2 Coríntios 5
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 A le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ ya wu, ane̱ e̱ nya kye̱nakpa Wuribware̱ ase̱ so̱so̱. Ane̱ kayo̱wɔre̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ taŋte̱e̱ ke̱kyaŋ ne̱ baa ba waagya bo̱ waa‑ɔ ne̱e̱, ne̱ waagya‑ɔ ya kyaŋŋe̱‑rɔ, ne̱ taŋte̱e̱ ke̱kyaŋ amo̱ a le̱e̱ da‑ɔ, amɔ ane̱ ɔke̱maa e̱ nya so̱so̱ a ke̱kyaŋ ne̱ ane̱ e̱ ya kye̱na‑rɔ‑ɔ. N gye̱ ase̱sɛ ya waa ke̱kyaŋ amo̱, amaa Wuribware̱ ya waa bo̱ ye̱ra sa ane̱.
1 De fato, nós sabemos que, quando for destruída esta barraca em que vivemos, que é o nosso corpo aqui na terra, Deus nos dará, para morarmos nela, uma casa no céu. Essa casa não foi feita por mãos humanas; foi Deus quem a fez, e ela durará para sempre.
2 Pwɛɛ na ane̱ dɛɛ fo̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ane̱ i su ane̱ e̱ kpa kulwee ane̱ ɔpe̱ po̱pwɛɛ amo̱ ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱‑ɔ.
2 Por isso gememos enquanto vivemos nesta casa de agora, pois gostaríamos de nos mudarmos já para a nossa nova casa no céu. Aquela casa será o nosso corpo celestial,
3 Ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ kaapo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ke̱kyaŋ ne̱ ane̱ ɔke̱maa e̱ nya so̱so̱‑ɔ gye̱ kayo̱wɔre̱ po̱pwɛɛ ne̱ ane̱ kra e̱ ya kye̱na‑rɔ‑ɔ.
3 e, quando nos vestirmos com ele, não ficaremos sem corpo.
4 Ane̱ a saŋ ane̱ de kaye̱ mɔ‑rɔ a ko̱yo̱wɔre̱gyi‑o, ane̱ kakye̱na‑rɔ e̱ tɔɔraa ane̱. Amaa n gye̱ sa ne̱ ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ ane̱ wu, na ane̱ paŋ ŋkpa pɛɛɛ. Ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ kpa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ kakye̱na ne̱ ane̱ te mbe̱yɔmɔ‑ɔ i kyurowi a ka kii kakye̱na ne̱ ka mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ. Na ane̱ kaye̱ mɔ‑rɔ a ŋyo̱wɔre̱‑ɔ kyurowi kii ŋyo̱wɔre̱ ne̱ n kye̱na nsu pɛɛɛ‑ɔ.
4 Gememos aflitos enquanto vivemos nesta barraca, que é o nosso corpo. Isso não é porque queiramos ficar livres do nosso corpo terreno; o que desejamos é receber o corpo celestial para que a vida faça com que o que é mortal desapareça.
5 Kase̱ŋtiŋ, ke̱tɔ se̱ ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱ ane̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ kakye̱na ne̱ ane̱ te kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ ya kyo̱ŋ, ne̱ ane̱ e̱ ya kye̱na Wuribware̱ ase̱ nsu pɛɛɛ. Ne̱ ɔɔ sa ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a bo̱ kye̱na ane̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ, na ane̱ ŋu fe̱yɛ kase̱ŋtiŋ ane̱ ya wu, ɔ yaa ane̱ mò̱ ase̱.
5 E foi Deus quem nos preparou para essa mudança e nos deu o seu Espírito como garantia de tudo o que ele tem para nos dar.
6 Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o a bo̱ ane̱ ase̱‑ɔ se̱, ane̱ de te̱maa saŋ ke̱maa fe̱yɛ ane̱ e̱ yɔ Wuribware̱ se̱. Ane̱ a te kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ mo̱ŋ tɛɛ fo̱ ane̱ aye̱ so̱so̱ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu te‑o.
6 Estamos sempre muito animados, pois sabemos que, enquanto vivemos neste corpo, estamos longe do lar do Senhor.
7 Ane̱ a naa‑ɔ, ane̱ mo̱ŋ ke̱e̱ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ yɔ‑ɔ. Amaa ane̱ e̱ kɔɔre̱ ane̱ i gyi fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ gye̱ ane̱ ŋkpɛɛ.
7 Porque vivemos pela fé e não pelo que vemos.
8 Ane̱ Kristoo ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ fe̱raa, m be̱e̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ ane̱ de te̱maa bwe̱e̱tɔ, ne̱ ane̱ e̱ yo̱rɔwe̱ bwe̱e̱tɔ fe̱yɛ ane̱ yɔwe̱ ane̱ ŋyo̱wɔre̱ bo̱ sii swe̱e̱re̱ mɔ se̱, na ane̱ yɔ pe̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu ase̱.
