Atos 13

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Saŋ amo̱ Ante̱yɔke̱ya asɔre̱e̱ awuye‑o bo̱ko̱ gye̱ Wuribware̱ akyaamɛɛ na abware̱se̱ŋ akaapo̱po̱. Bamo̱ anyare̱ e̱ gye̱ Bar‑Nabas, na Simeyɔŋ (ne̱ ba te̱e̱ ɛ Ogyigyii‑o) na Lukiyus (ne̱ ɔɔ le̱e̱ Kireenee maŋ‑nɔ‑ɔ) na Manaye̱ŋ (ne̱ baa be̱ra mò̱ aa Owure Hɛrɔd‑ɔ) na Sɔɔl.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Saŋ ko̱, ne̱ ba suŋ Wuribware̱ na ba kra ako̱ŋ, ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ lee Bar‑Nabas na Sɔɔl sa mo̱, na bo̱ ya suŋ mo̱ kusuŋ ne̱ mo̱ a te̱e̱ bamo̱ ke̱mo̱ se̱‑ɔ.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ne̱ baa me̱raa se̱ ba kra ako̱ŋ na ba ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱, ne̱ baa ba asare̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ bamo̱ aŋu si yure bamo̱, ne̱ baa suŋ bamo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a kaapo̱ Bar‑Nabas na Sɔɔl, ne̱ baa yɔ Silukiya maŋ‑nɔ, ne̱ baa bo̱rɔ nkyu si yɔ Kiprus kwii si.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Bamo̱ a fo̱ Salamis maŋ‑nɔ‑ɔ, ne̱ baa tɔwe̱ abware̱se̱ŋ Yudaa awuye ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ a ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ‑ɔ‑rɔ gywii ase̱sɛ. Amɔ Yohanee Maak gbaa tii bamo̱ se̱ ɔ kya bamo̱‑rɔ.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Ne̱ baa ya fo̱ hare̱e̱ mfe̱ŋ ne̱ baa te̱e̱ ɛ Pafos maŋ‑nɔ‑ɔ. Ne̱ baa to̱ kisibeŋ wuye ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Bar‑Yeesuu‑o mfe̱ŋ. Griiki se̱ŋsa‑rɔ mò̱ ke̱nyare̱ e̱ gye̱ Ilimas. Ɔ gye̱ Yudaanyi ne̱e̱, ne̱ ɔ yɛ mò̱ fe̱raa gye̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ ne̱e̱.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Kisibeŋ wuye amo̱ mò̱ nyare̱ e̱ gye̱ kwii amo̱ se̱ gominaa ne̱ ɔɔ ye̱re̱ Roma owure dabe̱‑ɔ ayaa‑rɔ, ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Sɛrɛgiyus Pɔɔl. Ne̱ gominaa‑o de kanyiase̱ŋ, ne̱ ɔɔ te̱e̱ Bar‑Nabas na Sɔɔl bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ɔ kpa a o nu abware̱se̱ŋ.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Amaa kisibeŋ wuye‑o mo̱ŋ sure si sa bamo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔ maa kpa fe̱yɛ gominaa‑o kɔɔre̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ gyi.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Ne̱ Sɔɔl (ne̱ mbe̱yɔmɔ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Pɔɔl‑ɔ) a de̱e̱re̱ kisibeŋ wuye amo̱, na Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o ke̱yaale̱ŋ bo̱ mò̱ ase̱.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Ne̱ ɔ yɛ, “Fo̱, Ɔbɔnsam mò̱ gyi! Fo̱ fe̱raa, ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ki bware‑o gye̱ fo̱ do̱ŋ ne̱e̱. Fo̱ e̱ pe̱nna ase̱sɛ ne̱e̱ saŋ ke̱maa, ne̱ ŋkee fo̱ i kyurowi Wuribware̱ a kase̱ŋtiŋ‑o fo̱ i kii kaye̱ba saŋ ke̱maa!
