Atos 25
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NAA
1 Saŋ ne̱ Feesitus a ba Kaye̱sare̱ya maŋ‑nɔ bo̱ gyi mfe̱ŋ a swe̱e̱re̱‑ɔ se̱ kigominaa‑o, ke̱mo̱ ŋke nsa ne̱ ɔɔ le̱e̱ mfe̱ŋ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ na ɔ ya ka Yudaa awuye agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ kanɔ.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 — ausente —
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 — ausente —
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Ne̱ gominaa‑o a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Baa tii Pɔɔl Kaye̱sare̱ya na mo̱ fɔŋfɔŋ i kiŋŋi a ŋ yɔ mfe̱ŋ mbe̱yɔmɔ.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Mo̱nꞌ sa a mo̱ aa mo̱ne̱ agye̱ŋkpɛɛpo̱ yɔ Kaye̱sare̱ya, ne̱ ɔnyare̱ amo̱ ya waa mo̱ne̱ ke̱bɔye̱ ko̱, na mo̱nꞌ tɔwe̱.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ne̱ gominaa‑o a be̱e̱ gyi ŋke mburuwa bɛɛɛ kudu bamo̱ ase̱, ne̱ ɔɔ dɛɛ yɔ Kaye̱sare̱ya.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Saŋ ne̱ Pɔɔl a ba‑ɔ, ne̱ Yudaa awuye ne̱ baa le̱e̱ Yɛro̱salɛm ba‑ɔ a ye̱re̱ muruwaa mò̱, ne̱ baa le̱e̱ ba po̱rɔ mò̱ fe̱yɛ ɔɔ waa ase̱ŋ bɔye̱ bwe̱e̱tɔ. Amaa bo̱ mo̱ŋ taare̱ nya ke̱se̱ŋ ko̱ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ a gye̱ kase̱ŋtiŋ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Amaa Pɔɔl a kya kanɔ ne̱e̱ fe̱yɛ, “Mo̱ŋ waa ase̱ŋ bɔye̱ ko̱ bo̱ kye ane̱ Yudaa awuye a mbraa‑ɔ. Ne̱ mo̱ŋ sa ne̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ a waa iyisi, ne̱ mo̱ŋ tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ ko̱ mɔ bo̱ kye Roma awuye owure dabe̱‑ɔ na mò̱ ke̱yaale̱ŋ ne̱ o de‑o.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Amaa gominaa‑o a kpa fe̱yɛ Yudaa awuye kpa mò̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ oo bise Pɔɔl fe̱yɛ, “Fo̱ e̱ kpa fe̱yɛ fo̱ yɔ Yɛro̱salɛm, na ase̱sɛ ya gyi fo̱ ase̱ŋ mo̱ akatɔ‑rɔ mfe̱ŋ aaa?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Ne̱ Pɔɔl yɛ, “Roma ɔse̱ŋgyipo̱ ne̱ ɔ ye̱re̱ Roma owure dabe̱‑ɔ ayaa‑rɔ e̱ gye̱ fo̱, ne̱ fo̱ akatɔ‑rɔ ne̱ ŋ ye̱re̱. Mo̱ a gye̱ Roma maŋ kigyi‑o si‑o, kpa da fe̱yɛ fo̱ gyi mo̱ ase̱ŋ mfe̱e̱. Fo̱ fɔŋfɔŋ a ŋu fe̱yɛ mo̱ŋ waa Yudaa awuye‑o bɔye̱ ko̱.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ne̱ mo̱ ya kye mbraa‑ɔ, ne̱ mo̱ ya waa ko̱tɔko̱ ne̱ a kaapo̱ fe̱yɛ bo̱ mɔɔ mo̱‑ɔ, ma tɔwe̱ fe̱yɛ bo̱ yɔwe̱ mo̱. Amaa ase̱ŋ ne̱ bo̱ yɛ mo̱ a waa bo̱ kye bamo̱‑ɔ a mo̱ŋ gye̱ kase̱ŋtiŋ‑o si‑o, fo̱ mo̱ŋ de kpa fe̱yɛ fo̱ taa mo̱ sa bamo̱, na bo̱ nya kpa fo̱ ase̱ŋ. Mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ Roma owure dabe̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ o gyi mo̱ ase̱ŋ.