8 Estamos muito animados e gostaríamos de deixar de viver neste corpo para irmos viver com o Senhor.
9 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ e̱ le̱ŋ e̱ye̱e̱ ne̱e̱, na mò̱ akatɔ nya gyi, hare̱e̱ ane̱ te kaye̱ mɔ‑rɔ bɛɛɛ ane̱ yii pe̱ ooo.
9 Porém, acima de tudo, o que nós queremos é agradar o Senhor, seja vivendo no nosso corpo aqui, seja vivendo lá com o Senhor.
10 A le̱e̱ fe̱yɛ mfe̱ŋ‑ɔ ne̱ ane̱ pɛɛɛ e̱ ye̱re̱ Kristoo a se̱ŋgyikpa‑ɔ. Na ane̱ ɔke̱maa nya ke̱tɔ ne̱ mò̱ a kye̱na kaye̱ mɔ‑rɔ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ kakɔka, hare̱e̱ ke̱ gye̱ kitimaa bɛɛɛ ke̱bɔye̱ ooo.
10 Porque todos nós temos de nos apresentar diante de Cristo para sermos julgados por ele. E cada um vai receber o que merece, de acordo com o que fez de bom ou de mau na sua vida aqui na terra.
11 A le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ Kristoo ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ se̱re̱ Wuribware̱ se̱, ne̱ ane̱ a le̱ŋ e̱ye̱e̱ ane̱ e̱ po̱pɔre̱ ase̱sɛ fe̱yɛ bo̱ gya mò̱ se̱. Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ o nyi ane̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ nɛɛnɛɛ, ne̱ n de te̱maa fe̱yɛ mo̱ne̱ ɔke̱maa gbaa nyi ane̱ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ ane̱ŋ dɛɛ.
11 Sabemos o que quer dizer temer o Senhor e por isso procuramos levar as pessoas à verdade. Deus nos conhece completamente, e espero que no seu coração vocês me conheçam também.
12 Mo̱ne̱ ma kaŋ fa fe̱yɛ ane̱ be̱e̱ ane̱ le̱ŋ e̱ye̱e̱ ane̱ de ane̱ e̱ po̱pɔre̱ mo̱ne̱ ne̱e̱, na mo̱nꞌ nya ŋu ane̱ŋ ne̱ ane̱ bware‑o. Daabii, ane̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ nya ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ ye̱re̱ ke̱mo̱ se̱ a mo̱nꞌ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱ e̱ye̱e̱ ane̱ se̱‑ɔ ne̱e̱. Mfe̱ŋ‑ɔ na mo̱nꞌ taare̱ be̱ŋŋaa bamo̱ ne̱ ba po̱rɔ ane̱, ne̱ ba kaapo̱ bamo̱ e̱ye̱e̱‑ɔ, fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ke̱ bo̱ se̱sɛ akatɔ se̱‑ɔ dooo ne̱ ba de̱e̱re̱, ne̱ bo̱ maa de̱e̱re̱ ke̱tɔ ne̱ ke̱ bo̱ se̱sɛ kakpo̱nɔ‑rɔ‑ɔ.
12 Não estamos querendo nos elogiar a nós mesmos outra vez para vocês. Pelo contrário, queremos lhes dar motivo para terem orgulho de nós a fim de que tenham o que responder aos que se sentem orgulhosos por causa da aparência de uma pessoa e não por causa do que ela é.
13 Ane̱ apo̱rɔpo̱‑ɔ ya po̱pɔre̱ ane̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ, ane̱ e̱ lɔ e̱bo̱ŋ, amo̱ fe̱raa mo̱nꞌ taa fe̱yɛ Wuribware̱ se̱ ne̱ ane̱ a kperi ane̱ e̱ lɔ e̱bo̱ŋ‑ɔ. Amaa amo̱ a gye̱ fe̱yɛ ane̱ maa lɔ e̱bo̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, amo̱ fe̱raa bo̱ le̱e̱ mo̱ne̱ se̱‑ɔ ne̱ ane̱ du mfaanɛɛ.
13 Pois, se estamos loucos, é em favor de Deus; e, se temos juízo, é em favor de vocês.
14 A le̱e̱ fe̱yɛ Kristoo ke̱kpa ne̱ ɔ kpa ane̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ ke̱ e̱ ye̱re̱ ane̱ ne̱ ane̱ e̱ tɔwe̱ ke̱mo̱ ase̱ŋ. Ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ tɔwe̱, ne̱ ane̱ a kɔɔre̱ ke̱mo̱ gyi keŋkeŋ‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ Kristoo a wu bo̱ sa ase̱sɛ pɛɛɛ‑ɔ, bamo̱ ya kɔɔre̱ Kristoo gyi, a du ne̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ kakye̱na de̱daa a lo̱we̱‑ɔ.
