João 7

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Amo̱‑ɔ pɛɛɛ kamɛɛ‑ɔ, Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ ne̱ Yeesuu a kya se̱ ɔ naa ɔ kaapo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ, mò̱ ya nare̱ Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱, mfe̱ŋ a abre̱sɛ‑ɔ i buwi a bo̱ kpa mò̱ a bo̱ mɔɔ.
1 Depois disto andava Jesus pela Galiléia; pois não queria andar pela Judéia, porque os judeus procuravam matá-lo.
2 Ne̱ saŋ a tɔ‑rɔ fe̱yɛ Yudaa awuye gyi Abwii‑ro ke̱kye̱na a kigyibe̱e̱‑ɔ.†
2 Ora, estava próxima a festa dos judeus, a dos tabernáculos.
3 Ne̱ Yeesuu mò̱ tire‑ana a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Le̱e̱ mfe̱e̱ yɔ Yude̱ya na fo̱ agyase̱po̱ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ mɔ nya ŋu akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ ne̱ fo̱ e̱ waa‑ɔ.
3 Disseram-lhe, então, seus irmãos: Retira-te daqui e vai para a Judéia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Ɔko̱ ne̱ mò̱ ke̱nyare̱ a de̱e̱‑ɔ mo̱ŋ de ke̱mo̱ ne̱ ɔ waa‑ɔ ɔ kwe̱e̱rɔ. Amo̱se̱‑ɔ fo̱ e̱ taare̱ a fo̱ waa atɔ dabe̱, sa a kaye̱‑rɔ ase̱sɛ pɛɛɛ gyii fo̱.”
4 Porque ninguém faz coisa alguma em oculto, quando procura ser conhecido. Já que fazes estas coisas, manifesta-te ao mundo.
5 Mò̱ tire‑ana fɔŋfɔŋ gbaa mo̱ŋ kɔɔre̱ mò̱ gyi.
5 Pois nem seus irmãos criam nele.
6 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ saŋ mo̱ŋ tɛɛ fo̱. Amaa mo̱ne̱ fe̱raa, mo̱ne̱ e̱ taare̱ a mo̱nꞌ yɔ ngyaŋŋe̱‑ɔ‑rɔ saŋ ke̱maa ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa‑ɔ.
6 Disse-lhes, então, Jesus: Ainda não é chegado o meu tempo; mas o vosso tempo sempre está presente.
7 Kaye̱‑rɔ ase̱sɛ maa kisi mo̱ne̱, amaa m fe̱raa, ba kisi mo̱, bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ atɔ ne̱ baa waa ne̱ a gye̱ e̱bɔye̱‑ɔ mo̱ i gywii bamo̱‑ɔ se̱.
7 O mundo não vos pode odiar; mas ele me odeia a mim, porquanto dele testifico que as suas obras são más.
8 Mo̱ne̱ fe̱raa, mo̱nꞌ nare̱ ya gyi Abwii‑ro ke̱kye̱na a kigyibe̱e̱‑ɔ. M fe̱raa, ma yɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ a mo̱ŋ tɛɛ fo̱ saŋ ne̱ mo̱ e̱ yɔ a ŋ ya gyi ke̱mo̱‑ɔ.”
8 Subi vós à festa; eu não subo ainda a esta festa, porque ainda não é chegado o meu tempo.
9 Mò̱ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ kye̱na Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ ŋke kafwe̱e̱ ko̱.
9 E, havendo-lhes dito isto, ficou na Galiléia.
10 Mò̱ tire‑ana a ya gyi Abwii‑ro ke̱kye̱na a kigyibe̱e̱‑ɔ, ne̱ Yeesuu mɔ a yɔ, amaa ɔ mo̱ŋ gya lamaŋ se̱ yɔ, oo ywii yɔ ne̱e̱.