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Ne̱ gominaa‑o na mò̱ kamɛɛ‑rɔ awuye a ya ba aŋu bo̱ suŋ abɛɛ, ne̱ baa sa mò̱ mfɛɛre̱‑ɔ pwɛɛ ne̱ ɔɔ bo̱ be̱ŋŋaa Pɔɔl fe̱yɛ, “Fo̱ yɛ ane̱ owure dabe̱‑ɔ ne̱ fo̱ e̱ kpa fe̱yɛ o gyi fo̱ ase̱ŋ. Amo̱se̱, mò̱ ase̱ ne̱ fo̱ e̱ yɔ.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Ke̱tɔ mo̱ŋ kyee, ne̱ Yudaa awuye owure ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Agripa‑o na mò̱ pe̱kye̱e̱ Beronikee a ba Kaye̱sare̱ya maŋ‑nɔ a bo̱ bo̱ ka gominaa‑o kanɔ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Bamo̱ a kyee mfe̱ŋ kafwe̱e̱‑ɔ, ne̱ gominaa‑o a kaapo̱ owure‑o Pɔɔl ase̱ŋ‑ɔ‑rɔ. Ɔ yɛ, “Ɔnyare̱ ko̱ bo̱ mfe̱e̱, ne̱ Feelis a tii mò̱ yɔwe̱ mò̱ bo̱ be̱ya‑rɔ bo̱ fo̱ mbe̱yɔmɔ.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Saŋ ne̱ mo̱ a yɔ Yɛro̱salɛm‑ɔ, Yudaa awuye a Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱‑ɔ na maŋ abre̱sɛ‑ɔ a baa mò̱ ase̱ŋ mo̱ ase̱, ne̱ bo̱ yɛ m bu mò̱ ke̱pɔ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Amaa mo̱ a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ ane̱ Roma awuye fe̱raa ane̱ mo̱ŋ de se̱sɛ ne̱ baa baa mò̱ ase̱ŋ‑ɔ ane̱ e̱ sa bo̱ko̱ pwɛɛ na bamo̱ ne̱ mò̱ aa bamo̱ de ase̱ŋ‑ɔ dɛɛ gyaŋŋe̱ na ɔ kya kanɔ.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Saŋ ne̱ baa ba mfe̱e̱‑ɔ, mo̱ŋ lɛɛ gywii, amaa ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ mo̱ a kye̱na mo̱ se̱ŋgyikpa, ne̱ mo̱ a sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ baa ɔnyare̱‑ɔ.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Ne̱ bamo̱ ne̱ mò̱ aa bamo̱ de ase̱ŋ‑ɔ a ko̱so̱ ye̱re̱, amaa bo̱ mo̱ŋ tɔwe̱ fe̱yɛ ɔɔ waa ase̱ŋ bɔye̱ ne̱ weetee mo̱ a fa fe̱yɛ ba tɔwe̱‑ɔ.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ke̱tɔ ne̱ bamo̱ aa mò̱ de‑o pɛɛɛ e̱ gye̱ ikii ko̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ bamo̱ fɔŋfɔŋ i suŋ Wuribware̱‑ɔ se̱, na bo̱ le̱e̱ ɔnyare̱ ko̱ ne̱ oo wu, ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Yeesuu‑o si, amaa Pɔɔl fe̱raa ase̱, ɔ yɛ ɔ saŋ o te.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 N de̱ŋ mo̱ŋ nyi ane̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ waa, na ŋ nya ase̱ŋ amo̱‑rɔ nu‑o. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ mo̱ a bise Pɔɔl fe̱yɛ ɔ kpa a ɔ yɔ Yɛro̱salɛm, na bo̱ ya gyi ase̱ŋ aaa.