João 4

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ne̱ Farisii awuye a nu fe̱yɛ ase̱sɛ ne̱ baa yɔ Yeesuu ase̱, ne̱ ɔɔ bɔ bamo̱ asuu‑o a bo̱ kii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ kyo̱ŋ Yohanee lee‑o.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Kase̱ŋtiŋ fe̱raa Yeesuu fɔŋfɔŋ mo̱ŋ bɔ asuu‑o, amaa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ ya bɔ ase̱sɛ asuu.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 To, Yeesuu a nu ane̱ŋ ne̱ baa tɔwe̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ le̱e̱ Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱ kiŋŋi yɔ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Saŋ ne̱ ɔ yɔ‑ɔ, ne̱ oo ŋu fe̱yɛ a tiri fe̱yɛ ɔ bo̱rɔ Samariya swe̱e̱re̱ se̱.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Ne̱ ɔɔ fo̱ Samariya maŋ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Sikaa ne̱ ɔ maa swe̱e̱re̱ ko̱ ne̱ Yudaa awuye ɔde̱daapo̱ Yakubu a taa sa mò̱ gyi Yo̱sɛf‑ɔ.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Mfe̱ŋ ne̱ kitiribu ne̱ ba te̱e̱ ke̱mo̱ ɛ Yakubu kitiribu‑o bo̱‑ɔ. Yeesuu a nare̱ kpo̱ne̱‑ɔ se̱‑ɔ, mò̱ a bo̱ fo̱ kitiribu amo̱ ase̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ kye̱na ke̱mo̱ ase̱ a o kyure. Saŋ amo̱‑ɔ na kyɔwe̱ a fo̱ mpase̱.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Yeesuu a te kitiribu‑o ase̱, mfe̱ŋ‑ɔ ne̱ Samariya ɔkye̱e̱ ko̱ a ba a ɔ bo̱ saa nkyu, ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Sa mo̱ nkyu a n nuu.”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Saŋ amo̱‑ɔ, mò̱ agyase̱po̱‑ɔ yii maŋ‑nɔ a bo̱ ya sɔɔ ateese.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ a lee kanɔ fe̱yɛ, “Fo̱ gye̱ Yudaanyi ne̱e̱, ne̱ mo̱‑ɔ n gye̱ Samariyanyi, ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ n sa fo̱ nkyu a fo̱ nuu?” Ke̱tɔ se̱ ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Yudaa awuye na Samariya awuye mɔ maa nuu ato̱re̱nkyu ko̱ŋko̱‑rɔ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ bo̱ maa gyi e̱gyare̱ ko̱ŋko̱‑rɔ.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 To, ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Fo̱ dɛɛ fo̱ nyi ke̱tɔ timaa ne̱ Wuribware̱ e̱ waa a ɔ sa fo̱‑ɔ ne̱e̱, bɛɛɛ fo̱ dɛɛ fo̱ nyi mò̱ ne̱ ɔ yɛ fo̱ sa mò̱ nkyu‑o ne̱e̱‑ɔ, weetee fo̱ de a fo̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ ɔ sa fo̱ nkyu, na ɔ sa fo̱ nkyu ne̱ n sa ŋkpa ne̱ m maa lo̱we̱‑ɔ.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Yeesuu a tɔwe̱ amo̱‑ɔ, ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, fo̱ mo̱ŋ de atɔ a fo̱ bo̱ saa nkyu‑o, ne̱ kitiribu‑o mɔ bo̱ keŋ. Ne̱ mfe̱ne̱ ne̱ fo̱ e̱ nya nkyu mɔ ne̱ n sa ŋkpa ne̱ m maa lo̱we̱‑ɔ a fo̱ le̱e̱?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Fo̱ nyi fe̱yɛ fo̱ kyɔ ane̱ nana Yakubu aaa? Mò̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔɔ taa kitiribu mɔ sa ane̱. Ne̱ mò̱ fɔŋfɔŋ na mò̱ gyi‑ana na mò̱ mbo̱ a nuu ke̱mo̱ nkyu‑o.”