10 Mas quando seus irmãos já tinham subido à festa, então subiu ele também, não publicamente, mas como em secreto.
11 Ne̱ Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ i buwi ba kpa mò̱, ne̱ baa bise ngyaŋŋe̱‑ɔ‑rɔ ase̱sɛ fe̱yɛ, “Ŋke̱e̱ mò̱?”
11 Ora, os judeus o procuravam na festa, e perguntavam: Onde está ele?
12 Mò̱ ase̱ŋ sooo ne̱ ba ŋwiini lamaŋ‑ɔ‑rɔ. Bamo̱ bo̱ko̱ yɛ, “Ɔ gye̱ se̱sɛ timaa.”
12 E era grande a murmuração a respeito dele entre as multidões. Diziam alguns: Ele é bom. Mas outros diziam: não, antes engana o povo.
13 Amaa ɔko̱ mo̱ŋ taare̱ tɔwe̱ mò̱ kuŋu si ase̱ŋ bo̱ le̱e̱ kawu si, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ se̱re̱ Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ.
13 Todavia ninguém falava dele abertamente, por medo dos judeus.
14 Amo̱ a fo̱ nse̱na na bo̱ lo̱we̱ kigyibe̱e̱‑ɔ, ne̱ Yeesuu a yɔ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ kabuno ya le̱e̱ ɔ kaapo̱ ase̱sɛ abware̱se̱ŋ.
14 Estando, pois, a festa já em meio, subiu Jesus ao templo e começou a ensinar.
15 Ne̱ aa kpe̱ŋ Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ e̱ye̱e̱ bwe̱e̱tɔ, ne̱ baa tɔwe̱ fe̱yɛ, “E̱me̱ne̱ ne̱ ɔnyare̱ mɔ a waa o nyi e̱kaapo̱ faanɛɛ, na ɔ mo̱ŋ nya ke̱kaapo̱ le̱e̱ to̱ŋ ke̱maa?”
15 Então os judeus se admiravam, dizendo: Como sabe este letras, sem ter estudado?
16 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Atɔ mɔ ne̱ mo̱ e̱ kaapo̱‑ɔ mo̱ŋ le̱e̱ mo̱ fɔŋfɔŋ ase̱, amaa aa le̱e̱ mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱‑ɔ ase̱ ne̱e̱.
16 Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Ɔke̱maa ne̱ o sure si a ɔ waa ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ e̱ kpa‑ɔ i pini fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ kaapo̱‑ɔ a le̱e̱ Wuribware̱ ase̱ ne̱e̱, bɛɛɛ mo̱ fɔŋfɔŋ ke̱yaale̱ŋ ne̱ n de mo̱ e̱ waa.
17 Se alguém quiser fazer a vontade de Deus, há de saber se a doutrina é dele, ou se eu falo por mim mesmo.
18 Ɔke̱maa ne̱ ɔ sa se̱ŋsa mò̱ fɔŋfɔŋ ke̱yaale̱ŋ se̱‑ɔ i buwi ɔ kpa ke̱dabe̱ na wuraa a ɔ sa mò̱ e̱ye̱e̱ ne̱e̱. Amaa mò̱ ne̱ ɔ kpa ke̱dabe̱ na wuraa a ɔ sa mò̱ ne̱ oo suŋ mò̱‑ɔ de kase̱ŋtiŋ, ɔ maa ba aye̱ba.
18 Quem fala por si mesmo busca a sua própria glória; mas o que busca a glória daquele que o enviou, esse é verdadeiro, e não há nele injustiça.
19 Mo̱ne̱ e̱ kyo̱rɔ Mosis ne̱ ɔɔ kyo̱rɛɛ Wuribware̱ a mbraa‑ɔ bo̱ sa mo̱ne̱‑ɔ, amaa mo̱ne̱ ko̱ŋko̱ gbaa mo̱ŋ gya mbraa‑ɔ se̱. Ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ mɔɔ mo̱?”
