Atos 6

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Saŋ ko̱ bo̱ fo̱‑ɔ, ase̱sɛ ne̱ bo̱ dɛɛ bo̱ gya Kristoo ase̱ŋ ke̱kaapo̱ se̱‑ɔ a waa ko̱kyɔ bwe̱e̱tɔ. Ne̱ e̱kɔ a lwee Yudaa awuye ne̱ baa ko̱we̱ bamo̱ e̱maŋ ne̱ ba sa Griiki se̱ŋsa e̱mo̱‑ɔ‑rɔ na Yudaa awuye ne̱ baa ko̱we̱ bamo̱ bamo̱ fɔŋfɔŋ aye̱‑ɔ mbo̱ŋtɔ‑rɔ. Bamo̱ ne̱ ba sa Griiki‑ro‑o yɛ akɔɔre̱gyipo̱‑ɔ i ke ateese‑ro kake ke̱maa, bamo̱ akpenlekye̱e̱‑ɔ mo̱ŋ nya.
1 Naqueles dias, como crescesse o número dos discípulos, houve queixas dos gregos contra os hebreus, porque as suas viúvas teriam sido negligenciadas na distribuição diária.
2 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ a te̱e̱ Kristoo ase̱ŋ ke̱kaapo̱ agyase̱po̱‑ɔ pɛɛɛ bo̱ gyaŋŋe̱, ne̱ baa tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “A mo̱ŋ bware fe̱yɛ ane̱ a yɔwe̱ abware̱se̱ŋ ko̱tɔwe̱, na ane̱ i gyi ateese na atanne̱ ase̱ŋ.
2 Por isso, os Doze convocaram uma reunião dos discípulos e disseram: Não é razoável que abandonemos a palavra de Deus, para administrar.
3 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ ako̱so̱bɛɛ, mo̱nꞌ de̱e̱re̱ mo̱ne̱‑rɔ, na mo̱nꞌ lee abɛɛ asunoo ne̱ mo̱ne̱ nyi fe̱yɛ bo̱ de Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o na kanyiase̱ŋ‑ɔ, na ane̱ sa a bamo̱ e̱ de̱ŋ bo̱ de̱e̱re̱ ase̱ŋ‑ɔ‑rɔ.
3 Portanto, irmãos, escolhei dentre vós sete homens de boa reputação, cheios do Espírito Santo e de sabedoria, aos quais encarregaremos este ofício.
4 Na ane̱ fe̱raa ane̱ kusuŋ kii fe̱yɛ ane̱ de̱e̱ kya se̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱, ne̱ ane̱ e̱ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ.”
4 Nós atenderemos sem cessar à oração e ao ministério da palavra.
5 Ne̱ bamo̱ pɛɛɛ akatɔ a gyi mfɛɛre̱ timaa ne̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ a baa‑ɔ se̱. Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ baa lee Stifaŋ ne̱ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑ro bo̱ le̱ŋ‑ɔ, ne̱ o de Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o bwe̱e̱tɔ‑ɔ na Filipo na Prokorus na Nikanɔɔ na Timɔŋ na Paame̱nas na Nikolas ne̱ ɔ mo̱ŋ gye̱ Yudaanyi, ne̱ ɔɔ le̱e̱ Ante̱yɔke̱ya maŋ‑nɔ, ne̱ saŋ ko̱ ɔɔ ba o suŋ Wuribware̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Yudaa awuye i suŋ‑o.
5 Este parecer agradou a toda a reunião. Escolheram Estêvão, homem cheio de fé e do Espírito Santo; Filipe, Prócoro, Nicanor, Timão, Pármenas e Nicolau, prosélito de Antioquia.
6 Ne̱ akɔɔre̱gyipo̱‑ɔ a taa bamo̱ ya bo̱ kaapo̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ. Ne̱ bamo̱‑ɔ baa ba asare̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ bamo̱ aŋu si, ne̱ baa ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ sa bamo̱.
6 Apresentaram-nos aos apóstolos, e estes, orando, impuseram-lhes as mãos.
7 Ane̱ŋ se̱‑ɔ, ne̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ a kya se̱ yɔ to̱ŋ ke̱maa. Ne̱ akɔɔre̱gyipo̱ ne̱ bo̱ bo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ a waa ko̱kyɔ. Ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ bwe̱e̱tɔ a bo̱ kɔɔre̱ Yeesuu gyi bo̱ tii bamo̱ se̱.
