Lucas 11

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kake ŋko̱ ne̱ Yeesuu a yɔ to̱ŋ ko̱ ɔ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱. Mò̱ a ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱‑ɔ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱ a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱, kaapo̱ ane̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Yohanee a kaapo̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ.”
1 Um dia Jesus estava orando num certo lugar. Quando acabou de orar, um dos seus discípulos pediu: — Senhor, nos ensine a orar, como João ensinou os discípulos dele.
2 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱, mo̱nꞌ tɔwe̱ fe̱yɛ,
2 Jesus respondeu:
3 Sa ane̱ ateese ne̱ a tiri ane̱
3 Dá-nos cada dia o alimento
4 Na fo̱ taa ane̱ e̱bɔye̱ bo̱ ke ane̱,
4 Perdoa os nossos pecados,
5 — ausente —
5 Então Jesus disse aos seus discípulos:
6 — ausente —
6 É que um amigo meu acaba de chegar de viagem, e eu não tenho nada para lhe oferecer.”
7 To, mo̱nꞌ be̱e̱ taa ke̱mo̱ fe̱yɛ fo̱ nyare̱ ne̱ fo̱ a ko̱re̱ mò̱‑ɔ a tɔwe̱ fe̱yɛ, ‘Fo̱ ma tɔɔraa mo̱. Mo̱ a kyɔ twe̱e̱ mo̱ ke̱kyaŋ‑nɔ, ne̱ mo̱ aa mo̱ gyi‑ana pɛɛɛ a di. Amo̱se̱‑ɔ ma taare̱ a ŋ ko̱so̱ sa fo̱ ko̱tɔko̱.’
7 — E imaginem que o amigo responda lá de dentro: “Não me amole! A porta já está trancada, e eu e os meus filhos estamos deitados. Não posso me levantar para lhe dar os pães.”
8 Mò̱ a gye̱ fo̱ nyare̱‑ɔ gbaa ooo, oo kine ke̱kya fo̱‑rɔ. Amo̱se̱ se̱‑ɔ fo̱ e̱ le̱e̱ mfe̱ŋ a fo̱ yɔwe̱ ko̱tɔɔraa mò̱ aaa? Daabii. Mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii fo̱ fe̱yɛ, ipeere e̱ mo̱ŋ de fo̱ fe̱yɛ fo̱ me̱raa se̱ ko̱re̱ mò̱, lalalo̱we̱‑ɔ ɔ ko̱so̱ na ɔ sa fo̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ fo̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ fo̱ e̱ kpa‑ɔ.
8 Jesus disse:
9 Ane̱ŋ se̱‑ɔ mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ, mo̱ne̱ ya ko̱re̱ Wuribware̱ atɔ, mo̱ne̱ e̱ nya ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa‑ɔ. Mo̱ne̱ ya buwi, mo̱ne̱ i ŋu ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa‑ɔ. Mo̱ne̱ ya ye̱re̱ kawu te̱e̱ mò̱, ɔ taye̱ po̱ne̱‑ɔ na mo̱nꞌ lweero.
9 Por isso eu digo: peçam e vocês receberão; procurem e vocês acharão; batam, e a porta será aberta para vocês.
10 A le̱e̱ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ ko̱re̱‑ɔ e̱ nya, ne̱ ɔke̱maa ne̱ o buwi‑o mɔ i ŋu, na po̱ne̱ taye̱ sa ɔke̱maa ne̱ ɔ ye̱re̱ kawu ɔ te̱e̱‑ɔ.
10 Porque todos aqueles que pedem recebem; aqueles que procuram acham; e a porta será aberta para quem bate.
11 M be̱e̱ taa fe̱yɛ mo̱ne̱ nsɛ mò̱ gyi e̱ gye̱ ne̱ ɔ tɔwe̱ fe̱yɛ ɔ kpa kakiŋgyi a ɔ wo̱, ne̱ ɔ taa ko̱wɔ a ɔ bo̱ sa mò̱?
