Lucas 14
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 Kukyure kake ko̱ ne̱ Yeesuu a yɔ a ɔ ya gyi ateese Farisiinyi bre̱sɛ ko̱ aye̱, ne̱ ase̱sɛ e̱ de̱e̱re̱ mò̱ a bo̱ ke̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔ waa‑ɔ.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Ne̱ Yeesuu a ŋu ɔnyare̱ ko̱ ne̱ mò̱ ayaa na asare̱e̱ a puŋŋe‑o ye̱re̱ mò̱ akatɔ‑rɔ.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 To, ne̱ Yeesuu a bise Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ na Farisii awuye‑o fe̱yɛ, “Mbraa ne̱ Wuribware̱ a sa ane̱‑ɔ e̱ sa kpa fe̱yɛ ane̱ kya alɔpo̱ kukyure kake aaa?”
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Amaa bo̱ mo̱ŋ be̱ŋŋaa mò̱. Ne̱ ɔɔ dabo̱rɔ ɔnyare̱ amo̱ kya mò̱ ko̱lɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ ɔ nare̱ pe̱.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Ne̱ ŋkee Yeesuu a bise bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ ɔko̱ i de gyi bɛɛɛ naate̱ gbaa, ne̱ mò̱ ya le̱e̱ da kitiribu‑ro kukyure kake, amɔ mo̱ne̱ maa waa me̱naŋ a mo̱nꞌ ya gyiiri mò̱ le̱e̱ mfe̱ŋ aaa? Bɛɛɛ mo̱ne̱ i gywii a mo̱nꞌ bo̱ fo̱ saŋ ne̱ kukyure kake amo̱ a kyo̱ŋ‑ɔ ɔɔɔ?”
5 Aí disse:
6 Amaa bo̱ be̱e̱ bo̱ mo̱ŋ taare̱ lee mò̱ ase̱ŋ‑ɔ kanɔ.
6 E eles não puderam responder.
7 Saŋ ne̱ Yeesuu a ŋu ane̱ŋ ne̱ ase̱sɛ ne̱ baa te̱e̱ bamo̱ a bo̱ bo̱ gyi‑o i lee e̱kye̱nakpa timaa‑o, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ,
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 — ausente —
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 — ausente —
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Amo̱se̱‑ɔ, ɔko̱ ya te̱e̱ fo̱ gyikpa, ne̱ fo̱ ya yɔ, kye̱na kye̱nakpa ne̱ ɔ mo̱ŋ gye̱ otimaa‑o, na mò̱ ne̱ ɔɔ te̱e̱ fo̱ gyikpa amo̱‑ɔ ba bo̱ tɔwe̱ gywii fo̱ fe̱yɛ, ‘Mo̱ nyare̱, ko̱so̱ bo̱ kye̱na kye̱nakpa timaa mɔ.’ Mfe̱ŋ‑ɔ fo̱ i ŋu fe̱yɛ fo̱ e̱ nya ke̱nyare̱ na ke̱dabe̱ fo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana ase̱ mfe̱ŋ.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 A le̱e̱ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ o bu mò̱ e̱ye̱e̱ ke̱dabe̱‑ɔ, Wuribware̱ e̱ baa mò̱ kaase̱, ne̱ ɔke̱maa ne̱ ɔ baa mò̱ e̱ye̱e̱ kaase̱‑ɔ mɔ, Wuribware̱ e̱ sa mò̱ ke̱dabe̱.”
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii lɔŋ wuye‑o fe̱yɛ, “Amo̱se̱‑ɔ fo̱ ya te̱e̱ ase̱sɛ ateesegyikpa, fo̱ ma te̱e̱ fo̱ nyare̱‑ana bɛɛɛ fo̱ adaa na fo̱ atire bɛɛɛ fo̱ ko̱we̱bɛɛ‑ana bɛɛɛ atɔ awuye ne̱ bo̱ gye̱ fo̱ akye̱nabɛɛpo̱‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ŋke ŋko̱ ba waa ane̱ŋ dɛɛ a bo̱ bo̱ teere, saŋ‑ɔ a waa ne̱e̱ fe̱yɛ baa waa bo̱ ka ke̱tɔ ne̱ fo̱ a waa sa bamo̱‑ɔ ko̱kɔ ne̱e̱.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Fo̱ e̱ te̱e̱ ase̱sɛ ateesegyikpa, te̱e̱ atiripo̱, na agyabɔɔ, na bamo̱ ne̱ bamo̱ asare̱e̱ bɛɛɛ ayaa a wu‑o, na ate̱napo̱.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Bamo̱‑ana‑ɔ ne̱ mo̱ne̱ ya te̱e̱, ne̱ mo̱ne̱ e̱ nya ŋyure, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ maa taare̱ a bo̱ waa mo̱ne̱ ane̱ŋ bo̱ teere. Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ kake nsi ne̱ ase̱sɛ timaa i kyiŋŋi a bo̱ le̱e̱ lowi‑ro‑o, ɔ ka mo̱ne̱ amo̱ ko̱kɔ.”