14 Porque somos dominados pelo amor que Cristo tem por nós, pois reconhecemos que um homem, Jesus Cristo, morreu por todos, o que quer dizer que todos tomam parte na sua morte.
15 Ke̱tɔ se̱ ne̱ Kristoo a wu sa ase̱sɛ pɛɛɛ, ne̱ Wuribware̱ a kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro baa ŋkpa‑rɔ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ, bamo̱ a saŋ bo̱ te ŋkpa‑rɔ‑ɔ, bo̱ ma lɛɛ kye̱na bamo̱ e̱ye̱e̱ se̱, amaa bo̱ kye̱na sa Kristoo.
15 Ele morreu por todos para que os que vivem não vivam mais para si mesmos, mas vivam para aquele que morreu e foi ressuscitado para a salvação deles.
16 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ Kristoo ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ maa lɛɛ de̱e̱re̱ se̱sɛ akatɔ‑rɔ dooo pwɛɛ na ane̱ dɛɛ ŋu ane̱ŋ ne̱ o du‑o. Saŋ ko̱ ane̱ a de̱e̱re̱ Kristoo ane̱ŋ dɛɛ ne̱e̱, pwɛɛ ne̱ ane̱ a dɛɛ kɔɔre̱ mò̱ gyi, amaa ane̱ mo̱ŋ lɛɛ ane̱ e̱ waa ane̱ŋ.
16 Por isso, daqui em diante, não vamos mais usar regras humanas quando julgarmos alguém. E, se antes de nos termos tornado cristãos julgamos Cristo de acordo com regras humanas, agora não fazemos mais isso.
17 Ɔke̱maa ne̱ ɔ bo̱ Kristoo a ke̱be̱gya‑ɔ se̱‑ɔ a kii se̱sɛ po̱pwɛɛ ne̱e̱. Mò̱ kakye̱na de̱daa‑ɔ a gye̱ kɛɛ, ne̱ ɔɔ le̱e̱ o te kakye̱na po̱pwɛɛ.
17 Quem está unido com Cristo é uma nova pessoa; acabou-se o que era velho, e já chegou o que é novo.
18 Wuribware̱ ya waa amo̱‑ɔ pɛɛɛ, ɔɔ bo̱rɔ Kristoo si bo̱ lɔŋŋɔ ane̱ aa mò̱ mbo̱ŋtɔ‑rɔ, ne̱ ane̱ gye̱ mò̱ akyarɔpo̱ ase̱ŋ mɔ ko̱tɔwe̱‑rɔ.
18 Tudo isso é feito por Deus, o qual, por meio de Cristo, nos transforma de inimigos em amigos dele. E Deus nos deu a tarefa de fazer com que os outros também sejam amigos dele.
19 Ane̱ asuŋ e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, Wuribware̱ a bo̱rɔ Kristoo si bo̱ lɔŋŋɔ mò̱ aa kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ mbo̱ŋtɔ‑rɔ, na ɔ ma nya ba bamo̱ e̱bɔye̱ bo̱ ka bamo̱ ko̱kɔ. Ne̱ ɔɔ taa mbo̱ŋtɔ‑rɔ ko̱lɔŋŋɔ mɔ ase̱ŋ ko̱tɔwe̱ bo̱ waa ane̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ.
19 A nossa mensagem é esta: Deus não leva em conta os pecados dos seres humanos e, por meio de Cristo, ele está fazendo com que eles sejam seus amigos. E Deus nos mandou entregar a mensagem que fala da maneira como ele faz com que eles se tornem seus amigos.
20 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ane̱ ye̱re̱ Kristoo ayaa‑rɔ ne̱e̱. A du ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a bɔ ane̱ se̱ ɔ ko̱re̱ mo̱ne̱‑ɔ. Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ ye̱re̱ Kristoo ayaa‑rɔ ane̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ aa Wuribware̱ waa kanɔ.
20 Portanto, estamos aqui falando em nome de Cristo, como se o próprio Deus estivesse pedindo por meio de nós. Em nome de Cristo nós pedimos a vocês que deixem que Deus os transforme de inimigos em amigos dele.
21 Kristoo dɛɛ ɔ mo̱ŋ de bɔye̱. Amaa Wuribware̱ a sa ne̱ baa mɔɔ mò̱ fe̱yɛ mò̱ a gye̱ ɔbɔye̱waapo̱‑ɔ, ne̱ oo ŋu ke̱se̱bɔgyiiri ne̱ ane̱ ye̱re̱ bo̱ sa‑ɔ, na ane̱ bo̱rɔ mò̱ lowi‑o si nya ane̱ e̱ye̱e̱, na Wuribware̱ waa ane̱ fe̱yɛ ane̱ a gye̱ ase̱sɛ timaa‑o.
21 Em Cristo não havia pecado. Mas Deus colocou sobre Cristo a culpa dos nossos pecados para que nós, em união com ele, vivamos de acordo com a vontade de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.