Hebreus 11
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT
1 To, ne̱ nte̱tɔ e̱ gye̱ ko̱kɔɔre̱gyi? Ko̱kɔɔre̱gyi e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ ane̱ e̱ nya atɔ ne̱ ane̱ de te̱maa fe̱yɛ ane̱ e̱ nya, ne̱ mbe̱yɔmɔ ane̱ akatɔ mo̱ŋ ke̱e̱ amo̱‑ɔ.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Ade̱daapo̱‑ɔ ko̱kɔɔre̱gyi si ne̱ bamo̱ ase̱ŋ a pre̱ Wuribware̱.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Ane̱ ko̱kɔɔre̱gyi ne̱e̱ se̱ ne̱ ane̱ a nu kaase̱ fe̱yɛ Wuribware̱ kanɔ‑rɔ ase̱ŋkpare̱gyi ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ twe̱e̱ kaye̱ pɛɛɛ, so̱so̱ na kaase̱. Ko̱kɔɔre̱gyi si ne̱ ane̱ nyi fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ aa ba. Amo̱se̱‑ɔ n gye̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ bo̱ twe̱e̱ atɔ ne̱ ane̱ ke̱e̱ kaye̱‑rɔ pɛɛɛ‑ɔ.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Mo̱nꞌ sa a ane̱ taa Adam mò̱ gyi‑ana Abɛl na Kayiŋ bo̱ kaapo̱ ane̱ŋ ne̱ ko̱kɔɔre̱gyi du‑o. Nte̱tɔ se̱ ne̱ Abɛl a ko̱lɔŋŋɔ ne̱ ɔɔ lɔŋŋɔ Wuribware̱‑ɔ a baare yɔwe̱ Kayiŋ a ke̱mo̱‑ɔ? Ke̱tɔ se̱ ne̱ Abɛl a ko̱lɔŋŋɔ amo̱ a gyi Wuribware̱ akatɔ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Abɛl a kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi bwe̱e̱tɔ. Ne̱ Wuribware̱ yɛ ɔɔ waa atɔ. Amaa hare̱e̱ Abɛl a wu‑o gbaa ooo, ndɔɔ na ndɔɔ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o saŋ ke̱ e̱ kaapo̱ ane̱ fe̱yɛ ane̱ gbaa ane̱ nya ane̱ŋ a ko̱kɔɔre̱gyi‑o.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Nte̱tɔ se̱ ne̱ Inɔk mo̱ŋ wu, ne̱ Wuribware̱ a de̱ŋ yase̱ mò̱ yaa Wuribware̱ se̱‑ɔ ne̱e̱? Ne̱ ɔko̱ mo̱ŋ lɛɛ ŋu mò̱. A kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi kase̱ŋtiŋ ne̱e̱. Ne̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ a tɔwe̱ fe̱yɛ Inɔk a waa Wuribware̱ ke̱pre̱, pwɛɛ ne̱ Wuribware̱ a dɛɛ yaa mò̱ so̱so̱.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Kase̱ŋtiŋ si fe̱raa ɔko̱ maa taare̱ a ɔ waa Wuribware̱ ke̱pre̱, amɔ se̱sɛ‑ɔ a kɔɔre̱ mò̱ gyi kase̱ŋtiŋ pwɛɛ. Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱‑ɔ, a tiri fe̱yɛ ɔ gye̱ ŋkpɛɛ kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ Wuribware̱ bo̱‑rɔ, ne̱ ɔ be̱e̱ ɔ sa bamo̱ ne̱ ba pee akatɔ ba buwi ba kpa mò̱‑ɔ kakɔka dabe̱ timaa.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Mo̱nꞌ ke̱e̱ ane̱ŋ ne̱ Nowaa ko̱kɔɔre̱gyi du‑o. Wuribware̱ a yii mò̱ se̱ fe̱yɛ ɔ sa a nkyu bo̱rɔ twe̱e̱ kufwiiri dabe̱ swe̱e̱re̱ mɔ se̱‑ɔ. Ne̱ Nowaa a nu sa mò̱, ne̱ ɔɔ gya mò̱ kanɔ‑ɔ se̱ baara ko̱re̱e̱ dabe̱ bo̱ mo̱rɔwe̱ mò̱ e̱ye̱e̱ na mò̱ ka na mò̱ gyi‑ana na bamo̱ aka. Mò̱ a waa amo̱‑ɔ, ne̱ kufwiiri‑o a twe̱e̱ kase̱ŋtiŋ si‑o, ne̱ ɔɔ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ kaye̱‑rɔ ase̱sɛ ne̱ baa saŋ, ne̱ bo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o a waa bɔye̱. Amo̱se̱‑ɔ, kakɔka timaa ne̱ Nowaa a nya‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ se̱sɛ timaa, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ kɔɔre̱ mò̱ gyi.