11 Por acaso algum de vocês será capaz de dar uma cobra ao seu filho, quando ele pede um peixe?
12 Bɛɛɛ nsɛ mò̱ gyi e̱ gye̱ ne̱ ɔ tɔwe̱ a o gywii mò̱ se̱ fe̱yɛ ɔ kpa ko̱kɔɔte̱e̱ a ɔ wo̱, ne̱ ɔ sa mò̱ gyapureepu?
12 Ou, se o filho pedir um ovo, vai lhe dar um escorpião?
13 Mo̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ gye̱ ase̱sɛ bɔye̱-ɔ gbaa nyi e̱sa mo̱ne̱ gyi-ana atɔ timaa, saŋbo̱to̱ Wuribware̱, mo̱ne̱ se̱ ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱-ɔ, e̱ gye̱ ne̱, mo̱ne̱ ya ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ sa mo̱ne̱ mò̱ kufwiiŋe timaa-o, ne̱ ɔ maa taare̱ a ɔ sa mo̱ne̱ aaa?”
13 Vocês, mesmo sendo maus, sabem dar coisas boas aos seus filhos. Quanto mais o Pai, que está no céu, dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!
14 Saŋ ko̱ Yeesuu a gya ibrisi ko̱ ne̱ e̱ maa taare̱ a e̱ sa se̱ŋsa, ne̱ i te ɔnyare̱ ko̱ se̱‑ɔ le̱e̱ mò̱ se̱. Ibrisi amo̱ a le̱e̱ mò̱ se̱‑ɔ, ne̱ ɔnyare̱‑ɔ a le̱e̱ ɔ sa se̱ŋsa. Ne̱ ase̱sɛ pɛɛɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱.
14 Jesus estava expulsando de certo homem um demônio que não o deixava falar. Quando o demônio saiu, o homem começou a falar. A multidão ficou admirada,
15 Amaa ase̱sɛ‑ɔ bo̱ko̱ yɛ, “Yeesuu mɔ gye̱ se̱sɛ bɔye̱ ne̱e̱. Ɔbɔnsam ne̱ bo̱ be̱e̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Biil-sibul‑o e̱ gye̱ ne̱ o de ibrisi si ke̱yaale̱ŋ, ne̱ ɔ sa Yeesuu e̱le̱ŋ fe̱yɛ ɔ gya ibrisi bo̱ ko̱so̱ ase̱sɛ se̱.”
15 mas alguns disseram: — É
16 Bo̱ko̱ mɔ a kpa a bo̱ kyɔ Yeesuu‑ro ke̱e̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ baa tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ ɔ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ ko̱ bo̱ kaapo̱ bamo̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ya sa mò̱ ke̱yaale̱ŋ.
16 Outros, querendo conseguir alguma prova contra Jesus, pediam que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha de Deus.
17 Amaa Yeesuu a ŋu ke̱tɔ ne̱ ba fa‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “E̱kɔ ya lwee maŋ‑nɔ, ne̱ maŋ‑ɔ ya ke‑ro, amɔ maŋ amo̱ i bwee ne̱e̱, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ kabuno ya ke‑ro, ne̱ ka bwee.
17 Mas Jesus, conhecendo os pensamentos deles, disse:
18 Amo̱se̱‑ɔ amo̱ e̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ Ɔbɔnsam na mò̱ kamɛɛ‑rɔ awuye a ke‑ro, ke̱ maa kyee na mò̱ kuwure‑o kpuri. Mo̱ne̱ yɛ n de Biil-sibul ne̱ ɔ gye̱ Ɔbɔnsam‑ɔ e̱le̱ŋ mo̱ e̱ gya ibrisi.
18 Se o reino de Satanás tem grupos que lutam entre si, como continuará a existir? Vocês dizem que é Belzebu que me dá poder para expulsar demônios.
19 Amaa ŋ nyi fe̱yɛ mo̱ne̱ agyase̱po̱‑ɔ bo̱ko̱ e̱ gya ibrisi ba ko̱so̱ ase̱sɛ se̱. Nte̱tɔ e̱le̱ŋ ne̱ bo̱ de? Ɔbɔnsam a e̱le̱ŋ‑ɔ bɛɛɛ Wuribware̱ lee‑o? A gye̱ Wuribware̱ a e̱le̱ŋ‑ɔ ne̱ bo̱ de, bɛɛɛ? To, mo̱ne̱ agyase̱po̱ amo̱ fɔŋfɔŋ gbaa a kaapo̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a fo̱ kpa.
