bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ɔ mo̱ŋ tii ane̱ se̱.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ aa mò̱ bɛɛko̱‑ana agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ ma lɛɛ gya mò̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ mo̱ŋ gye̱ mo̱ne̱ ɔdo̱ŋ‑ɔ bo̱ mo̱ne̱ ke̱be̱gya ne̱e̱.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Ne̱ Yeesuu nyi dame̱naŋsɛ fe̱yɛ amo̱ ya waa kafwe̱e̱‑ɔ, saŋ e̱ fo̱ fe̱yɛ ɔ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, na o wu, na o kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro, na ɔ yɔ Wuribware̱ se̱. Amo̱se̱ ne̱ ɔɔ waa mò̱ mfɛɛre̱ ne̱ ɔɔ de̱e̱ kpa se̱ ɔ yɔ mfe̱ŋ.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Ne̱ oo suŋ mbɔɔ bo̱ gye̱ ŋkpɛɛ, ne̱ baa yɔ Samariya kamaŋgyii ko̱‑rɔ na bo̱ ya kpa to̱ŋ ko̱ lɔŋŋɔ bo̱ ye̱ra mò̱.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Amaa kamaŋgyii amo̱‑rɔ a ase̱sɛ‑ɔ maa kra mò̱ nɛɛnɛɛ, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ baa de̱ŋ ŋu fe̱yɛ ɔ kpa a ɔ bo̱rɔ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ ne̱e̱.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Amɔ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ Yakubu na Yohanee a ŋu ane̱ŋ ne̱ ase̱sɛ amo̱ a waa‑ɔ, ne̱ bo̱ yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱, ane̱ ya sa ne̱ de̱e̱kpa a le̱e̱ so̱so̱ bo̱ kywɛɛ bamo̱ kpuri, a pre̱ fo̱ aaa?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ne̱ Yeesuu a buruwaa tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ ane̱ŋ a mfɛɛre̱‑ɔ mo̱ŋ bo̱ daŋ.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Ne̱ mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱ amo̱ a kyo̱ŋ be̱e̱ yɔ kamaŋgyii ko̱ se̱.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Saŋ ne̱ bo̱ naa ba yɔ‑ɔ, ne̱ ɔnyare̱ ko̱ a tɔwe̱ gywii Yeesuu fe̱yɛ, “To̱ŋ ke̱maa ne̱ fo̱ e̱ yɔ‑ɔ, mo̱ e̱ gya fo̱ se̱.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii ɔnyare̱‑ɔ fe̱yɛ, “Sabraŋ‑nɔ igyono de idikpa, ne̱ mbo̱gyii de asaa bo̱ da‑rɔ, amaa mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, fe̱raa mo̱ŋ de mfe̱ŋ ne̱ mo̱ i di a n kyure‑o.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ tɔwe̱ gywii ɔnyare̱ ko̱ fe̱yɛ, “Gya mo̱ se̱.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Ne̱ Yeesuu a ba ke̱kpare̱ bo̱ be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ te kakye̱na po̱pwɛɛ‑ɔ, bamo̱ e̱ de̱ŋ bo̱ pure bamo̱ ako̱we̱bɛɛ ne̱ ba ba a bo̱ bo̱ wu‑o. Na fo̱ fe̱raa fo̱ nare̱ ya tɔwe̱ Wuribware̱ a kuwure‑o‑ro ase̱ŋ gywii ase̱sɛ pɛɛɛ.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Ne̱ ɔnyare̱ ko̱ mɔ a be̱e̱ tɔwe̱ gywii Yeesuu fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, mo̱ e̱ gya fo̱ se̱, amaa sa a ŋ ya kra mo̱ ko̱we̱bɛɛ‑ana pwɛɛ.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Ɔke̱maa ne̱ ɔ naa na ɔ de̱e̱re̱ kamɛɛ‑rɔ‑ɔ maa taare̱ a ɔ waa Wuribware̱ a kuwure‑o kusuŋ.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.