Atos 25

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Saŋ ne̱ Feesitus a ba Kaye̱sare̱ya maŋ‑nɔ bo̱ gyi mfe̱ŋ a swe̱e̱re̱‑ɔ se̱ kigominaa‑o, ke̱mo̱ ŋke nsa ne̱ ɔɔ le̱e̱ mfe̱ŋ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ na ɔ ya ka Yudaa awuye agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ kanɔ.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 — ausente —
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 — ausente —
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Ne̱ gominaa‑o a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Baa tii Pɔɔl Kaye̱sare̱ya na mo̱ fɔŋfɔŋ i kiŋŋi a ŋ yɔ mfe̱ŋ mbe̱yɔmɔ.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Mo̱nꞌ sa a mo̱ aa mo̱ne̱ agye̱ŋkpɛɛpo̱ yɔ Kaye̱sare̱ya, ne̱ ɔnyare̱ amo̱ ya waa mo̱ne̱ ke̱bɔye̱ ko̱, na mo̱nꞌ tɔwe̱.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Ne̱ gominaa‑o a be̱e̱ gyi ŋke mburuwa bɛɛɛ kudu bamo̱ ase̱, ne̱ ɔɔ dɛɛ yɔ Kaye̱sare̱ya.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Saŋ ne̱ Pɔɔl a ba‑ɔ, ne̱ Yudaa awuye ne̱ baa le̱e̱ Yɛro̱salɛm ba‑ɔ a ye̱re̱ muruwaa mò̱, ne̱ baa le̱e̱ ba po̱rɔ mò̱ fe̱yɛ ɔɔ waa ase̱ŋ bɔye̱ bwe̱e̱tɔ. Amaa bo̱ mo̱ŋ taare̱ nya ke̱se̱ŋ ko̱ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ a gye̱ kase̱ŋtiŋ.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Amaa Pɔɔl a kya kanɔ ne̱e̱ fe̱yɛ, “Mo̱ŋ waa ase̱ŋ bɔye̱ ko̱ bo̱ kye ane̱ Yudaa awuye a mbraa‑ɔ. Ne̱ mo̱ŋ sa ne̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ a waa iyisi, ne̱ mo̱ŋ tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ ko̱ mɔ bo̱ kye Roma awuye owure dabe̱‑ɔ na mò̱ ke̱yaale̱ŋ ne̱ o de‑o.”
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Amaa gominaa‑o a kpa fe̱yɛ Yudaa awuye kpa mò̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ oo bise Pɔɔl fe̱yɛ, “Fo̱ e̱ kpa fe̱yɛ fo̱ yɔ Yɛro̱salɛm, na ase̱sɛ ya gyi fo̱ ase̱ŋ mo̱ akatɔ‑rɔ mfe̱ŋ aaa?”
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Ne̱ Pɔɔl yɛ, “Roma ɔse̱ŋgyipo̱ ne̱ ɔ ye̱re̱ Roma owure dabe̱‑ɔ ayaa‑rɔ e̱ gye̱ fo̱, ne̱ fo̱ akatɔ‑rɔ ne̱ ŋ ye̱re̱. Mo̱ a gye̱ Roma maŋ kigyi‑o si‑o, kpa da fe̱yɛ fo̱ gyi mo̱ ase̱ŋ mfe̱e̱. Fo̱ fɔŋfɔŋ a ŋu fe̱yɛ mo̱ŋ waa Yudaa awuye‑o bɔye̱ ko̱.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Ne̱ mo̱ ya kye mbraa‑ɔ, ne̱ mo̱ ya waa ko̱tɔko̱ ne̱ a kaapo̱ fe̱yɛ bo̱ mɔɔ mo̱‑ɔ, ma tɔwe̱ fe̱yɛ bo̱ yɔwe̱ mo̱. Amaa ase̱ŋ ne̱ bo̱ yɛ mo̱ a waa bo̱ kye bamo̱‑ɔ a mo̱ŋ gye̱ kase̱ŋtiŋ‑o si‑o, fo̱ mo̱ŋ de kpa fe̱yɛ fo̱ taa mo̱ sa bamo̱, na bo̱ nya kpa fo̱ ase̱ŋ. Mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ Roma owure dabe̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ o gyi mo̱ ase̱ŋ.”
