Atos 23

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ne̱ Pɔɔl a de̱e̱re̱ maŋ abre̱sɛ‑ɔ akatɔ‑rɔ, ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱ bɛɛko̱‑ana Isireelii awuye! Wuribware̱ ase̱ fe̱raa, ŋ nyi mo̱ kakpo̱nɔ‑rɔ fe̱yɛ mo̱ŋ de ke̱bɔye̱ bo̱ le̱e̱ mo̱ kakye̱na‑rɔ hare̱e̱ bo̱ fo̱ ndɔɔ!”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ne̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Ananiyas‑o a sa bamo̱ ne̱ bo̱ ye̱re̱ bo̱ me̱raa Pɔɔl‑ɔ kanɔ fe̱yɛ bo̱ daye̱ mò̱ kanɔ se̱ abaa.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ne̱ Pɔɔl a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “A waa dɛɛ Wuribware̱ mɔ e̱ da fo̱, nnɔ ŋnyɔ ŋnyɔ wuye. Fo̱ te mfe̱ŋ fo̱ yɛ fo̱ de mbraa‑ɔ, ne̱ fo̱ i gyi mo̱ ase̱ŋ, na fo̱‑ɔ fo̱ be̱e̱ fo̱ e̱ waa ke̱tɔ ne̱ ki kye mbraa‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ fo̱ yɛ bo̱ da mo̱!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ ye̱re̱ me̱raa Pɔɔl‑ɔ a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ e̱ saare̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ‑ɔ ne̱e̱!”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Ne̱ Pɔɔl a be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “Mo̱ bɛɛko̱‑ana Isireelii awuye, mo̱ŋ nyi fe̱yɛ ɔ gye̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ‑ɔ ne̱e̱. A gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ yɛ, ‘Fo̱ ma tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ bo̱ kye fo̱ ase̱sɛ‑ɔ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Saŋ ne̱ Pɔɔl a ŋu fe̱yɛ bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ ngyaŋŋe̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ bo̱ko̱ gye̱ Sadukii awuye, ne̱ bo̱ko̱ mɔ gye̱ Farisii awuye‑o, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ bɛɛko̱‑ana Isireelii awuye! N gye̱ Farisiinyi ne̱e̱, ne̱ n se̱ na n na gye̱ Farisii awuye ne̱e̱. Ane̱ŋ ne̱ mo̱ a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ bamo̱ ne̱ baa wu‑o i kyiŋŋi a bo̱ le̱e̱ lowi‑ro‑o si ne̱ ba gyi mo̱ ase̱ŋ mfe̱e̱‑ɔ!”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Mò̱ ke̱de̱ŋ tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ Farisii awuye‑o na Sadukii awuye‑o a le̱e̱ ba kɔ, ne̱ baa ke‑ro,
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 a le̱e̱ fe̱yɛ Sadukii awuye‑o yɛ ase̱sɛ maa kyiŋŋi a bo̱ le̱e̱ lowi‑ro. Ne̱ bo̱ be̱e̱ bo̱ yɛ Wuribware̱ mbɔɔ mo̱ŋ bo̱‑rɔ, ne̱ se̱sɛ ya wu, mò̱ kayo̱wɔre̱ na mò̱ kra i wu pɛɛɛ. Amaa ne̱ Farisii awuye‑o mɔ e̱ kɔɔre̱ amo̱ asa pɛɛɛ ba gyi.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Ne̱ e̱lawo̱‑ɔ a be̱e̱ tii si, ne̱ Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ bo̱ko̱ ne̱ bo̱ bo̱ Farisii awuye a ke̱be̱gya‑ɔ a ko̱so̱ ye̱re̱‑rɔ keŋkeŋ fe̱yɛ bo̱ mo̱ŋ ŋu Pɔɔl ke̱bɔye̱ ko̱. Ne̱ bo̱ yɛ, “Ane̱ mo̱ŋ ŋu ɔnyare̱ mɔ ke̱bɔye̱ ko̱! Nsaŋse̱ a gye̱ kase̱ŋtiŋ ne̱e̱ fe̱yɛ kye̱ŋaŋpo̱ bɛɛɛ Wuribware̱ kabɔɔ a sa se̱ŋsa gywii mò̱!”