Atos 23
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARA
1 Ne̱ Pɔɔl a de̱e̱re̱ maŋ abre̱sɛ‑ɔ akatɔ‑rɔ, ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱ bɛɛko̱‑ana Isireelii awuye! Wuribware̱ ase̱ fe̱raa, ŋ nyi mo̱ kakpo̱nɔ‑rɔ fe̱yɛ mo̱ŋ de ke̱bɔye̱ bo̱ le̱e̱ mo̱ kakye̱na‑rɔ hare̱e̱ bo̱ fo̱ ndɔɔ!”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Ne̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Ananiyas‑o a sa bamo̱ ne̱ bo̱ ye̱re̱ bo̱ me̱raa Pɔɔl‑ɔ kanɔ fe̱yɛ bo̱ daye̱ mò̱ kanɔ se̱ abaa.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Ne̱ Pɔɔl a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “A waa dɛɛ Wuribware̱ mɔ e̱ da fo̱, nnɔ ŋnyɔ ŋnyɔ wuye. Fo̱ te mfe̱ŋ fo̱ yɛ fo̱ de mbraa‑ɔ, ne̱ fo̱ i gyi mo̱ ase̱ŋ, na fo̱‑ɔ fo̱ be̱e̱ fo̱ e̱ waa ke̱tɔ ne̱ ki kye mbraa‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ fo̱ yɛ bo̱ da mo̱!”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ ye̱re̱ me̱raa Pɔɔl‑ɔ a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ e̱ saare̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ‑ɔ ne̱e̱!”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ne̱ Pɔɔl a be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “Mo̱ bɛɛko̱‑ana Isireelii awuye, mo̱ŋ nyi fe̱yɛ ɔ gye̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ‑ɔ ne̱e̱. A gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ yɛ, ‘Fo̱ ma tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ bo̱ kye fo̱ ase̱sɛ‑ɔ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱.’ ”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Saŋ ne̱ Pɔɔl a ŋu fe̱yɛ bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ ngyaŋŋe̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ bo̱ko̱ gye̱ Sadukii awuye, ne̱ bo̱ko̱ mɔ gye̱ Farisii awuye‑o, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ bɛɛko̱‑ana Isireelii awuye! N gye̱ Farisiinyi ne̱e̱, ne̱ n se̱ na n na gye̱ Farisii awuye ne̱e̱. Ane̱ŋ ne̱ mo̱ a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ bamo̱ ne̱ baa wu‑o i kyiŋŋi a bo̱ le̱e̱ lowi‑ro‑o si ne̱ ba gyi mo̱ ase̱ŋ mfe̱e̱‑ɔ!”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Mò̱ ke̱de̱ŋ tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ Farisii awuye‑o na Sadukii awuye‑o a le̱e̱ ba kɔ, ne̱ baa ke‑ro,
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 a le̱e̱ fe̱yɛ Sadukii awuye‑o yɛ ase̱sɛ maa kyiŋŋi a bo̱ le̱e̱ lowi‑ro. Ne̱ bo̱ be̱e̱ bo̱ yɛ Wuribware̱ mbɔɔ mo̱ŋ bo̱‑rɔ, ne̱ se̱sɛ ya wu, mò̱ kayo̱wɔre̱ na mò̱ kra i wu pɛɛɛ. Amaa ne̱ Farisii awuye‑o mɔ e̱ kɔɔre̱ amo̱ asa pɛɛɛ ba gyi.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ne̱ e̱lawo̱‑ɔ a be̱e̱ tii si, ne̱ Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ bo̱ko̱ ne̱ bo̱ bo̱ Farisii awuye a ke̱be̱gya‑ɔ a ko̱so̱ ye̱re̱‑rɔ keŋkeŋ fe̱yɛ bo̱ mo̱ŋ ŋu Pɔɔl ke̱bɔye̱ ko̱. Ne̱ bo̱ yɛ, “Ane̱ mo̱ŋ ŋu ɔnyare̱ mɔ ke̱bɔye̱ ko̱! Nsaŋse̱ a gye̱ kase̱ŋtiŋ ne̱e̱ fe̱yɛ kye̱ŋaŋpo̱ bɛɛɛ Wuribware̱ kabɔɔ a sa se̱ŋsa gywii mò̱!”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Ane̱ŋ ne̱ ikii‑o‑ro a waa le̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ kufu a nya soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ fe̱yɛ baa kyaye̱ Pɔɔlo̱‑rɔ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ sa kanɔ fe̱yɛ soogyaa awuye‑o yɔ ase̱sɛ‑ɔ‑rɔ ya lee Pɔɔl le̱e̱ bamo̱ ase̱, na bo̱ be̱e̱ taa mò̱ yaa tii bamo̱ kwatase̱‑ɔ‑rɔ.