Hebreus 11

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 To, ne̱ nte̱tɔ e̱ gye̱ ko̱kɔɔre̱gyi? Ko̱kɔɔre̱gyi e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ ane̱ e̱ nya atɔ ne̱ ane̱ de te̱maa fe̱yɛ ane̱ e̱ nya, ne̱ mbe̱yɔmɔ ane̱ akatɔ mo̱ŋ ke̱e̱ amo̱‑ɔ.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Ade̱daapo̱‑ɔ ko̱kɔɔre̱gyi si ne̱ bamo̱ ase̱ŋ a pre̱ Wuribware̱.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Ane̱ ko̱kɔɔre̱gyi ne̱e̱ se̱ ne̱ ane̱ a nu kaase̱ fe̱yɛ Wuribware̱ kanɔ‑rɔ ase̱ŋkpare̱gyi ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ twe̱e̱ kaye̱ pɛɛɛ, so̱so̱ na kaase̱. Ko̱kɔɔre̱gyi si ne̱ ane̱ nyi fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ aa ba. Amo̱se̱‑ɔ n gye̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ bo̱ twe̱e̱ atɔ ne̱ ane̱ ke̱e̱ kaye̱‑rɔ pɛɛɛ‑ɔ.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Mo̱nꞌ sa a ane̱ taa Adam mò̱ gyi‑ana Abɛl na Kayiŋ bo̱ kaapo̱ ane̱ŋ ne̱ ko̱kɔɔre̱gyi du‑o. Nte̱tɔ se̱ ne̱ Abɛl a ko̱lɔŋŋɔ ne̱ ɔɔ lɔŋŋɔ Wuribware̱‑ɔ a baare yɔwe̱ Kayiŋ a ke̱mo̱‑ɔ? Ke̱tɔ se̱ ne̱ Abɛl a ko̱lɔŋŋɔ amo̱ a gyi Wuribware̱ akatɔ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Abɛl a kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi bwe̱e̱tɔ. Ne̱ Wuribware̱ yɛ ɔɔ waa atɔ. Amaa hare̱e̱ Abɛl a wu‑o gbaa ooo, ndɔɔ na ndɔɔ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o saŋ ke̱ e̱ kaapo̱ ane̱ fe̱yɛ ane̱ gbaa ane̱ nya ane̱ŋ a ko̱kɔɔre̱gyi‑o.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Nte̱tɔ se̱ ne̱ Inɔk mo̱ŋ wu, ne̱ Wuribware̱ a de̱ŋ yase̱ mò̱ yaa Wuribware̱ se̱‑ɔ ne̱e̱? Ne̱ ɔko̱ mo̱ŋ lɛɛ ŋu mò̱. A kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi kase̱ŋtiŋ ne̱e̱. Ne̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ a tɔwe̱ fe̱yɛ Inɔk a waa Wuribware̱ ke̱pre̱, pwɛɛ ne̱ Wuribware̱ a dɛɛ yaa mò̱ so̱so̱.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Kase̱ŋtiŋ si fe̱raa ɔko̱ maa taare̱ a ɔ waa Wuribware̱ ke̱pre̱, amɔ se̱sɛ‑ɔ a kɔɔre̱ mò̱ gyi kase̱ŋtiŋ pwɛɛ. Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ ɔ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱‑ɔ, a tiri fe̱yɛ ɔ gye̱ ŋkpɛɛ kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ Wuribware̱ bo̱‑rɔ, ne̱ ɔ be̱e̱ ɔ sa bamo̱ ne̱ ba pee akatɔ ba buwi ba kpa mò̱‑ɔ kakɔka dabe̱ timaa.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Mo̱nꞌ ke̱e̱ ane̱ŋ ne̱ Nowaa ko̱kɔɔre̱gyi du‑o. Wuribware̱ a yii mò̱ se̱ fe̱yɛ ɔ sa a nkyu bo̱rɔ twe̱e̱ kufwiiri dabe̱ swe̱e̱re̱ mɔ se̱‑ɔ. Ne̱ Nowaa a nu sa mò̱, ne̱ ɔɔ gya mò̱ kanɔ‑ɔ se̱ baara ko̱re̱e̱ dabe̱ bo̱ mo̱rɔwe̱ mò̱ e̱ye̱e̱ na mò̱ ka na mò̱ gyi‑ana na bamo̱ aka. Mò̱ a waa amo̱‑ɔ, ne̱ kufwiiri‑o a twe̱e̱ kase̱ŋtiŋ si‑o, ne̱ ɔɔ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ kaye̱‑rɔ ase̱sɛ ne̱ baa saŋ, ne̱ bo̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o a waa bɔye̱. Amo̱se̱‑ɔ, kakɔka timaa ne̱ Nowaa a nya‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ se̱sɛ timaa, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ kɔɔre̱ mò̱ gyi.