Hebreus 7
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Ane̱ a kare̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ de̱daa‑ɔ owure ko̱ e̱ dɛɛ ɔ bo̱‑rɔ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ Marikii-Sadukii. Ɔ gye̱ Salɛm maŋ owure ne̱e̱. Ne̱ ɔ be̱e̱ ɔ gye̱ Nyiŋkpe̱ŋ-kyo̱ŋ-atɔ‑pɛɛɛ-Bware̱‑ɔ ɔlɔŋŋɔpo̱. Amɔ saŋ amo̱ ane̱ nana Abraham a ya kɔ ke̱naa gya awure ana ko̱. Mò̱ a yɔ kiŋŋi ɔ ba‑ɔ, ne̱ Marikii-Sadukii a le̱e̱ bo̱ gyaŋŋaa mò̱ yure mò̱.
1 Porque este Melquisedeque, rei de Salém, sacerdote do Deus Altíssimo, que saiu ao encontro de Abraão quando este regressava da matança dos reis, e o abençoou,
2 Ne̱ Abraham mɔ a ke atɔ pɛɛɛ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ le̱e̱ ke̱naa‑ɔ‑rɔ‑ɔ‑rɔ kudu kudu, ne̱ ɔɔ taa ke̱ke̱maa‑rɔ kare̱ ko̱ŋko̱ sa Marikii-Sadukii.
2 a quem também Abraão separou o dízimo de tudo {sendo primeiramente, por interpretação do seu nome, rei de justiça, e depois também rei de Salém, que é rei de paz;
3 Abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ ane̱ mo̱ŋ kare̱ Marikii-Sadukii mò̱ se̱ bɛɛɛ mò̱ nyi bɛɛɛ mò̱ ananagyi bɛɛɛ mò̱ ko̱ko̱we̱ bɛɛɛ mò̱ lowi ase̱ŋ. O du ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ mò̱ gyi‑o, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ ke̱bre̱sɛ kigyi‑o mo̱ŋ de kɛɛ.
3 sem pai, sem mãe, sem genealogia, não tendo princípio de dias nem fim de vida, mas feito semelhante ao Filho de Deus}, permanece sacerdote para sempre.
4 Ne̱ ŋkee mo̱ne̱ a ŋu ane̱ŋ ne̱ Marikii-Sadukii amo̱ gye̱ se̱sɛ dabe̱‑ɔ ɔɔɔ? A le̱e̱ fe̱yɛ Abraham ne̱ ɔ gye̱ ane̱ nana, ne̱ mò̱ ke̱nyare̱ bo̱ dwii‑o a sa mò̱ ke̱naa‑ɔ‑rɔ atɔ ntuŋkare̱ kudu‑ro katuŋkare̱ ko̱ŋko̱.
4 Considerai, pois, quão grande era este, a quem até o patriarca Abraão deu o dízimo dentre os melhores despojos.
5 Mbe̱yɔmɔ ane̱ Isireelii awuye a nsuro‑o, kamo̱ ne̱ ba lee Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ ba le̱e̱ kamo̱‑rɔ‑ɔ e̱ gye̱ Lewii a kasuro‑o. Ne̱ Wuribware̱ mbraa da fe̱yɛ Lewii a kasuro awuye amo̱ kɔɔre̱ bamo̱ bɛɛko̱‑ana Isireelii awuye ase̱ ke̱tɔ ke̱maa ntuŋkare̱ kudu‑ro katuŋkare̱ ko̱ŋko̱, na bo̱ nya nya bamo̱ kusuŋ si ateese na nkyu, le̱e̱ nsuro pɛɛɛ awuye ne̱ bamo̱ nana gbaa mɔ gye̱ Abraham‑ɔ.
5 E os que dentre os filhos de Levi recebem o sacerdócio têm ordem, segundo a lei, de tomar os dízimos do povo, isto é, de seus irmãos, ainda que estes também tenham saído dos lombos de Abraão;
6 Amaa ɔnyare̱ mɔ fe̱raa mo̱ŋ le̱e̱ Lewii a kasuro‑o‑ro. Amaa mò̱‑ɔ mɔ a kɔɔre̱ atɔ ntuŋkare̱ kudu‑ro katuŋkare̱ ko̱ŋko̱ le̱e̱ Abraham ase̱ yure mò̱ ne̱ weetee Wuribware̱ a waa e̱taŋ tɔwe̱ ase̱ŋ bo̱ be̱ya sa mò̱‑ɔ.
