Apocalipse 16
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 Ne̱ mo̱ a nu bo̱re̱ ko̱ a le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ‑rɔ ɔ sa se̱ŋsa o gywii Wuribware̱ mbɔɔ nsunoo‑o fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ ya twiiri nta preepreesɛ ne̱ ŋ ye̱re̱ bo̱ sa Wuribware̱ a kaduŋfwii‑o, ne̱ m bo̱ nkyaŋse̱gyii isunoo‑o‑ro‑o we̱e̱ swe̱e̱re̱ se̱.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Ne̱ kabɔɔ gye̱ŋkpɛɛsɛ‑ɔ a ya twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ swe̱e̱re̱ se̱. Ne̱ e̱lɔ dabe̱ gyagyasɛ a te̱ŋŋe̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ de mpase̱ wuye‑o ke̱nyare̱ bamo̱ nsɛkpe̱e̱nɔ se̱ bɛɛɛ bamo̱ agyiselɔkwɛɛ‑rɔ‑ɔ, ne̱ ba suŋ ke̱tɔ serisɛ ne̱ kaa le̱e̱ mpase̱ wuye‑o.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Ne̱ kabɔɔ nyɔse̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ ɔpo̱o̱ se̱. Ne̱ nkyu a kii fe̱yɛ mbo̱gya kuri‑o. Ne̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ bo̱ nkyu‑o‑ro‑o a wu.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Ne̱ kabɔɔ sase̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ e̱bo̱ŋ na atiribu pɛɛɛ‑rɔ, ne̱ amo̱‑rɔ nkyu‑o pɛɛɛ a kii mbo̱gya.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Ne̱ mo̱ a nu Wuribware̱ kabɔɔ ne̱ ɔ de̱e̱re̱ nkyu pɛɛɛ se̱‑ɔ a tɔwe̱ fe̱yɛ,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 A le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ya sa ne̱ Wuribware̱ ase̱sɛ
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Ne̱ mo̱ a nu bo̱re̱ ko̱ a le̱e̱ lɔŋŋɔkpa‑ɔ fe̱yɛ,
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Ne̱ kabɔɔ nase̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ kyɔwe̱ se̱, ne̱ baa sa kyɔwe̱ kpa fe̱yɛ mò̱ agyabreŋ na kipeŋpeŋ kywɛɛ ase̱sɛ.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Ne̱ kyɔwe̱ kipeŋpeŋ a kywɛɛ bamo̱. Ne̱ baa da Wuribware̱ yii, a le̱e̱ fe̱yɛ mò̱ e̱ gye̱ ne̱ o de ase̱ŋ mɔ se̱ ke̱yaale̱ŋ. Amaa bo̱ mo̱ŋ kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑rɔ, na bo̱ kyo̱rɔ Wuribware̱ a ke̱dabe̱‑ɔ.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Ne̱ kabɔɔ nuuse̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ mpase̱ wuye a kawuregya‑ɔ se̱. Ne̱ kibugyii a da mò̱ swe̱e̱re̱‑ɔ se̱, ne̱ ase̱sɛ a duŋwi bamo̱ nnɔ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ a bo̱ bamo̱ gya‑ɔ se̱.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Ne̱ baa da Wuribware̱ ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱‑ɔ yii bo̱ le̱e̱ bamo̱ e̱lɔ na ane̱ŋ ne̱ bamo̱ ŋyo̱wɔre̱ bo̱ bamo̱ gya‑ɔ se̱. Amaa bo̱ mo̱ŋ kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱kpa bɔye̱ ne̱ bo̱ gya se̱‑ɔ se̱.