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Ne̱ nte̱tɔ se̱ ne̱ saŋ ne̱ Wuribware̱ a te̱e̱ Abraham tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ ɔ yɔ swe̱e̱re̱ ko̱ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa mò̱ aa mò̱ ananagyi‑o si, ne̱ hare̱e̱ Abraham a mo̱ŋ nyi mfe̱ŋ ne̱ ɔ yɔ‑ɔ gbaa ooo, ne̱ ɔɔ gya Wuribware̱ a kanɔ‑ɔ se̱? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Nte̱tɔ se̱ ne̱ oo sure si fe̱yɛ ɔ ya kii ɔfɔ swe̱e̱re̱ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ o de ɔ sa mò̱‑ɔ se̱? Ne̱ ɔɔ ya kye̱na taŋte̱e̱ ke̱kyaŋ‑nɔ mfe̱ŋ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mò̱ gyi Isak na Isak mò̱ gyi Yakubu ne̱ bamo̱ gbaa Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ o de swe̱e̱re̱‑ɔ ɔ sa bamo̱‑ɔ gbaa a kye̱na ane̱ŋ a taŋte̱e̱ akyaŋ‑ɔ‑rɔ. Ane̱ŋ ne̱ Abraham a kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi kase̱ŋtiŋ‑o si ne̱ ɔɔ waa amo̱‑ɔ pɛɛɛ.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Ne̱ ŋkee oo nyite o gywii maŋ ne̱ Wuribware̱ e̱ ba a ɔ bo̱ pwɛɛ so̱so̱, na ɔ lɔŋŋɔ mò̱ dame̱naŋsɛ, na maŋ amo̱ ye̱re̱ nsu pɛɛɛ‑ɔ.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ saŋ ne̱ Abraham a be̱re̱‑ɔ, ne̱ mò̱ ka Sara ne̱ mò̱ gbaa a be̱re̱, ne̱ ɔ gye̱ ɔle̱ŋmaŋpo̱‑ɔ a taare̱ ko̱we̱ kayaagyi? Bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya gywii Abraham fe̱yɛ mò̱ ka e̱ ko̱we̱ kayaagyi, ne̱ Abraham a kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ gyi‑o si.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Amo̱se̱‑ɔ, ɔnyare̱ ko̱ŋko̱ mɔ ne̱ bo̱ yɛ ɔɔ tɔ‑rɔ iwu gbaa‑ɔ kayaagyi ya baa ke̱nana ne̱ ke̱mo̱‑rɔ ase̱sɛ kyɔ fe̱yɛ awo̱re̱‑rɔ akye̱e̱‑e̱‑kpa‑agyi na ɔpo̱o̱ kɛɛ a ke̱se̱pu‑o.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Abraham na mò̱ gyi‑ana a wu, na bo̱ mo̱ŋ tɛɛ nya swe̱e̱re̱ timaa ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa bamo̱‑ɔ. Amaa hare̱e̱ ane̱ŋ gbaa ooo, baa saŋ kɔɔre̱ Wuribware̱ a ase̱ŋ tɔwe̱sɛ‑ɔ gyi. A waa ne̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a nya swe̱e̱re̱ amo̱ ne̱ bo̱ ke̱e̱ mò̱ a da bamo̱ akatɔ‑rɔ‑ɔ. Bo̱ mo̱ŋ gyiiri ikii fe̱yɛ afɔ e̱ gye̱ bamo̱ kaye̱ mɔ‑rɔ.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Ane̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ba buwi ba kpa swe̱e̱re̱ ne̱ o kii bamo̱ fɔŋfɔŋ lee‑o ne̱e̱.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 N gye̱ swe̱e̱re̱ ne̱ baa ko̱so̱ mò̱ se̱‑ɔ se̱ ne̱ ba buwi ba kpa. A dɛɛ a gye̱ mò̱ ne̱e̱‑ɔ, weetee kpa saŋ ɔ da sa bamo̱ a bo̱ kiŋŋi yɔ.