Lucas 21
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Ne̱ Yeesuu a de̱e̱re̱ ŋu fe̱yɛ atɔ awuye de atanne̱ dabe̱ ba waa Wuribware̱ suŋkpa a atanne̱ a ke̱dakaa‑ɔ‑rɔ.
1 Jesus, levantando os olhos, viu os ricos deitarem as suas ofertas no cofre;
2 Ne̱ ɔɔ be̱e̱ ŋu kpenlekye̱e̱ otiripo̱ ko̱ mɔ a taa e̱paso̱wa adunyɔ kpeŋ waa‑rɔ.
2 viu também uma pobre viúva lançar ali dois leptos;
3 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ pɛɛɛ fe̱yɛ kpenlekye̱e̱ otiripo̱ mɔ a afɔre̱yɛ‑ɔ kyɔ ɔke̱maa lee‑o.
3 e disse: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos;
4 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ atɔ awuye‑o a lee bamo̱ atanne̱ ne̱ bo̱ de‑o si kafwe̱e̱ ne̱e̱ baa bo̱ bɔ afɔre̱yɛ‑ɔ, amaa kpenlekye̱e̱ otiripo̱ mɔ fe̱raa, ke̱tɔ ne̱ o de‑o pɛɛɛ ne̱ ɔɔ taa baa bo̱ bɔ afɔre̱yɛ‑ɔ. Mò̱ kapo̱tɛɛ pɛɛɛ ne̱ o de‑o ne̱ ɔɔ taa baa‑ɔ.”
4 porque todos aqueles deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha para o seu sustento.
5 Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a maa se̱ bo̱ bo̱ Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o, ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ bo̱ko̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ suŋkpa‑ɔ bo̱ daŋ‑ɔ ase̱ŋ, a le̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ ko̱ a taa afo̱re̱ dame̱naŋsɛ bo̱ sa Wuribware̱, na apwɛɛpo̱‑ɔ bo̱ pwɛɛ mò̱ suŋkpa‑ɔ na ɔ nya waa daŋ.
5 E falando-lhe alguns a respeito do templo, como estava ornado de formosas pedras e dádivas, disse ele:
6 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Amo̱‑ɔ pɛɛɛ mɔ ne̱ mo̱ne̱ a ŋu‑o, saŋ ko̱ e̱ ba a ɔ bo̱ ba, na afo̱re̱ amo̱ ne̱ baa bo̱ pwɛɛ akyaŋ amo̱‑ɔ ko̱ŋko̱ gbaa maa sii mfe̱ŋ ne̱ ke̱ ye̱re̱ mbe̱yɔmɔ‑ɔ. Ba gye̱ra amo̱ pɛɛɛ a bo̱ bo̱ da.”
6 Quanto a isto que vedes, dias virão em que não se deixará aqui pedra sobre pedra, que não seja derribada.
7 Ke̱tɔ a waa kafwe̱e̱‑ɔ, ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a bise mò̱ fe̱yɛ, “Ɔkaapo̱po̱, saŋ mo̱ ne̱ ase̱ŋ mɔ pɛɛɛ ne̱ fo̱ a tɔwe̱ bo̱ le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa amo̱ se̱‑ɔ e̱ ba? Ne̱ nte̱tɔ atɔ e̱ gye̱ ne̱ a waa pwɛɛ na ane̱ dɛɛ ŋu fe̱yɛ saŋ amo̱ a fo̱?”
7 Perguntaram-lhe então: Mestre, quando, pois, sucederão estas coisas? E que sinal haverá, quando elas estiverem para se cumprir?
8 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Mo̱nꞌ sa se̱ na ɔko̱ ma pe̱nna mo̱ne̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ e̱ ba na bo̱ bo̱ pe̱nna mo̱ne̱ fe̱yɛ, ‘Mo̱ e̱ gye̱ Kristoo ne̱ Wuribware̱ a suŋ bo̱ kyo̱ŋwe̱‑ɔ,’ na bo̱ de mo̱ ke̱nyare̱ ba tɔwe̱ ase̱ŋ na bo̱ pe̱nna ase̱sɛ, na bo̱ be̱e̱ pe̱nna fe̱yɛ, ‘Kaye̱ e̱ kpa a ka gye̱ kɛɛ.’ Amaa mo̱ne̱ ma gya bamo̱ se̱.
