Atos 13

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Saŋ amo̱ Ante̱yɔke̱ya asɔre̱e̱ awuye‑o bo̱ko̱ gye̱ Wuribware̱ akyaamɛɛ na abware̱se̱ŋ akaapo̱po̱. Bamo̱ anyare̱ e̱ gye̱ Bar‑Nabas, na Simeyɔŋ (ne̱ ba te̱e̱ ɛ Ogyigyii‑o) na Lukiyus (ne̱ ɔɔ le̱e̱ Kireenee maŋ‑nɔ‑ɔ) na Manaye̱ŋ (ne̱ baa be̱ra mò̱ aa Owure Hɛrɔd‑ɔ) na Sɔɔl.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Saŋ ko̱, ne̱ ba suŋ Wuribware̱ na ba kra ako̱ŋ, ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ lee Bar‑Nabas na Sɔɔl sa mo̱, na bo̱ ya suŋ mo̱ kusuŋ ne̱ mo̱ a te̱e̱ bamo̱ ke̱mo̱ se̱‑ɔ.”
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Ne̱ baa me̱raa se̱ ba kra ako̱ŋ na ba ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱, ne̱ baa ba asare̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ bamo̱ aŋu si yure bamo̱, ne̱ baa suŋ bamo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a kaapo̱ Bar‑Nabas na Sɔɔl, ne̱ baa yɔ Silukiya maŋ‑nɔ, ne̱ baa bo̱rɔ nkyu si yɔ Kiprus kwii si.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Bamo̱ a fo̱ Salamis maŋ‑nɔ‑ɔ, ne̱ baa tɔwe̱ abware̱se̱ŋ Yudaa awuye ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ a ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ‑ɔ‑rɔ gywii ase̱sɛ. Amɔ Yohanee Maak gbaa tii bamo̱ se̱ ɔ kya bamo̱‑rɔ.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 Ne̱ baa ya fo̱ hare̱e̱ mfe̱ŋ ne̱ baa te̱e̱ ɛ Pafos maŋ‑nɔ‑ɔ. Ne̱ baa to̱ kisibeŋ wuye ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Bar‑Yeesuu‑o mfe̱ŋ. Griiki se̱ŋsa‑rɔ mò̱ ke̱nyare̱ e̱ gye̱ Ilimas. Ɔ gye̱ Yudaanyi ne̱e̱, ne̱ ɔ yɛ mò̱ fe̱raa gye̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ ne̱e̱.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 Kisibeŋ wuye amo̱ mò̱ nyare̱ e̱ gye̱ kwii amo̱ se̱ gominaa ne̱ ɔɔ ye̱re̱ Roma owure dabe̱‑ɔ ayaa‑rɔ, ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Sɛrɛgiyus Pɔɔl. Ne̱ gominaa‑o de kanyiase̱ŋ, ne̱ ɔɔ te̱e̱ Bar‑Nabas na Sɔɔl bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ɔ kpa a o nu abware̱se̱ŋ.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Amaa kisibeŋ wuye‑o mo̱ŋ sure si sa bamo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔ maa kpa fe̱yɛ gominaa‑o kɔɔre̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ gyi.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Ne̱ Sɔɔl (ne̱ mbe̱yɔmɔ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Pɔɔl‑ɔ) a de̱e̱re̱ kisibeŋ wuye amo̱, na Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o ke̱yaale̱ŋ bo̱ mò̱ ase̱.
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 Ne̱ ɔ yɛ, “Fo̱, Ɔbɔnsam mò̱ gyi! Fo̱ fe̱raa, ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ki bware‑o gye̱ fo̱ do̱ŋ ne̱e̱. Fo̱ e̱ pe̱nna ase̱sɛ ne̱e̱ saŋ ke̱maa, ne̱ ŋkee fo̱ i kyurowi Wuribware̱ a kase̱ŋtiŋ‑o fo̱ i kii kaye̱ba saŋ ke̱maa!
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Wuribware̱ i gyiiri fo̱ ke̱se̱bɔ. Fo̱ akatɔ i bwee na fo̱ ma lɛɛ ŋu atɔ bo̱ fo̱ saŋ ko̱ pwɛɛ.” Puri‑ro mfe̱ŋ ne̱ aa waa Ilimas fe̱yɛ kibugyii a da mò̱ akatɔ se̱‑ɔ, ne̱ mò̱ akatɔ a bwee. Ne̱ ɔɔ le̱e̱ teyi asare̱e̱ o buwi ɔ kpa ɔko̱ ne̱ ɔ kra mò̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ na ɔ kaapo̱ mò̱ kpa‑ɔ.
