Filipenses 2
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Portanto, se há alguma exortação em Cristo, se alguma consolação de amor, se alguma comunhão do Espírito, se alguns entranháveis afetos e compaixões,
2 — ausente —
2 completai o meu gozo, para que tenhais o mesmo modo de pensar, tendo o mesmo amor, o mesmo ânimo, pensando a mesma coisa;
3 Mo̱ne̱ ko̱ ma kaŋ waa ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ ɔ kpa ke̱nyare̱ a ɔ sa mò̱ e̱ye̱e̱, na ɔ kaapo̱ mò̱ e̱ye̱e̱‑ɔ. Ɔke̱maa baa mò̱ e̱ye̱e̱ kaase̱ mò̱ ko̱so̱bɛɛ ase̱, na ɔ de̱e̱ fa fe̱yɛ mò̱ bɛɛko̱ bɔ mò̱.
3 nada façais por contenda ou por vanglória, mas com humildade cada um considere os outros superiores a si mesmo;
4 Ɔke̱maa ma waa ke̱tɔ ne̱ ki i gyi mò̱ wo̱re̱ akatɔ‑ɔ, amaa ɔ waa ke̱tɔ ne̱ ki i gyi mò̱ ko̱so̱bɛɛ gbaa akatɔ‑ɔ.
4 não olhe cada um somente para o que é seu, mas cada qual também para o que é dos outros.
5 Ɔke̱maa sa a mò̱ mfɛɛre̱ waa fe̱yɛ Kristoo lee‑o. Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ Kristoo kuŋu si ase̱ŋ waa kiliŋ mɔ‑rɔ‑ɔ,
5 Tende em vós aquele sentimento que houve também em Cristo Jesus,
6 “Ke̱tɔ ke̱maa‑rɔ, o du ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱‑ɔ.
6 o qual, subsistindo em forma de Deus, não considerou o ser igual a Deus coisa a que se devia aferrar,
7 Ke̱tɔ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔɔ baa mò̱ e̱ye̱e̱ kaase̱ ne̱e̱,
7 mas esvaziou-se a si mesmo, tomando a forma de servo, tornando-se semelhante aos homens;
8 Hare̱e̱ mò̱ a bo̱ kii se̱sɛ dimaadi‑o,
8 e, achado na forma de homem, humilhou-se a si mesmo, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ Wuribware̱ a sa mò̱ ke̱dabe̱
9 Pelo que também Deus o exaltou soberanamente, e lhe deu o nome que é sobre todo nome;
10 Ane̱ŋ se̱‑ɔ, bamo̱ ya nu Yeesuu ke̱nyare̱ se̱,
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho dos que estão nos céus, e na terra, e debaixo da terra,
11 Na bamo̱ pɛɛɛ faa‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Amo̱se̱‑ɔ, mo̱ anyare̱ timaa, a tiri fe̱yɛ hare̱e̱ mo̱ a mo̱ŋ bo̱ mo̱ne̱ ase̱‑ɔ gbaa, mo̱nꞌ de̱e̱ kya se̱ bu mo̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ a bu mo̱ saŋ ne̱ m bo̱ mo̱ne̱ ase̱‑ɔ. Mo̱nꞌ de̱e̱ bu Wuribware̱, na mo̱nꞌ se̱re̱ mò̱, na mo̱nꞌ de̱e̱ waa asuŋ keŋkeŋ sa mò̱, na mo̱nꞌ nya kaapo̱ fe̱yɛ ɔɔ kyɔ mo̱rɔwe̱ mo̱ne̱.
12 De sorte que, meus amados, do modo como sempre obedecestes, não como na minha presença somente, mas muito mais agora na minha ausência, efetuai a vossa salvação com temor e tremor;
13 A le̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ waa kusuŋ ke̱maa mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ. Mò̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ sa ne̱ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ e̱ kpa mò̱ kusuŋ‑o ko̱waa, ne̱ mò̱ gbaa e̱ kya mo̱ne̱ ke̱mo̱ ko̱waa‑rɔ.
13 porque Deus é o que opera em vós tanto o querer como o efetuar, segundo a sua boa vontade.
14 Mo̱nꞌ waa ke̱tɔ ke̱maa na mo̱ne̱ ma tɛɛ, na mo̱ne̱ ma gyiiri ikii.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem contendas;
15 — ausente —
15 para que vos torneis irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus imaculados no meio de uma geração corrupta e perversa, entre a qual resplandeceis como luminares no mundo,
16 — ausente —
16 retendo a palavra da vida; para que no dia de Cristo eu tenha motivo de gloriar-me de que não foi em vão que corri nem em vão que trabalhei.
17 Mo̱ne̱ Kristoo ko̱kɔɔre̱gyi ne̱ mo̱ne̱ de‑o du ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a de kabo̱ mo̱ne̱ e̱ mɔɔ mo̱ne̱ e̱ lɔŋŋɔ Wuribware̱‑ɔ. Ne̱ Wuribware̱ e̱ kpa fe̱yɛ ŋ wu mfe̱e̱, a bo̱ mo̱ kɔne̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ ya wu, mo̱ ŋkpa du ne̱e̱ fe̱yɛ nta ne̱ baa twiiri we̱e̱ kabo̱ ne̱ bo̱ de bo̱ lɔŋŋɔ Wuribware̱‑ɔ se̱‑ɔ.
17 Contudo, ainda que eu seja derramado como libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, folgo e me regozijo com todos vós;
18 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ne̱ gbaa, mo̱nꞌ sa a a waa mo̱ne̱ kɔne̱, na mo̱ne̱ akatɔ gyi fe̱yɛ mo̱‑ɔ.
18 e pela mesma razão folgai vós também e regozijai-vos comigo.