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Wuribware̱ i gyiiri fo̱ ke̱se̱bɔ. Fo̱ akatɔ i bwee na fo̱ ma lɛɛ ŋu atɔ bo̱ fo̱ saŋ ko̱ pwɛɛ.” Puri‑ro mfe̱ŋ ne̱ aa waa Ilimas fe̱yɛ kibugyii a da mò̱ akatɔ se̱‑ɔ, ne̱ mò̱ akatɔ a bwee. Ne̱ ɔɔ le̱e̱ teyi asare̱e̱ o buwi ɔ kpa ɔko̱ ne̱ ɔ kra mò̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ na ɔ kaapo̱ mò̱ kpa‑ɔ.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Gominaa amo̱ a ŋu ke̱tɔ ne̱ kaa waa‑ɔ, ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu gyi, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ Pɔɔl a abware̱se̱ŋ ke̱kaapo̱‑ɔ a tɔɔraa mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Ne̱ Pɔɔl mò̱ aa mò̱ anare̱bɛɛpo̱ a bo̱rɔ ɔpo̱o̱ se̱ le̱e̱ Pafos yɔ Pɛɛga maŋ ne̱ ɔ bo̱ Pamfiliya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ‑rɔ. Mfe̱ŋ ne̱ Yohanee Maak a yɔwe̱ bamo̱ kiŋŋi yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ne̱ baa kya se̱ le̱e̱ Pɛɛga mfe̱ŋ ya fo̱ Ante̱yɔke̱ya ne̱ ɔ bo̱ Pisidiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ. Kukyure kake a fo̱‑ɔ, ne̱ baa yɔ Yudaa awuye ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ a ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ ya kye̱na.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ bo̱ kyɔ ba waa‑ɔ, ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ gye̱ ke̱bware̱suŋ‑o agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a kare̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ. Mosis a mbraa a wo̱re̱‑ɔ‑rɔ ne̱ baa gye̱ ŋkpɛɛ kare̱, ne̱ baa kare̱ akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ a wo̱re̱‑ɔ‑rɔ bo̱ gya se̱. Saŋ ne̱ baa kare̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ abre̱sɛ‑ɔ a sa ne̱ baa tɔwe̱ gywii Pɔɔl‑ana fe̱yɛ, “Ane̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ne̱ i de Wuribware̱ ase̱ŋ ko̱ ne̱ a kaapo̱ ane̱ atɔ‑ɔ, ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ tɔwe̱ gywii ase̱sɛ mɔ pɛɛɛ na bo̱ nu.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Ne̱ Pɔɔl a ko̱so̱ ye̱re̱, ne̱ ɔɔ ya ase̱sɛ‑ɔ ke̱sare̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ɔke̱maa laatɔ, ne̱ ɔɔ me̱raa mò̱ se̱ŋsa se̱ fe̱yɛ, “Mo̱ bɛɛko̱‑ana Isireelii awuye na ɔke̱maa ne̱ ɔ mo̱ŋ gye̱ Isireeliinyi, ne̱ ɔ bo̱ mfe̱e̱, ne̱ o suŋ Wuribware̱‑ɔ, nu mo̱ ase̱!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Wuribware̱ ne̱ Isireelii awuye i suŋ‑o a le̱e̱ ane̱ nana‑ana, ne̱ ɔɔ sa ne̱ baa waa ko̱kyɔ saŋ ne̱ bo̱ gye̱ anya, ne̱ bo̱ bo̱ Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ. Ne̱ Wuribware̱ a ba mò̱ ke̱yaale̱ŋ bo̱ lee bamo̱ le̱e̱ Igyipiti awuye a asare̱e̱‑ɔ‑rɔ.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Ne̱ ɔɔ gye̱ bamo̱ ke̱gye̱ŋkpɛɛ kimukee‑ro nsu aduna, na oo nyite bamo̱ atɔ waasɛ.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Ne̱ ɔɔ gye̱ bamo̱ ke̱gye̱ŋkpɛɛ yaa Kanaŋ swe̱e̱re̱ se̱, ne̱ oo kpuri nsuro nsunoo ase̱sɛ ne̱ bo̱ te mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ taa bamo̱ swe̱e̱re̱ bo̱ kii ane̱ ade̱daapo̱‑ɔ lee.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Nsu alafa ana na adunuu ne̱ ɔɔ bo̱ waa amo̱‑ɔ pɛɛɛ le̱e̱ saŋ ne̱ baa gye̱ ŋkpɛɛ yɔ Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Saŋ ne̱ bo̱ yɛ baa kpa owure‑o, ne̱ Wuribware̱ a lee ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Kis mò̱ gyi Sɔɔl le̱e̱ Bɛnyamiŋ a kasuro‑o‑ro fe̱yɛ o kii bamo̱ owure. Mò̱ a gyi kuwure nsu aduna‑ɔ kamɛɛ,