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Gominaa amo̱ a ŋu ke̱tɔ ne̱ kaa waa‑ɔ, ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu gyi, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ Pɔɔl a abware̱se̱ŋ ke̱kaapo̱‑ɔ a tɔɔraa mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 Ne̱ Pɔɔl mò̱ aa mò̱ anare̱bɛɛpo̱ a bo̱rɔ ɔpo̱o̱ se̱ le̱e̱ Pafos yɔ Pɛɛga maŋ ne̱ ɔ bo̱ Pamfiliya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ‑rɔ. Mfe̱ŋ ne̱ Yohanee Maak a yɔwe̱ bamo̱ kiŋŋi yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ne̱ baa kya se̱ le̱e̱ Pɛɛga mfe̱ŋ ya fo̱ Ante̱yɔke̱ya ne̱ ɔ bo̱ Pisidiya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ. Kukyure kake a fo̱‑ɔ, ne̱ baa yɔ Yudaa awuye ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ a ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ ya kye̱na.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ bo̱ kyɔ ba waa‑ɔ, ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ gye̱ ke̱bware̱suŋ‑o agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ a kare̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ. Mosis a mbraa a wo̱re̱‑ɔ‑rɔ ne̱ baa gye̱ ŋkpɛɛ kare̱, ne̱ baa kare̱ akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ a wo̱re̱‑ɔ‑rɔ bo̱ gya se̱. Saŋ ne̱ baa kare̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ abre̱sɛ‑ɔ a sa ne̱ baa tɔwe̱ gywii Pɔɔl‑ana fe̱yɛ, “Ane̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ne̱ i de Wuribware̱ ase̱ŋ ko̱ ne̱ a kaapo̱ ane̱ atɔ‑ɔ, ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ tɔwe̱ gywii ase̱sɛ mɔ pɛɛɛ na bo̱ nu.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Ne̱ Pɔɔl a ko̱so̱ ye̱re̱, ne̱ ɔɔ ya ase̱sɛ‑ɔ ke̱sare̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ɔke̱maa laatɔ, ne̱ ɔɔ me̱raa mò̱ se̱ŋsa se̱ fe̱yɛ, “Mo̱ bɛɛko̱‑ana Isireelii awuye na ɔke̱maa ne̱ ɔ mo̱ŋ gye̱ Isireeliinyi, ne̱ ɔ bo̱ mfe̱e̱, ne̱ o suŋ Wuribware̱‑ɔ, nu mo̱ ase̱!
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Wuribware̱ ne̱ Isireelii awuye i suŋ‑o a le̱e̱ ane̱ nana‑ana, ne̱ ɔɔ sa ne̱ baa waa ko̱kyɔ saŋ ne̱ bo̱ gye̱ anya, ne̱ bo̱ bo̱ Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ. Ne̱ Wuribware̱ a ba mò̱ ke̱yaale̱ŋ bo̱ lee bamo̱ le̱e̱ Igyipiti awuye a asare̱e̱‑ɔ‑rɔ.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Ne̱ ɔɔ gye̱ bamo̱ ke̱gye̱ŋkpɛɛ kimukee‑ro nsu aduna, na oo nyite bamo̱ atɔ waasɛ.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Ne̱ ɔɔ gye̱ bamo̱ ke̱gye̱ŋkpɛɛ yaa Kanaŋ swe̱e̱re̱ se̱, ne̱ oo kpuri nsuro nsunoo ase̱sɛ ne̱ bo̱ te mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ taa bamo̱ swe̱e̱re̱ bo̱ kii ane̱ ade̱daapo̱‑ɔ lee.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Nsu alafa ana na adunuu ne̱ ɔɔ bo̱ waa amo̱‑ɔ pɛɛɛ le̱e̱ saŋ ne̱ baa gye̱ ŋkpɛɛ yɔ Igyipiti swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Saŋ ne̱ bo̱ yɛ baa kpa owure‑o, ne̱ Wuribware̱ a lee ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Kis mò̱ gyi Sɔɔl le̱e̱ Bɛnyamiŋ a kasuro‑o‑ro fe̱yɛ o kii bamo̱ owure. Mò̱ a gyi kuwure nsu aduna‑ɔ kamɛɛ,
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 ne̱ Wuribware̱ a lee Sɔɔl le̱e̱ kuwure‑o si, ne̱ ɔɔ taa Deefid bo̱ kye̱na se̱. Mfaanɛɛ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ Deefid ase̱ŋ, ‘Mo̱ a ŋu fe̱yɛ Yɛse̱e̱ mò̱ gyi Deefid e̱ gye̱ se̱sɛ ne̱ ɔ pre̱ mo̱‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔ waa ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ e̱ kpa fe̱yɛ ɔ waa‑ɔ.’