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Kanye amo̱‑ɔ, ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a lee mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ kaapo̱ Pɔɔl dee‑ro, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ ma sa a kufu nya fo̱! Fo̱ a ye̱re̱ bo̱ sa mo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ fo̱ e̱ ye̱re̱ a fo̱ bo̱ sa mo̱ Roma maŋ‑nɔ.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Ne̱ ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o gye̱gyaye̱, Yudaa awuye bo̱ko̱ a gyaŋŋe̱ kra ane̱ŋ ne̱ ba waa‑ɔ. Ne̱ baa waa e̱taŋ fe̱yɛ bamo̱ e̱ mo̱ŋ mɔɔ Pɔɔl, bo̱ maa gyi ateese, ane̱ŋ dɛɛ mɔ ne̱ bo̱ maa nuu nkyu.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Bamo̱ ne̱ baa kra ase̱ŋ mɔ‑ɔ kyɔ ase̱sɛ aduna.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Ne̱ baa yɔ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱‑ɔ na maŋ abre̱sɛ‑ɔ ase̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ane̱ a gyaŋŋe̱ waa e̱taŋ fe̱yɛ ane̱ e̱ mo̱ŋ mɔɔ Pɔɔl, ane̱ maa gyi ateese.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Na mbe̱yɔmɔ mo̱nꞌ suŋ a bo̱ ya ko̱re̱ Roma soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ fe̱yɛ ɔ be̱e̱ baa Pɔɔl mo̱ne̱ akatɔ‑rɔ, na mo̱nꞌ waa fe̱yɛ mo̱ne̱ a kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ be̱e̱ nu ase̱ŋ bo̱ le̱e̱ mò̱ kuŋu si nɛɛnɛɛ‑ɔ. Amaa ane̱ e̱ waa siraa, na ane̱ mɔɔ mò̱ pwɛɛ na ɔ dɛɛ fo̱ mfe̱e̱.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Amaa Pɔɔl mò̱ pe̱kye̱e̱ mò̱ gyi ke̱yaafɔre̱ ko̱ a nu bamo̱ ase̱ŋ ne̱ ba kpa a bo̱ waa‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ ko̱re̱ kpa yɔ mfe̱ŋ ne̱ baa tii Pɔɔl‑ɔ, ne̱ ɔɔ ya tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ oo nu‑o gywii Pɔɔl.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Ne̱ Pɔɔl a te̱e̱ soogyaa ɔbre̱sɛ ko̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Yaa ke̱yaafɔre̱ mɔ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ ase̱. O de ase̱ŋ ko̱ a ɔ tɔwe̱ gywii mò̱.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Ne̱ soogyaa bre̱sɛ‑ɔ a gye̱ mò̱ ke̱gye̱ŋkpɛɛ yaa mò̱ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ ase̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ, “Pɔɔl ne̱ baa tii‑o ya te̱e̱ mo̱ tɔwe̱ gywii mo̱ fe̱yɛ m baa ke̱yaafɔre̱ mɔ fo̱ ase̱, a le̱e̱ fe̱yɛ o de ase̱ŋ ko̱ a ɔ tɔwe̱ gywii fo̱.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Ne̱ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a kra ke̱yaafɔre̱‑ɔ ke̱sare̱e̱‑rɔ taa mò̱ yaa keri si ya bise mò̱ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ ne̱ fo̱ de a fo̱ tɔwe̱ gywii mo̱?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Ne̱ ɔ yɛ, “Yudaa awuye maŋ abre̱sɛ‑ɔ a waa kanɔ fe̱yɛ ba tɔwe̱ a bo̱ gywii fo̱ nyaŋe̱ fe̱yɛ fo̱ baa Pɔɔl bamo̱ akatɔ‑rɔ, na bo̱ waa fe̱yɛ bamo̱ a kpa a bo̱ nu ase̱ŋ nɛɛnɛɛ be̱e̱ bo̱ le̱e̱ Pɔɔl kuŋu si‑o.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Amaa fo̱ ma kɔɔre̱ bamo̱ gyi, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ kyɔ ase̱sɛ aduna, ne̱ ba kwe̱e̱rɔ a bo̱ gywii Pɔɔl. Baa waa e̱taŋ fe̱yɛ bo̱ maa gyi, ne̱ bo̱ maa nuu, amɔ baa mɔɔ Pɔɔl pwɛɛ. Baa waa siraa lo̱we̱ pɛɛɛ, na bo̱ gywii ane̱ŋ ne̱ fo̱‑ɔ fo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ ne̱e̱.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Ne̱ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ yɛ, “Mo̱ a nu. Mbe̱yɔmɔ fo̱ de kpa fe̱yɛ fo̱ nare̱, amaa fo̱ ma kaŋ tɔwe̱ gywii ɔko̱ fe̱yɛ fo̱ a tɔwe̱ ase̱ŋ‑ɔ gywii mo̱.”