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Swe̱e̱re̱ ko̱ ne̱ ɔ kyɔ mmo̱‑ɔ ase̱ŋ ne̱ ba kaapo̱, ne̱ ba kpa mò̱ bwe̱e̱tɔ. Mò̱ e̱ gye̱ Wuribware̱ se̱ fɔŋfɔŋ‑ɔ. Amo̱se̱ ne̱ ipeere mo̱ŋ de Wuribware̱ kikii bamo̱ nyaŋpe̱, ne̱ ɔɔ lɔŋŋɔ kye̱nakpa so̱so̱ bo̱ ye̱ra bamo̱.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 O nyi fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ taare̱ na o kyiŋŋi Isak le̱e̱ lowi‑ro. Kase̱ŋtiŋ si, Wuribware̱ a kuŋ mò̱, na ɔ ma ba mò̱ se̱kaŋ bo̱ mɔɔ mò̱ gyi‑o, a du ne̱e̱ fe̱yɛ Abraham a kɔɔre̱ mò̱ le̱e̱ lowi ase̱‑ɔ.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 E̱me̱ne̱ se̱ ne̱, saŋ ne̱ Isak amo̱ dɛɛ a be̱re̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ taare̱ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ mò̱ gyi‑ana Yakubu na Isawu e̱ nya ŋyure nyaŋe̱ ko̱? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱‑ɔ gyi‑o si.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Yakubu mɔ, mò̱ a yɔ ya kye̱na Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱ kyee, ne̱ ɔ kpa a o wu‑o, e̱me̱ne̱ ne̱ ɔɔ waa taare̱ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ mò̱ gyi Yo̱sɛf mò̱ gyi‑ana e̱ nya ŋyure? Mò̱ gbaa, aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a dɛɛ tɔwe̱ bo̱ be̱ya bo̱ gywii mò̱ nana Abraham‑ɔ gyi‑o si. Ne̱ ɔɔ ba mò̱ kayii nare̱se̱sɛ bo̱ le̱ŋ e̱ye̱e̱ na o te, ne̱ ɔɔ gya kuŋu bo̱ twe̱e̱‑rɔ suŋ Wuribware̱.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Ne̱ saŋ ne̱ Yo̱sɛf mɔ e̱ kpa a o wu‑o, e̱me̱ne̱ ne̱ ɔɔ waa taare̱ tɔwe̱ saŋ ne̱ Isireelii awuye e̱ ba a bo̱ bo̱ le̱e̱ Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ ase̱ŋ? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ mò̱ gbaa a kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya gywii mò̱ nana Abraham‑ɔ gyi‑o si. Ane̱ŋ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ fe̱yɛ saŋ amo̱ ya fo̱, na bo̱ taa mò̱ abowii yaa Kanaŋ, mò̱ fɔŋfɔŋ swe̱e̱re̱ se̱, ya pure.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Ne̱ Mosis ako̱we̱po̱ mɔ, nte̱tɔ se̱ ne̱, saŋ ne̱ baa ko̱we̱ mò̱‑ɔ, ne̱ baa taa mò̱ bo̱ kwe̱e̱rɔ Igyipiti awuye owure‑o si aferi asa? Bo̱ mo̱ŋ be̱ŋŋaa owure ne̱ ɔ yɛ bo̱ mɔɔ ŋyaagyi nyaŋsɛ po̱pwɛɛ pɛɛɛ‑ɔ. Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ baa kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si. Bamo̱ a ŋu fe̱yɛ ɔ gye̱ gyi ko̱ ne̱ o tiri‑o, ɔ bo̱ daŋ mò̱ mpo̱pwɛɛ‑rɔ‑ɔ, ne̱ baa taa mò̱ bo̱ kwe̱e̱rɔ owure‑o si.