Atos 15
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT
1 Ne̱ ase̱sɛ ko̱ a le̱e̱ Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱ ba Ante̱yɔke̱ya maŋ‑nɔ, na ba kaapo̱ bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi mfe̱ŋ‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ e̱ mo̱ŋ te̱ŋŋe̱ mo̱ne̱ atwe̱e̱tu fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ mbraa ne̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Mosis a bo̱ sa ane̱ Yudaa awuye‑o e̱ kaapo̱‑ɔ, na mo̱nꞌ kii fe̱yɛ ane̱ Yudaa awuye‑o pwɛɛ na mo̱nꞌ dɛɛ kii Kristoo awuye, Wuribware̱ maa mo̱rɔwe̱ mo̱ne̱.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Ne̱ bamo̱ aa Pɔɔl na Bar‑Nabas a nya amo̱ ikii na a bo̱ le̱ŋ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ baa waa ke̱mo̱ fe̱yɛ Pɔɔl na Bar‑Nabas na Yeesuu akɔɔre̱gyipo̱ ko̱ ne̱ bo̱ bo̱ Ante̱yɔke̱ya‑ɔ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ na bo̱ ya ŋu Yeesuu a ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ na asɔre̱e̱ abre̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ amo̱ ase̱ŋ.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Ne̱ asɔre̱e̱ awuye‑o a suŋ bamo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Bamo̱ a fo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ, ne̱ asɔre̱e̱ awuye na ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ na asɔre̱e̱ abre̱sɛ‑ɔ a kra bamo̱ nɛɛnɛɛ. Ne̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas a tɔwe̱ asuŋ dabe̱ ne̱ Wuribware̱ a bo̱rɔ bamo̱ se̱ waa bo̱ kaapo̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o gywii bamo̱.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Amaa bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o bo̱ko̱ ne̱ bo̱ gya Farisii awuye a e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ a ko̱so̱ ye̱re̱, ne̱ bo̱ yɛ, “Bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o, ne̱ bamo̱ e̱ kpa a bo̱ gya Yeesuu a e̱kpa‑ɔ se̱, mo̱nꞌ sa a ane̱ kaapo̱ bamo̱ fe̱yɛ bo̱ te̱ŋŋe̱ bamo̱ atwe̱e̱tu, na bo̱ gya mbraa ne̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Mosis a sa ane̱ Yudaa awuye‑o si, pwɛɛ na ane̱ sure si fe̱yɛ ane̱ e̱ kra bamo̱ fe̱yɛ bamo̱ a bo̱ kii Kristoo awuye‑o.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Ne̱ ŋkee ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ na asɔre̱e̱ abre̱sɛ‑ɔ a gyaŋŋe̱ na bo̱ fa ase̱ŋ amo̱ mfɛɛre̱.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ne̱ baa gyiiri ase̱ŋ‑ɔ ikii kyee. Ne̱ ŋkee Peetroo a ko̱so̱ ye̱re̱ tɔwe̱ fe̱yɛ “Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱nꞌ nyiŋŋi si fe̱yɛ saŋ‑ɔ Wuribware̱ a lee mo̱ le̱e̱ mo̱ne̱‑rɔ fe̱yɛ mo̱ ya gye̱ mo̱ne̱ ŋkpɛɛ ya tɔwe̱ ase̱ŋ timaa bo̱ le̱e̱ Yeesuu kuŋu si gywii ase̱sɛ ko̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o, ne̱ baa bo̱ kii Yeesuu akɔɔre̱gyipo̱.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Ne̱ Wuribware̱ ne̱ o nyi ɔke̱maa mfɛɛre̱‑ɔ a sa bamo̱ mò̱ kufwiiŋe timaa‑o fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ sa ane̱‑ɔ dɛɛ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ɔ kpa bamo̱ ase̱ŋ.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Wuribware̱ mo̱ŋ tɔwe̱ fe̱yɛ bo̱ kwe̱e̱, ne̱ ane̱ mɔ ane̱ kwe̱e̱. Ne̱ ɔɔ taa bamo̱ e̱bɔye̱ bo̱ ke bamo̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o si. Ne̱ bo̱ mo̱ŋ te̱ŋŋe̱ bamo̱ atwe̱e̱tu, ne̱ bo̱ mo̱ŋ gya ane̱ Yudaa awuye a mbraa‑ɔ se̱ pwɛɛ ne̱ Wuribware̱ a dɛɛ kɔɔre̱ bamo̱.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ne̱ ŋkee nte̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ kyɔ Wuribware̱‑rɔ ke̱e̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ de tɔso̱rɔ ne̱ ane̱ ade̱daapo̱ na ane̱ fɔŋfɔŋ mo̱ŋ taare̱ so̱rɔ‑ɔ mo̱ne̱ e̱ gya bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye, ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o aŋu si?