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 ne̱ Wuribware̱ a lee Sɔɔl le̱e̱ kuwure‑o si, ne̱ ɔɔ taa Deefid bo̱ kye̱na se̱. Mfaanɛɛ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ Deefid ase̱ŋ, ‘Mo̱ a ŋu fe̱yɛ Yɛse̱e̱ mò̱ gyi Deefid e̱ gye̱ se̱sɛ ne̱ ɔ pre̱ mo̱‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔ waa ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ ɔ waa‑ɔ.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Deefid a ke̱nana‑ɔ‑rɔ ne̱ Wuribware̱ a lee ɔnyare̱ ko̱ fe̱yɛ o kii Isireelii ɔmo̱rɔwe̱po̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kyɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ waa a ɔ sa bamo̱‑ɔ. Ɔmo̱rɔwe̱po̱ amo̱ e̱ gye̱ Yeesuu.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Pwɛɛ ne̱ Yeesuu a le̱e̱ mò̱ kusuŋ‑o kaase̱, Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ a tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii Isireelii awuye pɛɛɛ fe̱yɛ bo̱ nu bamo̱ e̱ye̱e̱ na bo̱ kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑rɔ na bo̱ bɔ asuu.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Na saŋ ne̱ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ e̱ kpa a ɔ lo̱we̱ mò̱ kusuŋ‑o, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii ase̱sɛ‑ɔ fe̱yɛ, ‘Mo̱ne̱ ya fa fe̱yɛ mo̱‑ɔ mo̱ e̱ gye̱ ɔmo̱rɔwe̱po̱ ne̱ Wuribware̱ yɛ o suŋ a ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱‑ɔ, mo̱ne̱ e̱ fo̱ kpa. N gye̱ mo̱ e̱ gye̱ ɔnyare̱ amo̱. Amaa mo̱nꞌ nu fe̱yɛ ɔ bo̱ kamɛɛ ɔ ba na mo̱ŋ fo̱ fe̱yɛ m buŋŋe lee mò̱ ase̱be̱ta na m fwe̱e̱ mò̱ ayaa se̱ gbaa!’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana Isireelii awuye, Abraham ananagyi, na mo̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ mo̱ŋ gye̱ Isireelii awuye‑o pɛɛɛ, ne̱ mo̱ne̱ i suŋ Wuribware̱‑ɔ, ane̱ ne̱ Wuribware̱ a suŋ bo̱ tɔwe̱ ɔmo̱rɔwe̱po̱‑ɔ kuŋu si ase̱ŋ gywii!
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ na bamo̱ agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ mo̱ŋ pini fe̱yɛ Yeesuu amo̱ e̱ gye̱ ɔmo̱rɔwe̱po̱ mɔ. Ne̱ bo̱ be̱e̱ bo̱ mo̱ŋ nu Wuribware̱ akyaamɛɛ a ase̱ŋ ne̱ ba kare̱ amo̱ kukyure kake ke̱maa bamo̱ ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ‑nɔ‑ɔ fe̱yɛ ba waa Yeesuu bo̱rɔkraa na bo̱ mɔɔ mò̱‑ɔ kaase̱. Ne̱ bamo̱ mɔ baa bu Yeesuu ke̱pɔ, ne̱ baa mɔɔ mò̱, na bo̱ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ bamo̱ a waa ane̱ŋ‑ɔ, baa sa ne̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ a ase̱ŋ ne̱ baa tɔwe̱ bo̱ le̱e̱ Yeesuu kuŋu si‑o a waa kase̱ŋtiŋ ne̱e̱.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Hare̱e̱ gbaa bamo̱ a mo̱ŋ nya ke̱tɔ ne̱ ba ye̱re̱ se̱ a bo̱ bo̱ da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱ mɔɔ‑ɔ, baa tɔwe̱ gywii Pilat ne̱ ɔ gye̱ gominaa saŋ amo̱‑ɔ fe̱yɛ ɔ sa bamo̱ kpa a bo̱ mɔɔ mò̱.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Bamo̱ a waa mò̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ yɛ ba waa mò̱‑ɔ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ baa lee mò̱ le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱, ne̱ baa pure mò̱ ke̱gye̱raŋta‑rɔ.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Amaa Wuribware̱ a kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Ne̱ oo lee mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔɔ ŋaa, ne̱ ɔɔ be̱e̱ lee mò̱ e̱ye̱e̱ ŋke bwe̱e̱tɔ bo̱ kaapo̱ bamo̱ ne̱ bamo̱ aa mò̱ a le̱e̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ. Bamo̱ e̱ gye̱ ne̱ mbe̱yɔmɔ ba tɔwe̱ mò̱ awaasɛ na ase̱ŋ ba gywii ane̱ Isireelii awuye ne̱ bo̱ saŋ bo̱ bo̱ bamo̱ aye̱‑ɔ.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ne̱ Wuribware̱ a kaapo̱ ke̱tɔ ke̱maa‑rɔ fe̱yɛ o kyiŋŋi mò̱ a ɔ le̱e̱ lowi‑ro, na ɔ ma lɛɛ sa a o wu na o gyo ke̱gye̱raŋta‑rɔ saŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ bo̱rɔ mò̱ kyaamɛɛ ko̱ se̱ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ a be̱e̱ a bo̱ Deefid a iliŋ‑o‑ro to̱ŋ ko̱ ɛ,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Deefid a mbe̱e̱‑ɔ se̱, ɔɔ waa ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ e̱ kpa‑ɔ ne̱e̱, ne̱ ŋkee ɔɔ bo̱ wu, ne̱ baa pure mò̱ ade̱daapo̱‑ɔ ase̱, ne̱ oo gyo ke̱gye̱raŋta‑rɔ.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Amaa amo̱‑ɔ mo̱ŋ waa Yeesuu ne̱ Wuribware̱ a kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro‑o.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ sa se̱, na ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ ne̱ baa dɛɛ kye̱na‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ maa nya ba mo̱ne̱ se̱.