19 Não vos deu Moisés a lei? no entanto nenhum de vós cumpre a lei. Por que procurais matar-me?
20 Ne̱ lamaŋ‑ɔ a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ibrisi te fo̱ se̱. Nsɛ e̱ gye̱ ne̱ ɔ kpa a ɔ mɔɔ fo̱?”
20 Respondeu a multidão: Tens demônio; quem procura matar-te?
21 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ a kya ɔko̱ kukyure kake ne̱e̱, ne̱ aa kpe̱ŋ mo̱ne̱ pɛɛɛ e̱ye̱e̱.
21 Replicou-lhes Jesus: Uma só obra fiz, e todos vós admirais por causa disto.
22 To, Mosis a sa mo̱ne̱ Wuribware̱ mbraa ko̱ ne̱ mo̱ne̱ ade̱daapo̱ a kyɔ gya se̱‑ɔ, fe̱yɛ bamo̱ ya ko̱we̱ kagyinyaŋsɛɛ, kake buruwase̱po̱‑ɔ bo̱ te̱ŋ mò̱ ko̱twe̱e̱tu, na kake nsiŋ amo̱ e̱ gye̱ kukyure kake gbaa, bo̱ ma kaŋ yɔwe̱.
22 Moisés vos ordenou a circuncisão {não que fosse de Moisés, mas dos pais}, e no sábado circuncidais um homem.
23 Amo̱se̱ se̱ ne̱ mo̱ne̱ i de kpa fe̱yɛ kukyure kake gbaa mo̱nꞌ te̱ŋ kagyinyaŋsɛɛ ko̱twe̱e̱tu, na mo̱ne̱ ma nya kye Wuribware̱ a mbraa ne̱ Mosis a kyo̱rɛɛ sa mo̱ne̱‑ɔ, ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ mo̱ne̱ iduŋ a fwii mo̱ se̱ fe̱yɛ mo̱ a kya se̱sɛ kayo̱wɔre̱ mumwii kukyure kake?
23 Ora, se um homem recebe a circuncisão no sábado, para que a lei de Moisés não seja violada, como vos indignais contra mim, porque no sábado tornei um homem inteiramente são?
24 Mo̱ne̱ ma kaŋ fa fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ɔko̱ e̱ waa‑ɔ gye̱ e̱bɔye̱, amaa mo̱nꞌ de̱e̱re̱ nɛɛnɛɛ ke̱e̱ pwɛɛ, ne̱ mò̱ e̱ waa e̱bɔye̱ ne̱e̱ aaa, itimaa ne̱e̱ aaa, mo̱ne̱ i ŋu.”
24 Não julgueis pela aparência mas julgai segundo o reto juízo.
25 Ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ bo̱ko̱ a nu ane̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ, ne̱ bo̱ yɛ, “N gye̱ ɔnyare̱ mɔ ne̱ ane̱ abre̱sɛ e̱ kpa a bo̱ mɔɔ‑ɔ ɔɔɔ?
25 Diziam então alguns dos de Jerusalém: Não é este o que procuram matar?
26 Mo̱nꞌ de̱e̱re̱ mò̱ a ye̱re̱ ɔ sa se̱ŋsa lamaŋ‑nɔ, na bo̱ mo̱ŋ tɔwe̱ sɛye̱ bo̱ kye mò̱. Bɛɛɛ aa waa fe̱yɛ baa ŋu ane̱ŋ ne̱ o du‑o, ne̱ baa sure si fe̱yɛ ɔ gye̱ Kristoo kase̱ŋtiŋ aaa?
26 E eis que ele está falando abertamente, e nada lhe dizem. Será que as autoridades realmente o reconhecem como o Cristo?
