Hebreus 6

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ yɔwe̱ Kristoo ase̱ŋ ke̱kaapo̱ ngyingyii ngyingyii‑o bo̱ sii kamɛɛ, na mo̱nꞌ sa a ane̱ de̱e̱ nu abre̱sɛtɔ ke̱kaapo̱. Atɔ mɔ a gye̱ atimaa gbaa ooo, a mo̱ŋ tiri fe̱yɛ ane̱ be̱e̱ suye amo̱ iluwi e̱nyɔ e̱nyɔ. Amo̱ ne̱ n de‑o e̱ gye̱ ase̱ŋ ne̱ a kaapo̱ fe̱yɛ ane̱ nu ane̱ e̱ye̱e̱, na ane̱ kiŋŋi le̱e̱ ke̱bo̱rɔgyi ne̱ ke̱ e̱ baa ke̱se̱bɔgyiiri nsu pɛɛɛ‑ɔ, na ane̱ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o.
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 A mo̱ŋ lɛɛ a tiri fe̱yɛ ane̱ de̱e̱ kaapo̱ asuu ke̱bɔ ase̱ŋ kpo̱ra‑rɔ, bɛɛɛ asare̱e̱ ke̱bo̱dɔŋŋɔ ɔko̱ kuŋu si yure mò̱ ase̱ŋ, bɛɛɛ kikyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro ase̱ŋ, bɛɛɛ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ i gyi ase̱sɛ pɛɛɛ ase̱ŋ‑ɔ ase̱ŋ, bɛɛɛ ane̱ŋ ne̱ bamo̱ kakɔka i gyi nsu pɛɛɛ‑ɔ ase̱ŋ.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Mo̱nꞌ sa a ane̱ ne̱ ane̱ a daŋ ko̱kɔɔre̱gyi‑ro‑o yɔwe̱ amo̱‑ɔ kusuye, ne̱, Wuribware̱ ya sure, mo̱ e̱ nya a ŋ kaapo̱ mo̱ne̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ kya se̱ a ane̱ suye yɔ akatɔ‑rɔ‑ɔ.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 — ausente —
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 Bamo̱ ya kiŋŋi kamɛɛ, ɔko̱ kikiŋŋaa bamo̱ baa maa lɛɛ baare, a le̱e̱ fe̱yɛ amo̱ ya ba ane̱ŋ, a du ne̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a be̱e̱ mɔɔ Wuribware̱ mò̱ gyi‑o kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱, ne̱ baa waa mò̱ ipeere lamaŋ‑nɔ‑ɔ.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Swe̱e̱re̱ ya nuu mbware̱kyu ne̱ ŋ we̱e̱ mò̱ se̱ saŋ ke̱maa‑ɔ, ne̱ ɔɔ sa ne̱ adɔɔteese a baare sa adɔɔpo̱‑ɔ, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a yure swe̱e̱re̱ amo̱.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Amaa mò̱ ya kwɛɛ e̱fa na iwu fe̱raa, ɔ mo̱ŋ de to̱nɔ. Ne̱ a bware fe̱yɛ Wuribware̱ lo̱ŋ mò̱. Na lalalo̱we̱‑ɔ, de̱e̱kpa bo̱ kywɛɛ e̱fa na iwu amo̱.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Mo̱ anyare̱ timaa, hare̱e̱ ane̱ a tɔwe̱ bo̱ko̱ ase̱ŋ ane̱ŋ‑ɔ gbaa ooo, mo̱ne̱ fe̱raa, ane̱ e̱ kɔɔre̱ ane̱ i gyi fe̱yɛ Wuribware̱ a kaapo̱ fe̱yɛ oo yure mo̱ne̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ oo yure swe̱e̱re̱ timaa amo̱‑ɔ. Ane̱ e̱ kɔɔre̱ ane̱ i gyi fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ waa‑ɔ bware, ne̱ mo̱ne̱ kakye̱na‑rɔ be̱e̱ ka kaapo̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a kyɔ mo̱rɔwe̱ mo̱ne̱.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Wuribware̱ a de kase̱ŋtiŋ‑o si‑o, ɔ maa taŋ mo̱ne̱ se̱. O nyi ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ a suŋ sa mò̱‑ɔ na ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ a kpa mò̱‑ɔ se̱. Ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ a kya mo̱ne̱ abɛɛko̱ Kristoo awuye‑ro, ne̱ mo̱ne̱ saŋ mo̱ne̱ e̱ kya bamo̱‑rɔ‑ɔ se̱ ne̱ ɔɔ ye̱re̱ bo̱ ŋu ane̱ŋ a ke̱kpa‑ɔ.