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Ɔke̱maa ne̱ o nuu nkyu mɔ‑ɔ, burufo be̱e̱ ɔ nya mò̱.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Amaa ɔke̱maa ne̱ o nuu nkyu ne̱ mo̱ e̱ sa mò̱‑ɔ fe̱raa, burufo maa lɛɛ nya mò̱ pɛɛɛ. Nkyu ne̱ mo̱ e̱ sa mò̱‑ɔ i sii mò̱ e̱ye̱e̱‑rɔ ne̱e̱ fe̱yɛ kabo̱ŋgyi ne̱ ka sa nkyu ne̱ m maa lo̱we̱‑ɔ. Ane̱ŋ a nkyu mɔ e̱ gye̱ ne̱ n sa mò̱ ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, sa mo̱ nkyu amo̱, na burufo maa lɛɛ nya mo̱ pɛɛɛ. N gye̱ ane̱ŋ, mo̱ e̱ de̱e̱ ba mfe̱e̱ a m bo̱ saa nkyu.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii ɔkye̱e̱‑ɔ fe̱yɛ, “Nare̱ ya te̱e̱ fo̱ kuri, na fo̱ kiŋŋi ba mfe̱e̱.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 — ausente —
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 — ausente —
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, mo̱ a ŋu fe̱yɛ fo̱ gye̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 To, amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ fo̱ nyi Wuribware̱ mfɛɛre̱‑ɔ se̱‑ɔ, fo̱ e̱ taare̱ a fo̱ gyi ase̱ŋ ne̱ aa ba ane̱ Samariya awuye na mo̱ne̱ Yudaa awuye mbo̱ŋtɔ‑rɔ hare̱e̱ le̱e̱ de̱daa‑ɔ, na fo̱ tɔwe̱. Hare̱e̱ le̱e̱ ane̱ ade̱daapo̱ a mbe̱e̱‑ɔ se̱ ne̱ ane̱ Samariya awuye a le̱e̱ suŋ Wuribware̱ ke̱be̱e̱ mɔ se̱, amaa mo̱ne̱ Yudaa awuye fe̱raa yɛ Yɛro̱salɛm maŋ e̱ gye̱ mfe̱ŋ ne̱ ase̱sɛ suŋ Wuribware̱‑ɔ. Nsɛ‑ana lee e̱ bo̱ kɔne̱?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ɔpe̱kye̱e̱, kɔɔre̱ mo̱ gyi fe̱yɛ saŋ ko̱ e̱ ba, ne̱ ɔko̱ maa lɛɛ suŋ Wuribware̱ ke̱be̱e̱ mɔ se̱ bɛɛɛ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Mo̱ne̱ Samariya awuye mo̱ŋ nyi mò̱ ne̱ mo̱ne̱ i suŋ‑o, amaa ane̱ Yudaa awuye fe̱raa nyi mò̱ ne̱ ane̱ i suŋ‑o, a le̱e̱ fe̱yɛ Yudaa awuye‑ro ne̱ ɔko̱ ne̱ ɔ mo̱rɔwe̱ ase̱sɛ‑ɔ e̱ le̱e̱ a ɔ ba.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 — ausente —
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ŋ nyi fe̱yɛ Masiya ne̱ ba te̱e̱ ɛ Kristoo‑o e̱ ba. Mò̱ ya ba, ɔ tɔwe̱ ke̱tɔ ke̱maa a o gywii ane̱.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ gye̱ mò̱, mo̱ e̱ sa se̱ŋsa fo̱ ase̱‑ɔ.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Saŋ ne̱ ba sa se̱ŋsa‑ɔ, ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a ba, ne̱ aa kpe̱ŋ bamo̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ sa se̱ŋsa ɔkye̱e̱ ase̱. Amaa bamo̱ ɔko̱ mo̱ŋ bise ɔkye̱e̱‑ɔ fe̱yɛ, “Ntɔ ya waa?”, ne̱ bo̱ mo̱ŋ bise Yeesuu mɔ fe̱yɛ, “E̱me̱ne̱ ne̱e̱ ne̱ fo̱ e̱ sa se̱ŋsa fo̱ i gywii ɔkye̱e̱ amo̱?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Ne̱ ɔkye̱e̱ amo̱ a yɔwe̱ mò̱ nkyu na kalɔ bo̱ ye̱ra, ne̱ oo kiŋŋi yɔ maŋ‑nɔ ya tɔwe̱ gywii ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ fe̱yɛ,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Mo̱nꞌ ba bo̱ ke̱e̱ ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ a dɛɛ waa‑ɔ gywii mo̱‑ɔ ooo. N gye̱ Kristoo ne̱e̱ e̱e̱e̱?