27 Kristoo‑o ya ba, ɔko̱ maa pini mfe̱ŋ ne̱ ɔ le̱e̱ a ɔ ba‑ɔ, amaa ɔnyare̱ mɔ fe̱raa ane̱ nyi mfe̱ŋ ne̱ ɔɔ le̱e̱‑ɔ.”
27 Entretanto sabemos donde este é; mas, quando vier o Cristo, ninguém saberá donde ele é.
28 Saŋ ne̱ Yeesuu bo̱ Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o ɔ maa se̱ ɔ kaapo̱‑ɔ, oo nu ase̱ŋ ne̱ baa tɔwe̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ keŋkeŋ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ e̱ fa fe̱yɛ mo̱ne̱ nyi mo̱ na mfe̱ŋ ne̱ mo̱ a le̱e̱‑ɔ ɔɔɔ? N gye̱ mo̱ fɔŋfɔŋ ke̱yaale̱ŋ se̱ ne̱ mo̱ a ba. Mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ de kase̱ŋtiŋ, amaa mo̱ne̱ mo̱ŋ nyi mò̱.
28 Jesus, pois, levantou a voz no templo e ensinava, dizendo: Sim, vós me conheceis, e sabeis donde sou; contudo eu não vim de mim mesmo, mas aquele que me enviou é verdadeiro, o qual vós não conheceis.
29 Amaa m fe̱raa, ŋ nyi mò̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ ase̱ ne̱ mo̱ a le̱e̱, ne̱ mò̱‑ɔ mɔ ya be̱e̱ suŋ mo̱.”
29 Mas eu o conheço, porque dele venho, e ele me enviou.
30 Ne̱ baa kpa a bo̱ kra Yeesuu, amaa bo̱ mo̱ŋ taare̱ kra mò̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ saŋ mo̱ŋ tɛɛ fo̱.
30 Procuravam, pois, prendê-lo; mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Amaa ase̱sɛ‑ɔ bo̱ko̱ a kɔɔre̱ mò̱ gyi, ne̱ baa tɔwe̱ fe̱yɛ, “Kristoo‑o ya ba, ɔ waa atɔ ne̱ a kpe̱ŋ e̱ye̱e̱‑ɔ a ɔ kyo̱ŋ ɔnyare̱ mɔ amo̱‑ɔ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ ɔɔɔ?”
31 Contudo muitos da multidão creram nele, e diziam: Será que o Cristo, quando vier, fará mais sinais do que este tem feito?
32 Saŋ ne̱ Farisii awuye bo̱ko̱ a nu ase̱sɛ‑ɔ i ŋwiini Yeesuu kuŋu si ase̱ŋ mɔ‑ɔ, ne̱ baa sa ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ a suŋ Wuribware̱ suŋkpa a ade̱e̱re̱se̱po̱ ko̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ fe̱yɛ bo̱ ya kra Yeesuu.
32 Os fariseus ouviram a multidão murmurar estas coisas a respeito dele; e os principais sacerdotes e os fariseus mandaram guardas para o prenderem.
33 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ kye̱na mo̱ne̱ ase̱ a n kyee kafwe̱e̱ pwɛɛ na n dɛɛ kiŋŋi yɔ mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱‑ɔ ase̱.
33 Disse, pois, Jesus: Ainda um pouco de tempo estou convosco, e depois vou para aquele que me enviou.
34 Mo̱ne̱ saŋ mo̱ne̱ e̱ ba a mo̱nꞌ bo̱ buwi kpa mo̱, na mo̱ne̱ ma lɛɛ ŋu mo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mfe̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ yɔ‑ɔ, mo̱ne̱ maa taare̱ a mo̱nꞌ yɔ mfe̱ŋ.”
34 Vós me buscareis, e não me achareis; e onde eu estou, vós não podeis vir.
35 Ne̱ Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ wo̱re̱ wo̱re̱ i bise abɛɛ fe̱yɛ, “Ne̱ mfe̱ne̱ ne̱ ɔ kpa a ɔ yɔ, ne̱ ɔ yɛ ane̱ maa lɛɛ ŋu mò̱‑ɔ ne̱e̱? Amɔ ɔ yɔ Griiki awuye e̱maŋ se̱ a ɔ ya kaapo̱ ane̱ ase̱sɛ ne̱ baa yɔ ya kye̱na mfe̱ŋ‑ɔ na Griiki awuye‑o abware̱se̱ŋ ne̱e̱ e̱e̱e̱?