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Ne̱ gominaa‑o na mò̱ kamɛɛ‑rɔ awuye a ya ba aŋu bo̱ suŋ abɛɛ, ne̱ baa sa mò̱ mfɛɛre̱‑ɔ pwɛɛ ne̱ ɔɔ bo̱ be̱ŋŋaa Pɔɔl fe̱yɛ, “Fo̱ yɛ ane̱ owure dabe̱‑ɔ ne̱ fo̱ e̱ kpa fe̱yɛ o gyi fo̱ ase̱ŋ. Amo̱se̱, mò̱ ase̱ ne̱ fo̱ e̱ yɔ.”
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Ke̱tɔ mo̱ŋ kyee, ne̱ Yudaa awuye owure ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Agripa‑o na mò̱ pe̱kye̱e̱ Beronikee a ba Kaye̱sare̱ya maŋ‑nɔ a bo̱ bo̱ ka gominaa‑o kanɔ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Bamo̱ a kyee mfe̱ŋ kafwe̱e̱‑ɔ, ne̱ gominaa‑o a kaapo̱ owure‑o Pɔɔl ase̱ŋ‑ɔ‑rɔ. Ɔ yɛ, “Ɔnyare̱ ko̱ bo̱ mfe̱e̱, ne̱ Feelis a tii mò̱ yɔwe̱ mò̱ bo̱ be̱ya‑rɔ bo̱ fo̱ mbe̱yɔmɔ.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Saŋ ne̱ mo̱ a yɔ Yɛro̱salɛm‑ɔ, Yudaa awuye a Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱‑ɔ na maŋ abre̱sɛ‑ɔ a baa mò̱ ase̱ŋ mo̱ ase̱, ne̱ bo̱ yɛ m bu mò̱ ke̱pɔ.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Amaa mo̱ a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ ane̱ Roma awuye fe̱raa ane̱ mo̱ŋ de se̱sɛ ne̱ baa baa mò̱ ase̱ŋ‑ɔ ane̱ e̱ sa bo̱ko̱ pwɛɛ na bamo̱ ne̱ mò̱ aa bamo̱ de ase̱ŋ‑ɔ dɛɛ gyaŋŋe̱ na ɔ kya kanɔ.
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 Saŋ ne̱ baa ba mfe̱e̱‑ɔ, mo̱ŋ lɛɛ gywii, amaa ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ mo̱ a kye̱na mo̱ se̱ŋgyikpa, ne̱ mo̱ a sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ baa ɔnyare̱‑ɔ.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Ne̱ bamo̱ ne̱ mò̱ aa bamo̱ de ase̱ŋ‑ɔ a ko̱so̱ ye̱re̱, amaa bo̱ mo̱ŋ tɔwe̱ fe̱yɛ ɔɔ waa ase̱ŋ bɔye̱ ne̱ weetee mo̱ a fa fe̱yɛ ba tɔwe̱‑ɔ.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ke̱tɔ ne̱ bamo̱ aa mò̱ de‑o pɛɛɛ e̱ gye̱ ikii ko̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ bamo̱ fɔŋfɔŋ i suŋ Wuribware̱‑ɔ se̱, na bo̱ le̱e̱ ɔnyare̱ ko̱ ne̱ oo wu, ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Yeesuu‑o si, amaa Pɔɔl fe̱raa ase̱, ɔ yɛ ɔ saŋ o te.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 N de̱ŋ mo̱ŋ nyi ane̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ waa, na ŋ nya ase̱ŋ amo̱‑rɔ nu‑o. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ mo̱ a bise Pɔɔl fe̱yɛ ɔ kpa a ɔ yɔ Yɛro̱salɛm, na bo̱ ya gyi ase̱ŋ aaa.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Amaa Pɔɔl mo̱ŋ sure. Ɔ yɛ mò̱ a gye̱ Roma maŋ kigyi‑o si‑o, o de kpa fe̱yɛ ɔ tɔwe̱ gywii mo̱ fe̱yɛ ŋ yaa mò̱ ane̱ owure dabe̱‑ɔ ase̱, na ɔ ya gyi mò̱ ase̱ŋ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ mo̱ a sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ de̱e̱re̱ mò̱ se̱ bo̱ fo̱ saŋ ne̱ mo̱ e̱ nya a ŋ yaa mò̱ ane̱ owure dabe̱‑ɔ ase̱‑ɔ.”