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Ne̱ nte̱tɔ se̱ ne̱ saŋ ne̱ Wuribware̱ a te̱e̱ Abraham tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ ɔ yɔ swe̱e̱re̱ ko̱ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa mò̱ aa mò̱ ananagyi‑o si, ne̱ hare̱e̱ Abraham a mo̱ŋ nyi mfe̱ŋ ne̱ ɔ yɔ‑ɔ gbaa ooo, ne̱ ɔɔ gya Wuribware̱ a kanɔ‑ɔ se̱? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Nte̱tɔ se̱ ne̱ oo sure si fe̱yɛ ɔ ya kii ɔfɔ swe̱e̱re̱ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ o de ɔ sa mò̱‑ɔ se̱? Ne̱ ɔɔ ya kye̱na taŋte̱e̱ ke̱kyaŋ‑nɔ mfe̱ŋ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mò̱ gyi Isak na Isak mò̱ gyi Yakubu ne̱ bamo̱ gbaa Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ o de swe̱e̱re̱‑ɔ ɔ sa bamo̱‑ɔ gbaa a kye̱na ane̱ŋ a taŋte̱e̱ akyaŋ‑ɔ‑rɔ. Ane̱ŋ ne̱ Abraham a kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi kase̱ŋtiŋ‑o si ne̱ ɔɔ waa amo̱‑ɔ pɛɛɛ.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Ne̱ ŋkee oo nyite o gywii maŋ ne̱ Wuribware̱ e̱ ba a ɔ bo̱ pwɛɛ so̱so̱, na ɔ lɔŋŋɔ mò̱ dame̱naŋsɛ, na maŋ amo̱ ye̱re̱ nsu pɛɛɛ‑ɔ.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ saŋ ne̱ Abraham a be̱re̱‑ɔ, ne̱ mò̱ ka Sara ne̱ mò̱ gbaa a be̱re̱, ne̱ ɔ gye̱ ɔle̱ŋmaŋpo̱‑ɔ a taare̱ ko̱we̱ kayaagyi? Bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya gywii Abraham fe̱yɛ mò̱ ka e̱ ko̱we̱ kayaagyi, ne̱ Abraham a kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ gyi‑o si.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Amo̱se̱‑ɔ, ɔnyare̱ ko̱ŋko̱ mɔ ne̱ bo̱ yɛ ɔɔ tɔ‑rɔ iwu gbaa‑ɔ kayaagyi ya baa ke̱nana ne̱ ke̱mo̱‑rɔ ase̱sɛ kyɔ fe̱yɛ awo̱re̱‑rɔ akye̱e̱‑e̱‑kpa‑agyi na ɔpo̱o̱ kɛɛ a ke̱se̱pu‑o.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Abraham na mò̱ gyi‑ana a wu, na bo̱ mo̱ŋ tɛɛ nya swe̱e̱re̱ timaa ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa bamo̱‑ɔ. Amaa hare̱e̱ ane̱ŋ gbaa ooo, baa saŋ kɔɔre̱ Wuribware̱ a ase̱ŋ tɔwe̱sɛ‑ɔ gyi. A waa ne̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a nya swe̱e̱re̱ amo̱ ne̱ bo̱ ke̱e̱ mò̱ a da bamo̱ akatɔ‑rɔ‑ɔ. Bo̱ mo̱ŋ gyiiri ikii fe̱yɛ afɔ e̱ gye̱ bamo̱ kaye̱ mɔ‑rɔ.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Ane̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ba buwi ba kpa swe̱e̱re̱ ne̱ o kii bamo̱ fɔŋfɔŋ lee‑o ne̱e̱.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 N gye̱ swe̱e̱re̱ ne̱ baa ko̱so̱ mò̱ se̱‑ɔ se̱ ne̱ ba buwi ba kpa. A dɛɛ a gye̱ mò̱ ne̱e̱‑ɔ, weetee kpa saŋ ɔ da sa bamo̱ a bo̱ kiŋŋi yɔ.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Swe̱e̱re̱ ko̱ ne̱ ɔ kyɔ mmo̱‑ɔ ase̱ŋ ne̱ ba kaapo̱, ne̱ ba kpa mò̱ bwe̱e̱tɔ. Mò̱ e̱ gye̱ Wuribware̱ se̱ fɔŋfɔŋ‑ɔ. Amo̱se̱ ne̱ ipeere mo̱ŋ de Wuribware̱ kikii bamo̱ nyaŋpe̱, ne̱ ɔɔ lɔŋŋɔ kye̱nakpa so̱so̱ bo̱ ye̱ra bamo̱.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 — ausente —