35 Disseram, pois, os judeus uns aos outros: Para onde irá ele, que não o acharemos? Irá, porventura, à Dispersão entre os gregos, e ensinará os gregos?
36 Ɔ yɛ ane̱ i buwi a ane̱ kpa mò̱, na ane̱ ma ŋu mò̱, na ane̱ ma taare̱ a ane̱ yɔ mfe̱ŋ ne̱ ɔ yɔ‑ɔ. Amɔ kaase̱ e̱ gye̱ e̱me̱ne̱?”
36 Que palavra é esta que disse: Buscar-me-eis, e não me achareis; e, Onde eu estou, vós não podeis vir?
37 Kigyibe̱e̱‑ɔ kake lalalo̱we̱ ne̱ ka gye̱ kake dabe̱‑ɔ, ne̱ Yeesuu a kyuwi‑ro, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ keŋkeŋ fe̱yɛ, “Ɔke̱maa ne̱ burufo de mò̱‑ɔ, ɔ ba mo̱ ase̱ bo̱ nuu nkyu.
37 Ora, no seu último dia, o grande dia da festa, Jesus pôs-se em pé e clamou, dizendo: Se alguém tem sede, venha a mim e beba.
38 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ, ‘Ɔke̱maa ne̱ ɔ kɔɔre̱ mo̱ o gyi‑o, nkyu ne̱ n sa ŋkpa‑ɔ e̱ le̱e̱ mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ fe̱yɛ bo̱ŋ nkyu‑o.’ ”
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura, do seu interior correrão rios de água viva.
39 Ase̱ŋ ne̱ Yeesuu e̱ tɔwe̱ mfe̱e̱‑ɔ gye̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o ase̱ŋ ne̱ bamo̱ ne̱ ba kɔɔre̱ mò̱ a bo̱ gyi‑o e̱ nya‑ɔ ne̱e̱. Amaa saŋ amo̱‑ɔ bo̱ mo̱ŋ tɛɛ nya Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o, a le̱e̱ fe̱yɛ Yeesuu mo̱ŋ tɛɛ yɔ Wuribware̱ ase̱.
39 Ora, isto ele disse a respeito do Espírito que haviam de receber os que nele cressem; pois o Espírito ainda não fora dado, porque Jesus ainda não tinha sido glorificado.
40 Lamaŋ‑ɔ‑rɔ ase̱sɛ‑ɔ bo̱ko̱ a nu fe̱yɛ ɔɔ tɔwe̱ amo̱‑ɔ, ne̱ bo̱ yɛ, “Kase̱ŋtiŋ si, ɔnyare̱ mɔ gye̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ ne̱ Mosis a tɔwe̱ fe̱yɛ ɔ ba‑ɔ ne̱e̱.”
40 Então alguns dentre o povo, ouvindo essas palavras, diziam: Verdadeiramente este é o profeta.
41 Ne̱ bamo̱ bo̱ko̱ mɔ yɛ, “N gye̱ ane̱ŋ ne̱e̱. Mò̱ e̱ gye̱ Kristoo ne̱ Wuribware̱ yɛ o suŋ a ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱‑ɔ.”
41 Outros diziam: Este é o Cristo; mas outros replicavam: Vem, pois, o Cristo da Galiléia?
42 a le̱e̱ fe̱yɛ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ Kristoo‑o e̱ le̱e̱ Owure Deefid ke̱nana‑rɔ, na Bɛte̱lahɛm maŋ ne̱ baa ko̱we̱ Deefid mò̱‑rɔ‑ɔ‑rɔ.”
