João 13
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARC
1 Amo̱ a saŋ kake ko̱ŋko̱ a bo̱ gyi Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese‑o, Yeesuu a nyi fe̱yɛ mò̱ saŋ‑ɔ a fo̱ fe̱yɛ ɔ le̱e̱ kaye̱ mɔ‑rɔ yɔ mò̱ se̱ ase̱‑ɔ. Ɔɔ kpa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ ase̱ŋ saŋ ke̱maa, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ gye̱ mò̱ fɔŋfɔŋ ase̱sɛ kaye̱ mɔ‑rɔ. Ne̱ mbe̱yɔmɔ ɔ ba a ɔ bo̱ kaapo̱ bamo̱ ane̱ŋ ne̱ ɔ kpa bamo̱ bwe̱e̱tɔ‑ɔ.
1 Ora, antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a te ba gyi ke̱de̱e̱pwɛta a ateese‑o, Ɔbɔnsam a kyɔ bo̱ lwee bamo̱ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Yudas, Simɔŋ Kariyotinyi mò̱ gyi‑o, kakpo̱nɔ‑rɔ fe̱yɛ o gyi Yeesuu kidiburo.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Yeesuu mɔ nyi fe̱yɛ mò̱ se̱ a sa mò̱ ke̱yaale̱ŋ ke̱tɔ ke̱maa se̱, ne̱ o nyi fe̱yɛ ɔɔ le̱e̱ Wuribware̱ ase̱ ne̱e̱, ne̱ ɔ be̱e̱ ɔ yɔ mò̱ ase̱.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Amo̱‑ɔ pɛɛɛ gbaa Yeesuu a ko̱so̱ teeburi ase̱ ye̱re̱, ne̱ oo buŋŋi mò̱ waagya na kaare̱ ne̱ o buŋ‑o, ne̱ ɔɔ mare̱ brɔde̱baa laare̱‑rɔ.
4 levantou-se da ceia, tirou as vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ne̱ oo twiiri nkyu waa ke̱baa‑rɔ, ne̱ ɔɔ le̱e̱ ɔ fwe̱e̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ ayaa se̱, na o de brɔde̱baa ne̱ ɔɔ mare̱ laare̱‑rɔ‑ɔ o de ɔ kpɛɛ bamo̱ ayaa se̱.
5 Depois, pôs água numa bacia e começou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar- lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ne̱ ɔɔ waa ane̱ŋ‑aaa bo̱ fo̱ Simɔŋ Peetroo si, ne̱ Simɔŋ Peetroo a bise mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ gye̱ mo̱ nyaŋpe̱ ne̱e̱. Ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ e̱ kpa a fo̱ fwe̱e̱ mo̱ ne̱ n gye̱ fo̱ ɔgyase̱po̱‑ɔ ayaa se̱?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mbe̱yɔmɔ fo̱ maa nu ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ waa‑ɔ kaase̱, amaa kamɛɛ‑rɔ fo̱ e̱ ba a fo̱ bo̱ nu kaase̱.”
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, não o sabes tu, agora, mas tu o saberás depois.
8 Ne̱ Peetroo a tɔwe̱ gywii Yeesuu fe̱yɛ, “Fo̱ ma fwe̱e̱ mo̱ ayaa mɔ se̱ daa!”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Ne̱ Simɔŋ Peetroo a lee kanɔ fe̱yɛ, “To, mo̱ nyaŋpe̱, amo̱ fe̱raa n gye̱ mo̱ ayaa se̱ wo̱re̱ ne̱ fo̱ e̱ fwe̱e̱, fwe̱e̱ mo̱ asare̱e̱ se̱ na mo̱ kuŋu‑ro gbaa bo̱ tii si!”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Ɔke̱maa ne̱ ɔɔ kyɔ gyee‑o mo̱ŋ de iyisi pɛɛɛ, amo̱se̱ se̱‑ɔ, a mo̱ŋ lɛɛ a tiri fe̱yɛ o gyee, amɔ ayaa se̱ ke̱fwe̱e̱ wo̱re̱. Mo̱ne̱ pɛɛɛ ŋkpo̱nɔ‑rɔ mo̱ŋ lɛɛ n de iyisi, amɔ mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ŋko̱ wo̱re̱.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Ke̱tɔ se̱ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ pɛɛɛ ŋkpo̱nɔ‑rɔ mo̱ŋ lɛɛ n de iyisi, amɔ mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ŋko̱ wo̱re̱”‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔ kyɔ o nyi mò̱ ne̱ ɔ kpa a o gyi mò̱ kidiburo‑o.