8 Respondeu então ele: Acautelai-vos; não sejais enganados; porque virão muitos em meu nome, dizendo: Sou eu; e: O tempo é chegado; não vades após eles.
9 Saŋ amo̱ mo̱ne̱ ya nu e̱kɔ na anaa se̱, mo̱ne̱ ma sa a kufu nya mo̱ne̱, a le̱e̱ fe̱yɛ a waa kanɔ ŋke̱maa a ba ane̱ŋ pwɛɛ, amaa n gye̱ amo̱ e̱ gye̱ ne̱ a kaapo̱ fe̱yɛ kaye̱ e̱ kpa a ka gye̱ kɛɛ.
9 Quando ouvirdes de guerras e tumultos, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam essas coisas; mas o fim não será logo.
10 Mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ e̱maŋ e̱ kɔ abɛɛ na swe̱e̱re̱ ko̱ se̱ ase̱sɛ kɔ swe̱e̱re̱ ko̱ se̱ mɔ ase̱sɛ.
10 Então lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino contra reino;
11 Swe̱e̱re̱ e̱ le̱e̱ a ɔ le̱ŋkpaŋ, na ako̱ŋ ba, na alɔgyi e̱wo̱re̱se̱ e̱wo̱re̱se̱ ba e̱swe̱e̱re̱ bwe̱e̱tɔ se̱, na mo̱nꞌ ŋu afuse̱ŋ na afutɔ a le̱e̱ awo̱re̱‑rɔ a ba.
11 e haverá em vários lugares grandes terremotos, e pestes e fomes; haverá também coisas espantosas, e grandes sinais do céu.
12 Amaa pwɛɛ na atɔ mɔ pɛɛɛ dɛɛ waa‑ɔ, ba kperi ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ gye̱ mo̱ agyase̱po̱‑ɔ se̱, na bo̱ daye̱ mo̱ne̱, na bo̱ waa mo̱ne̱ awo̱re̱fɔɔ. Na bo̱ kra mo̱ne̱ yaa ane̱ Yudaa awuye ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ abre̱sɛ ase̱, na bo̱ tii mo̱ne̱. Na bo̱ po̱rɔ mo̱ne̱ awure na agominaa akatɔ‑rɔ.
12 Mas antes de todas essas coisas vos hão de prender e perseguir, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, e conduzindo-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome.
13 Amaa amo̱ e̱ gye̱ ne̱ a sa mo̱ne̱ kpa na mo̱nꞌ nya tɔwe̱ ase̱ŋ timaa‑o gywii bamo̱.
13 Isso vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Mo̱ne̱ ma sa a ke̱tɔ tɔɔraa mo̱ne̱. Mo̱ne̱ ma sa a ase̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ ya tɔwe̱ mfe̱ŋ‑ɔ mfɛɛre̱ tɔɔraa mo̱ne̱.
14 Proponde, pois, em vossos corações não premeditar como haveis de fazer a vossa defesa;
15 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ kaapo̱ mo̱ne̱ ase̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ ya tɔwe̱ mfe̱ŋ‑ɔ, na n sa mo̱ne̱ kanyiase̱ŋ na ŋ kaapo̱ mo̱ne̱ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ ya tɔwe̱ ase̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ do̱ŋ ke̱maa maa taare̱ a o gyiiri mo̱ne̱ ikii‑o.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria, a que nenhum dos vossos adversário poderá resistir nem contradizer.
16 Mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ ako̱we̱po̱ na adaa na atire na ako̱we̱bɛɛ na anyare̱ e̱ taa mo̱ne̱ a bo̱ sa a bo̱ mɔɔ mo̱ne̱ bo̱ko̱.