6 mas aquele cuja genealogia não é contada entre eles, tomou dízimos de Abraão, e abençoou ao que tinha as promessas.
7 Ikii kyɔ e̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ, ɔko̱ ne̱ o yure‑o kyɔ ɔko̱ ne̱ ɔ kɔɔre̱ ŋyure amo̱‑ɔ ke̱bre̱sɛ.
7 Ora, sem contradição alguma, o menor é abençoado pelo maior.
8 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ amo̱ a ke̱be̱gya‑ɔ se̱, bamo̱ ne̱ ba kɔɔre̱ atɔ ntuŋkare̱ kudu‑ro katuŋkare̱ ko̱ŋko̱‑ɔ gye̱ ase̱sɛ ne̱ ba wu‑o. Amaa Marikii-Sadukii fe̱raa a ke̱be̱gya‑ɔ se̱, se̱sɛ ne̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ e̱ tɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ fe̱yɛ a du fe̱yɛ ɔ saŋ o te‑o ya kɔɔre̱ atɔ amo̱ ntuŋkare̱ kudu‑ro katuŋkare̱ ko̱ŋko̱‑ɔ.
8 E aqui certamente recebem dízimos homens que morrem; ali, porém, os recebe aquele de quem se testifica que vive.
9 — ausente —
9 E, por assim dizer, por meio de Abraão, até Levi, que recebe dízimos, pagou dízimos,
10 — ausente —
10 porquanto ele estava ainda nos lombos de seu pai quando Melquisedeque saiu ao encontro deste.
11 To, saŋ‑ɔ ane̱ Isireelii awuye a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ ne̱ bo̱ gye̱ Lewii a kasuro awuye‑o e̱ taare̱ a bo̱ sa a ane̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ fwiiri Wuribware̱ ase̱. Amaa ane̱ a pe̱nna ane̱ e̱ye̱e̱, a le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ yɛ a tiri fe̱yɛ ɔlɔŋŋɔpo̱ baŋbaŋ ba. Ɔlɔŋŋɔpo̱ baŋbaŋ amo̱ maa le̱e̱ Lewii a kasuro‑o‑ro. Mò̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ ke̱bre̱sɛ mo̱ŋ le̱e̱ Aarɔŋ ne̱ ɔ gye̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ gye̱ŋkpɛɛsɛ‑ɔ lee‑o, amaa ku du ne̱e̱ fe̱yɛ Marikii-Sadukii lee‑o.
11 De sorte que, se a perfeição fosse pelo sacerdócio levítico {pois sob este o povo recebeu a lei}, que necessidade havia ainda de que outro sacerdote se levantasse, segundo a ordem de Melquisedeque, e que não fosse contado segundo a ordem de Arão?
12 Amo̱se̱‑ɔ, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ ya lee se̱sɛ baŋbaŋ fe̱yɛ ɔ bo̱ kii ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ, amo̱ fe̱raa ɔ be̱e̱ o kyurowi ko̱lɔŋŋɔ kusuŋ na ke̱mo̱ mbraa‑ɔ.
12 Pois, mudando-se o sacerdócio, necessariamente se faz também mudança da lei.
13 Ɔlɔŋŋɔpo̱ baŋbaŋ amo̱ ne̱ ane̱ a kare̱ mò̱ kuŋu si ase̱ŋ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ e̱ gye̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu. Ne̱ mò̱‑ɔ mɔ a le̱e̱ kasuro ne̱ kamo̱‑rɔ ɔko̱ mo̱ŋ tɛɛ kii ɔlɔŋŋɔpo̱ daa‑ɔ‑rɔ ne̱e̱.
13 Porque aquele, de quem estas coisas se dizem, pertence a outra tribo, da qual ninguém ainda serviu ao altar,
14 Ɔke̱maa mɔ nyi fe̱yɛ Yeesuu a le̱e̱ Yudaa a kasuro‑o‑ro ne̱e̱. Amaa Mosis a kyo̱rɛɛ Mbraa a wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ fe̱yɛ Yudaa a kasuro‑o awuye mo̱ŋ de kpa fe̱yɛ bo̱ kii ane̱ŋ a alɔŋŋɔpo̱‑ɔ, amɔ Lewii awuye dooo.