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Amo̱ fe̱raa ɔnyare̱ ko̱ ne̱ mò̱ gbaa te gyikpa amo̱ mfe̱ŋ‑ɔ a nu ke̱tɔ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii Yeesuu fe̱yɛ, “Bamo̱ ne̱ ba kye̱na Wuribware̱ a kuwure‑o‑ro a gyikpa‑ɔ de ŋyure.”
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ kitee mɔ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “N gye̱ ɔnyare̱ ko̱ e̱ dɛɛ ɔ bo̱‑rɔ aaa? Ne̱ kake ŋko̱ ɔɔ te̱e̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ fe̱yɛ bo̱ ba gyikpa mò̱ aye̱.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Saŋ a fo̱ fe̱yɛ bo̱ bo̱ gyi‑o, ne̱ oo suŋ mò̱ ayaafɔre̱‑ɔ ɔko̱ fe̱yɛ ɔ ya tɔwe̱ gywii ɔke̱maa ne̱ ɔɔ te̱e̱ mò̱‑ɔ fe̱yɛ, ‘Mo̱ nyaŋpe̱ yɛ mo̱nꞌ ba, na ɔɔ waa siraa.’
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Amaa bamo̱ ɔke̱maa yɛ ɔ maa taare̱ a ɔ yɔ. Mò̱ ne̱ ke̱yaafɔre̱ amo̱ a gye̱ ŋkpɛɛ yɔ mò̱ ase̱‑ɔ yɛ, ‘Mo̱ a de̱ŋ sɔɔ swe̱e̱re̱ ko̱, ne̱ a tiri fe̱yɛ ŋ ya de̱e̱re̱, amo̱se̱‑ɔ mo̱ e̱ ko̱re̱ fo̱, ma taare̱ a m ba.’
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Ne̱ ɔko̱ mɔ yɛ, ‘Mo̱ a de̱ŋ sɔɔ mo̱ e̱naate̱ kudu ko̱, amo̱se̱‑ɔ mo̱ e̱ ya ke̱e̱ bamo̱. Ma taare̱ a m ba.’
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Ne̱ ɔko̱ mɔ be̱e̱ ɔ yɛ, ‘Kake mfe̱e̱ ne̱ mo̱ a taa ɔko̱fɔ, amo̱se̱‑ɔ ma taare̱ a m ba.’
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 To, ne̱ ke̱yaafɔre̱‑ɔ a kiŋŋi ya tɔwe̱ amo̱ pɛɛɛ gywii mò̱ nyaŋpe̱. Ne̱ mò̱ nyaŋpe̱‑ɔ duŋ a fwii, ne̱ ɔɔ be̱e̱ tɔwe̱ gywii ke̱yaafɔre̱‑ɔ fe̱yɛ, ‘Waa me̱naŋ nare̱ yɔ maŋ‑nɔ mbo̱re̱ se̱ na alɔŋde̱ se̱ ya te̱e̱ atiripo̱ na agyabɔɔ na ate̱napo̱ baa.’
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Ke̱tɔ bo̱ waa kafwe̱e̱‑ɔ, mò̱ ke̱yaafɔre̱‑ɔ a kiŋŋi bo̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, ‘Mo̱ nyaŋpe̱, mo̱ a waa ane̱ŋ ne̱ fo̱ a tɔwe̱‑ɔ, amaa kye̱nakpa saŋ ɔ bo̱‑rɔ.’
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Ne̱ mò̱ nyaŋpe̱‑ɔ be̱e̱ ɔ yɛ, ‘Nare̱ mbo̱re̱ se̱, na maŋ‑nɔ e̱kpa se̱, na e̱fa‑rɔ be̱e̱ ya ko̱re̱ ase̱sɛ ne̱ fo̱ i ŋu‑o baa, na mo̱ lɔŋ‑ɔ nya bo̱rɔ.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Amaa agye̱ŋkpɛɛsɛ ne̱ mo̱ a te̱e̱, ne̱ baa kine‑o, ɔko̱ maa lɛɛ nya mo̱ ateese a o gyi daa.’ ”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Saŋ ko̱, ne̱ ase̱sɛ de̱maŋte̱ ko̱ gya Yeesuu si ba yɔ to̱ŋ ke̱maa ne̱ ɔ kpa a ɔ yɔ‑ɔ. Ne̱ oo buruwaa tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ,
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Ɔke̱maa ne̱ ɔ kpa fe̱yɛ ɔ ba mo̱ ase̱‑ɔ e̱ mo̱ŋ kpa mo̱ ase̱ŋ kyo̱ŋ mò̱ se̱ na mò̱ nyi, na mò̱ ka na agyi, na mò̱ daa‑ana na mò̱ tire‑ana na mò̱ pe̱kye̱e̱‑ana na mò̱ e̱ye̱e̱, amo̱ fe̱raa ɔ maa taare̱ a ɔ bo̱ kii mo̱ agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Ɔke̱maa ne̱ ɔ maa taare̱ a o kperi mo̱ se̱ so̱rɔ mò̱ fɔŋfɔŋ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ gyi awo̱re̱fɔɔ gya mo̱ se̱‑ɔ maa taare̱ a o kii mo̱ ɔgyase̱po̱.”