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi, e de Belém, a aldeia donde era Davi?
43 Ne̱ ase̱sɛ‑ɔ a ke‑ro ntuŋ ŋnyɔ ba gyiiri Yeesuu si ikii.
43 Assim houve uma dissensão entre o povo por causa dele.
44 Ne̱ bamo̱ bo̱ko̱ e̱ kpa a bo̱ kra mò̱, amaa kase̱ŋtiŋ si, bamo̱ ɔko̱ mo̱ŋ dabo̱rɔ mò̱.
44 Alguns deles queriam prendê-lo; mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ a kiŋŋi yɔ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na Farisii awuye‑o ase̱‑ɔ, ne̱ baa bise bamo̱ fe̱yɛ, “E̱me̱ne̱ ne̱e̱, ne̱ mo̱ne̱ mo̱ŋ kra mò̱ baa?”
45 Os guardas, pois, foram ter com os principais dos sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Ne̱ ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ a lee kanɔ fe̱yɛ, “Ɔko̱ mo̱ŋ tɛɛ tɔwe̱ ase̱ŋ timaa fe̱yɛ ane̱ŋ a ɔnyare̱ mɔ.”
46 Responderam os guardas: Nunca homem algum falou assim como este homem.
47 Ne̱ Farisii awuye‑o a bise ade̱e̱re̱se̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Amɔ ɔɔ pe̱nna mo̱ne̱ mɔ mo̱ne̱ ne̱e̱ e̱e̱e̱?
47 Replicaram-lhes, pois, os fariseus: Também vós fostes enganados?
48 Mo̱ne̱ nyi Farisii awuye na maŋ abre̱sɛ ko̱ na baa kɔɔre̱ mò̱ gyi aaa? Mo̱ne̱ e̱ taare̱ a mo̱nꞌ kyii bamo̱ ɔko̱ ke̱nyare̱ aaa?
48 Creu nele porventura alguma das autoridades, ou alguém dentre os fariseus?
49 Ase̱sɛ laŋgyaŋ mɔ fe̱raa ne̱ baa kɔɔre̱ mò̱ gyi‑o mo̱ŋ nyi Wuribware̱ a mbraa ne̱ Mosis a kyo̱rɛɛ bo̱ be̱ya‑ɔ, amo̱se̱‑ɔ bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a da yii. Mo̱ne̱ ma be̱ŋŋaa bamo̱.”
49 Mas esta multidão, que não sabe a lei, é maldita.
50 Ne̱ Farisii awuye ɔbre̱sɛ ko̱ ne̱ ɔɔ dɛɛ bo̱ ŋu Yeesuu kanye ko̱‑ɔ, ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Nikodeemus‑o, a tɔwe̱ gywii mò̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana fe̱yɛ,
50 Nicodemos, um deles, que antes fora ter com Jesus, perguntou-lhes:
51 “Ane̱ŋ ne̱ ane̱ mbraa‑ɔ i gyi‑o, ane̱ maa taare̱ a ane̱ bu nyiŋkpasɛ ke̱pɔ na ane̱ mo̱ŋ nu mò̱ kanɔ‑rɔ ase̱ŋ, bɛɛɛ ane̱ mo̱ŋ ŋu ke̱tɔ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ.”
51 A nossa lei, porventura, julga um homem sem primeiro ouvi-lo e ter conhecimento do que ele faz?
52 Ne̱ bo̱ yɛ, “To, fo̱ gbaa fo̱ a le̱e̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ ne̱e̱ e̱e̱e̱? Fo̱ ya suye abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ, fo̱ i ŋu fe̱yɛ Wuribware̱ kyaamɛɛ ko̱ mo̱ŋ tɛɛ le̱e̱ Galile̱ya.”
52 Responderam-lhe eles: És tu também da Galiléia? Examina e vê que da Galiléia não surge profeta.
53 — ausente —
53 {E cada um foi para sua casa.}

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.