João 13
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 Amo̱ a saŋ kake ko̱ŋko̱ a bo̱ gyi Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese‑o, Yeesuu a nyi fe̱yɛ mò̱ saŋ‑ɔ a fo̱ fe̱yɛ ɔ le̱e̱ kaye̱ mɔ‑rɔ yɔ mò̱ se̱ ase̱‑ɔ. Ɔɔ kpa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ ase̱ŋ saŋ ke̱maa, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ gye̱ mò̱ fɔŋfɔŋ ase̱sɛ kaye̱ mɔ‑rɔ. Ne̱ mbe̱yɔmɔ ɔ ba a ɔ bo̱ kaapo̱ bamo̱ ane̱ŋ ne̱ ɔ kpa bamo̱ bwe̱e̱tɔ‑ɔ.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a te ba gyi ke̱de̱e̱pwɛta a ateese‑o, Ɔbɔnsam a kyɔ bo̱ lwee bamo̱ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Yudas, Simɔŋ Kariyotinyi mò̱ gyi‑o, kakpo̱nɔ‑rɔ fe̱yɛ o gyi Yeesuu kidiburo.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yeesuu mɔ nyi fe̱yɛ mò̱ se̱ a sa mò̱ ke̱yaale̱ŋ ke̱tɔ ke̱maa se̱, ne̱ o nyi fe̱yɛ ɔɔ le̱e̱ Wuribware̱ ase̱ ne̱e̱, ne̱ ɔ be̱e̱ ɔ yɔ mò̱ ase̱.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Amo̱‑ɔ pɛɛɛ gbaa Yeesuu a ko̱so̱ teeburi ase̱ ye̱re̱, ne̱ oo buŋŋi mò̱ waagya na kaare̱ ne̱ o buŋ‑o, ne̱ ɔɔ mare̱ brɔde̱baa laare̱‑rɔ.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Ne̱ oo twiiri nkyu waa ke̱baa‑rɔ, ne̱ ɔɔ le̱e̱ ɔ fwe̱e̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ ayaa se̱, na o de brɔde̱baa ne̱ ɔɔ mare̱ laare̱‑rɔ‑ɔ o de ɔ kpɛɛ bamo̱ ayaa se̱.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ne̱ ɔɔ waa ane̱ŋ‑aaa bo̱ fo̱ Simɔŋ Peetroo si, ne̱ Simɔŋ Peetroo a bise mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ gye̱ mo̱ nyaŋpe̱ ne̱e̱. Ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ e̱ kpa a fo̱ fwe̱e̱ mo̱ ne̱ n gye̱ fo̱ ɔgyase̱po̱‑ɔ ayaa se̱?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mbe̱yɔmɔ fo̱ maa nu ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ waa‑ɔ kaase̱, amaa kamɛɛ‑rɔ fo̱ e̱ ba a fo̱ bo̱ nu kaase̱.”
7 Jesus respondeu:
8 Ne̱ Peetroo a tɔwe̱ gywii Yeesuu fe̱yɛ, “Fo̱ ma fwe̱e̱ mo̱ ayaa mɔ se̱ daa!”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ne̱ Simɔŋ Peetroo a lee kanɔ fe̱yɛ, “To, mo̱ nyaŋpe̱, amo̱ fe̱raa n gye̱ mo̱ ayaa se̱ wo̱re̱ ne̱ fo̱ e̱ fwe̱e̱, fwe̱e̱ mo̱ asare̱e̱ se̱ na mo̱ kuŋu‑ro gbaa bo̱ tii si!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Ɔke̱maa ne̱ ɔɔ kyɔ gyee‑o mo̱ŋ de iyisi pɛɛɛ, amo̱se̱ se̱‑ɔ, a mo̱ŋ lɛɛ a tiri fe̱yɛ o gyee, amɔ ayaa se̱ ke̱fwe̱e̱ wo̱re̱. Mo̱ne̱ pɛɛɛ ŋkpo̱nɔ‑rɔ mo̱ŋ lɛɛ n de iyisi, amɔ mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ŋko̱ wo̱re̱.”
10 Aí Jesus disse:
11 Ke̱tɔ se̱ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ pɛɛɛ ŋkpo̱nɔ‑rɔ mo̱ŋ lɛɛ n de iyisi, amɔ mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ŋko̱ wo̱re̱”‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔ kyɔ o nyi mò̱ ne̱ ɔ kpa a o gyi mò̱ kidiburo‑o.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Yeesuu a fwe̱e̱ bamo̱ ayaa se̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ taa mò̱ kaare̱‑ɔ na mò̱ waagya‑ɔ be̱e̱ buŋ, ne̱ oo kiŋŋi ya kye̱na mò̱ kye̱nakpa teeburi ase̱. Ne̱ oo bise mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Ane̱ŋ mɔ ne̱ mo̱ a waa mo̱ne̱‑ɔ, mo̱ne̱ a nu kaase̱ aaa?” Ne̱ bo̱ mo̱ŋ taare̱ lee kanɔ.
