Hebreus 6

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ yɔwe̱ Kristoo ase̱ŋ ke̱kaapo̱ ngyingyii ngyingyii‑o bo̱ sii kamɛɛ, na mo̱nꞌ sa a ane̱ de̱e̱ nu abre̱sɛtɔ ke̱kaapo̱. Atɔ mɔ a gye̱ atimaa gbaa ooo, a mo̱ŋ tiri fe̱yɛ ane̱ be̱e̱ suye amo̱ iluwi e̱nyɔ e̱nyɔ. Amo̱ ne̱ n de‑o e̱ gye̱ ase̱ŋ ne̱ a kaapo̱ fe̱yɛ ane̱ nu ane̱ e̱ye̱e̱, na ane̱ kiŋŋi le̱e̱ ke̱bo̱rɔgyi ne̱ ke̱ e̱ baa ke̱se̱bɔgyiiri nsu pɛɛɛ‑ɔ, na ane̱ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 A mo̱ŋ lɛɛ a tiri fe̱yɛ ane̱ de̱e̱ kaapo̱ asuu ke̱bɔ ase̱ŋ kpo̱ra‑rɔ, bɛɛɛ asare̱e̱ ke̱bo̱dɔŋŋɔ ɔko̱ kuŋu si yure mò̱ ase̱ŋ, bɛɛɛ kikyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro ase̱ŋ, bɛɛɛ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ i gyi ase̱sɛ pɛɛɛ ase̱ŋ‑ɔ ase̱ŋ, bɛɛɛ ane̱ŋ ne̱ bamo̱ kakɔka i gyi nsu pɛɛɛ‑ɔ ase̱ŋ.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Mo̱nꞌ sa a ane̱ ne̱ ane̱ a daŋ ko̱kɔɔre̱gyi‑ro‑o yɔwe̱ amo̱‑ɔ kusuye, ne̱, Wuribware̱ ya sure, mo̱ e̱ nya a ŋ kaapo̱ mo̱ne̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ kya se̱ a ane̱ suye yɔ akatɔ‑rɔ‑ɔ.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 Bamo̱ ya kiŋŋi kamɛɛ, ɔko̱ kikiŋŋaa bamo̱ baa maa lɛɛ baare, a le̱e̱ fe̱yɛ amo̱ ya ba ane̱ŋ, a du ne̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a be̱e̱ mɔɔ Wuribware̱ mò̱ gyi‑o kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱, ne̱ baa waa mò̱ ipeere lamaŋ‑nɔ‑ɔ.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Swe̱e̱re̱ ya nuu mbware̱kyu ne̱ ŋ we̱e̱ mò̱ se̱ saŋ ke̱maa‑ɔ, ne̱ ɔɔ sa ne̱ adɔɔteese a baare sa adɔɔpo̱‑ɔ, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a yure swe̱e̱re̱ amo̱.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Amaa mò̱ ya kwɛɛ e̱fa na iwu fe̱raa, ɔ mo̱ŋ de to̱nɔ. Ne̱ a bware fe̱yɛ Wuribware̱ lo̱ŋ mò̱. Na lalalo̱we̱‑ɔ, de̱e̱kpa bo̱ kywɛɛ e̱fa na iwu amo̱.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Mo̱ anyare̱ timaa, hare̱e̱ ane̱ a tɔwe̱ bo̱ko̱ ase̱ŋ ane̱ŋ‑ɔ gbaa ooo, mo̱ne̱ fe̱raa, ane̱ e̱ kɔɔre̱ ane̱ i gyi fe̱yɛ Wuribware̱ a kaapo̱ fe̱yɛ oo yure mo̱ne̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ oo yure swe̱e̱re̱ timaa amo̱‑ɔ. Ane̱ e̱ kɔɔre̱ ane̱ i gyi fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ waa‑ɔ bware, ne̱ mo̱ne̱ kakye̱na‑rɔ be̱e̱ ka kaapo̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a kyɔ mo̱rɔwe̱ mo̱ne̱.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Wuribware̱ a de kase̱ŋtiŋ‑o si‑o, ɔ maa taŋ mo̱ne̱ se̱. O nyi ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ a suŋ sa mò̱‑ɔ na ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ a kpa mò̱‑ɔ se̱. Ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ a kya mo̱ne̱ abɛɛko̱ Kristoo awuye‑ro, ne̱ mo̱ne̱ saŋ mo̱ne̱ e̱ kya bamo̱‑rɔ‑ɔ se̱ ne̱ ɔɔ ye̱re̱ bo̱ ŋu ane̱ŋ a ke̱kpa‑ɔ.