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 O nyi fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ taare̱ na o kyiŋŋi Isak le̱e̱ lowi‑ro. Kase̱ŋtiŋ si, Wuribware̱ a kuŋ mò̱, na ɔ ma ba mò̱ se̱kaŋ bo̱ mɔɔ mò̱ gyi‑o, a du ne̱e̱ fe̱yɛ Abraham a kɔɔre̱ mò̱ le̱e̱ lowi ase̱‑ɔ.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 E̱me̱ne̱ se̱ ne̱, saŋ ne̱ Isak amo̱ dɛɛ a be̱re̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ taare̱ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ mò̱ gyi‑ana Yakubu na Isawu e̱ nya ŋyure nyaŋe̱ ko̱? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱‑ɔ gyi‑o si.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Yakubu mɔ, mò̱ a yɔ ya kye̱na Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱ kyee, ne̱ ɔ kpa a o wu‑o, e̱me̱ne̱ ne̱ ɔɔ waa taare̱ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ mò̱ gyi Yo̱sɛf mò̱ gyi‑ana e̱ nya ŋyure? Mò̱ gbaa, aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a dɛɛ tɔwe̱ bo̱ be̱ya bo̱ gywii mò̱ nana Abraham‑ɔ gyi‑o si. Ne̱ ɔɔ ba mò̱ kayii nare̱se̱sɛ bo̱ le̱ŋ e̱ye̱e̱ na o te, ne̱ ɔɔ gya kuŋu bo̱ twe̱e̱‑rɔ suŋ Wuribware̱.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Ne̱ saŋ ne̱ Yo̱sɛf mɔ e̱ kpa a o wu‑o, e̱me̱ne̱ ne̱ ɔɔ waa taare̱ tɔwe̱ saŋ ne̱ Isireelii awuye e̱ ba a bo̱ bo̱ le̱e̱ Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ ase̱ŋ? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ mò̱ gbaa a kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya gywii mò̱ nana Abraham‑ɔ gyi‑o si. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ fe̱yɛ saŋ amo̱ ya fo̱, na bo̱ taa mò̱ abowii yaa Kanaŋ, mò̱ fɔŋfɔŋ swe̱e̱re̱ se̱, ya pure.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Ne̱ Mosis ako̱we̱po̱ mɔ, nte̱tɔ se̱ ne̱, saŋ ne̱ baa ko̱we̱ mò̱‑ɔ, ne̱ baa taa mò̱ bo̱ kwe̱e̱rɔ Igyipiti awuye owure‑o si aferi asa? Bo̱ mo̱ŋ be̱ŋŋaa owure ne̱ ɔ yɛ bo̱ mɔɔ ŋyaagyi nyaŋsɛ po̱pwɛɛ pɛɛɛ‑ɔ. Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ baa kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si. Bamo̱ a ŋu fe̱yɛ ɔ gye̱ gyi ko̱ ne̱ o tiri‑o, ɔ bo̱ daŋ mò̱ mpo̱pwɛɛ‑rɔ‑ɔ, ne̱ baa taa mò̱ bo̱ kwe̱e̱rɔ owure‑o si.