7 Divulgou-se sempre mais a palavra de Deus. Multiplicava-se consideravelmente o número dos discípulos em Jerusalém. Também grande número de sacerdotes aderia à fé.
8 Ne̱ Stifaŋ ne̱ Wuribware̱ a sa ŋyure na e̱le̱ŋ‑ɔ a kya alɔpo̱, ne̱ ɔɔ waa atɔ dabe̱ bwe̱e̱tɔ, ne̱ ase̱sɛ ne̱ baa ŋu‑o e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱.
8 Estêvão, cheio de graça e fortaleza, fazia grandes milagres e prodígios entre o povo.
9 Amɔ Yudaa awuye ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ bo̱ dɛɛ bo̱ gye̱ anya, ne̱ mbe̱yɔmɔ bo̱ gye̱ agyi. Ne̱ bo̱ de bamo̱ fɔŋfɔŋ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ ba suŋ Wuribware̱ ke̱mo̱‑rɔ. Bamo̱‑ɔ‑rɔ bo̱ko̱ mo̱ŋ sure si, ne̱ baa gyiiri Stifaŋ ikii. Bamo̱ bo̱ko̱ gye̱ Yudaa awuye ne̱ baa le̱e̱ Kireenee na Alɛsandriya e̱maŋ‑nɔ na Kilikiya na Asiya e̱swe̱e̱re̱ se̱.
9 Mas alguns da sinagoga, chamada dos Libertos, dos cirenenses, dos alexandrinos e dos que eram da Cilícia e da Ásia, levantaram-se para disputar com ele.
10 Amaa Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a sa Stifaŋ kanyiase̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, mò̱ a sa se̱ŋsa‑ɔ, bo̱ mo̱ŋ lɛɛ taare̱ tɔwe̱ sɛye̱ bo̱ gyiiri mò̱ ikii.
10 Não podiam, porém, resistir à sabedoria e ao Espírito que o inspirava.
11 Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ baa sa ase̱sɛ ko̱ atanne̱ na bo̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ane̱ a nu mò̱ a tɔwe̱ ase̱ŋ o kye Wuribware̱ na ane̱ mbraa ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ Mosis si bo̱ sa ane̱‑ɔ.”
11 Então subornaram alguns indivíduos para que dissessem que o tinham ouvido proferir palavras de blasfêmia contra Moisés e contra Deus.
12 Mfaanɛɛ ne̱ baa waa bo̱ fwii ase̱sɛ na abre̱sɛ na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ iduŋ. Ne̱ baa kra Stifaŋ yaa maŋ agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ na abre̱sɛ‑ɔ akatɔ‑rɔ.
12 Amotinaram assim o povo, os anciãos e os escribas e, investindo contra ele, agarraram-no e o levaram ao Grande Conselho.
13 Ne̱ baa ba ase̱sɛ ko̱ ne̱ baa bo̱ ba aye̱ba bo̱ dɔŋŋɔ mò̱ se̱ fe̱yɛ, “Saŋ ke̱maa ɔnyare̱ mɔ e̱ tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ o kye Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ na Wuribware̱ mbraa ne̱ ane̱ a nya le̱e̱ Mosis ase̱‑ɔ.
13 Apresentaram falsas testemunhas que diziam: Esse homem não cessa de proferir palavras contra o lugar santo e contra a lei.
14 Ane̱ a nu mò̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ Yeesuu Nasarɛte̱nyi‑o i bwee Wuribware̱ suŋkpa, na o kyurowi mbraa ne̱ Mosis a sa ane̱‑ɔ pɛɛɛ!”
14 Nós o ouvimos dizer que Jesus de Nazaré há de destruir este lugar e há de mudar as tradições que Moisés nos legou.
15 Ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ te se̱ŋgyikpa mfe̱ŋ‑ɔ pɛɛɛ a kii bamo̱ akatɔ bo̱ ye̱ra Stifaŋ si ba de̱e̱re̱ mò̱. Ne̱ baa ŋu fe̱yɛ mò̱ akatɔ‑rɔ du fe̱yɛ Wuribware̱ kabɔɔ lee‑o.
15 Fixando nele os olhos, todos os membros do Grande Conselho viram o seu rosto semelhante ao de um anjo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.