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ kya se̱ pee akatɔ gya Wuribware̱ a e̱kpa‑ɔ se̱ ya bo̱ fo̱ saŋ ne̱ mo̱ne̱ e̱ nya so̱so̱ a kye̱nakpa ne̱ mo̱ne̱ te̱maa dɔŋ se̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ e̱ nya‑ɔ.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Mo̱ne̱ ma waa wo̱rɔgya. Mo̱nꞌ ko̱te̱ anyitepo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o, ne̱ mbe̱yɔmɔ baa nya ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa bamo̱‑ɔ.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Saŋ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ o yure ane̱ nana Abraham‑ɔ, ne̱ ɔɔ waa e̱taŋ bo̱ dɔŋŋɔ ke̱mo̱ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya‑ɔ se̱. Ne̱ ɔko̱ a mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ ɔ kyɔ mò̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ ba mò̱ fɔŋfɔŋ ke̱nyare̱ bo̱ waa e̱taŋ amo̱.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Ke̱e̱ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ,
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Abraham a waa kanyite‑o si‑o, ɔɔ nya ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa mò̱‑ɔ.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Ase̱sɛ e̱ kpa a bo̱ waa e̱taŋ, ɔko̱ ne̱ ɔ kyɔ bamo̱‑ɔ ke̱nyare̱ ne̱ ba ba a bo̱ bo̱ waa e̱taŋ‑ɔ, ne̱ e̱e̱ sa ne̱ ikii ke̱maa ne̱ e̱ bo̱‑rɔ‑ɔ e̱ lo̱we̱.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Wuribware̱ a kpa a ɔ kaapo̱ bamo̱ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa bamo̱ ko̱tɔko̱‑ɔ fe̱yɛ ɔ maa kyurowi mò̱ kanɔ‑ɔ, ɔɔ waa amo̱ se̱ e̱taŋ, na ikii pɛɛɛ lo̱we̱.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Atɔ anyɔ mɔ, abware̱se̱ŋ‑ɔ na mò̱ e̱taŋ‑ɔ, atɔ ne̱ a maa kyurowi‑o, e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ maa taare̱ a ɔ ba kaye̱ba. Amo̱ e̱ gye̱ ne̱ a sa ane̱ wɔre̱ bwe̱e̱tɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ e̱ se̱re̱ e̱naŋ ane̱ e̱ le̱e̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ane̱ e̱ kpa a ane̱ nya ŋyure ne̱ n da ane̱ akatɔ‑rɔ‑ɔ ne̱e̱.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Ŋyure mɔ ne̱ m maa paŋ ane̱‑ɔ te̱maa se̱ ne̱ ane̱ ye̱re̱ keŋkeŋ, ne̱ n sa ane̱ kameroyuri. Ane̱ a bo̱rɔ kyo̱ŋ waagya kuŋsɛ‑ɔ ya lwee suŋkpa do̱dɔ‑rɔ a ke̱kyaŋ ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱‑rɔ‑ɔ, ne̱ ane̱ a nya ane̱ŋ a ŋyure‑o.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Kase̱ŋtiŋ fe̱raa Yeesuu fɔŋfɔŋ e̱ gye̱ ne̱ oo lwee do̱dɔ‑rɔ a ke̱kyaŋ‑ɔ gye̱ ane̱ ŋkpɛɛ, ne̱ ɔ ye̱re̱ ane̱ ayaa‑rɔ ɔ ko̱re̱ Wuribware̱ ɔ sa ane̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ oo kii Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ nsu pɛɛɛ fe̱yɛ Marikii-Sadukii‑o dɛɛ.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.