16 E até pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos sereis entregues; e matarão alguns de vós;
17 Ase̱sɛ i kperi mo̱ se̱, na bo̱ kisi mo̱ne̱.
17 e sereis odiados de todos por causa do meu nome.
18 — ausente —
18 Mas não se perderá um único cabelo da vossa cabeça.
19 — ausente —
19 Pela vossa perseverança ganhareis as vossas almas.
20 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Saŋ ne̱ mo̱ne̱ ya ŋu asoogyaa awuye a muruwaa Yɛro̱salɛm maŋ, amo̱ fe̱raa mo̱nꞌ pini fe̱yɛ a saŋ kafwe̱e̱ na maŋ‑ɔ kpuri.
20 Mas, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, sabei então que é chegada a sua desolação.
21 Saŋ amo̱ bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ, a tiri fe̱yɛ bo̱ se̱re̱ yɔ abe̱e̱‑rɔ, na bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ maŋ‑ɔ‑rɔ se̱re̱ le̱e̱, na bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ bo̱ maŋ‑ɔ‑rɔ mɔ ma lɛɛ kiŋŋi yɔ mfe̱ŋ.
21 Então, os que estiverem na Judéia fujam para os montes; os que estiverem dentro da cidade, saiam; e os que estiverem nos campos não entrem nela.
22 A le̱e̱ fe̱yɛ saŋ amo̱ e̱ gye̱ ke̱se̱bɔgyiiri ŋke ne̱ baa kyo̱rɛɛ mmo̱ ase̱ŋ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ.
22 Porque dias de vingança são estes, para que se cumpram todas as coisas que estão escritas.
23 Saŋ amo̱ adaŋpo̱kye̱e̱ na atrapo̱ i ŋu ase̱ŋ ne̱e̱ fɛɛ. Swe̱e̱re̱ amo̱ se̱ ase̱sɛ ase̱ŋ e̱ waa e̱wɛɛ bwe̱e̱tɔ, na Wuribware̱ be̱e̱ gyiiri ase̱sɛ‑ɔ ke̱se̱bɔ.
23 Ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias! porque haverá grande angústia sobre a terra, e ira contra este povo.
24 Na bo̱ mɔɔ ase̱sɛ‑ɔ bo̱ko̱ apaŋ‑nɔ, na bo̱ kra bamo̱ bo̱ko̱ mɔ yaa tii nde̱ se̱ awuye e̱maŋ ke̱maa se̱, na bamo̱ ne̱ bo̱ maa kɔɔre̱ Wuribware̱ ba gyi‑o kpuri Yɛro̱salɛm maŋ amo̱ pɛɛɛ bo̱ fo̱ bamo̱ saŋ ne̱ ba gyi‑o kɛɛ.”
24 E cairão ao fio da espada, e para todas as nações serão levados cativos; e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos destes se completem.
25 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ fe̱yɛ, “Saŋ amo̱‑ɔ ane̱ŋ ne̱ kyɔwe̱ na akye̱e̱‑e̱‑kpa‑agyi i kyurowi‑o i puruwe mo̱ne̱. Na swe̱e̱re̱ se̱ mɔ e̱maŋ ke̱maa se̱ ase̱sɛ ase̱ŋ waa e̱wɛɛ, na ɔpo̱o̱ kusu na mò̱ alaŋkpare̱ dabe̱ dabe̱‑ɔ sa a kufu nya ɔke̱maa.
25 E haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; e sobre a terra haverá angústia das nações em perplexidade pelo bramido do mar e das ondas.
26 Ŋkee fe̱raa ase̱sɛ ya ŋu fe̱yɛ awo̱re̱‑rɔ ke̱tɔ ke̱maa a kyurowi ke̱mo̱ kye̱nakpa na nare̱kpa‑ɔ, ba ye̱re̱ a bo̱ gywii kaye̱ a ka gye̱ kɛɛ, na amo̱ kufu sa a bo̱ kiriŋ.
26 os homens desfalecerão de terror, e pela expectação das coisas que sobrevirão ao mundo; porquanto os poderes do céu serão abalados.