19 Mas, se é assim, quem dá aos seguidores de vocês o poder para expulsar demônios? Assim, os seus próprios seguidores provam que vocês estão completamente enganados.
20 Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ke̱yaale̱ŋ ne̱ n de mo̱ e̱ gya ibrisi‑o si‑o, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a kuwure‑o a kyɔ ba mo̱ne̱ ase̱.
20 Na verdade é pelo poder de Deus que eu expulso demônios, e isso prova que o
21 M be̱e̱ taa fe̱yɛ Ɔbɔnsam du fe̱yɛ ɔyaale̱ŋpo̱ ne̱ o de mò̱ ado̱ŋtɔ ne̱ o de ɔ de̱e̱re̱ mò̱ fɔŋfɔŋ lɔŋ se̱‑ɔ. O nyi fe̱yɛ mò̱ kapo̱tɛɛ a nya ye̱re̱ kpa timaa.
21 — Quando um homem forte e bem-armado guarda a sua própria casa, tudo o que ele tem está seguro.
22 Amaa m fe̱raa n du ne̱e̱ fe̱yɛ ɔko̱ ne̱ ɔ kyɔ ɔyaale̱ŋpo̱ amo̱ e̱le̱ŋ, ne̱ ɔɔ da mò̱ kɔɔre̱ mò̱ ado̱ŋtɔ ne̱ mò̱ e̱le̱ŋ dɔŋ se̱‑ɔ nare̱, na mò̱ aa mò̱ nyare̱‑ana a ke atɔ ne̱ oo swii nare̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ.
22 Mas, quando um homem mais forte o ataca e vence, leva todas as armas em que o outro confiava e reparte tudo o que tomou dele.
23 Amo̱se̱‑ɔ mo̱ i yii mo̱ne̱ se̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ ɔke̱maa ne̱ ɔ mo̱ŋ ye̱re̱ mo̱ kamɛɛ‑ɔ gye̱ mo̱ do̱ŋ ne̱e̱. Ne̱ ɔke̱maa mɔ ne̱ ɔ maa kya mo̱‑rɔ na ŋ kpɔwe̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ bo̱ tii mo̱ e̱ye̱e̱ se̱‑ɔ mɔ e̱ brawe̱ bamo̱‑rɔ ne̱e̱.”
23 — Quem não é a meu favor é contra mim; e quem não me ajuda a ajuntar está espalhando.
24 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Ibrisi ya ko̱so̱ se̱sɛ se̱, amɔ e̱ naa e̱ kaa e̱fa‑rɔ e̱e̱ kpa to̱ŋ ko̱ a e̱ kye̱na kyure. E̱mo̱ e̱ mo̱ŋ nya to̱ŋ ko̱, amɔ e̱e̱ fa e̱mo̱ mfɛɛre̱ fe̱yɛ ii kiŋŋi a e̱ yɔ lɔŋ ne̱ baa gya e̱mo̱ le̱e̱ mò̱‑rɔ‑ɔ‑rɔ.
24 Jesus continuou:
25 Na i kiŋŋi ya to̱ fe̱yɛ lɔŋ amo̱‑rɔ bo̱ daŋ ɔ mo̱ŋ de iyisi.
25 Aí volta e encontra a casa varrida e arrumada.
26 Na e̱ le̱e̱ ya kpa ibrisi isunoo ne̱ e̱ bo̱ le̱ŋ e̱ kyɔ e̱mo̱ fɔŋfɔŋ‑ɔ, na e̱ bo̱ kye̱na mfe̱ŋ. Ibrisi lɔŋ e̱ gye̱ se̱sɛ. To, amɔ e̱mo̱ a waa isunoo i te se̱sɛ amo̱ se̱ se̱‑ɔ, amɔ se̱sɛ a ko̱lɔ‑ɔ a waa ko̱kyɔ kyo̱ŋ saŋ ne̱ ibrisi ko̱ŋko̱ e̱ gye̱ ne̱ ki te mò̱ se̱‑ɔ.”