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ane̱ŋ ne̱ ikii‑o‑ro a waa le̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ kufu a nya soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ fe̱yɛ baa kyaye̱ Pɔɔlo̱‑rɔ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ sa kanɔ fe̱yɛ soogyaa awuye‑o yɔ ase̱sɛ‑ɔ‑rɔ ya lee Pɔɔl le̱e̱ bamo̱ ase̱, na bo̱ be̱e̱ taa mò̱ yaa tii bamo̱ kwatase̱‑ɔ‑rɔ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Kanye amo̱‑ɔ, ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a lee mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ kaapo̱ Pɔɔl dee‑ro, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ ma sa a kufu nya fo̱! Fo̱ a ye̱re̱ bo̱ sa mo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ fo̱ e̱ ye̱re̱ a fo̱ bo̱ sa mo̱ Roma maŋ‑nɔ.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ne̱ ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o gye̱gyaye̱, Yudaa awuye bo̱ko̱ a gyaŋŋe̱ kra ane̱ŋ ne̱ ba waa‑ɔ. Ne̱ baa waa e̱taŋ fe̱yɛ bamo̱ e̱ mo̱ŋ mɔɔ Pɔɔl, bo̱ maa gyi ateese, ane̱ŋ dɛɛ mɔ ne̱ bo̱ maa nuu nkyu.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Bamo̱ ne̱ baa kra ase̱ŋ mɔ‑ɔ kyɔ ase̱sɛ aduna.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ne̱ baa yɔ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱‑ɔ na maŋ abre̱sɛ‑ɔ ase̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ane̱ a gyaŋŋe̱ waa e̱taŋ fe̱yɛ ane̱ e̱ mo̱ŋ mɔɔ Pɔɔl, ane̱ maa gyi ateese.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Na mbe̱yɔmɔ mo̱nꞌ suŋ a bo̱ ya ko̱re̱ Roma soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ fe̱yɛ ɔ be̱e̱ baa Pɔɔl mo̱ne̱ akatɔ‑rɔ, na mo̱nꞌ waa fe̱yɛ mo̱ne̱ a kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ be̱e̱ nu ase̱ŋ bo̱ le̱e̱ mò̱ kuŋu si nɛɛnɛɛ‑ɔ. Amaa ane̱ e̱ waa siraa, na ane̱ mɔɔ mò̱ pwɛɛ na ɔ dɛɛ fo̱ mfe̱e̱.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Amaa Pɔɔl mò̱ pe̱kye̱e̱ mò̱ gyi ke̱yaafɔre̱ ko̱ a nu bamo̱ ase̱ŋ ne̱ ba kpa a bo̱ waa‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ ko̱re̱ kpa yɔ mfe̱ŋ ne̱ baa tii Pɔɔl‑ɔ, ne̱ ɔɔ ya tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ oo nu‑o gywii Pɔɔl.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ne̱ Pɔɔl a te̱e̱ soogyaa ɔbre̱sɛ ko̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Yaa ke̱yaafɔre̱ mɔ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ ase̱. O de ase̱ŋ ko̱ a ɔ tɔwe̱ gywii mò̱.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ne̱ soogyaa bre̱sɛ‑ɔ a gye̱ mò̱ ke̱gye̱ŋkpɛɛ yaa mò̱ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ ase̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ, “Pɔɔl ne̱ baa tii‑o ya te̱e̱ mo̱ tɔwe̱ gywii mo̱ fe̱yɛ m baa ke̱yaafɔre̱ mɔ fo̱ ase̱, a le̱e̱ fe̱yɛ o de ase̱ŋ ko̱ a ɔ tɔwe̱ gywii fo̱.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ne̱ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a kra ke̱yaafɔre̱‑ɔ ke̱sare̱e̱‑rɔ taa mò̱ yaa keri si ya bise mò̱ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ ne̱ fo̱ de a fo̱ tɔwe̱ gywii mo̱?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ne̱ ɔ yɛ, “Yudaa awuye maŋ abre̱sɛ‑ɔ a waa kanɔ fe̱yɛ ba tɔwe̱ a bo̱ gywii fo̱ nyaŋe̱ fe̱yɛ fo̱ baa Pɔɔl bamo̱ akatɔ‑rɔ, na bo̱ waa fe̱yɛ bamo̱ a kpa a bo̱ nu ase̱ŋ nɛɛnɛɛ be̱e̱ bo̱ le̱e̱ Pɔɔl kuŋu si‑o.