Apocalipse 16
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC
1 Ne̱ mo̱ a nu bo̱re̱ ko̱ a le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ‑rɔ ɔ sa se̱ŋsa o gywii Wuribware̱ mbɔɔ nsunoo‑o fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ ya twiiri nta preepreesɛ ne̱ ŋ ye̱re̱ bo̱ sa Wuribware̱ a kaduŋfwii‑o, ne̱ m bo̱ nkyaŋse̱gyii isunoo‑o‑ro‑o we̱e̱ swe̱e̱re̱ se̱.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ne̱ kabɔɔ gye̱ŋkpɛɛsɛ‑ɔ a ya twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ swe̱e̱re̱ se̱. Ne̱ e̱lɔ dabe̱ gyagyasɛ a te̱ŋŋe̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ de mpase̱ wuye‑o ke̱nyare̱ bamo̱ nsɛkpe̱e̱nɔ se̱ bɛɛɛ bamo̱ agyiselɔkwɛɛ‑rɔ‑ɔ, ne̱ ba suŋ ke̱tɔ serisɛ ne̱ kaa le̱e̱ mpase̱ wuye‑o.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ne̱ kabɔɔ nyɔse̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ ɔpo̱o̱ se̱. Ne̱ nkyu a kii fe̱yɛ mbo̱gya kuri‑o. Ne̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ bo̱ nkyu‑o‑ro‑o a wu.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ne̱ kabɔɔ sase̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ e̱bo̱ŋ na atiribu pɛɛɛ‑rɔ, ne̱ amo̱‑rɔ nkyu‑o pɛɛɛ a kii mbo̱gya.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Ne̱ mo̱ a nu Wuribware̱ kabɔɔ ne̱ ɔ de̱e̱re̱ nkyu pɛɛɛ se̱‑ɔ a tɔwe̱ fe̱yɛ,
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 A le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ya sa ne̱ Wuribware̱ ase̱sɛ
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Ne̱ mo̱ a nu bo̱re̱ ko̱ a le̱e̱ lɔŋŋɔkpa‑ɔ fe̱yɛ,
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Ne̱ kabɔɔ nase̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ kyɔwe̱ se̱, ne̱ baa sa kyɔwe̱ kpa fe̱yɛ mò̱ agyabreŋ na kipeŋpeŋ kywɛɛ ase̱sɛ.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Ne̱ kyɔwe̱ kipeŋpeŋ a kywɛɛ bamo̱. Ne̱ baa da Wuribware̱ yii, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ e̱ gye̱ ne̱ o de ase̱ŋ mɔ se̱ ke̱yaale̱ŋ. Amaa bo̱ mo̱ŋ kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑rɔ, na bo̱ kyo̱rɔ Wuribware̱ a ke̱dabe̱‑ɔ.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Ne̱ kabɔɔ nuuse̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ mpase̱ wuye a kawuregya‑ɔ se̱. Ne̱ kibugyii a da mò̱ swe̱e̱re̱‑ɔ se̱, ne̱ ase̱sɛ a duŋwi bamo̱ nnɔ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ a bo̱ bamo̱ gya‑ɔ se̱.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Ne̱ baa da Wuribware̱ ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱‑ɔ yii bo̱ le̱e̱ bamo̱ e̱lɔ na ane̱ŋ ne̱ bamo̱ ŋyo̱wɔre̱ bo̱ bamo̱ gya‑ɔ se̱. Amaa bo̱ mo̱ŋ kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱kpa bɔye̱ ne̱ bo̱ gya se̱‑ɔ se̱.