26 Depois sai e vai buscar outros sete espíritos piores ainda, e todos ficam morando ali. Assim a situação daquela pessoa fica pior do que antes.
27 Saŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ amo̱‑ɔ, ne̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ ye̱re̱ ba nu Yeesuu ase̱‑ɔ amo̱‑rɔ ɔkye̱e̱ ko̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ɔkye̱e̱ ne̱ ɔɔ nya kame ko̱we̱ fo̱, ne̱ ɔɔ nyapo̱ fo̱‑ɔ de ŋyure.”
27 Quando Jesus acabou de dizer isso, uma mulher que estava no meio da multidão gritou para ele: — Como é feliz a mulher que pôs o senhor no mundo e o amamentou!
28 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Kase̱ŋtiŋ ne̱e̱. Amaa bamo̱ ne̱ ba nu abware̱se̱ŋ ne̱ ba bu amo̱, ne̱ bo̱ gya se̱‑ɔ de Wuribware̱ ŋyure bo̱ kyo̱ŋ ɔkye̱e̱‑ɔ.”
28 Mas Jesus respondeu:
29 Saŋ amo̱, ase̱sɛ a tii si ne̱ bo̱ ye̱re̱ muruwaa Yeesuu‑o, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Ndɔɔ a kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ gye̱ ase̱sɛ bɔye̱. Bo̱ yɛ ŋ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ ko̱ bo̱ kaapo̱ bamo̱. Amaa ma waa, amɔ Yonaa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ wo̱re̱.
29 Quando a multidão se ajuntou em volta de Jesus, ele começou a falar e disse o seguinte:
30 Ane̱ŋ ne̱ ke̱tɔ ne̱ kaa waa Yonaa‑o a lee Wuribware̱ ke̱yaale̱ŋ bo̱ kaapo̱ Niniwee awuye ne̱ baa kye̱na Yonaa mbe̱e̱ se̱‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ waa mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, i lee Wuribware̱ ke̱yaale̱ŋ a m bo̱ kaapo̱ ndɔɔ a kaye̱ mɔ‑rɔ a ase̱sɛ‑ɔ.
30 Assim como o
31 Ŋke nsi ne̱ Wuribware̱ i gyi ase̱sɛ pɛɛɛ ase̱ŋ‑ɔ, owurekye̱e̱ ko̱ ne̱ ɔɔ le̱e̱ kyɔwe̱ le̱e̱kpa kigyise si a swe̱e̱re̱ ko̱ se̱‑ɔ e̱ ko̱so̱ a ɔ ye̱re̱, na ɔ po̱rɔ mo̱ne̱ ndɔɔ a kaye̱ mɔ‑rɔ a ase̱sɛ‑ɔ, na o bu mo̱ne̱ ke̱pɔ. A le̱e̱ fe̱yɛ oo tu kpa le̱e̱ hare̱e̱ mò̱ aye̱ ba ane̱ ɔde̱daapo̱ Owure Solomɔŋ ase̱ mfe̱e̱ bo̱ nu owure amo̱ a kanyiase̱ŋ ase̱ŋ‑ɔ. Amaa mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ ɔko̱ a ba, ne̱ ɔ ye̱re̱ mo̱ne̱ akatɔ‑rɔ, ne̱ ɔ kyɔ Solomɔŋ. Ne̱ mo̱ne̱ a kine kunu mò̱ kanyiase̱ŋse̱ŋ.
31 No Dia do Juízo a rainha de Sabá vai se levantar e acusar vocês, pois ela veio de muito longe para ouvir os sábios ensinamentos de Salomão. E eu afirmo que o que está aqui é mais importante do que Salomão.