14 visto ser manifesto que nosso Senhor procedeu de Judá, tribo da qual Moisés nada falou acerca de sacerdotes.
15 Ane̱ ya de̱e̱re̱ Yeesuu ne̱ o du fe̱yɛ mò̱ a gye̱ Marikii-Sadukii nyɔse̱po̱‑ɔ, ane̱ i ŋu ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ tɔwe̱ ke̱mo̱ ase̱ŋ‑ɔ‑rɔ nɛɛnɛɛ. Ɔ gye̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ ne̱e̱, amaa mò̱‑ɔ mò̱ kwe̱e̱ Lewii a bo̱mo̱‑ɔ‑rɔ.
15 E ainda muito mais manifesto é isto, se à semelhança de Melquisedeque se levanta outro sacerdote,
16 To, e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ Yeesuu de kpa fe̱yɛ o kii ane̱ŋ a ɔlɔŋŋɔpo̱‑ɔ, na ɔ mo̱ŋ le̱e̱ Lewii a ke̱nana‑ɔ‑rɔ‑ɔ ne̱e̱? Mò̱ ke̱yaale̱ŋ ne̱ o de‑o a le̱e̱ mò̱ fɔŋfɔŋ ŋkpa ne̱ m mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ ase̱.
16 que não foi feito conforme a lei de um mandamento carnal, mas segundo o poder duma vida indissolúvel.
17 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ gywii mò̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
17 Porque dele assim se testifica: Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
18 Mfe̱e̱ fe̱raa Wuribware̱ a yɔwe̱ ko̱lɔŋŋɔ mbraa de̱daa‑ɔ bo̱ be̱ya keri si. A le̱e̱ fe̱yɛ m mo̱ŋ lɔŋŋɔ sɛye̱.
18 Pois, com efeito, o mandamento anterior é ab-rogado por causa da sua fraqueza e inutilidade
19 Kase̱ŋtiŋ si fe̱raa, mbraa amo̱ maa taare̱ a n sa a ɔko̱ kakpo̱nɔ‑rɔ fwiiri lo̱we̱. Mbe̱yɔmɔ Wuribware̱ a sa ane̱ te̱maa timaa ne̱ ane̱ e̱ ba a ane̱ bo̱ sɔŋ tɔ mò̱‑rɔ‑ɔ.
19 {pois a lei nenhuma coisa aperfeiçoou}, e desta sorte é introduzida uma melhor esperança, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Ke̱tɔ ne̱ ki tii si, ne̱ ko̱ kyɔ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ, saŋ ne̱ Wuribware̱ a waa Yeesuu ɔlɔŋŋɔpo̱‑ɔ, ɔɔ waa e̱taŋ. Amaa Lewii awuye‑o ɔko̱ a bo̱ kii ɔlɔŋŋɔpo̱‑ɔ fe̱raa, Wuribware̱ mo̱ŋ waa e̱taŋ bo̱ dɔŋŋɔ se̱.
20 E visto como não foi sem prestar juramento {porque, na verdade, aqueles, sem juramento, foram feitos sacerdotes,
21 Amaa e̱taŋ ne̱ Wuribware̱ a waa bo̱ taa Yeesuu bo̱ kii ɔlɔŋŋɔpo̱. Ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ ne̱e̱ fe̱yɛ,
21 mas este com juramento daquele que lhe disse: Jurou o Senhor, e não se arrependerá: Tu és sacerdote para sempre},
22 E̱taŋ mɔ ne̱ Wuribware̱ a waa sa Yeesuu‑o bɔ e̱taŋ ne̱ ɔɔ waa sa Mosis saŋ ne̱ ɔɔ sa Isireelii awuye mò̱ mbraa‑ɔ pɛɛɛ‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ e̱taŋ mɔ maa wu daa.
22 de tanto melhor pacto Jesus foi feito fiador.