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Bo̱ yɛ Wuribware̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Amɔ saŋ ne̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas e̱ le̱e̱ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ase̱sɛ‑ɔ a tɔwe̱ gywii bamo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ kukyure kake ne̱ ka ba‑ɔ, bo̱ be̱e̱ bo̱ tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ baa tɔwe̱‑ɔ ase̱ŋ be̱e̱ gywii bamo̱.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ase̱sɛ amo̱ a le̱e̱ ngyaŋŋe̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ kamɛɛ‑rɔ, ne̱ Yudaa awuye bwe̱e̱tɔ na bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye, ne̱ mbe̱yɔmɔ ba suŋ Wuribware̱‑ɔ, bwe̱e̱tɔ a yɔ bo̱ naa bo̱ gya Pɔɔl na Bar‑Nabas se̱. Ne̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ kya se̱ gya Wuribware̱ se̱ na bo̱ ma kine ŋyure ne̱ Wuribware̱ a sa bamo̱‑ɔ.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Kukyure kake ne̱ kaa gya se̱‑ɔ, ase̱sɛ kafwe̱e̱ ko̱ ya saŋ, weetee maŋ‑ɔ‑rɔ ase̱sɛ pɛɛɛ a yɔ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ ya nu abware̱se̱ŋ.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Yudaa awuye‑o a ŋu fe̱yɛ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ a ba bamo̱ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ aa waa bamo̱ gya bwe̱e̱tɔ, ne̱ aa sa ne̱ bo̱ mo̱ŋ sure ke̱tɔ ne̱ Pɔɔl e̱ tɔwe̱‑ɔ se̱, ne̱ baa saare̱ mò̱, ne̱ bo̱ yɛ ɔ ba aye̱ba ne̱e̱.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Amaa ŋkee gbaa ne̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas a nya ŋkpo̱nɔ ba tɔwe̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ ne̱e̱. Ne̱ Pɔɔl yɛ, “Weetee a tiri fe̱yɛ mo̱ne̱ Yudaa awuye ne̱ ane̱ a gye̱ ŋkpɛɛ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ gywii. Amaa mo̱ne̱ a tɛɛ kine ase̱ŋ mɔ‑ɔ fe̱raa, mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ mo̱ŋ fo̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ ane̱ e̱ yɔwe̱ mo̱ne̱ na ane̱ yɔ nde̱ se̱ awuye‑o ase̱.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ ane̱ waa‑ɔ ne̱e̱‑ɔ yɛ,
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Amo̱ fe̱raa, bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o a nu ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ baa kyo̱rɔ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱‑ɔ. Ne̱ bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a kyɔ lee fe̱yɛ bo̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ a kii Yeesuu akɔɔre̱gyipo̱.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Ne̱ Yeesuu ase̱ŋ a saŋŋe̱‑rɔ swe̱e̱re̱ amo̱ pɛɛɛ se̱.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ne̱ Yudaa awuye‑o a sa ne̱ akye̱e̱ abre̱sɛ ne̱ ba suŋ Wuribware̱‑ɔ na maŋ‑ɔ abre̱sɛ iduŋ a fwii Pɔɔl na Bar‑Nabas se̱, ne̱ baa le̱e̱ ba tɔɔraa bamo̱, ne̱ baa gya bamo̱ le̱e̱ swe̱e̱re̱ amo̱ se̱.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Saŋ ne̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas e̱ le̱e̱ maŋ amo̱‑rɔ‑ɔ, ne̱ baa kpo̱ŋkpaŋ bamo̱ ase̱be̱ta‑rɔ e̱se̱ bo̱ sii mfe̱ŋ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ baa yɔwe̱ maŋ amo̱‑rɔ ase̱sɛ ase̱ŋ sa bamo̱. Ne̱ baa kyo̱ŋ yɔ Ikoniyum maŋ‑nɔ.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Amaa bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi, ne̱ bo̱ bo̱ Ante̱yɔke̱ya‑ɔ fe̱raa akatɔ a gyi ase̱ŋ timaa‑o si, ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a kye̱na bamo̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.