32 Kake nsi ne̱ Wuribware̱ i gyi ɔke̱maa ase̱ŋ‑ɔ, Niniwee awuye e̱ ko̱so̱ a bo̱ ye̱re̱ po̱rɔ mo̱ne̱ ndɔɔ a kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ‑ɔ, na bo̱ bu mo̱ne̱ ke̱pɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a nu Yonaa a abware̱se̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ, baa nu bamo̱ e̱ye̱e̱, ne̱ baa kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑rɔ. Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ɔko̱ a ba, ne̱ ɔ ye̱re̱ mo̱ne̱ akatɔ‑rɔ, ne̱ ɔ kyɔ Yonaa. Ne̱ mo̱ne̱ a kine kunu mò̱ abware̱se̱ŋ ko̱tɔwe̱‑ɔ.”
32 No Dia do Juízo o povo de Nínive vai se levantar e acusar vocês porque, quando ouviram a mensagem de Jonas, eles se arrependeram dos seus pecados. E eu afirmo que o que está aqui é mais importante do que Jonas.
33 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ɔko̱ maa kyaŋŋe̱ mò̱ fetiri si na ɔ taa bo̱ kwe̱e̱rɔ, bɛɛɛ ɔ be̱ra kike bo̱ buŋ si. Kabuno ne̱ ɔ taa a ɔ bo̱ ye̱ra, na ɔ laŋŋe̱‑rɔ ane̱ŋ ne̱ ase̱sɛ i lwee lɔŋ‑nɔ ne̱ ba nya bo̱ ŋu‑ro‑o.
33 Jesus continuou:
34 Fo̱ fetiri e̱ bo̱ daŋ, ɔ laŋŋe̱ lɔŋ‑ɔ‑rɔ pɛɛɛ. Ne̱ mò̱ ya nye̱ra fe̱raa, kibugyii e̱ da fo̱ lɔŋ‑ɔ‑rɔ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ fo̱ akatɔ e̱ bo̱ daŋ, fo̱ ke̱e̱ nɛɛnɛɛ. Amaa amo̱ e̱ mo̱ŋ ke̱e̱ fe̱raa, a du ne̱e̱ fe̱yɛ fo̱ a te kibugyii‑ro‑o. Ke̱laŋŋe̱rɔ maa taare̱ a ki yii fo̱ akatɔ‑rɔ.
34 Os olhos são como uma luz para o corpo: quando os olhos de você são bons, todo o seu corpo fica cheio de luz. Porém, se os seus olhos forem maus, o seu corpo ficará cheio de escuridão.
35 Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ yɛ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ a fwiiri‑o, mo̱nꞌ sa se̱. Nsaŋse̱ mo̱ne̱ e̱ pe̱nna mo̱ne̱ e̱ye̱e̱ ne̱e̱, mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ mo̱ŋ bo̱ daŋ.
35 Portanto, tenha cuidado para que a luz que está em você não seja escuridão.
36 Amaa mo̱ne̱ i de ŋkpo̱nɔfwiiri lo̱we̱ fe̱raa, a du ne̱e̱ fe̱yɛ fetiri a laŋŋe̱ mo̱ne̱ ŋyo̱wɔre̱ pɛɛɛ se̱‑ɔ.”
36 Pois, se o seu corpo estiver completamente luminoso, e nenhuma parte estiver escura, então ele ficará todo cheio de luz como acontece quando você é iluminado pelo brilho de uma lamparina.
37 Saŋ ne̱ Yeesuu a sa se̱ŋsa lo̱we̱‑ɔ, ne̱ Farisiinyi ko̱ a te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ ba mò̱ aye̱ na ɔ bo̱ gyi ateese. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ yɔ mfe̱ŋ o te o gyi.
37 Quando Jesus acabou de falar, um fariseu o convidou para jantar na casa dele. Jesus foi e sentou-se à mesa.
38 Ne̱ Farisiinyi‑o e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ mò̱ fe̱yɛ Yeesuu a mo̱ŋ fwe̱e̱ asare̱e̱ bamo̱ mbraa‑ɔ kpa se̱ pwɛɛ ne̱ ɔ dɛɛ o gyi‑o.