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Amaa Pɔɔl mo̱ŋ sure. Ɔ yɛ mò̱ a gye̱ Roma maŋ kigyi‑o si‑o, o de kpa fe̱yɛ ɔ tɔwe̱ gywii mo̱ fe̱yɛ ŋ yaa mò̱ ane̱ owure dabe̱‑ɔ ase̱, na ɔ ya gyi mò̱ ase̱ŋ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ mo̱ a sa kanɔ fe̱yɛ bo̱ de̱e̱re̱ mò̱ se̱ bo̱ fo̱ saŋ ne̱ mo̱ e̱ nya a ŋ yaa mò̱ ane̱ owure dabe̱‑ɔ ase̱‑ɔ.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ne̱ Agripa a tɔwe̱ gywii gominaa‑o fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱ fɔŋfɔŋ nu ɔnyare̱ amo̱ kanɔ‑rɔ ase̱ŋ.” Ne̱ gominaa‑o a be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “Nyaŋe̱ fo̱ i nu mò̱ kanɔ‑rɔ ase̱ŋ.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o, ne̱ gominaa‑o na Owure Agripa na mò̱ pe̱kye̱e̱‑ɔ na bamo̱ ne̱ ba da nkyirele bo̱ gya bamo̱ se̱‑ɔ na asoogyaa agye̱ŋkpɛɛpo̱ na maŋ agye̱ŋkpɛɛpo̱ a bo̱ lwee lamaŋ a ke̱kyaŋ dabe̱ ne̱ ba gyaŋŋe̱ ke̱mo̱‑rɔ‑ɔ‑rɔ. Ne̱ gominaa‑o a sa kanɔ, ne̱ soogyaa awuye a baa Pɔɔl mfe̱ŋ.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Ne̱ gominaa‑o yɛ, “Nana Agripa na bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱e̱‑ɔ, mo̱ne̱ a ŋu ɔnyare̱ ne̱ Yudaa awuye yɛ bamo̱ aa mò̱ de ase̱ŋ, ne̱ baa baa mò̱ ase̱ŋ mo̱ ase̱‑ɔ. Mfe̱e̱ na Yɛro̱salɛm ne̱ baa ko̱re̱ mo̱ fe̱yɛ n de̱e̱re̱ bamo̱ ase̱ŋ‑nɔ, na ba fɛɛ‑rɔ fe̱yɛ m mɔɔ mò̱.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Amaa mo̱ŋ taare̱ ŋu ke̱tɔ ne̱ ɔɔ waa ne̱ ke̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ n sa a bo̱ mɔɔ mò̱‑ɔ. Ne̱ mò̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ o de kpa fe̱yɛ ɔ tɔwe̱ gywii mo̱ fe̱yɛ ŋ yaa mò̱ ane̱ owure dabe̱‑ɔ ase̱, na o gyi mò̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱ a fa fe̱yɛ mo̱ e̱ yaa mò̱ mò̱ ase̱.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Amaa mo̱ŋ de ke̱se̱ŋ ko̱ŋko̱ ne̱ mo̱ e̱ ye̱re̱ se̱ a m bo̱ kyo̱rɛɛ mò̱ ase̱ŋ yaa ane̱ owure dabe̱‑ɔ. Amo̱se̱ ne̱ mo̱ a baa mò̱ mo̱ne̱ ase̱, fo̱ fɔŋfɔŋ Nana Agripa ase̱, na ane̱ ya bise mò̱ ase̱ŋ‑ɔ‑rɔ lo̱we̱‑ɔ, na ŋ nya nya ko̱tɔko̱ kyo̱rɛɛ.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 A le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ ase̱, a mo̱ŋ bware fe̱yɛ fo̱ a taa se̱sɛ ne̱ fo̱ a tii mò̱‑ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ ane̱ owure dabe̱‑ɔ ase̱, na fo̱ mo̱ŋ taare̱ kaapo̱ ke̱tɔ suyo bɛɛɛ bɔye̱ suyo ne̱ bo̱ yɛ ɔɔ waa‑ɔ.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.