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ne̱ bamo̱ pɛɛɛ a kpɔwe̱ le̱e̱ maŋ‑ɔ‑rɔ a bo̱ ya de̱e̱re̱ Yeesuu.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Ɔkye̱e̱ amo̱ a yii maŋ‑nɔ‑ɔ, ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ, “Ɔkaapo̱po̱, kɔɔre̱ ateese gyi.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “N de ateese ne̱ mo̱ i gyi, ne̱ mo̱ne̱ mo̱ŋ nyi amo̱ ase̱ŋ‑ɔ.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a kii ba bise abɛɛ fe̱yɛ, “Ɔko̱ a baa mò̱ ateese ne̱e̱ bɛɛɛ?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ ateese e̱ gye̱ fe̱yɛ ŋ waa ke̱tɔ ne̱ mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ e̱ kpa‑ɔ, na n lo̱we̱ asuŋ ke̱maa ne̱ ɔɔ sa mo̱ a ŋ waa‑ɔ.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Mo̱ne̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ, ‘A saŋ aferi ana pwɛɛ na yaabraa ke̱te̱ŋŋe̱be̱e̱ dɛɛ fo̱,’ mo̱‑ɔ mɔ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ yase̱ akatɔ de̱e̱re̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ adɔɔ‑rɔ a mo̱nꞌ ke̱e̱. Yaabraa a fo̱ e̱te̱ŋŋe̱.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Mò̱ ne̱ ɔ te̱ŋŋe̱ na o swii yaabraa mɔ bo̱ tii abɛɛ se̱ a ɔ sa mo̱‑ɔ e̱ nya kakɔka, a le̱e̱ fe̱yɛ yaabraa amo̱ gye̱ ase̱sɛ ne̱ ba nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ odwiipo̱‑ɔ na ɔte̱ŋŋe̱po̱‑ɔ pɛɛɛ akatɔ i gyi.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Ke̱kpare̱ mɔ gye̱ kase̱ŋtiŋ ne̱e̱ fe̱yɛ, ‘Ɔko̱ e̱ gye̱ ne̱ o dwii, ne̱ ɔko̱ mɔ e̱ kpa.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Mo̱ a suŋ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ ya swii yaabraa ne̱ mo̱ne̱ mo̱ŋ dwii, ne̱ mo̱ne̱ mo̱ŋ dɔɔ‑rɔ‑ɔ, bo̱ tii abɛɛ se̱. Bo̱ko̱ ya kyɔ dwii yaabraa‑ɔ dɔɔ‑rɔ, amaa mo̱ne̱ ya kɔɔre̱ bamo̱ kakɔka ne̱ ba ka a bo̱ nya‑ɔ.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Ne̱ Samariya awuye bwe̱e̱tɔ ne̱ bo̱ bo̱ maŋ amo̱‑rɔ‑ɔ a kɔɔre̱ Yeesuu gyi bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔkye̱e̱ amo̱ a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ Yeesuu a tɔwe̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mò̱, ɔkye̱e̱‑ɔ, a dɛɛ waa‑ɔ gywii mò̱‑ɔ se̱.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Amo̱se̱‑ɔ Samariya awuye‑o a ba mò̱ ase̱‑ɔ, ne̱ baa ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ ba bo̱ kye̱na bamo̱ ase̱. Ne̱ Yeesuu a kye̱na bamo̱ ase̱ ŋke ŋnyɔ.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ase̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱‑ɔ se̱, ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a be̱e̱ kɔɔre̱ mò̱ gyi.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Ne̱ baa tɔwe̱ gywii ɔkye̱e̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mbe̱yɔmɔ fe̱raa ane̱ a kɔɔre̱ gyi. N gye̱ ane̱ŋ ne̱ fo̱ a tɔwe̱‑ɔ se̱ ne̱ ane̱ a kɔɔre̱ gyi, amaa ane̱ŋ ne̱ ane̱ fɔŋfɔŋ a nu ane̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ se̱. Ane̱ nyi fe̱yɛ mò̱ e̱ gye̱ kaye̱ mɔ‑rɔ a ase̱sɛ‑ɔ ɔmo̱rɔwe̱po̱.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yeesuu a gyi ŋke ŋnyɔ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ le̱e̱ mfe̱ŋ yɔ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱,