23 Ke̱tɔ baŋbaŋ ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ kaa be̱e̱ sa ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ de̱daa‑ɔ kwe̱e̱, ne̱ ɔpo̱pwɛɛ‑ɔ kwe̱e̱. Lewii a alɔŋŋɔpo̱‑ɔ gye̱ ase̱sɛ ne̱e̱, ne̱ bamo̱ ɔke̱maa i wu, ne̱ ɔ maa lɛɛ taare̱ a ɔ kya kusuŋ‑o si. Amo̱se̱ ne̱ bamo̱ bwe̱e̱tɔ a kii Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱‑ɔ.
23 E, na verdade, aqueles foram feitos sacerdotes em grande número, porque pela morte foram impedidos de permanecer,
24 Amaa Yeesuu a tɛɛ o te bo̱ yɔ nsu pɛɛɛ‑ɔ se̱‑ɔ, mò̱ ko̱lɔŋŋɔ kusuŋ‑o maa le̱e̱ mò̱ ase̱ a ke̱ be̱e̱ yɔ se̱sɛ baŋbaŋ ko̱ mɔ ase̱.
24 mas este, porque permanece para sempre, tem o seu sacerdócio perpétuo.
25 Ɔ taare̱ a ɔ mo̱rɔwe̱ bamo̱ ne̱ ba bo̱rɔ mò̱ se̱ ba ba Wuribware̱ ase̱‑ɔ, na bo̱ ma lɛɛ fo̱. A le̱e̱ fe̱yɛ o te saŋ ke̱maa ɔ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ ɔ sa bamo̱.
25 Portanto, pode também salvar perfeitamente os que por ele se chegam a Deus, porquanto vive sempre para interceder por eles.
26 Ane̱ŋ a ɔlɔŋŋɔpo̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ o bware bo̱ sa ane̱. Mò̱ a bware‑o si‑o, mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ a fwiiri. Ɔko̱ maa taare̱ a o ŋu mò̱ bɔye̱ ko̱. Ne̱ ɔ kwe̱e̱ ane̱ ne̱ ane̱ gye̱ e̱bɔye̱ awaapo̱‑ɔ‑rɔ. Ne̱ o yii so̱so̱ so̱so̱ Wuribware̱ se̱.
26 Porque nos convinha tal sumo sacerdote, santo, inocente, imaculado, separado dos pecadores, e feito mais sublime que os céus;
27 Ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ ke̱maa ne̱ ɔ gye̱ Lewiinyi‑o e̱ gye̱ ŋkpɛɛ a ɔ lɔŋŋɔ Wuribware̱ bo̱ le̱e̱ mò̱ fɔŋfɔŋ e̱bɔye̱‑ɔ se̱ pwɛɛ na ɔ dɛɛ be̱e̱ lɔŋŋɔ Wuribware̱ bo̱ le̱e̱ mò̱ ase̱sɛ mɔ lee‑o si. Yeesuu fe̱raa, ɔ mo̱ŋ du ane̱ŋ. Mò̱ e̱ye̱e̱ ne̱ ɔɔ bo̱ sa Wuribware̱ luwi ko̱ŋko̱, na Wuribware̱ lee ase̱sɛ pɛɛɛ e̱bɔye̱, na a lo̱we̱.
27 que não necessita, como os sumos sacerdotes, de oferecer cada dia sacrifícios, primeiramente por seus próprios pecados, e depois pelos do povo; porque isto fez ele, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Katiŋ‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ mbraa‑ɔ e̱ kaapo̱ ane̱ŋ ne̱ ba lee ɔko̱, na ɔ bo̱ kii Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ‑ɔ. Amaa ane̱ŋ a ɔlɔŋŋɔpo̱‑ɔ mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ, bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔ gye̱ se̱sɛ dimaadi‑o si. Amaa e̱taŋ ne̱ Wuribware̱ a waa kamɛɛ‑rɔ‑ɔ a kaapo̱ ane̱ŋ ne̱ oo lee mò̱ gyi Yeesuu bo̱ kii ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ‑ɔ ne̱e̱. Na bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ a fwiiri lo̱we̱‑ɔ se̱‑ɔ, mò̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ ke̱bre̱sɛ‑ɔ sii mò̱ se̱ nsu pɛɛɛ.
28 Porque a lei constitui sumos sacerdotes a homens que têm fraquezas, mas a palavra do juramento, que veio depois da lei, constitui ao Filho, para sempre aperfeiçoado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.