27 To, na mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, le̱e̱ so̱so̱ n te awo̱re̱‑rɔ mo̱ e̱ ba ke̱yaale̱ŋ‑nɔ na ke̱laŋŋe̱rɔ dabe̱‑rɔ.
27 Então verão vir o Filho do homem em uma nuvem, com poder e grande glória.
28 Amo̱‑ɔ pɛɛɛ ya le̱e̱ a waa‑ɔ, na mo̱nꞌ ko̱so̱ ye̱re̱ na mo̱nꞌ yase̱ mo̱ne̱ aŋu de̱e̱re̱ so̱so̱, a le̱e̱ fe̱yɛ saŋ amo̱ mo̱ne̱ ɔmo̱rɔwe̱po̱‑ɔ a tɔ‑rɔ.”
28 Ora, quando essas coisas começarem a acontecer, exultai e levantai as vossas cabeças, porque a vossa redenção se aproxima.
29 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Mo̱nꞌ sa a figi kiyii‑o kaapo̱ mo̱ne̱ kanyiase̱ŋ.
29 Propôs-lhes então uma parábola: Olhai para a figueira, e para todas as árvores;
30 Mo̱ne̱ nyi fe̱yɛ ke̱mo̱ ya ba ke̱ e̱ kpa a ke̱ pɔwe̱, amɔ ke̱kyaare̱ e̱ kpa a ke̱ fo̱.
30 quando começam a brotar, sabeis por vós mesmos, ao vê-las, que já está próximo o verão.
31 To, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ne̱ ya ŋu fe̱yɛ atɔ mɔ e̱ waa, na mo̱nꞌ pini fe̱yɛ Wuribware̱ a kuwure‑o saŋ e̱ kpa a ke̱ fo̱.
31 Assim também vós, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que o reino de Deus está próximo.
32 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ndɔɔ a kaye̱ mɔ‑rɔ a ase̱sɛ‑ɔ bo̱ko̱ i ŋu saŋ ne̱ atɔ mɔ e̱ ba‑ɔ.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração até que tudo isso se cumpra.
33 So̱so̱ na swe̱e̱re̱ pɛɛɛ ase̱ŋ e̱ kyo̱ŋ, amaa mo̱ ase̱ŋ fe̱raa maa kyo̱ŋ daa.”
33 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras jamais passarão.
34 — ausente —
34 Olhai por vós mesmos; não aconteça que os vossos corações se carreguem de glutonaria, de embriaguez, e dos cuidados da vida, e aquele dia vos sobrevenha de improviso como um laço.
35 — ausente —
35 Porque há de vir sobre todos os que habitam na face da terra.
36 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ waa siraa, na mo̱nꞌ de̱e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ saŋ ke̱maa fe̱yɛ mo̱nꞌ lwee ase̱ŋ mɔ‑rɔ le̱e̱, na sɛye̱ ma waa mo̱ne̱, na mo̱nꞌ be̱e̱ nya taare̱ ye̱re̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, akatɔ‑rɔ kake amo̱ na kufu mo̱ŋ de mo̱ne̱.”
36 Vigiai, pois, em todo o tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que hão de acontecer, e estar em pé na presença do Filho do homem.
37 Ŋke amo̱ saŋ ke̱maa Yeesuu naa Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o ɔ kaapo̱ abware̱se̱ŋ, na amo̱ ya fo̱ ke̱de̱e̱pwɛta‑ɔ na ɔ ya di Mfɔ-Ayii ke̱be̱e̱‑ɔ se̱.
37 Ora, de dia ensinava no templo, e à noite, saindo, pousava no monte chamado das Oliveiras.
38 Na gye̱gyaye̱ tututu ke̱maa ase̱sɛ‑ɔ e̱ gyaŋŋaa mò̱ Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o ba nu ase̱ŋ ne̱ ɔ kaapo̱‑ɔ.
38 E todo o povo ia ter com ele no templo, de manhã cedo, para o ouvir.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.