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Ne̱ owure amo̱ fɔŋfɔŋ mò̱ gyi kye̱e̱sɛ a bo̱ ŋu kayaagyi Mosis mfe̱ŋ ne̱ baa taa mò̱ bo̱ kwe̱e̱rɔ‑ɔ, ne̱ oo su mò̱ se̱, ne̱ ɔɔ be̱ra mò̱ fe̱yɛ mò̱ fɔŋfɔŋ mò̱ gyi‑o. Amo̱‑ɔ pɛɛɛ gbaa ooo, nte̱tɔ se̱ ne̱ Mosis mɔ, mò̱ a daŋ ke̱yaafɔre̱‑ɔ, ne̱ oo kine fe̱yɛ bo̱ te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ owure mò̱ gyi kye̱e̱sɛ mò̱ gyi‑o? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Ɔɔ waa mò̱ mfɛɛre̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, mò̱ ya gyi awo̱re̱fɔɔ ko̱ŋko̱ ne̱ Igyipiti owure‑o a taa bo̱ dɔŋŋɔ mò̱ fɔŋfɔŋ ase̱sɛ se̱‑ɔ, a bɔ fe̱yɛ mò̱ a kye̱na kɔne̱ ne̱ ɔ maa kyee‑o‑ro o gyi bɔye̱.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Ɔ yɛ, bamo̱ ya kperi Kristoo si saare̱ mò̱, a de ke̱nyare̱ a kyɔ mò̱ a nya Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱ a kapo̱tɛɛ‑ɔ pɛɛɛ. Mò̱ akatɔ dɔŋ nyaŋe̱ ko̱ a ke̱tɔ ne̱ ɔ ba a ɔ bo̱ nya‑ɔ se̱ ne̱e̱.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Nte̱tɔ se̱ gbaa ne̱ ɔɔ fa mfɛɛre̱ fe̱yɛ ɔ ko̱so̱ a ɔ le̱e̱ Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱? N gye̱ owure a kaduŋfwii‑o ne̱ ɔ se̱re̱. Amaa aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si. Ɔ maa se̱ ɔ yɔ akatɔ‑rɔ ne̱e̱ fe̱yɛ sabe̱e̱‑ooo mò̱ a taare̱ a ɔ ya ŋu Wuribware̱, Wuribware̱ ne̱ ɔ gye̱ ɔko̱ ne̱ ɔko̱ maa taare̱ a o ŋu mò̱‑ɔ.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Ke̱tɔ a kyee, ne̱ oo kiŋŋi yɔ Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱, na ɔ nya lee Isireelii awuye le̱e̱ owure a ke̱sare̱e̱‑ɔ‑rɔ. Pwɛɛ ne̱ ɔɔ dɛɛ gye̱ bamo̱ ke̱gye̱ŋkpɛɛ le̱e̱ mfe̱ŋ‑ɔ, nte̱tɔ se̱ be̱e̱ ne̱ ɔɔ sa ne̱ Isireelii awuye a gyi Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese‑o, ne̱ baa ba nsanne̱gyii mbo̱gya bo̱ ŋo̱nyaŋ bamo̱ mbunogyii si? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si, Wuribware̱ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ mò̱ e̱ mo̱ŋ waa ane̱ŋ, kabɔɔ ne̱ o suŋ fe̱yɛ ɔ bo̱ mɔɔ swe̱e̱re̱ amo̱ se̱ a bregyi ke̱maa‑ɔ e̱ mɔɔ Isireelii awuye a bo̱mo̱‑ɔ a ɔ bo̱ tii si.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 E̱me̱ne̱ ne̱ Isireelii awuye‑o amo̱ dɛɛ a waa nare̱ te̱ŋ Ɔpo̱o̱ Pipee‑o‑ro fe̱yɛ bamo̱ a naa swe̱e̱re̱ wo̱re̱sɛ se̱‑ɔ ne̱e̱? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ baa kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱‑ɔ gyi‑o si‑o, ne̱ Wuribware̱ a sa ne̱ afwii a le̱ŋ nkyu‑o bo̱ ye̱ra ke̱be̱na se̱ na kigyise si, ne̱ kpa a di, ne̱ baa taare̱ nare̱ swe̱e̱re̱ te̱ŋ‑nɔ kyo̱ŋ. Amaa Igyipiti awuye ne̱ baa se̱re̱ gya bamo̱ se̱ fe̱yɛ bo̱ kra bamo̱‑ɔ fe̱raa a kpa a bo̱ nare̱ te̱ŋ‑nɔ‑ɔ, nkyu‑o a kiŋŋi bo̱ mwiire bamo̱ se̱ mɔɔ.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Nte̱tɔ ya waa se̱ ne̱, saŋ ne̱ Isireelii awuye‑o a nare̱ muruwaa Yɛrikoo maŋ ŋke nsunoo‑o, ne̱ kideŋbee ne̱ maŋ‑ɔ awuye a pwɛɛ bo̱ muruwaa maŋ‑ɔ a le̱e̱ da? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ baa kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱‑ɔ gyi‑o si.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Ne̱ nte̱tɔ se̱ ne̱, saŋ ne̱ Isireelii awuye‑o a lwee Yɛrikoo‑ro ya mɔɔ mò̱‑rɔ ase̱sɛ‑ɔ, ne̱ baa mɔɔ ke̱se̱bɔrɔle̱ŋ awuye ne̱ baa kine Wuribware̱‑ɔ yɔwe̱ Rahab opurimakye̱e̱‑ɔ? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔkye̱e̱ amo̱ a kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si, ne̱ a be̱e̱ a le̱e̱ ane̱ŋ ne̱, saŋ ne̱ Isireelii akyɔŋŋɔpo̱ ko̱ a ywii lwee maŋ‑ɔ‑rɔ ya ŋu ane̱ŋ ne̱ ba taare̱ a bo̱ kɔ kɔɔre̱ maŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ kra bamo̱ nɛɛnɛɛ, ne̱ ɔɔ taa bamo̱ bo̱ kwe̱e̱rɔ maŋ‑ɔ owure si‑o.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 N kya se̱ tɔwe̱ amo̱ ako̱ bwe̱e̱tɔ bo̱ tii si aaa? Saŋ mo̱ŋ kyɔ sa mo̱ na n tɔwe̱ Gidiyɔŋ na Barak na Samsɔŋ na Yifita na Deefid na Samuwɛl na Wuribware̱ akyaamɛɛ a ko̱kɔɔre̱gyi‑o ase̱ŋ.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 — ausente —
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 — ausente —
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Akye̱e̱ ko̱ mɔ ako̱we̱bɛɛ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Baa saare̱ bo̱ko̱ mɔ, ne̱ baa da bamo̱ e̱paara, ne̱ baa kra bamo̱ ya tii da bamo̱ e̱kpe̱e̱.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Ne̱ bo̱ko̱ mɔ, baa ba abu bɛɛɛ apaŋ bo̱ mɔɔ, hare̱e̱ baa ba sɔɔyaa bo̱ te̱ŋ bamo̱‑rɔ atiŋ anyɔ. Bo̱ko̱ mɔ a wu kitiri, ne̱ baa ŋu ase̱ŋ, ne̱ baa gyi tɔɔraa. Te̱e̱re̱ bɛɛɛ sanne̱ e̱wo̱re̱ e̱ gye̱ bamo̱ awaagya.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Ne̱ bo̱ko̱ mɔ a nare̱ kaa kimukee‑ro na abe̱e̱ se̱, ne̱ baa kye̱na e̱bɔ‑rɔ na amaŋtaŋ‑nɔ. Ane̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ dɛɛ bo̱ gye̱ ase̱sɛ timaa bo̱ kyo̱ŋ bamo̱ bɛɛko̱‑ana ase̱sɛ ne̱ bo̱ dɛɛ bo̱ bo̱ kaye̱‑rɔ saŋ amo̱‑ɔ.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Ase̱sɛ mɔ pɛɛɛ a nya ke̱nyare̱ dabe̱ sa bamo̱ e̱ye̱e̱, bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ baa kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si ne̱e̱. Hare̱e̱ ane̱ŋ gbaa ooo, saŋ ne̱ bo̱ te kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ, bo̱ mo̱ŋ nya kye̱nakpa ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa Abraham na mo̱ ananagyi‑o.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Ke̱tɔ se̱ ne̱ aa ba ane̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a kpa ke̱tɔ timaa ko̱ bo̱ ye̱ra bamo̱ so̱so̱. Ke̱mo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ ne̱ ane̱ te ndɔɔ‑ɔ na bamo̱ ne̱ baa dɛɛ kye̱na saŋ‑ɔ pɛɛɛ tii abɛɛ se̱ ya kye̱na so̱so̱ a kye̱nakpa ne̱ o bware ɔ kyo̱ŋ kye̱nakpa ke̱maa‑ɔ.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.