Atos 11
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Ne̱ Yeesuu ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ na Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱ a bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o pɛɛɛ a nu fe̱yɛ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o gbaa a nu abware̱se̱ŋ‑ɔ, ne̱ baa kɔɔre̱ amo̱ gyi.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Amo̱se̱‑ɔ saŋ ne̱ Peetroo a yɔ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ, ne̱ bamo̱ ne̱ bo̱ ye̱re̱‑rɔ fe̱yɛ bo̱ te̱ŋŋe̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o atwe̱e̱tu‑o pwɛɛ na bamo̱ aa bamo̱ dɛɛ taare̱ nare̱ na bo̱ gyi abɛɛ ase̱‑ɔ a po̱rɔ mò̱ fe̱yɛ,
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 “Fo̱ a waa ɔfɔ ya so̱we̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ te̱ŋŋe̱ atwe̱e̱tu‑o aye̱.”
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ Peetroo a tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ kaa waa‑ɔ pɛɛɛ ke̱gyase̱ ke̱gyase̱ gywii bamo̱.
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 Ɔɔ tɔwe̱ ne̱e̱ ɛ, “Saŋ ne̱ m bo̱ Yopaa maŋ‑nɔ mo̱ e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱‑ɔ, ne̱ mo̱ a ŋu atɔ ko̱ fe̱yɛ dee‑ro‑o a le̱e̱ so̱so̱ a ba fe̱yɛ bamo̱ a kra waagya aŋu ana‑rɔ, ne̱ ba yɔwe̱‑rɔ ba le̱e̱ so̱so̱ ba‑rɔ‑ɔ. Ne̱ ɔɔ bo̱ le̱e̱ da mo̱ akatɔ‑rɔ.
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 Mo̱ a de̱e̱re̱ waagya‑ɔ‑rɔ‑ɔ, ne̱ mo̱ a ŋu mbo̱ na awɔ na akeri na mbo̱gyii.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ne̱ mo̱ a nu bo̱re̱ ko̱ a le̱e̱ so̱so̱ tɔwe̱ gywii mo̱ fe̱yɛ, ‘Peetroo, ko̱so̱ ye̱re̱ na fo̱ mɔɔ wo̱.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 Amaa mo̱ a be̱ŋŋaa mò̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, ‘Mo̱ nyaŋpe̱, ma gyi mmo̱ daa, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a ko̱so̱‑ɔ, mo̱ŋ tɛɛ gyi ke̱tɔ ne̱ ane̱ Yudaa awuye mbraa‑ɔ yɛ a gye̱ iyisi ne̱ ba kisi‑o.’
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 Ne̱ bo̱re̱ amo̱ a be̱e̱ tɔwe̱ ɛ, ‘Ke̱tɔ ne̱ mbe̱yɔmɔ Wuribware̱ yɛ ki bware kigyi‑o, fo̱‑ɔ fo̱ ma kisi kigyi.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Amo̱‑ɔ a waa iluwi e̱sa, ne̱ ŋkee amo̱ pɛɛɛ a be̱e̱ kiŋŋi yɔ so̱so̱.
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 Mfe̱ŋ ne̱ abɛɛ asa ko̱ ne̱ baa suŋ bamo̱ le̱e̱ Kaye̱sare̱ya maŋ‑nɔ‑ɔ a fo̱ lɔŋ ne̱ n te mò̱‑rɔ‑ɔ.
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o a tɔwe̱ gywii mo̱ fe̱yɛ mo̱ aa bamo̱ a yɔ na m ma kine. Abɛɛ asiye mɔ ne̱ baa le̱e̱ Yopaa maŋ‑nɔ, ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o ya yaa mo̱ Kaye̱sare̱ya mfe̱ŋ, ne̱ ane̱ pɛɛɛ a lwee ɔnyare̱ ne̱ oo suŋ te̱e̱ mo̱‑ɔ a lɔŋ‑ɔ‑rɔ.
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii ane̱ ane̱ŋ ne̱ oo ŋu Wuribware̱ kabɔɔ ko̱ a bo̱ ye̱re̱ mò̱ lɔŋ‑ɔ‑rɔ‑ɔ. Na ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ kabɔɔ amo̱ a tɔwe̱ gywii mò̱ ɛ, ‘Suŋ ɔko̱ Yopaa maŋ‑nɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Simɔŋ Peetroo‑o ase̱.
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Mò̱‑ɔ mɔ e̱ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ e̱ mo̱rɔwe̱ fo̱ aa fo̱ lɔŋ‑nɔ awuye‑o a o gywii fo̱.’
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ a le̱e̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ ase̱ŋ mo̱ i gywii bamo̱‑ɔ, a mo̱ŋ kyee ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a bo̱ ywe̱e̱ bamo̱ se̱ fe̱yɛ ke̱gye̱ŋkpɛɛ‑ɔ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ ywe̱e̱ ane̱ se̱‑ɔ dɛɛ.