38 O fariseu ficou admirado quando viu que Jesus não tinha se lavado antes de comer.
39 Amo̱ fe̱raa ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ Farisii awuye fe̱raa, mo̱ne̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ ne̱ ba fwe̱e̱ bamo̱ ato̱re̱nkyu na e̱gyare̱ mmɛɛ, amaa mo̱ne̱ maa fwe̱e̱ amo̱ mme‑ro. Mo̱ne̱ e̱ lɔŋŋɔ mo̱ne̱ ŋyo̱wɔre̱, amaa apoo na bo̱ro̱kɔɔne̱ ya bo̱rɔ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ.
39 Então o Senhor disse a ele:
40 Mfɛɛre̱ ke̱‑mo̱ŋ‑de awuye. N gye̱ Wuribware̱ ne̱ ɔɔ waa se̱sɛ kayo̱wɔre̱ se̱‑ɔ dɛɛ ya waa mò̱ kayo̱wɔre̱‑rɔ aaa?
40 Seus tolos! Quem fez o lado de fora não é o mesmo que fez o lado de dentro?
41 Mo̱nꞌ ke atiripo̱ ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ de‑o na a mo̱ŋ bo̱ mo̱ne̱ gya. Mo̱ne̱ ya waa ane̱ŋ fe̱raa, mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ mo̱ŋ lɛɛ n de iyisi.
41 Portanto, deem aos pobres o que está dentro dos seus copos e pratos, e assim tudo ficará limpo para vocês.
42 Mo̱ne̱ Farisii awuye, mo̱ne̱ i ŋu ase̱ŋ ŋke ŋko̱ fɛɛ. Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ gya Wuribware̱ mbraa ne̱ ŋ yɛ mo̱nꞌ taa mo̱ne̱ adɔɔteese ke̱maa hare̱e̱ alɛɛfo̱ gbaa ntuŋkare̱ kudu ke̱maa‑rɔ katuŋ ko̱ŋko̱ na mo̱nꞌ bo̱ lɔŋŋɔ Wuribware̱ saŋ ke̱maa, amaa mo̱ne̱ mo̱ŋ de kase̱ŋtiŋ, ne̱ mo̱ne̱ be̱e̱ mo̱ne̱ maa kpa Wuribware̱ ase̱ŋ pɛɛɛ‑ɔ. Ane̱ŋ a atɔ mɔ e̱ gye̱ ne̱ a bware fe̱yɛ mo̱nꞌ waa, na mo̱ne̱ ma yɔwe̱ adɔɔteese a ntuŋkare̱ kudu‑ro kako̱ŋko̱‑ɔ ke̱taa sa Wuribware̱.
42 — Ai de vocês, fariseus! Pois dão para Deus a décima parte até mesmo da hortelã, da arruda e de todas as verduras, mas não são justos com os outros e não amam a Deus. E são exatamente essas coisas que vocês devem fazer sem deixar de lado as outras.
43 Mo̱ne̱ Farisii awuye, mo̱ne̱ i ŋu ase̱ŋ ŋke ŋko̱ fɛɛ, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ngya dabe̱ dabe̱ se̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa ke̱kye̱na mo̱ne̱ ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ‑nɔ, ne̱ mo̱ne̱ be̱e̱ mo̱ne̱ e̱ kpa fe̱yɛ ase̱sɛ gyɔŋŋɔ ka mo̱ne̱ nnɔ lamaŋ‑nɔ.
43 — Ai de vocês, fariseus! Pois gostam demais dos lugares de honra nas
44 Mo̱ne̱ i ŋu ase̱ŋ ŋke ŋko̱ fɛɛ. Mo̱ne̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ ke̱gye̱raŋta ne̱ ase̱sɛ mo̱ŋ lɛɛ bo̱ nyi ke̱mo̱ ase̱ŋ‑ɔ. Ɔko̱ ya kyikye ke̱gye̱raŋta se̱, ne̱ mò̱ gbaa mo̱ŋ nyi fe̱yɛ ke̱gye̱raŋta ne̱e̱, ɔ waa mò̱ e̱ye̱e̱ iyisi.”
44 — Ai de vocês! Pois são como sepulturas que não se veem, sepulturas que as pessoas pisam sem perceber.