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Deefid a ke̱nana‑ɔ‑rɔ ne̱ Wuribware̱ a lee ɔnyare̱ ko̱ fe̱yɛ o kii Isireelii ɔmo̱rɔwe̱po̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kyɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ waa a ɔ sa bamo̱‑ɔ. Ɔmo̱rɔwe̱po̱ amo̱ e̱ gye̱ Yeesuu.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Pwɛɛ ne̱ Yeesuu a le̱e̱ mò̱ kusuŋ‑o kaase̱, Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ a tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii Isireelii awuye pɛɛɛ fe̱yɛ bo̱ nu bamo̱ e̱ye̱e̱ na bo̱ kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑rɔ na bo̱ bɔ asuu.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Na saŋ ne̱ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ e̱ kpa a ɔ lo̱we̱ mò̱ kusuŋ‑o, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii ase̱sɛ‑ɔ fe̱yɛ, ‘Mo̱ne̱ ya fa fe̱yɛ mo̱‑ɔ mo̱ e̱ gye̱ ɔmo̱rɔwe̱po̱ ne̱ Wuribware̱ yɛ o suŋ a ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ mo̱ne̱‑ɔ, mo̱ne̱ e̱ fo̱ kpa. N gye̱ mo̱ e̱ gye̱ ɔnyare̱ amo̱. Amaa mo̱nꞌ nu fe̱yɛ ɔ bo̱ kamɛɛ ɔ ba na mo̱ŋ fo̱ fe̱yɛ m buŋŋe lee mò̱ ase̱be̱ta na m fwe̱e̱ mò̱ ayaa se̱ gbaa!’
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana Isireelii awuye, Abraham ananagyi, na mo̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ mo̱ŋ gye̱ Isireelii awuye‑o pɛɛɛ, ne̱ mo̱ne̱ i suŋ Wuribware̱‑ɔ, ane̱ ne̱ Wuribware̱ a suŋ bo̱ tɔwe̱ ɔmo̱rɔwe̱po̱‑ɔ kuŋu si ase̱ŋ gywii!
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ na bamo̱ agye̱ŋkpɛɛpo̱‑ɔ mo̱ŋ pini fe̱yɛ Yeesuu amo̱ e̱ gye̱ ɔmo̱rɔwe̱po̱ mɔ. Ne̱ bo̱ be̱e̱ bo̱ mo̱ŋ nu Wuribware̱ akyaamɛɛ a ase̱ŋ ne̱ ba kare̱ amo̱ kukyure kake ke̱maa bamo̱ ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ‑nɔ‑ɔ fe̱yɛ ba waa Yeesuu bo̱rɔkraa na bo̱ mɔɔ mò̱‑ɔ kaase̱. Ne̱ bamo̱ mɔ baa bu Yeesuu ke̱pɔ, ne̱ baa mɔɔ mò̱, na bo̱ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ bamo̱ a waa ane̱ŋ‑ɔ, baa sa ne̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ a ase̱ŋ ne̱ baa tɔwe̱ bo̱ le̱e̱ Yeesuu kuŋu si‑o a waa kase̱ŋtiŋ ne̱e̱.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Hare̱e̱ gbaa bamo̱ a mo̱ŋ nya ke̱tɔ ne̱ ba ye̱re̱ se̱ a bo̱ bo̱ da mò̱ bo̱ me̱ra kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ se̱ mɔɔ‑ɔ, baa tɔwe̱ gywii Pilat ne̱ ɔ gye̱ gominaa saŋ amo̱‑ɔ fe̱yɛ ɔ sa bamo̱ kpa a bo̱ mɔɔ mò̱.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Bamo̱ a waa mò̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ yɛ ba waa mò̱‑ɔ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ baa lee mò̱ le̱e̱ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ‑ɔ se̱, ne̱ baa pure mò̱ ke̱gye̱raŋta‑rɔ.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Amaa Wuribware̱ a kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro.
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Ne̱ oo lee mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔɔ ŋaa, ne̱ ɔɔ be̱e̱ lee mò̱ e̱ye̱e̱ ŋke bwe̱e̱tɔ bo̱ kaapo̱ bamo̱ ne̱ bamo̱ aa mò̱ a le̱e̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ. Bamo̱ e̱ gye̱ ne̱ mbe̱yɔmɔ ba tɔwe̱ mò̱ awaasɛ na ase̱ŋ ba gywii ane̱ Isireelii awuye ne̱ bo̱ saŋ bo̱ bo̱ bamo̱ aye̱‑ɔ.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 — ausente —
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 — ausente —
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 Ne̱ Wuribware̱ a kaapo̱ ke̱tɔ ke̱maa‑rɔ fe̱yɛ o kyiŋŋi mò̱ a ɔ le̱e̱ lowi‑ro, na ɔ ma lɛɛ sa a o wu na o gyo ke̱gye̱raŋta‑rɔ saŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ bo̱rɔ mò̱ kyaamɛɛ ko̱ se̱ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ,
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ a be̱e̱ a bo̱ Deefid a iliŋ‑o‑ro to̱ŋ ko̱ ɛ,
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 Deefid a mbe̱e̱‑ɔ se̱, ɔɔ waa ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ e̱ kpa‑ɔ ne̱e̱, ne̱ ŋkee ɔɔ bo̱ wu, ne̱ baa pure mò̱ ade̱daapo̱‑ɔ ase̱, ne̱ oo gyo ke̱gye̱raŋta‑rɔ.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Amaa amo̱‑ɔ mo̱ŋ waa Yeesuu ne̱ Wuribware̱ a kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro‑o.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 — ausente —
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ sa se̱, na ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ ne̱ baa dɛɛ kye̱na‑ɔ a tɔwe̱‑ɔ maa nya ba mo̱ne̱ se̱.