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Ne̱ owure amo̱ fɔŋfɔŋ mò̱ gyi kye̱e̱sɛ a bo̱ ŋu kayaagyi Mosis mfe̱ŋ ne̱ baa taa mò̱ bo̱ kwe̱e̱rɔ‑ɔ, ne̱ oo su mò̱ se̱, ne̱ ɔɔ be̱ra mò̱ fe̱yɛ mò̱ fɔŋfɔŋ mò̱ gyi‑o. Amo̱‑ɔ pɛɛɛ gbaa ooo, nte̱tɔ se̱ ne̱ Mosis mɔ, mò̱ a daŋ ke̱yaafɔre̱‑ɔ, ne̱ oo kine fe̱yɛ bo̱ te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ owure mò̱ gyi kye̱e̱sɛ mò̱ gyi‑o? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Ɔɔ waa mò̱ mfɛɛre̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, mò̱ ya gyi awo̱re̱fɔɔ ko̱ŋko̱ ne̱ Igyipiti owure‑o a taa bo̱ dɔŋŋɔ mò̱ fɔŋfɔŋ ase̱sɛ se̱‑ɔ, a bɔ fe̱yɛ mò̱ a kye̱na kɔne̱ ne̱ ɔ maa kyee‑o‑ro o gyi bɔye̱.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Ɔ yɛ, bamo̱ ya kperi Kristoo si saare̱ mò̱, a de ke̱nyare̱ a kyɔ mò̱ a nya Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱ a kapo̱tɛɛ‑ɔ pɛɛɛ. Mò̱ akatɔ dɔŋ nyaŋe̱ ko̱ a ke̱tɔ ne̱ ɔ ba a ɔ bo̱ nya‑ɔ se̱ ne̱e̱.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Nte̱tɔ se̱ gbaa ne̱ ɔɔ fa mfɛɛre̱ fe̱yɛ ɔ ko̱so̱ a ɔ le̱e̱ Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱? N gye̱ owure a kaduŋfwii‑o ne̱ ɔ se̱re̱. Amaa aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si. Ɔ maa se̱ ɔ yɔ akatɔ‑rɔ ne̱e̱ fe̱yɛ sabe̱e̱‑ooo mò̱ a taare̱ a ɔ ya ŋu Wuribware̱, Wuribware̱ ne̱ ɔ gye̱ ɔko̱ ne̱ ɔko̱ maa taare̱ a o ŋu mò̱‑ɔ.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Ke̱tɔ a kyee, ne̱ oo kiŋŋi yɔ Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱, na ɔ nya lee Isireelii awuye le̱e̱ owure a ke̱sare̱e̱‑ɔ‑rɔ. Pwɛɛ ne̱ ɔɔ dɛɛ gye̱ bamo̱ ke̱gye̱ŋkpɛɛ le̱e̱ mfe̱ŋ‑ɔ, nte̱tɔ se̱ be̱e̱ ne̱ ɔɔ sa ne̱ Isireelii awuye a gyi Wuribware̱-a‑kya-ane̱-yɔwe̱ a ateese‑o, ne̱ baa ba nsanne̱gyii mbo̱gya bo̱ ŋo̱nyaŋ bamo̱ mbunogyii si? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si, Wuribware̱ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ mò̱ e̱ mo̱ŋ waa ane̱ŋ, kabɔɔ ne̱ o suŋ fe̱yɛ ɔ bo̱ mɔɔ swe̱e̱re̱ amo̱ se̱ a bregyi ke̱maa‑ɔ e̱ mɔɔ Isireelii awuye a bo̱mo̱‑ɔ a ɔ bo̱ tii si.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 E̱me̱ne̱ ne̱ Isireelii awuye‑o amo̱ dɛɛ a waa nare̱ te̱ŋ Ɔpo̱o̱ Pipee‑o‑ro fe̱yɛ bamo̱ a naa swe̱e̱re̱ wo̱re̱sɛ se̱‑ɔ ne̱e̱? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ baa kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱‑ɔ gyi‑o si‑o, ne̱ Wuribware̱ a sa ne̱ afwii a le̱ŋ nkyu‑o bo̱ ye̱ra ke̱be̱na se̱ na kigyise si, ne̱ kpa a di, ne̱ baa taare̱ nare̱ swe̱e̱re̱ te̱ŋ‑nɔ kyo̱ŋ. Amaa Igyipiti awuye ne̱ baa se̱re̱ gya bamo̱ se̱ fe̱yɛ bo̱ kra bamo̱‑ɔ fe̱raa a kpa a bo̱ nare̱ te̱ŋ‑nɔ‑ɔ, nkyu‑o a kiŋŋi bo̱ mwiire bamo̱ se̱ mɔɔ.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Nte̱tɔ ya waa se̱ ne̱, saŋ ne̱ Isireelii awuye‑o a nare̱ muruwaa Yɛrikoo maŋ ŋke nsunoo‑o, ne̱ kideŋbee ne̱ maŋ‑ɔ awuye a pwɛɛ bo̱ muruwaa maŋ‑ɔ a le̱e̱ da? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ baa kɔɔre̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱‑ɔ gyi‑o si.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Ne̱ nte̱tɔ se̱ ne̱, saŋ ne̱ Isireelii awuye‑o a lwee Yɛrikoo‑ro ya mɔɔ mò̱‑rɔ ase̱sɛ‑ɔ, ne̱ baa mɔɔ ke̱se̱bɔrɔle̱ŋ awuye ne̱ baa kine Wuribware̱‑ɔ yɔwe̱ Rahab opurimakye̱e̱‑ɔ? Aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔkye̱e̱ amo̱ a kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si, ne̱ a be̱e̱ a le̱e̱ ane̱ŋ ne̱, saŋ ne̱ Isireelii akyɔŋŋɔpo̱ ko̱ a ywii lwee maŋ‑ɔ‑rɔ ya ŋu ane̱ŋ ne̱ ba taare̱ a bo̱ kɔ kɔɔre̱ maŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ kra bamo̱ nɛɛnɛɛ, ne̱ ɔɔ taa bamo̱ bo̱ kwe̱e̱rɔ maŋ‑ɔ owure si‑o.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 N kya se̱ tɔwe̱ amo̱ ako̱ bwe̱e̱tɔ bo̱ tii si aaa? Saŋ mo̱ŋ kyɔ sa mo̱ na n tɔwe̱ Gidiyɔŋ na Barak na Samsɔŋ na Yifita na Deefid na Samuwɛl na Wuribware̱ akyaamɛɛ a ko̱kɔɔre̱gyi‑o ase̱ŋ.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 — ausente —
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 — ausente —
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Akye̱e̱ ko̱ mɔ ako̱we̱bɛɛ a kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Baa saare̱ bo̱ko̱ mɔ, ne̱ baa da bamo̱ e̱paara, ne̱ baa kra bamo̱ ya tii da bamo̱ e̱kpe̱e̱.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ne̱ bo̱ko̱ mɔ, baa ba abu bɛɛɛ apaŋ bo̱ mɔɔ, hare̱e̱ baa ba sɔɔyaa bo̱ te̱ŋ bamo̱‑rɔ atiŋ anyɔ. Bo̱ko̱ mɔ a wu kitiri, ne̱ baa ŋu ase̱ŋ, ne̱ baa gyi tɔɔraa. Te̱e̱re̱ bɛɛɛ sanne̱ e̱wo̱re̱ e̱ gye̱ bamo̱ awaagya.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Ne̱ bo̱ko̱ mɔ a nare̱ kaa kimukee‑ro na abe̱e̱ se̱, ne̱ baa kye̱na e̱bɔ‑rɔ na amaŋtaŋ‑nɔ. Ane̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ dɛɛ bo̱ gye̱ ase̱sɛ timaa bo̱ kyo̱ŋ bamo̱ bɛɛko̱‑ana ase̱sɛ ne̱ bo̱ dɛɛ bo̱ bo̱ kaye̱‑rɔ saŋ amo̱‑ɔ.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Ase̱sɛ mɔ pɛɛɛ a nya ke̱nyare̱ dabe̱ sa bamo̱ e̱ye̱e̱, bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ baa kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si ne̱e̱. Hare̱e̱ ane̱ŋ gbaa ooo, saŋ ne̱ bo̱ te kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ, bo̱ mo̱ŋ nya kye̱nakpa ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ sa Abraham na mo̱ ananagyi‑o.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Ke̱tɔ se̱ ne̱ aa ba ane̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a kpa ke̱tɔ timaa ko̱ bo̱ ye̱ra bamo̱ so̱so̱. Ke̱mo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ ne̱ ane̱ te ndɔɔ‑ɔ na bamo̱ ne̱ baa dɛɛ kye̱na saŋ‑ɔ pɛɛɛ tii abɛɛ se̱ ya kye̱na so̱so̱ a kye̱nakpa ne̱ o bware ɔ kyo̱ŋ kye̱nakpa ke̱maa‑ɔ.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.