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Daabii, a mo̱ŋ bware fe̱yɛ ane̱ sa bamo̱ ane̱ŋ a mbraa‑ɔ. Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ a gye̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ a bo̱ kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o wo̱re̱ se̱ ne̱ Wuribware̱ a mo̱rɔwe̱ ane̱ Yudaa awuye. N gye̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ a gya mò̱ mbraa‑ɔ se̱‑ɔ se̱. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔɔ mo̱rɔwe̱ bamo̱.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Ne̱ ngyaŋŋe̱‑rɔ pɛɛɛ a waa diŋŋ ba nu ane̱ŋ ne̱ Bar‑Nabas na Pɔɔl e̱ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a ba bamo̱ bo̱ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bo̱ kaapo̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Bamo̱ a sa bamo̱ se̱ŋsa lo̱we̱‑ɔ, ne̱ Yakubu mɔ yɛ, “Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱nꞌ nu mo̱ ase̱!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Mbe̱yɔmɔ ne̱ Simɔŋ Peetroo a kaapo̱‑rɔ ane̱ŋ ne̱ saŋ‑ɔ Wuribware̱ a lee bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o bo̱ko̱ fe̱yɛ bo̱ kii mò̱ ase̱sɛ‑ɔ. Mfaanɛɛ ne̱ ɔɔ kaapo̱ fe̱yɛ ɔ de̱e̱re̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o si fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔ de̱e̱re̱ ane̱ se̱‑ɔ.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ dɛɛ ase̱ŋ ne̱ baa tɔwe̱‑ɔ a waa ko̱ko̱ŋko̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ.
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Wuribware̱ yɛ,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 na se̱sɛ dimaadi pɛɛɛ ne̱ baa saŋ‑ɔ
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Mo̱, Wuribware̱, e̱ gye̱ ne̱ mo̱ e̱ waa atɔ mɔ
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Ne̱ Yakubu a kya se̱ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ fa ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ ma lɛɛ tɔɔraa ase̱sɛ mɔ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye, ne̱ ba ba Wuribware̱ ase̱‑ɔ.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Ke̱tɔ ne̱ ki tiri‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ kyo̱rɛɛ wo̱re̱ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ ma gyi ateese bɛɛɛ wo̱ kiyee ne̱ ikisi asuŋpo̱ a bo̱ lɔŋŋɔ bamo̱ ikisi‑o, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ a ateese na kiyee‑o a waa iyisi. Na bo̱ ma waa kakye̱e̱kpa na kanyare̱kpa. Na bo̱ ma wo̱ kabo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ te̱ŋ kamo̱ ke̱bɔ‑rɔ‑ɔ, na bo̱ ma gyi mbo̱gya.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 A le̱e̱ fe̱yɛ hare̱e̱ de̱daa‑ɔ swe̱e̱re̱ pɛɛɛ se̱ ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ bo̱‑rɔ ne̱ ane̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana Yudaa awuye i suŋ Wuribware̱, ne̱ ba kaapo̱ mbraa ne̱ Mosis a sa ane̱‑ɔ kukyure kake ke̱maa amo̱‑rɔ. Ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o a nu bamo̱ a kaapo̱ ane̱ŋ a mbraa‑ɔ.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Ne̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ na asɔre̱e̱ abre̱sɛ‑ɔ na asɔre̱e̱ awuye‑o pɛɛɛ a sure si, ne̱ baa lee bamo̱‑rɔ anyare̱ ko̱ ne̱ asɔre̱e̱ awuye‑o i bu‑o bo̱ tii Pɔɔl na Bar‑Nabas se̱ a bo̱ nya suŋ bamo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ Ante̱yɔke̱ya. Bamo̱ anyare̱ e̱ gye̱ Yudas ne̱ bo̱ be̱e̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Bar‑Sabas‑ɔ na Silas.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ne̱ baa kyo̱rɛɛ wo̱re̱ bo̱ suŋ bamo̱ fe̱yɛ,