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “To, mo̱ne̱ e̱ te̱e̱ mo̱ ɛ ɔkaapo̱po̱ na mo̱ne̱ nyaŋpe̱. A bware fe̱yɛ mo̱ne̱ a te̱e̱ mo̱ ane̱ŋ, a le̱e̱ fe̱yɛ n gye̱ ane̱ŋ kase̱ŋtiŋ‑no ne̱e̱.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱ ne̱ n gye̱ mo̱ne̱ nyaŋpe̱ na ɔkaapo̱po̱‑ɔ a fwe̱e̱ mo̱ne̱ ayaa se̱‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ gye̱ mo̱ agyase̱po̱‑ɔ mɔ de̱e̱ fwe̱e̱ abɛɛ ayaa se̱.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Mo̱ a waa amo̱‑ɔ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ a mo̱ne̱ mɔ mo̱nꞌ de̱e̱ waa ane̱ŋ ne̱ mo̱ a waa sa mo̱ne̱‑ɔ dɛɛ.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ke̱yaafɔre̱ ko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ ɔ kyɔ mò̱ nyaŋpe̱. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ kabɔɔ ko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ ɔ kyɔ mò̱ ne̱ oo suŋ mò̱‑ɔ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Mbe̱yɔmɔ fe̱raa, mo̱ne̱ a ŋu kase̱ŋtiŋ‑o si‑o, mo̱ne̱ ya gya kamo̱ se̱, Wuribware̱ i yure mo̱ne̱.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 N gye̱ mo̱ne̱ pɛɛɛ ase̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱. Mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ŋko̱ maa nya ane̱ŋ a ŋyure‑o. Mo̱ a lee mo̱ne̱ pɛɛɛ fe̱yɛ mo̱nꞌ ba mo̱ ke̱be̱gya‑ɔ gbaa ooo, ŋ nyi ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ ɔke̱maa kakpo̱nɔ‑rɔ du‑o. Ne̱ ŋ nyi fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ bo̱ le̱e̱ mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ŋko̱ amo̱ se̱‑ɔ tiri fe̱yɛ a ba kase̱ŋtiŋ. A le̱e̱ fe̱yɛ baa kyo̱rɛɛ ne̱e̱ fe̱yɛ,
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Mo̱ e̱ tɔwe̱ amo̱‑ɔ mo̱ i gywii mo̱ne̱ pwɛɛ na a dɛɛ ba, na, amo̱ ya ba‑ɔ, mo̱ne̱ ma yɔwe̱ ko̱kɔɔre̱gyi fe̱yɛ mo̱ e̱ gye̱ ne̱ n gye̱.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ kra mò̱ ne̱ mo̱ a suŋ mò̱‑ɔ nɛɛnɛɛ‑ɔ a kra mo̱‑ɔ mɔ nɛɛnɛɛ ne̱e̱, ne̱ mò̱ ne̱ ɔɔ kra mo̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ a kra n se̱ Wuribware̱ nɛɛnɛɛ ne̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ ya suŋ mo̱.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Yeesuu a tɔwe̱ amo̱‑ɔ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ a nye̱ra, ne̱ oo lee amo̱ kawu tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ e̱ ba a ɔ bo̱ gyi mo̱ kidiburo.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ a de̱e̱re̱ abɛɛ na bo̱ nya ŋu mò̱ ne̱ o de‑o.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱ ne̱ Yeesuu e̱ kpa mò̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ te ɔ gya mò̱ se̱.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ne̱ Simɔŋ a ba mò̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ tɔwe̱ ase̱ŋ gywii mò̱ ne̱ o te ɔ gya Yeesuu si‑o fe̱yɛ o bise mò̱ fe̱yɛ nsɛ a ase̱ŋ ne̱ ɔ tɔwe̱‑ɔ ne̱e̱.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ ane̱ŋ a ɔgyase̱po̱‑ɔ a sɔŋ me̱raa Yeesuu, ne̱ oo kuri bise fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, nsɛ ne̱ fo̱ de?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ pɔɔrɔ bodobodoo kabe̱gyɛɛ, na mò̱ ne̱ mo̱ e̱ taa a m bo̱ sa mò̱‑ɔ e̱ gye̱ ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ.” Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ te̱ŋ bodobodoo kabe̱gyɛɛ, ne̱ ɔɔ bo̱ pɔɔrɔ, ne̱ ɔɔ taa sa Yudas, Simɔŋ Kariyotinyi mò̱ gyi‑o.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Yudas a de̱ŋ kɔɔre̱ bodobodoo‑o, ne̱ Ɔbɔnsam a lwee mò̱ mfɛɛre̱‑rɔ, ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Da e̱ye̱e̱ se̱ waa ke̱tɔ ne̱ fo̱ e̱ kpa a fo̱ waa‑ɔ!”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Bamo̱ pɛɛɛ ne̱ bo̱ te teeburi ase̱‑ɔ ɔko̱ mo̱ŋ nu ke̱tɔ ne̱ Yeesuu e̱ tɔwe̱ o gywii mò̱‑ɔ kaase̱.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Yudas a gye̱ ɔko̱ ne̱ ɔ de̱e̱re̱ bamo̱ atanne̱ ko̱re̱e̱ se̱‑ɔ se̱‑ɔ, agyase̱po̱‑ɔ bo̱ko̱ nyi fe̱yɛ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔ ya sɔɔ ateese ne̱ a tiri bamo̱‑ɔ ne̱e̱, bɛɛɛ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ ne̱e̱ fe̱yɛ o lee atanne̱‑ɔ ako̱ sa atiripo̱ ne̱e̱.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Yudas a kɔɔre̱ bodobodoo‑o, ne̱ ɔɔ le̱e̱ kawu kaluwa ko̱ŋko̱ o yii. Saŋ amo̱‑ɔ kyɔwe̱ a lo̱we̱.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Yudas a le̱e̱‑ɔ kamɛɛ, ne̱ Yeesuu yɛ, “Mbe̱yɔmɔ Wuribware̱ e̱ kpa a ɔ sa mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, ke̱dabe̱. Na mo̱nꞌ ye̱re̱ amo̱ se̱ bo̱ ŋu Wuribware̱ ke̱dabe̱.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 To, Wuribware̱ e̱ bo̱rɔ mo̱ se̱ a ɔ bo̱ kaapo̱ mò̱ fɔŋfɔŋ ke̱dabe̱‑ɔ se̱‑ɔ, ɔ bo̱rɔ mò̱ e̱ye̱e̱ se̱ bo̱ kaapo̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, ke̱dabe̱. Ɔ kpa a ɔ waa amo̱‑ɔ mbe̱yɔmɔ.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Mo̱ gyi‑ana, ane̱ŋ ne̱ mo̱ a tɔwe̱ gywii Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ dɛɛ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱‑ɔ fe̱yɛ mo̱ aa mo̱ne̱ e̱ kye̱na saŋ katiŋ ko̱ ne̱e̱, mo̱ne̱ i buwi a mo̱nꞌ kpa mo̱, amaa mo̱ne̱ maa taare̱ a mo̱nꞌ yɔ mfe̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ yɔ‑ɔ.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Mbe̱yɔmɔ mbraa po̱pwɛɛ ne̱ n de mo̱ e̱ sa mo̱ne̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ de̱e̱ kpa abɛɛ ase̱ŋ. Ane̱ŋ ne̱ mo̱ a kpa mo̱ne̱ ase̱ŋ‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱nꞌ de̱e̱ kpa abɛɛ ase̱ŋ.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Mo̱ne̱ e̱ kpa abɛɛ ase̱ŋ, amɔ ase̱sɛ pɛɛɛ i ŋu fe̱yɛ mo̱ne̱ gye̱ mo̱ agyase̱po̱ ne̱e̱.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Ne̱ Simɔŋ Peetroo a bise fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, mfe̱ne̱ ne̱ fo̱ e̱ yɔ?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Ne̱ Peetroo a be̱e̱ bise fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, nte̱tɔ ne̱e̱ ne̱ ma taare̱ a n gya fo̱ se̱ mbe̱mbe̱yɔmɔ? Mo̱ a waa siraa fe̱yɛ mo̱ i wu a n sa fo̱.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Kase̱ŋtiŋ ne̱ fo̱ a waa siraa fe̱yɛ fo̱ i wu a fo̱ sa mo̱ aaa? Mo̱ i gyi fo̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ, fo̱ e̱ swe̱e̱ iluwi e̱sa fe̱yɛ fo̱ mo̱ŋ nyi mo̱ pwɛɛ na kyaŋare̱ dɛɛ fo̱re̱.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.