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 Ne̱ mo̱ a nyiŋŋi ke̱tɔ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu a tɔwe̱‑ɔ se̱ fe̱yɛ, ‘Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ de nkyu ɔ bɔ ase̱sɛ asuu, amaa mo̱ne̱ fe̱raa Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o e̱ ywe̱e̱ mo̱ne̱ se̱. Na Wuribware̱ ba mò̱ kufwiiŋe timaa amo̱ bo̱ gyee mo̱ne̱.’
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 A bo̱‑rɔ ane̱ŋ fe̱yɛ Wuribware̱ a sa bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o mò̱ kufwiiŋe timaa‑o ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ sa ane̱ ne̱ ane̱ a kɔɔre̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu Kristoo gyi‑o dɛɛ. Amo̱se̱‑ɔ nsɛ e̱ gye̱ mo̱‑ɔ mo̱ ne̱ mo̱ e̱ taare̱ a n tii Wuribware̱ kusuŋ kpa?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Bamo̱ a nu ase̱ŋ mɔ pɛɛɛ‑ɔ, ne̱ baa yɔwe̱ Peetroo ke̱po̱rɔ, ne̱ baa kyo̱rɔ Wuribware̱. Ne̱ bo̱ yɛ, “Amo̱ fe̱raa Wuribware̱ a sa bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o gbaa kpa fe̱yɛ bo̱ nu bamo̱ e̱ye̱e̱, na bo̱ le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑rɔ, na bo̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.”
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 Saŋ ne̱ Yudaa awuye‑o a mɔɔ Stifaŋ‑o, bamo̱ bɛɛko̱‑ana Yudaa awuye ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o a brawe̱‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ baa le̱e̱ ba waa bamo̱ awo̱re̱fɔɔ bwe̱e̱tɔ. Bamo̱ bo̱ko̱ a yɔ hare̱e̱ Fonikiya swe̱e̱re̱ se̱ na Kiprus kwii si na Ante̱yɔke̱ya maŋ‑nɔ ba tɔwe̱ ase̱ŋ timaa‑o ba gywii Yudaa awuye‑o wo̱re̱.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Amaa bamo̱ bo̱ko̱ ne̱ baa ko̱we̱ bamo̱ Kiprus kwii si na Kireenee maŋ‑nɔ‑ɔ a yɔ Ante̱yɔke̱ya, ne̱ baa tɔwe̱ ase̱ŋ timaa bo̱ le̱e̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu kuŋu si gywii bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o.
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Bamo̱ a de ane̱ nyaŋpe̱ a ke̱yaale̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ Yudaa awuye‑o bwe̱e̱tɔ a kɔɔre̱ ase̱ŋ timaa‑o gyi, ne̱ baa gya Yeesuu a ke̱bware̱suŋ‑o si.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Ne̱ asɔre̱e̱ awuye ne̱ bo̱ bo̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ a nu amo̱ ase̱ŋ‑ɔ, ne̱ baa suŋ Bar‑Nabas bo̱ kyo̱ŋwe̱ Ante̱yɔke̱ya mfe̱ŋ.
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 — ausente —
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 — ausente —
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Ne̱ Bar‑Nabas a kya se̱ yɔ Taasus maŋ‑nɔ a ɔ ya buwi kpa Sɔɔl.
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 Mò̱ a ya kpa Sɔɔl ŋu‑o, ne̱ ɔɔ yaa mò̱ Ante̱yɔke̱ya. Abɛɛ anyɔ amo̱ a gyi kasu mfe̱ŋ, na bamo̱ aa mfe̱ŋ a asɔre̱e̱ awuye‑o e̱ gyaŋŋe̱, ne̱ baa kaapo̱ ase̱sɛ biribiri abware̱se̱ŋ. Ante̱yɔke̱ya mfe̱ŋ ne̱ baa gye̱ ŋkpɛɛ te̱e̱ bamo̱ ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi‑o ke̱nyare̱ fe̱yɛ Kristoo awuye.
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 Amɔ saŋ amo̱ Wuribware̱ akyaamɛɛ ko̱ mɔ a le̱e̱ Yɛro̱salɛm yɔ Ante̱yɔke̱ya mfe̱ŋ.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o a sa ne̱ bamo̱‑rɔ ɔko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Agabus‑o a ko̱so̱ ye̱re̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ fe̱yɛ ako̱ŋ dabe̱ ko̱ e̱ kpa a a ba swe̱e̱re̱ pɛɛɛ se̱. (Ne̱ aa ba kase̱ŋtiŋ saŋ ne̱ Roma awuye a owure dabe̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Kilawudiyus‑o a gyi kuwure‑o.)
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 Ne̱ Kristoo awuye ne̱ bo̱ te Ante̱yɔke̱ya‑ɔ a kra fe̱yɛ bamo̱ ɔke̱maa e̱ kyo̱ŋwe̱ bamo̱ bɛɛko̱‑ana ne̱ baa kɔɔre̱ Yeesuu gyi, ne̱ bo̱ bo̱ Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ ke̱tɔ ne̱ baa taare̱‑ɔ.
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 Kase̱ŋtiŋ mɔ, ne̱ baa kpa atanne̱ bo̱ suŋ Bar‑Nabas na Sɔɔl, ne̱ baa taa yaa bo̱ sa mfe̱ŋ a asɔre̱e̱ abre̱sɛ‑ɔ.
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.