19 N de te̱maa fe̱yɛ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu e̱ sa kpa na n suŋ Timotii mo̱ne̱ ase̱ ŋke mfe̱ne̱ mɔ‑rɔ, na ɔ nya bo̱ tɔwe̱ mo̱ne̱ ase̱ŋ gywii mo̱, na wɔre̱ nya nya mo̱.
19 Ora, espero no Senhor Jesus enviar-vos em breve Timóteo, para que também eu esteja de bom ânimo, sabendo as vossas notícias.
20 Mò̱ wo̱re̱ e̱ gye̱ se̱sɛ ne̱ mò̱ mfɛɛre̱ du fe̱yɛ mo̱ lee‑o. Ne̱ kase̱ŋtiŋ si mo̱ne̱ ase̱ŋ mɔ tiri mò̱ bwe̱e̱tɔ.
20 Porque nenhum outro tenho de igual sentimento, que sinceramente cuide do vosso bem-estar.
21 Amaa bamo̱ ne̱ baa saŋ‑ɔ fe̱raa, Yeesuu Kristoo ase̱ŋ mo̱ŋ tiri bamo̱, amɔ amo̱ ne̱ a gye̱ bamo̱ lee‑o wo̱re̱ kpeŋ.
21 Pois todos buscam o que é seu, e não o que é de Cristo Jesus.
22 Ŋ nyi fe̱yɛ mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ kyɔ mo̱ne̱ nyi ane̱ŋ ne̱ Timotii du‑o. Mo̱ aa mò̱ a waa ase̱ŋ timaa‑o ko̱tɔwe̱ kusuŋ ne̱e̱ fe̱yɛ se̱sɛ na mò̱ gyi‑o.
22 Mas sabeis que provas deu ele de si; que, como filho ao pai, serviu comigo a favor do evangelho.
23 Amo̱se̱‑ɔ, n de te̱maa fe̱yɛ mo̱ ya nu ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ ba mo̱ se̱‑ɔ, mo̱ i suŋ mò̱ na m bo̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱ ase̱.
23 A este, pois, espero enviar logo que eu tenha visto como há de ser o meu caso;
24 Amaa mo̱ e̱ kɔɔre̱ a n gyi fe̱yɛ ke̱tɔ ma kyee, ane̱ nyaŋpe̱ e̱ sa mo̱ kpa fe̱yɛ m ba mo̱ne̱ ase̱.
24 confio, porém, no Senhor, que também eu mesmo em breve irei.
25 Mbe̱yɔmɔ mo̱ e̱ fa fe̱yɛ a tiri fe̱yɛ m ba ane̱ ko̱so̱bɛɛ Ipafradiitus bo̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱. Mo̱ aa mò̱ ya waa kusuŋ, ne̱ ane̱ gye̱ Kristoo kusuŋ‑o‑ro asoogyaa, ne̱ mo̱ne̱ a taa mò̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ kabɔɔ suŋ bo̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ ase̱, na ɔ de̱e̱ kya mo̱‑rɔ saŋ ke̱maa ne̱ a tiri mo̱‑ɔ.
25 Julguei, contudo, necessário enviar-vos Epafrodito, meu irmão, e cooperador, e companheiro nas lutas, e vosso enviado para me socorrer nas minhas necessidades;
26 Mbe̱yɔmɔ ke̱tɔ se̱ ne̱ n de mò̱ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ o nyiŋŋi mo̱ne̱ bwe̱e̱tɔ. Aa tɔɔraa mò̱ bwe̱e̱tɔ fe̱yɛ mo̱ne̱ a nu fe̱yɛ ɔɔ lɔ.
26 porquanto ele tinha saudades de vós todos, e estava angustiado por terdes ouvido que estivera doente.
27 Kase̱ŋtiŋ si fe̱raa ɔɔ lɔ hare̱e̱ o dee a o wu. Amaa Wuribware̱ a ŋu mò̱ e̱wɛɛ na ŋ gbaa mo̱ e̱wɛɛ. Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ dɛɛ wu ne̱e̱, weetee mo̱ i su a m bo̱ tii mo̱ awo̱re̱fɔɔ ne̱ mo̱ i gyi tiikpa mfe̱e̱‑ɔ se̱.
27 Pois de fato esteve doente e quase à morte; mas Deus se compadeceu dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 Amo̱se̱‑ɔ mo̱ akatɔ a gyi fe̱yɛ mo̱ a de mò̱ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ ya be̱e̱ ŋu mò̱, mo̱ne̱ akatɔ i gyi, na bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ, a sa a mo̱ ase̱ŋ ne̱ mo̱ i ŋu‑o kwaase̱.
28 Por isso vo-lo envio com mais urgência, para que, vendo-o outra vez, vos regozijeis, e eu tenha menos tristeza.
29 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ kɔɔre̱ mò̱ kakatɔgyi‑ro, na mo̱nꞌ sa mo̱ne̱ nyaŋpe̱ Kristoo aŋsɛ na kusuŋ. Ane̱ŋ a ase̱sɛ ne̱ bo̱ du fe̱yɛ mò̱‑ɔ bware fe̱yɛ mo̱nꞌ bu bamo̱.
29 Recebei-o, pois, no Senhor com todo o gozo, e tende em honra a homens tais como ele;
30 A le̱e̱ fe̱yɛ ɔɔ waa siraa fe̱yɛ o wu a ɔ bo̱ sa Kristoo a kusuŋ‑o. Ne̱ kase̱ŋtiŋ mò̱ a ba a ɔ bo̱ kya mo̱‑rɔ ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ gbaa maa taare̱ a mo̱nꞌ kya mo̱‑rɔ‑ɔ, ne̱ oo dee a o wu.
30 porque pela obra de Cristo chegou até as portas da morte, arriscando a sua vida para suprir-me o que faltava do vosso serviço.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.