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Ne̱ kabɔɔ siyese̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ Yufraatis bo̱ŋ‑ɔ se̱. Ne̱ bo̱ŋ‑ɔ pɛɛɛ a wo̱re̱‑rɔ fo̱ŋfo̱ŋfo̱ŋ, na awure ne̱ ba le̱e̱ kyɔwe̱ le̱e̱kpa a ke̱be̱gya‑ɔ nya nya kpa bo̱rɔ‑rɔ kyo̱ŋ.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Ne̱ mo̱ a ŋu ibrisi e̱sa ko̱ ne̱ i du fe̱yɛ apre̱m‑ɔ, ne̱ e̱mo̱ ɔke̱maa a le̱e̱ daŋkyam‑ɔ kanɔ‑rɔ na mpase̱ wuye‑o kanɔ‑rɔ, na ɔko̱ ne̱ ɔ ba aye̱ba fe̱yɛ ɔ gye̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ ne̱e̱‑ɔ kanɔ‑rɔ.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Ane̱ŋ a ibrisi mɔ mo̱ŋ bo̱ daŋ pɛɛɛ, amaa e̱e̱ taare̱ a e̱ waa atɔ ne̱ a kpe̱ŋ e̱ye̱e̱, ne̱ a sa a kufu nya ase̱sɛ‑ɔ. Ne̱ ibrisi amo̱ e̱ kaa e̱ yɔ kaye̱‑rɔ awure‑o pɛɛɛ ase̱, na e̱ kpɔwe̱ bamo̱ bo̱ gyaŋŋe̱ a bo̱ waa siraa gywii kake dabe̱ ne̱ bamo̱ aa Bo̱-e̱le̱ŋ‑ɔ‑kyo̱ŋ‑ɔke̱maa-Bware̱ e̱ kɔ ke̱naa‑ɔ.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Ne̱ mo̱ a nu bo̱re̱ ko̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ laatɔ a mo̱nꞌ nu! Mo̱ i fu‑ro a m ba fe̱yɛ oyu‑o! Ɔke̱maa ne̱ ɔ kra idi a ɔ kye̱na ke̱e̱ mò̱ atɔ buŋsɛ se̱, na ɔ ma nya nare̱ ke̱te̱bɔŋburoŋ na ipeere nya mò̱ lamaŋ‑nɔ‑ɔ e̱ nya ŋyure.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Ne̱ ibrisi amo̱ a kpɔwe̱ awure‑o bo̱ gyaŋŋe̱ to̱ŋ ko̱ ne̱ Heebrii se̱ŋsa‑rɔ ba te̱e̱ ɛ Aamagadɔŋ‑ɔ.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Ne̱ kabɔɔ sunoose̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o bo̱ kyo̱ŋwe̱ awo̱re̱‑rɔ. Ne̱ bo̱re̱ a su keŋkeŋ le̱e̱ kuwuregya ne̱ ke̱ ye̱re̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ fe̱yɛ, “Ke̱tɔ a lo̱we̱!”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Ne̱ e̱lɛɛlɛɛ a gyi me̱lɛɛ me̱lɛɛ me̱lɛɛ, ne̱ bware̱ a su‑ro gburi gburi gburi, ne̱ swe̱e̱re̱ a le̱ŋkpaŋ kpuŋ kpuŋ kpuŋ. Le̱e̱ saŋ ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱ se̱sɛ‑ɔ, swe̱e̱re̱ ke̱le̱ŋkpaŋ ko̱ mo̱ŋ tɛɛ le̱ŋkpaŋ na ko̱ kyɔ ane̱ŋ a swe̱e̱re̱ ke̱le̱ŋkpaŋ‑ɔ.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Ne̱ maŋ dabe̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Babilɔŋ‑ɔ a ke‑ro ntuŋ nsa, ne̱ kaye̱‑rɔ a e̱maŋ‑ɔ pɛɛɛ a nye̱ra. Wuribware̱ a nyiŋŋi Babilɔŋ na mò̱ e̱kpa bɔye̱ ne̱ ɔɔ gya se̱‑ɔ se̱, ne̱ ɔɔ sa ne̱ oo nuu nta preepreesɛ ne̱ ŋ ye̱re̱ bo̱ sa mò̱, Wuribware̱, kaduŋfwii‑o.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ne̱ ikwii pɛɛɛ yii, ne̱ abe̱e̱ pɛɛɛ a ŋaa.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Ne̱ anyiŋkpe̱ŋkyukuriigyi dabe̱ dabe̱ ko̱ ne̱ amo̱ dwii kyɔ afo̱re̱ dabe̱ dabe̱‑ɔ a le̱e̱ so̱so̱ bo̱ le̱e̱ da ase̱sɛ se̱. Ne̱ baa da Wuribware̱ yii, a le̱e̱ fe̱yɛ anyiŋkpe̱ŋkyukuriigyi a ba bwe̱e̱tɔ, ne̱ aa waa bamo̱ kufu.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.