45 Ne̱ Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ ɔko̱ yɛ, “Ɔkaapo̱po̱, fo̱ e̱ tɔwe̱ amo̱ ane̱ŋ fe̱raa, fo̱ e̱ saare̱ ane̱ fo̱ i tii si ne̱e̱.”
45 Então um mestre da Lei disse a Jesus: — Mestre, falando assim, o senhor está nos ofendendo também.
46 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ne̱ Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱ gbaa i ŋu ase̱ŋ ŋke ŋko̱ fɛɛ. A le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ de mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ ananatɔ mo̱ne̱ i tii Wuribware̱ a mbraa‑ɔ se̱, na mo̱nꞌ nya sa a mmo̱ ke̱gyase̱ waa le̱ŋ sa ase̱sɛ. Amaa mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ fe̱raa maa kya bamo̱‑rɔ na bo̱ gya mmo̱ se̱. A du ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a taa e̱tɔso̱rɔ dwiidwiisɛ bo̱ so̱rɔ bamo̱, ne̱ mo̱ne̱ mɔ mo̱ne̱ maa so̱rɔ a mo̱nꞌ kya bamo̱‑rɔ‑ɔ.
46 Jesus respondeu:
47 Mo̱ne̱ i ŋu ase̱ŋ ŋke ŋko̱ fɛɛ. Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ akyaamɛɛ ne̱ mo̱ne̱ ade̱daapo̱ a mɔɔ‑ɔ agye̱raŋta ne̱ mo̱ne̱ mɔ mo̱ne̱ de siimeetii mo̱ne̱ e̱ laa amo̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ.
47 Ai de vocês! Pois fazem túmulos bonitos para os
48 Amo̱se̱‑ɔ mo̱ne̱ gbaa mo̱ne̱ a sure ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ ade̱daapo̱ a waa‑ɔ se̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ya mɔɔ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ, ne̱ mo̱ne̱ mɔ mo̱ne̱ a waa bamo̱ agye̱raŋta.
48 Com isso vocês mostram que concordam com o que os seus antepassados fizeram, pois eles mataram os profetas, e vocês fazem túmulos para eles.
49 Fe̱yɛ Wuribware̱ mò̱ kanyiase̱ŋ se̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ, ‘Mo̱ i suŋ mo̱ akyaamɛɛ na mo̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ a m bo̱ kyo̱ŋwe̱ bamo̱ ase̱, amaa ba mɔɔ bamo̱ bo̱ko̱, na bo̱ waa bo̱ko̱ mɔ awo̱re̱fɔɔ.’
49 Por isso a Sabedoria de Deus disse: “Mandarei para eles profetas e mensageiros, e eles matarão alguns e perseguirão outros.”
50 — ausente —
50 Por causa disso esta gente de hoje será castigada pela morte de todos os profetas assassinados desde a criação do mundo,
51 — ausente —
51 começando pela morte de Abel até a morte de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o
52 Mo̱ne̱, Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱ mɔ, mo̱ne̱ i ŋu ase̱ŋ ŋke ŋko̱ fɛɛ. A le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a twe̱e̱ ke̱kyaŋ ne̱ kanyiase̱ŋ bo̱ ke̱mo̱‑rɔ‑ɔ‑rɔ, ne̱ mo̱ne̱ a kɔɔre̱ safo̱wa‑ɔ bo̱ be̱ya. Mo̱ne̱ maa lweero, mo̱ne̱ mɔ mo̱ne̱ a waa ane̱ŋ se̱‑ɔ, mo̱ne̱ a tii bamo̱ bwe̱e̱tɔ ne̱ ba kpa a bo̱ taare̱ lweero mfe̱ŋ‑ɔ kpa.”
52 — Ai de vocês, mestres da Lei! Pois guardam a chave que abre a porta da casa da Sabedoria. E assim nem vocês mesmos entram, nem deixam os outros entrarem.
53 — ausente —
53 Quando Jesus saiu dali, os mestres da Lei e os fariseus começaram a criticá-lo com raiva e a lhe fazer perguntas sobre muitos assuntos.
54 — ausente —
54 Eles queriam levá-lo a dizer alguma coisa que pudesse lhes servir de motivo para acusá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.