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Ke̱yaafɔre̱ amo̱ a yii‑o, ne̱ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a te̱e̱ mò̱ abre̱sɛ anyɔ, ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱nꞌ taa soogyaa awuye alafa anyɔ, na e̱kpaŋa ade̱e̱po̱ adusunoo na akpa awuye alafa anyɔ, na mo̱ne̱ aa bamo̱ waa siraa le̱e̱ mfe̱e̱ ndɔɔ kanye saŋ ne̱ ase̱sɛ e̱ kpa a bo̱ di‑o yɔ Kaye̱sare̱ya maŋ‑nɔ.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Mo̱nꞌ kpa kpaŋa ko̱ sa Pɔɔl a ɔ de̱e̱, na mo̱nꞌ kuŋ mò̱ nɛɛnɛɛ yaa bo̱ fo̱ Gominaa Feelis ase̱.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Ne̱ soogyaa ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a kyo̱rɛɛ wo̱re̱ sa bamo̱ a bo̱ yaa fe̱yɛ,
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Mo̱, Kilawudiyus Lisiyas, e̱ gye̱ ne̱ n de wo̱re̱ mɔ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ Bre̱sɛ Gominaa Feelis. Mo̱ e̱ ka fo̱ kanɔ.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Yudaa awuye ya kra ɔnyare̱ mɔ ne̱ n de mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ fo̱ ase̱‑ɔ fe̱yɛ ba kpa a bo̱ mɔɔ mò̱. Ne̱ mo̱ a nu fe̱yɛ ɔ gye̱ Roma maŋ kigyi ne̱e̱, amo̱se̱ ne̱ mo̱ aa mo̱ asoogyaa awuye a ya kɔɔre̱ mò̱.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Mo̱ a kpa fe̱yɛ n nu ke̱tɔ se̱ ne̱ ba po̱rɔ mò̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ mo̱ a taa mò̱ yaa bamo̱ maŋ abre̱sɛ‑ɔ ase̱.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Amaa mo̱ a ŋu fe̱yɛ ɔ mo̱ŋ waa ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ bo̱ mɔɔ mò̱ bɛɛɛ bo̱ tii mò̱‑ɔ. Bamo̱ fɔŋfɔŋ mbraa‑ɔ ase̱ŋ ne̱ bo̱ de ba po̱rɔ mò̱.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ne̱ mo̱ a ŋu fe̱yɛ baa da mò̱ kuŋu si kikpuni. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ puri amo̱‑rɔ ne̱ mo̱ a fa mfɛɛre̱ fe̱yɛ mo̱ e̱ baa mò̱ a m bo̱ kyo̱ŋwe̱ fo̱ ase̱. Mo̱ a tɔwe̱ gywii bamo̱ ne̱ ba po̱rɔ mò̱‑ɔ fe̱yɛ bo̱ baa mò̱ ase̱ŋ ne̱ bo̱ de‑o fo̱ ase̱.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Ne̱ asoogyaa awuye‑o a waa ke̱tɔ ne̱ bamo̱ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ. Ne̱ baa me̱raa se̱ kanye amo̱, ne̱ baa taa Pɔɔl yaa fo̱ hare̱e̱ Antipatris maŋ‑nɔ.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Ke̱mo̱ kaye̱ ŋke‑o ne̱ asoogyaa awuye ne̱ bo̱ naa swe̱e̱re̱‑ɔ a kiŋŋi yɔ Yɛro̱salɛm yɔwe̱ bamo̱ ne̱ ba de̱e̱ e̱kpaŋa‑ɔ fe̱yɛ bamo̱ aa Pɔɔl a yɔ.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Ne̱ baa taa ane̱ŋ‑aaa ya lweero Kaye̱sare̱ya, ne̱ baa taa wo̱re̱‑ɔ sa gominaa‑o, ne̱ baa taa Pɔɔl bo̱ waa mò̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 — ausente —
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 — ausente —
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.