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Yeesuu a fwe̱e̱ bamo̱ ayaa se̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ taa mò̱ kaare̱‑ɔ na mò̱ waagya‑ɔ be̱e̱ buŋ, ne̱ oo kiŋŋi ya kye̱na mò̱ kye̱nakpa teeburi ase̱. Ne̱ oo bise mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Ane̱ŋ mɔ ne̱ mo̱ a waa mo̱ne̱‑ɔ, mo̱ne̱ a nu kaase̱ aaa?” Ne̱ bo̱ mo̱ŋ taare̱ lee kanɔ.
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “To, mo̱ne̱ e̱ te̱e̱ mo̱ ɛ ɔkaapo̱po̱ na mo̱ne̱ nyaŋpe̱. A bware fe̱yɛ mo̱ne̱ a te̱e̱ mo̱ ane̱ŋ, a le̱e̱ fe̱yɛ n gye̱ ane̱ŋ kase̱ŋtiŋ‑no ne̱e̱.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱ ne̱ n gye̱ mo̱ne̱ nyaŋpe̱ na ɔkaapo̱po̱‑ɔ a fwe̱e̱ mo̱ne̱ ayaa se̱‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ gye̱ mo̱ agyase̱po̱‑ɔ mɔ de̱e̱ fwe̱e̱ abɛɛ ayaa se̱.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Mo̱ a waa amo̱‑ɔ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ a mo̱ne̱ mɔ mo̱nꞌ de̱e̱ waa ane̱ŋ ne̱ mo̱ a waa sa mo̱ne̱‑ɔ dɛɛ.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ke̱yaafɔre̱ ko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ ɔ kyɔ mò̱ nyaŋpe̱. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ kabɔɔ ko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ ɔ kyɔ mò̱ ne̱ oo suŋ mò̱‑ɔ.
16 Na verdade, na verdade vos digo
17 Mbe̱yɔmɔ fe̱raa, mo̱ne̱ a ŋu kase̱ŋtiŋ‑o si‑o, mo̱ne̱ ya gya kamo̱ se̱, Wuribware̱ i yure mo̱ne̱.
17 Se sabeis essas
18 N gye̱ mo̱ne̱ pɛɛɛ ase̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱. Mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ŋko̱ maa nya ane̱ŋ a ŋyure‑o. Mo̱ a lee mo̱ne̱ pɛɛɛ fe̱yɛ mo̱nꞌ ba mo̱ ke̱be̱gya‑ɔ gbaa ooo, ŋ nyi ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ ɔke̱maa kakpo̱nɔ‑rɔ du‑o. Ne̱ ŋ nyi fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ bo̱ le̱e̱ mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ŋko̱ amo̱ se̱‑ɔ tiri fe̱yɛ a ba kase̱ŋtiŋ. A le̱e̱ fe̱yɛ baa kyo̱rɛɛ ne̱e̱ fe̱yɛ,
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come
19 Mo̱ e̱ tɔwe̱ amo̱‑ɔ mo̱ i gywii mo̱ne̱ pwɛɛ na a dɛɛ ba, na, amo̱ ya ba‑ɔ, mo̱ne̱ ma yɔwe̱ ko̱kɔɔre̱gyi fe̱yɛ mo̱ e̱ gye̱ ne̱ n gye̱.
19 Desde agora, vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ kra mò̱ ne̱ mo̱ a suŋ mò̱‑ɔ nɛɛnɛɛ‑ɔ a kra mo̱‑ɔ mɔ nɛɛnɛɛ ne̱e̱, ne̱ mò̱ ne̱ ɔɔ kra mo̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ a kra n se̱ Wuribware̱ nɛɛnɛɛ ne̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ ya suŋ mo̱.”
20 Na verdade, na verdade vos digo que se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Yeesuu a tɔwe̱ amo̱‑ɔ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ a nye̱ra, ne̱ oo lee amo̱ kawu tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ mo̱ne̱‑rɔ ɔko̱ e̱ ba a ɔ bo̱ gyi mo̱ kidiburo.”
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ a de̱e̱re̱ abɛɛ na bo̱ nya ŋu mò̱ ne̱ o de‑o.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, sem saberem de quem ele falava.
23 Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱ ne̱ Yeesuu e̱ kpa mò̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ te ɔ gya mò̱ se̱.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Ne̱ Simɔŋ a ba mò̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ tɔwe̱ ase̱ŋ gywii mò̱ ne̱ o te ɔ gya Yeesuu si‑o fe̱yɛ o bise mò̱ fe̱yɛ nsɛ a ase̱ŋ ne̱ ɔ tɔwe̱‑ɔ ne̱e̱.