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Ne̱ Yeesuu be̱e̱ ɔ yɛ, “Mo̱ne̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ gya mo̱ se̱ aaa? Ŋ yɛ, Ɔko̱ e̱ kpa a ɔ le̱e̱ waa ko̱tɔko̱, se̱sɛ‑ɔ kye̱na na ɔ fa mfɛɛre̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ɔ kpa a ɔ waa‑ɔ, ɔ taare̱ a ɔ waa ke̱mo̱ lo̱we̱ bɛɛɛ ɔ maa taare̱. Mo̱nꞌ sa a ane̱ taa fe̱yɛ mo̱ne̱ ɔko̱ e̱ kpa a ɔ pwɛɛ lɔŋ, ne̱ ɔ kye̱na ne̱e̱, na ɔ fa mfɛɛre̱ ŋu atanne̱ ne̱ lɔŋ‑ɔ i gyi‑o, na ɔ ke̱e̱ fe̱yɛ mò̱ atanne̱ e̱ taare̱ a a pwɛɛ lɔŋ‑ɔ lo̱we̱ aaa.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Mò̱ e̱ mo̱ŋ fa lɔŋ‑ɔ mfɛɛre̱ pwɛɛ, ne̱ ɔ mo̱ŋ taare̱ pwɛɛ lo̱we̱, ase̱sɛ ne̱ ba ŋu‑o e̱ mɔse̱ mò̱.
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 Na bo̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, ‘Ke̱e̱, ɔnyare̱ mɔ a le̱e̱ ɔ pwɛɛ lɔŋ, ne̱ ɔ mo̱ŋ taare̱ lo̱we̱.’ ”
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Bɛɛɛ n taa fe̱yɛ owure ko̱ e̱ kpa a ɔ ya kɔ mò̱ bɛɛko̱ ko̱ ne̱ ɔ kpa a ɔ bo̱ kɔ mò̱‑ɔ. Ne̱ mò̱ i de ase̱sɛ ke̱kpe̱ŋdu, ne̱ mò̱ bɛɛko̱‑ɔ mɔ de ase̱sɛ akpe̱ŋdu anyɔ. Amɔ owure ne̱ mò̱ ase̱sɛ mo̱ŋ kyɔ‑ɔ maa kye̱na, na ɔ fa mfɛɛre̱ ke̱e̱ fe̱yɛ ɔ kɔ, na o gyi si bɛɛɛ ɔ maa gyi si aaa?
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Mò̱ ya ŋu fe̱yɛ ɔ maa taare̱ a ɔ kɔ gyi si, o suŋ mbɔɔ a ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ owure ko̱‑ɔ ne̱e̱, na ɔ saŋ ɔ bo̱ ke̱fɔ ɔ ba, na bo̱ ya ko̱re̱ mò̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ ɔ kpa a bo̱ kii anyare̱.”
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ bo̱ gye̱ kɛɛ fe̱yɛ, “Ase̱ŋ mɔ katiŋ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔko̱ ne̱ ɔ maa yɔwe̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ o de‑o na ɔ gya mo̱ se̱‑ɔ maa taare̱ a o kii mo̱ ɔgyase̱po̱.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 Amaa ɔko̱ ne̱ mò̱ ya gya mo̱ se̱, ne̱ a bo̱ waa kafwe̱e̱‑ɔ ne̱ mo̱ ke̱gya se̱ e̱ ma lɛɛ waa mò̱ kɔne̱‑ɔ, se̱sɛ‑ɔ sa se̱ pwɛɛ na ɔ dɛɛ bo̱ gya mo̱ se̱. Ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ du ne̱e̱ fe̱yɛ mfɔre̱‑ɔ. Mfɔre̱ bo̱ kɔne̱. Amaa mmo̱ kɔne̱‑ɔ ya le̱e̱ fe̱raa, ɔko̱ maa taare̱ a ɔ bo̱rɔ kpa ke̱maa se̱ bo̱ sa a m be̱e̱ kii mfɔre̱ daa.
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 M mo̱ŋ lɛɛ m bware bo̱ sa swe̱e̱re̱ gbaa. Ba taa a bo̱ bo̱ twe̱e̱ ne̱e̱.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.