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 a le̱e̱ fe̱yɛ Yeesuu fɔŋfɔŋ a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Wuribware̱ kyaamɛɛ ke̱maa, bo̱ maa bu mò̱ mò̱ aye̱ fe̱yɛ to̱ŋ ko̱‑ɔ.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Mò̱ a fo̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ, ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ a kɔɔre̱ mò̱ gyi, a le̱e̱ fe̱yɛ, saŋ ne̱ baa yɔ Yɛro̱salɛm ya gyi Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese‑o mfe̱ŋ‑ɔ, baa ŋu ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ɔɔ waa‑ɔ.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Ne̱ oo kiŋŋi ba Kana maŋ ne̱ ɔ bo̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ ɔɔ dɛɛ ba nkyu bo̱ buruwi nta‑ɔ. Saŋ amo̱‑ɔ ɔbre̱sɛ ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ ɔɔ le̱e̱ Kapaaniyum, mfe̱ŋ ne̱ mò̱ gyi nyaŋsɛ e̱ lɔ‑ɔ. Ɔnyare̱ mɔ e̱ waa asuŋ ɔ sa owure ne̱e̱.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Mò̱ a nu fe̱yɛ Yeesuu a le̱e̱ Yude̱ya ba Galile̱ya‑ɔ, ne̱ ɔɔ yɔ mò̱ ase̱ ya ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ ɔ sa a bo̱ yɔ Kapaaniyum maŋ‑nɔ na ɔ ya kya mò̱ gyi ne̱ ɔ lɔ ɔ kpa a o wu‑o sa mò̱.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ ɔke̱maa maa kɔɔre̱ mo̱ o gyi, amɔ oo ŋu atɔ dabe̱ na akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ waa‑ɔ pwɛɛ.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Ne̱ ɔbre̱sɛ‑ɔ yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, ba a ane̱ yɔ pwɛɛ na mo̱ gyi‑o dɛɛ wu.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Nare̱, fo̱ gyi‑o e̱ kpaare̱.” Ne̱ ɔbre̱sɛ‑ɔ a kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱‑ɔ gyi, ne̱ oo kiŋŋi ɔ yɔ pe̱.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Mò̱ a kiŋŋi ɔ yɔ pe̱‑ɔ, ne̱ mò̱ ayaafɔre̱ a gyaŋŋaa mò̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ gyi‑o maa se̱ ɔ kpaare̱.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ne̱ oo bise bamo̱ saŋ ko̱ŋko̱ ne̱ mò̱ gyi amo̱ a ko̱lɔ‑ɔ a bɔ‑ɔ. Ne̱ baa be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Ndee mpase̱ ne̱ aŋuafwii amo̱ a yɔwe̱ mò̱.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ne̱ kayaagyi‑o mò̱ se̱ a nyiŋŋi si fe̱yɛ saŋ ko̱ŋko̱ amo̱ dɛɛ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ mò̱ gyi‑o e̱ kpaare̱‑ɔ ne̱e̱. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, ne̱ mò̱ aa mò̱ ase̱sɛ pɛɛɛ a kɔɔre̱ Yeesuu gyi.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Amo̱‑ɔ e̱ gye̱ atɔ dabe̱ nyɔse̱po̱ ne̱ Yeesuu a waa le̱e̱ saŋ ne̱ ɔɔ le̱e̱ Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱ ba Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.