24 Então, Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ ane̱ŋ a ɔgyase̱po̱‑ɔ a sɔŋ me̱raa Yeesuu, ne̱ oo kuri bise fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, nsɛ ne̱ fo̱ de?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Ne̱ Yeesuu a lee kanɔ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ pɔɔrɔ bodobodoo kabe̱gyɛɛ, na mò̱ ne̱ mo̱ e̱ taa a m bo̱ sa mò̱‑ɔ e̱ gye̱ ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ.” Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ te̱ŋ bodobodoo kabe̱gyɛɛ, ne̱ ɔɔ bo̱ pɔɔrɔ, ne̱ ɔɔ taa sa Yudas, Simɔŋ Kariyotinyi mò̱ gyi‑o.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Yudas a de̱ŋ kɔɔre̱ bodobodoo‑o, ne̱ Ɔbɔnsam a lwee mò̱ mfɛɛre̱‑rɔ, ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Da e̱ye̱e̱ se̱ waa ke̱tɔ ne̱ fo̱ e̱ kpa a fo̱ waa‑ɔ!”
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Bamo̱ pɛɛɛ ne̱ bo̱ te teeburi ase̱‑ɔ ɔko̱ mo̱ŋ nu ke̱tɔ ne̱ Yeesuu e̱ tɔwe̱ o gywii mò̱‑ɔ kaase̱.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isso,
29 Yudas a gye̱ ɔko̱ ne̱ ɔ de̱e̱re̱ bamo̱ atanne̱ ko̱re̱e̱ se̱‑ɔ se̱‑ɔ, agyase̱po̱‑ɔ bo̱ko̱ nyi fe̱yɛ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔ ya sɔɔ ateese ne̱ a tiri bamo̱‑ɔ ne̱e̱, bɛɛɛ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ ne̱e̱ fe̱yɛ o lee atanne̱‑ɔ ako̱ sa atiripo̱ ne̱e̱.
29 porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Yudas a kɔɔre̱ bodobodoo‑o, ne̱ ɔɔ le̱e̱ kawu kaluwa ko̱ŋko̱ o yii. Saŋ amo̱‑ɔ kyɔwe̱ a lo̱we̱.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Yudas a le̱e̱‑ɔ kamɛɛ, ne̱ Yeesuu yɛ, “Mbe̱yɔmɔ Wuribware̱ e̱ kpa a ɔ sa mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, ke̱dabe̱. Na mo̱nꞌ ye̱re̱ amo̱ se̱ bo̱ ŋu Wuribware̱ ke̱dabe̱.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora, é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 To, Wuribware̱ e̱ bo̱rɔ mo̱ se̱ a ɔ bo̱ kaapo̱ mò̱ fɔŋfɔŋ ke̱dabe̱‑ɔ se̱‑ɔ, ɔ bo̱rɔ mò̱ e̱ye̱e̱ se̱ bo̱ kaapo̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, ke̱dabe̱. Ɔ kpa a ɔ waa amo̱‑ɔ mbe̱yɔmɔ.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo e logo o há de glorificar.
33 Mo̱ gyi‑ana, ane̱ŋ ne̱ mo̱ a tɔwe̱ gywii Yudaa awuye abre̱sɛ‑ɔ dɛɛ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱‑ɔ fe̱yɛ mo̱ aa mo̱ne̱ e̱ kye̱na saŋ katiŋ ko̱ ne̱e̱, mo̱ne̱ i buwi a mo̱nꞌ kpa mo̱, amaa mo̱ne̱ maa taare̱ a mo̱nꞌ yɔ mfe̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ yɔ‑ɔ.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, e, como tinha dito aos judeus: para onde eu vou não podeis vós ir, eu vo-lo digo também agora.
34 Mbe̱yɔmɔ mbraa po̱pwɛɛ ne̱ n de mo̱ e̱ sa mo̱ne̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ de̱e̱ kpa abɛɛ ase̱ŋ. Ane̱ŋ ne̱ mo̱ a kpa mo̱ne̱ ase̱ŋ‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱nꞌ de̱e̱ kpa abɛɛ ase̱ŋ.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Mo̱ne̱ e̱ kpa abɛɛ ase̱ŋ, amɔ ase̱sɛ pɛɛɛ i ŋu fe̱yɛ mo̱ne̱ gye̱ mo̱ agyase̱po̱ ne̱e̱.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Ne̱ Simɔŋ Peetroo a bise fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, mfe̱ne̱ ne̱ fo̱ e̱ yɔ?”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes, agora, seguir-me, mas, depois, me seguirás.
37 Ne̱ Peetroo a be̱e̱ bise fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, nte̱tɔ ne̱e̱ ne̱ ma taare̱ a n gya fo̱ se̱ mbe̱mbe̱yɔmɔ? Mo̱ a waa siraa fe̱yɛ mo̱ i wu a n sa fo̱.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Kase̱ŋtiŋ ne̱ fo̱ a waa siraa fe̱yɛ fo̱ i wu a fo̱ sa mo̱ aaa? Mo̱ i gyi fo̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ, fo̱ e̱ swe̱e̱ iluwi e̱sa fe̱yɛ fo̱ mo̱ŋ nyi mo̱ pwɛɛ na kyaŋare̱ dɛɛ fo̱re̱.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo, enquanto me não tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.