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ kya se̱ pee akatɔ gya Wuribware̱ a e̱kpa‑ɔ se̱ ya bo̱ fo̱ saŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ nya so̱so̱ a kye̱nakpa ne̱ mo̱ne̱ te̱maa dɔŋ se̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ e̱ nya‑ɔ.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Mo̱ne̱ ma waa wo̱rɔgya. Mo̱nꞌ ko̱te̱ anyitepo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o, ne̱ mbe̱yɔmɔ baa nya ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa bamo̱‑ɔ.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Saŋ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ o yure ane̱ nana Abraham‑ɔ, ne̱ ɔɔ waa e̱taŋ bo̱ dɔŋŋɔ ke̱mo̱ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya‑ɔ se̱. Ne̱ ɔko̱ a mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ ɔ kyɔ mò̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ ba mò̱ fɔŋfɔŋ ke̱nyare̱ bo̱ waa e̱taŋ amo̱.
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 Ke̱e̱ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ,
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Abraham a waa kanyite‑o si‑o, ɔɔ nya ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa mò̱‑ɔ.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Ase̱sɛ e̱ kpa a bo̱ waa e̱taŋ, ɔko̱ ne̱ ɔ kyɔ bamo̱‑ɔ ke̱nyare̱ ne̱ ba ba a bo̱ bo̱ waa e̱taŋ‑ɔ, ne̱ e̱e̱ sa ne̱ ikii ke̱maa ne̱ e̱ bo̱‑rɔ‑ɔ e̱ lo̱we̱.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Wuribware̱ a kpa a ɔ kaapo̱ bamo̱ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa bamo̱ ko̱tɔko̱‑ɔ fe̱yɛ ɔ maa kyurowi mò̱ kanɔ‑ɔ, ɔɔ waa amo̱ se̱ e̱taŋ, na ikii pɛɛɛ lo̱we̱.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Atɔ anyɔ mɔ, abware̱se̱ŋ‑ɔ na mò̱ e̱taŋ‑ɔ, atɔ ne̱ a maa kyurowi‑o, e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ maa taare̱ a ɔ ba kaye̱ba. Amo̱ e̱ gye̱ ne̱ a sa ane̱ wɔre̱ bwe̱e̱tɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ e̱ se̱re̱ e̱naŋ ane̱ e̱ le̱e̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ane̱ e̱ kpa a ane̱ nya ŋyure ne̱ n da ane̱ akatɔ‑rɔ‑ɔ ne̱e̱.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Ŋyure mɔ ne̱ m maa paŋ ane̱‑ɔ te̱maa se̱ ne̱ ane̱ ye̱re̱ keŋkeŋ, ne̱ n sa ane̱ kameroyuri. Ane̱ a bo̱rɔ kyo̱ŋ waagya kuŋsɛ‑ɔ ya lwee suŋkpa do̱dɔ‑rɔ a ke̱kyaŋ ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱‑rɔ‑ɔ, ne̱ ane̱ a nya ane̱ŋ a ŋyure‑o.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 Kase̱ŋtiŋ fe̱raa Yeesuu fɔŋfɔŋ e̱ gye̱ ne̱ oo lwee do̱dɔ‑rɔ a ke̱kyaŋ‑ɔ gye̱ ane̱ ŋkpɛɛ, ne̱ ɔ ye̱re̱ ane̱ ayaa‑rɔ ɔ ko̱re̱ Wuribware̱ ɔ sa ane̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ oo kii Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ nsu pɛɛɛ fe̱yɛ Marikii-Sadukii‑o dɛɛ.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.