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 To, ane̱ a nu fe̱yɛ ane̱ ase̱sɛ ko̱ ne̱ baa le̱e̱ ane̱ ase̱ mfe̱e̱‑ɔ a ba mo̱ne̱ ase̱ a bo̱ ba ase̱ŋ ko̱ bo̱ nye̱ra mo̱ne̱ mfɛɛre̱ bo̱ tɔɔraa mo̱ne̱. Amaa n gye̱ ane̱ aa bamo̱ kanɔ.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 — ausente —
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Yudas na Silas ne̱ bo̱ tii si‑o e̱ tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ ane̱ a kyo̱rɛɛ waa wo̱re̱ mɔ‑rɔ‑ɔ kanɔ‑rɔ a bo̱ be̱e̱ gywii mo̱ne̱.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Ane̱ aa Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a sure si fe̱yɛ ane̱ ma lɛɛ baa ase̱ŋ tɔɔraasɛ ko̱ a ane̱ bo̱ dɔŋŋɔ mo̱ne̱ se̱, amɔ mbraa mɔ wo̱re̱ kpeŋ.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Mo̱ne̱ ma kaŋ gyi ateese bɛɛɛ wo̱ kabo̱ ne̱ baa mɔɔ we̱e̱ ikisi si‑o, mo̱ne̱ ma kaŋ gyi mbo̱gya, mo̱ne̱ ma kaŋ wo̱ kabo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ te̱ŋ kamo̱ ke̱bɔ‑rɔ‑ɔ. Na mo̱ne̱ ma waa kakye̱e̱kpa na kanyare̱kpa. Mo̱ne̱ ya taare̱ gya mbraa mɔ se̱ fe̱raa, mo̱ne̱ a waa atɔ. Wuribware̱ ye̱re̱ mo̱ne̱ kamɛɛ.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Ne̱ baa suŋ mbɔɔ‑ɔ bo̱ yɔ Ante̱yɔke̱ya. Bamo̱ a fo̱ mfe̱ŋ‑ɔ ne̱ baa gyaŋŋe̱ Kristoo awuye‑o pɛɛɛ, ne̱ baa taa wo̱re̱‑ɔ sa bamo̱.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Kristoo awuye‑o a kare̱ wo̱re̱‑ɔ, ne̱ bamo̱ akatɔ a gyi bo̱ le̱e̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Ne̱ Yudas na Silas ne̱ bo̱ be̱e̱ bo̱ gye̱ Wuribware̱ akyaamɛɛ‑ɔ a sa se̱ŋsa ne̱ ɔ sa kakpo̱nɔ na wɔre̱ bo̱ le̱e̱ ke̱bware̱suŋ si‑o bamo̱ ase̱ kyee.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Bamo̱ a kye̱na bamo̱ ase̱ mfe̱ŋ bo̱ fo̱ saŋ ko̱‑ɔ, ne̱ asɔre̱e̱ awuye a sa bamo̱ kpa fe̱yɛ bo̱ yɔ pe̱. Ne̱ Yudas a kiŋŋi yɔ bamo̱ ne̱ baa suŋ bamo̱‑ɔ ase̱. [
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Ne̱ Silas mɔ a waa mfɛɛre̱ fe̱yɛ o sii Ante̱yɔke̱ya mfe̱ŋ.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Ne̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas a kye̱na Ante̱yɔke̱ya kafwe̱e̱, ne̱ bamo̱ aa ase̱sɛ‑ɔ bwe̱e̱tɔ a nare̱ tɔwe̱ ase̱ŋ timaa bo̱ le̱e̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu Kristoo si.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Amɔ bo̱ fo̱ saŋ ko̱‑ɔ, ne̱ Pɔɔl a tɔwe̱ gywii Bar‑Nabas fe̱yɛ, “Sa a ane̱ kiŋŋi ya ka ane̱ ako̱so̱bɛɛ ne̱ ane̱ a tɔwe̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu Kristoo ase̱ŋ gywii bamo̱‑ɔ kanɔ, na ane̱ nya ŋu ane̱ŋ ne̱ bo̱ te bo̱ du‑o.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Ne̱ Bar‑Nabas yɛ, “Yooo,” ne̱ ɔ yɛ ɔ yo̱rɔwe̱ fe̱yɛ bamo̱ aa Yohanee Maak yɔ.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Amaa Pɔɔl mo̱ŋ fa fe̱yɛ a de kpa ane̱ŋ, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ɔ mo̱ŋ kye̱na bamo̱ ase̱ bo̱ fo̱ bamo̱ kusuŋ‑o kɛɛ, ne̱ oo kiŋŋi yɔwe̱ bamo̱ bo̱ sii Pamfiliya swe̱e̱re̱ se̱.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Ne̱ baa gyiiri ikii, ne̱ baa brawe̱ abɛɛ se̱, ne̱ Bar‑Nabas a sa ne̱ mò̱ aa Maak a taa ko̱re̱e̱ kye̱na‑rɔ yɔ Kiprus kwii si.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Ne̱ Pɔɔl a lee Silas, ne̱ mò̱ aa mò̱ a yɔ. Ne̱ Kristoo awuye‑o a ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ na Wuribware̱ gya bamo̱ kamɛɛ yaa bamo̱.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Ne̱ baa yɔ Siriya na Kilikiya e̱swe̱e̱re̱ se̱ a asɔre̱e̱ awuye‑o ase̱ ya tɔwe̱ abware̱se̱ŋ bo̱ sa bamo̱ a bo̱ kra bamo̱ ke̱bware̱suŋ‑o‑ro keŋkeŋ.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.