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Ne̱ Agripa a tɔwe̱ gywii gominaa‑o fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱ fɔŋfɔŋ nu ɔnyare̱ amo̱ kanɔ‑rɔ ase̱ŋ.” Ne̱ gominaa‑o a be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “Nyaŋe̱ fo̱ i nu mò̱ kanɔ‑rɔ ase̱ŋ.”
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ gominaa‑o na Owure Agripa na mò̱ pe̱kye̱e̱‑ɔ na bamo̱ ne̱ ba da nkyirele bo̱ gya bamo̱ se̱‑ɔ na asoogyaa agye̱ŋkpɛɛpo̱ na maŋ agye̱ŋkpɛɛpo̱ a bo̱ lwee lamaŋ a ke̱kyaŋ dabe̱ ne̱ ba gyaŋŋe̱ ke̱mo̱‑rɔ‑ɔ‑rɔ. Ne̱ gominaa‑o a sa kanɔ, ne̱ soogyaa awuye a baa Pɔɔl mfe̱ŋ.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Ne̱ gominaa‑o yɛ, “Nana Agripa na bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱e̱‑ɔ, mo̱ne̱ a ŋu ɔnyare̱ ne̱ Yudaa awuye yɛ bamo̱ aa mò̱ de ase̱ŋ, ne̱ baa baa mò̱ ase̱ŋ mo̱ ase̱‑ɔ. Mfe̱e̱ na Yɛro̱salɛm ne̱ baa ko̱re̱ mo̱ fe̱yɛ n de̱e̱re̱ bamo̱ ase̱ŋ‑nɔ, na ba fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ m mɔɔ mò̱.
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Amaa mo̱ŋ taare̱ ŋu ke̱tɔ ne̱ ɔɔ waa ne̱ ke̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ n sa a bo̱ mɔɔ mò̱‑ɔ. Ne̱ mò̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ o de kpa fe̱yɛ ɔ tɔwe̱ gywii mo̱ fe̱yɛ ŋ yaa mò̱ ane̱ owure dabe̱‑ɔ ase̱, na o gyi mò̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱ a fa fe̱yɛ mo̱ e̱ yaa mò̱ mò̱ ase̱.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Amaa mo̱ŋ de ke̱se̱ŋ ko̱ŋko̱ ne̱ mo̱ e̱ ye̱re̱ se̱ a m bo̱ kyo̱rɛɛ mò̱ ase̱ŋ yaa ane̱ owure dabe̱‑ɔ. Amo̱se̱ ne̱ mo̱ a baa mò̱ mo̱ne̱ ase̱, fo̱ fɔŋfɔŋ Nana Agripa ase̱, na ane̱ ya bise mò̱ ase̱ŋ‑ɔ‑rɔ lo̱we̱‑ɔ, na ŋ nya nya ko̱tɔko̱ kyo̱rɛɛ.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 A le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ ase̱, a mo̱ŋ bware fe̱yɛ fo̱ a taa se̱sɛ ne̱ fo̱ a tii mò̱‑ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ ane̱ owure dabe̱‑ɔ ase̱, na fo̱ mo̱ŋ taare̱ kaapo̱ ke̱tɔ suyo bɛɛɛ bɔye̱ suyo ne̱ bo̱ yɛ ɔɔ waa‑ɔ.”
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.