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Amaa fo̱ ma kɔɔre̱ bamo̱ gyi, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ kyɔ ase̱sɛ aduna, ne̱ ba kwe̱e̱rɔ a bo̱ gywii Pɔɔl. Baa waa e̱taŋ fe̱yɛ bo̱ maa gyi, ne̱ bo̱ maa nuu, amɔ baa mɔɔ Pɔɔl pwɛɛ. Baa waa siraa lo̱we̱ pɛɛɛ, na bo̱ gywii ane̱ŋ ne̱ fo̱‑ɔ fo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ ne̱e̱.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ne̱ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ yɛ, “Mo̱ a nu. Mbe̱yɔmɔ fo̱ de kpa fe̱yɛ fo̱ nare̱, amaa fo̱ ma kaŋ tɔwe̱ gywii ɔko̱ fe̱yɛ fo̱ a tɔwe̱ ase̱ŋ‑ɔ gywii mo̱.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ke̱yaafɔre̱ amo̱ a yii‑o, ne̱ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a te̱e̱ mò̱ abre̱sɛ anyɔ, ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱nꞌ taa soogyaa awuye alafa anyɔ, na e̱kpaŋa ade̱e̱po̱ adusunoo na akpa awuye alafa anyɔ, na mo̱ne̱ aa bamo̱ waa siraa le̱e̱ mfe̱e̱ ndɔɔ kanye saŋ ne̱ ase̱sɛ e̱ kpa a bo̱ di‑o yɔ Kaye̱sare̱ya maŋ‑nɔ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Mo̱nꞌ kpa kpaŋa ko̱ sa Pɔɔl a ɔ de̱e̱, na mo̱nꞌ kuŋ mò̱ nɛɛnɛɛ yaa bo̱ fo̱ Gominaa Feelis ase̱.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ne̱ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a kyo̱rɛɛ wo̱re̱ sa bamo̱ a bo̱ yaa fe̱yɛ,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Mo̱, Kilawudiyus Lisiyas, e̱ gye̱ ne̱ n de wo̱re̱ mɔ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ Bre̱sɛ Gominaa Feelis. Mo̱ e̱ ka fo̱ kanɔ.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Yudaa awuye ya kra ɔnyare̱ mɔ ne̱ n de mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ fo̱ ase̱‑ɔ fe̱yɛ ba kpa a bo̱ mɔɔ mò̱. Ne̱ mo̱ a nu fe̱yɛ ɔ gye̱ Roma maŋ kigyi ne̱e̱, amo̱se̱ ne̱ mo̱ aa mo̱ asoogyaa awuye a ya kɔɔre̱ mò̱.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Mo̱ a kpa fe̱yɛ n nu ke̱tɔ se̱ ne̱ ba po̱rɔ mò̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ mo̱ a taa mò̱ yaa bamo̱ maŋ abre̱sɛ‑ɔ ase̱.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Amaa mo̱ a ŋu fe̱yɛ ɔ mo̱ŋ waa ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ bo̱ mɔɔ mò̱ bɛɛɛ bo̱ tii mò̱‑ɔ. Bamo̱ fɔŋfɔŋ mbraa‑ɔ ase̱ŋ ne̱ bo̱ de ba po̱rɔ mò̱.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ne̱ mo̱ a ŋu fe̱yɛ baa da mò̱ kuŋu si kikpuni. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ puri amo̱‑rɔ ne̱ mo̱ a fa mfɛɛre̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ baa mò̱ a m bo̱ kyo̱ŋwe̱ fo̱ ase̱. Mo̱ a tɔwe̱ gywii bamo̱ ne̱ ba po̱rɔ mò̱‑ɔ fe̱yɛ bo̱ baa mò̱ ase̱ŋ ne̱ bo̱ de‑o fo̱ ase̱.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ne̱ asoogyaa awuye‑o a waa ke̱tɔ ne̱ bamo̱ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ. Ne̱ baa me̱raa se̱ kanye amo̱, ne̱ baa taa Pɔɔl yaa fo̱ hare̱e̱ Antipatris maŋ‑nɔ.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o ne̱ asoogyaa awuye ne̱ bo̱ naa swe̱e̱re̱‑ɔ a kiŋŋi yɔ Yɛro̱salɛm yɔwe̱ bamo̱ ne̱ ba de̱e̱ e̱kpaŋa‑ɔ fe̱yɛ bamo̱ aa Pɔɔl a yɔ.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Ne̱ baa taa ane̱ŋ‑aaa ya lweero Kaye̱sare̱ya, ne̱ baa taa wo̱re̱‑ɔ sa gominaa‑o, ne̱ baa taa Pɔɔl bo̱ waa mò̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 — ausente —
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 — ausente —
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.