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Ne̱ kabɔɔ siyese̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o we̱e̱ Yufraatis bo̱ŋ‑ɔ se̱. Ne̱ bo̱ŋ‑ɔ pɛɛɛ a wo̱re̱‑rɔ fo̱ŋfo̱ŋfo̱ŋ, na awure ne̱ ba le̱e̱ kyɔwe̱ le̱e̱kpa a ke̱be̱gya‑ɔ nya nya kpa bo̱rɔ‑rɔ kyo̱ŋ.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Ne̱ mo̱ a ŋu ibrisi e̱sa ko̱ ne̱ i du fe̱yɛ apre̱m‑ɔ, ne̱ e̱mo̱ ɔke̱maa a le̱e̱ daŋkyam‑ɔ kanɔ‑rɔ na mpase̱ wuye‑o kanɔ‑rɔ, na ɔko̱ ne̱ ɔ ba aye̱ba fe̱yɛ ɔ gye̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ ne̱e̱‑ɔ kanɔ‑rɔ.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Ane̱ŋ a ibrisi mɔ mo̱ŋ bo̱ daŋ pɛɛɛ, amaa e̱e̱ taare̱ a e̱ waa atɔ ne̱ a kpe̱ŋ e̱ye̱e̱, ne̱ a sa a kufu nya ase̱sɛ‑ɔ. Ne̱ ibrisi amo̱ e̱ kaa e̱ yɔ kaye̱‑rɔ awure‑o pɛɛɛ ase̱, na e̱ kpɔwe̱ bamo̱ bo̱ gyaŋŋe̱ a bo̱ waa siraa gywii kake dabe̱ ne̱ bamo̱ aa Bo̱-e̱le̱ŋ‑ɔ‑kyo̱ŋ‑ɔke̱maa-Bware̱ e̱ kɔ ke̱naa‑ɔ.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Ne̱ mo̱ a nu bo̱re̱ ko̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ laatɔ a mo̱nꞌ nu! Mo̱ i fu‑ro a m ba fe̱yɛ oyu‑o! Ɔke̱maa ne̱ ɔ kra idi a ɔ kye̱na ke̱e̱ mò̱ atɔ buŋsɛ se̱, na ɔ ma nya nare̱ ke̱te̱bɔŋburoŋ na ipeere nya mò̱ lamaŋ‑nɔ‑ɔ e̱ nya ŋyure.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Ne̱ ibrisi amo̱ a kpɔwe̱ awure‑o bo̱ gyaŋŋe̱ to̱ŋ ko̱ ne̱ Heebrii se̱ŋsa‑rɔ ba te̱e̱ ɛ Aamagadɔŋ‑ɔ.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Ne̱ kabɔɔ sunoose̱po̱‑ɔ a twiiri mò̱ lee‑o bo̱ kyo̱ŋwe̱ awo̱re̱‑rɔ. Ne̱ bo̱re̱ a su keŋkeŋ le̱e̱ kuwuregya ne̱ ke̱ ye̱re̱ Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ fe̱yɛ, “Ke̱tɔ a lo̱we̱!”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Ne̱ e̱lɛɛlɛɛ a gyi me̱lɛɛ me̱lɛɛ me̱lɛɛ, ne̱ bware̱ a su‑ro gburi gburi gburi, ne̱ swe̱e̱re̱ a le̱ŋkpaŋ kpuŋ kpuŋ kpuŋ. Le̱e̱ saŋ ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱ se̱sɛ‑ɔ, swe̱e̱re̱ ke̱le̱ŋkpaŋ ko̱ mo̱ŋ tɛɛ le̱ŋkpaŋ na ko̱ kyɔ ane̱ŋ a swe̱e̱re̱ ke̱le̱ŋkpaŋ‑ɔ.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Ne̱ maŋ dabe̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Babilɔŋ‑ɔ a ke‑ro ntuŋ nsa, ne̱ kaye̱‑rɔ a e̱maŋ‑ɔ pɛɛɛ a nye̱ra. Wuribware̱ a nyiŋŋi Babilɔŋ na mò̱ e̱kpa bɔye̱ ne̱ ɔɔ gya se̱‑ɔ se̱, ne̱ ɔɔ sa ne̱ oo nuu nta preepreesɛ ne̱ ŋ ye̱re̱ bo̱ sa mò̱, Wuribware̱, kaduŋfwii‑o.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Ne̱ ikwii pɛɛɛ yii, ne̱ abe̱e̱ pɛɛɛ a ŋaa.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Ne̱ anyiŋkpe̱ŋkyukuriigyi dabe̱ dabe̱ ko̱ ne̱ amo̱ dwii kyɔ afo̱re̱ dabe̱ dabe̱‑ɔ a le̱e̱ so̱so̱ bo̱ le̱e̱ da ase̱sɛ se̱. Ne̱ baa da Wuribware̱ yii, a le̱e̱ fe̱yɛ anyiŋkpe̱ŋkyukuriigyi a ba bwe̱e̱tɔ, ne̱ aa waa bamo̱ kufu.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.