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 Bo̱ yɛ Wuribware̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ,
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Amɔ saŋ ne̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas e̱ le̱e̱ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ase̱sɛ‑ɔ a tɔwe̱ gywii bamo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ kukyure kake ne̱ ka ba‑ɔ, bo̱ be̱e̱ bo̱ tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ baa tɔwe̱‑ɔ ase̱ŋ be̱e̱ gywii bamo̱.
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Ase̱sɛ amo̱ a le̱e̱ ngyaŋŋe̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ kamɛɛ‑rɔ, ne̱ Yudaa awuye bwe̱e̱tɔ na bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye, ne̱ mbe̱yɔmɔ ba suŋ Wuribware̱‑ɔ, bwe̱e̱tɔ a yɔ bo̱ naa bo̱ gya Pɔɔl na Bar‑Nabas se̱. Ne̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ kya se̱ gya Wuribware̱ se̱ na bo̱ ma kine ŋyure ne̱ Wuribware̱ a sa bamo̱‑ɔ.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Kukyure kake ne̱ kaa gya se̱‑ɔ, ase̱sɛ kafwe̱e̱ ko̱ ya saŋ, weetee maŋ‑ɔ‑rɔ ase̱sɛ pɛɛɛ a yɔ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ ya nu abware̱se̱ŋ.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Yudaa awuye‑o a ŋu fe̱yɛ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ a ba bamo̱ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ aa waa bamo̱ gya bwe̱e̱tɔ, ne̱ aa sa ne̱ bo̱ mo̱ŋ sure ke̱tɔ ne̱ Pɔɔl e̱ tɔwe̱‑ɔ se̱, ne̱ baa saare̱ mò̱, ne̱ bo̱ yɛ ɔ ba aye̱ba ne̱e̱.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Amaa ŋkee gbaa ne̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas a nya ŋkpo̱nɔ ba tɔwe̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ ne̱e̱. Ne̱ Pɔɔl yɛ, “Weetee a tiri fe̱yɛ mo̱ne̱ Yudaa awuye ne̱ ane̱ a gye̱ ŋkpɛɛ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ gywii. Amaa mo̱ne̱ a tɛɛ kine ase̱ŋ mɔ‑ɔ fe̱raa, mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ mo̱ŋ fo̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ a nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ ane̱ e̱ yɔwe̱ mo̱ne̱ na ane̱ yɔ nde̱ se̱ awuye‑o ase̱.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ ane̱ waa‑ɔ ne̱e̱‑ɔ yɛ,
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Amo̱ fe̱raa, bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o a nu ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ baa kyo̱rɔ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱‑ɔ. Ne̱ bamo̱ ne̱ Wuribware̱ a kyɔ lee fe̱yɛ bo̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ a kii Yeesuu akɔɔre̱gyipo̱.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Ne̱ Yeesuu ase̱ŋ a saŋŋe̱‑rɔ swe̱e̱re̱ amo̱ pɛɛɛ se̱.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Ne̱ Yudaa awuye‑o a sa ne̱ akye̱e̱ abre̱sɛ ne̱ ba suŋ Wuribware̱‑ɔ na maŋ‑ɔ abre̱sɛ iduŋ a fwii Pɔɔl na Bar‑Nabas se̱, ne̱ baa le̱e̱ ba tɔɔraa bamo̱, ne̱ baa gya bamo̱ le̱e̱ swe̱e̱re̱ amo̱ se̱.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Saŋ ne̱ Pɔɔl na Bar‑Nabas e̱ le̱e̱ maŋ amo̱‑rɔ‑ɔ, ne̱ baa kpo̱ŋkpaŋ bamo̱ ase̱be̱ta‑rɔ e̱se̱ bo̱ sii mfe̱ŋ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ baa yɔwe̱ maŋ amo̱‑rɔ ase̱sɛ ase̱ŋ sa bamo̱. Ne̱ baa kyo̱ŋ yɔ Ikoniyum maŋ‑nɔ.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Amaa bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi, ne̱ bo̱ bo̱ Ante̱yɔke̱ya‑ɔ fe̱raa akatɔ a gyi ase̱ŋ timaa‑o si, ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a kye̱na bamo̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.