2 Coríntios 5

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ ya wu, ane̱ e̱ nya kye̱nakpa Wuribware̱ ase̱ so̱so̱. Ane̱ kayo̱wɔre̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ taŋte̱e̱ ke̱kyaŋ ne̱ baa ba waagya bo̱ waa‑ɔ ne̱e̱, ne̱ waagya‑ɔ ya kyaŋŋe̱‑rɔ, ne̱ taŋte̱e̱ ke̱kyaŋ amo̱ a le̱e̱ da‑ɔ, amɔ ane̱ ɔke̱maa e̱ nya so̱so̱ a ke̱kyaŋ ne̱ ane̱ e̱ ya kye̱na‑rɔ‑ɔ. N gye̱ ase̱sɛ ya waa ke̱kyaŋ amo̱, amaa Wuribware̱ ya waa bo̱ ye̱ra sa ane̱.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Pwɛɛ na ane̱ dɛɛ fo̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ane̱ i su ane̱ e̱ kpa kulwee ane̱ ɔpe̱ po̱pwɛɛ amo̱ ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱‑ɔ.
2 Pois neste tabernáculo nós gememos, desejando muito ser revestidos da nossa habitação que é do céu,
3 Ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ kaapo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ke̱kyaŋ ne̱ ane̱ ɔke̱maa e̱ nya so̱so̱‑ɔ gye̱ kayo̱wɔre̱ po̱pwɛɛ ne̱ ane̱ kra e̱ ya kye̱na‑rɔ‑ɔ.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Ane̱ a saŋ ane̱ de kaye̱ mɔ‑rɔ a ko̱yo̱wɔre̱gyi‑o, ane̱ kakye̱na‑rɔ e̱ tɔɔraa ane̱. Amaa n gye̱ sa ne̱ ane̱ e̱ kpa fe̱yɛ ane̱ wu, na ane̱ paŋ ŋkpa pɛɛɛ. Ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ kpa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ kakye̱na ne̱ ane̱ te mbe̱yɔmɔ‑ɔ i kyurowi a ka kii kakye̱na ne̱ ka mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ. Na ane̱ kaye̱ mɔ‑rɔ a ŋyo̱wɔre̱‑ɔ kyurowi kii ŋyo̱wɔre̱ ne̱ n kye̱na nsu pɛɛɛ‑ɔ.
4 Porque, na verdade, nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos oprimidos, porque não queremos ser despidos, mas sim revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Kase̱ŋtiŋ, ke̱tɔ se̱ ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱ ane̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ kakye̱na ne̱ ane̱ te kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ ya kyo̱ŋ, ne̱ ane̱ e̱ ya kye̱na Wuribware̱ ase̱ nsu pɛɛɛ. Ne̱ ɔɔ sa ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a bo̱ kye̱na ane̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ, na ane̱ ŋu fe̱yɛ kase̱ŋtiŋ ane̱ ya wu, ɔ yaa ane̱ mò̱ ase̱.
5 Ora, quem para isto mesmo nos preparou foi Deus, o qual nos deu como penhor o Espírito.
6 Wuribware̱ a kufwiiŋe‑o a bo̱ ane̱ ase̱‑ɔ se̱, ane̱ de te̱maa saŋ ke̱maa fe̱yɛ ane̱ e̱ yɔ Wuribware̱ se̱. Ane̱ a te kaye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ane̱ mo̱ŋ tɛɛ fo̱ ane̱ aye̱ so̱so̱ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu te‑o.
6 Temos, portanto, sempre bom ânimo, sabendo que, enquanto estamos presentes no corpo, estamos ausentes do Senhor
7 Ane̱ a naa‑ɔ, ane̱ mo̱ŋ ke̱e̱ mfe̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ yɔ‑ɔ. Amaa ane̱ e̱ kɔɔre̱ ane̱ i gyi fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ gye̱ ane̱ ŋkpɛɛ.
7 {porque andamos por fé, e não por vista};
8 Ane̱ Kristoo ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ fe̱raa, m be̱e̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ ane̱ de te̱maa bwe̱e̱tɔ, ne̱ ane̱ e̱ yo̱rɔwe̱ bwe̱e̱tɔ fe̱yɛ ane̱ yɔwe̱ ane̱ ŋyo̱wɔre̱ bo̱ sii swe̱e̱re̱ mɔ se̱, na ane̱ yɔ pe̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu ase̱.
8 temos bom ânimo, mas desejamos antes estar ausentes deste corpo, para estarmos presentes com o Senhor.
9 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ e̱ le̱ŋ e̱ye̱e̱ ne̱e̱, na mò̱ akatɔ nya gyi, hare̱e̱ ane̱ te kaye̱ mɔ‑rɔ bɛɛɛ ane̱ yii pe̱ ooo.
9 Pelo que também nos esforçamos para ser-lhe agradáveis, quer presentes, quer ausentes.
10 A le̱e̱ fe̱yɛ mfe̱ŋ‑ɔ ne̱ ane̱ pɛɛɛ e̱ ye̱re̱ Kristoo a se̱ŋgyikpa‑ɔ. Na ane̱ ɔke̱maa nya ke̱tɔ ne̱ mò̱ a kye̱na kaye̱ mɔ‑rɔ ne̱ ɔɔ waa‑ɔ kakɔka, hare̱e̱ ke̱ gye̱ kitimaa bɛɛɛ ke̱bɔye̱ ooo.
10 Porque é necessário que todos nós sejamos manifestos diante do tribunal de Cristo, para que cada um receba o que fez por meio do corpo, segundo o que praticou, o bem ou o mal.
11 A le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ Kristoo ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ se̱re̱ Wuribware̱ se̱, ne̱ ane̱ a le̱ŋ e̱ye̱e̱ ane̱ e̱ po̱pɔre̱ ase̱sɛ fe̱yɛ bo̱ gya mò̱ se̱. Wuribware̱ e̱ gye̱ ne̱ o nyi ane̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ nɛɛnɛɛ, ne̱ n de te̱maa fe̱yɛ mo̱ne̱ ɔke̱maa gbaa nyi ane̱ mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ‑rɔ ane̱ŋ dɛɛ.
11 Portanto, conhecendo o temor do Senhor, procuramos persuadir os homens; mas, a Deus já somos manifestos, e espero que também nas vossas consciências sejamos manifestos.
12 Mo̱ne̱ ma kaŋ fa fe̱yɛ ane̱ be̱e̱ ane̱ le̱ŋ e̱ye̱e̱ ane̱ de ane̱ e̱ po̱pɔre̱ mo̱ne̱ ne̱e̱, na mo̱nꞌ nya ŋu ane̱ŋ ne̱ ane̱ bware‑o. Daabii, ane̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ nya ke̱tɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ ye̱re̱ ke̱mo̱ se̱ a mo̱nꞌ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱ e̱ye̱e̱ ane̱ se̱‑ɔ ne̱e̱. Mfe̱ŋ‑ɔ na mo̱nꞌ taare̱ be̱ŋŋaa bamo̱ ne̱ ba po̱rɔ ane̱, ne̱ ba kaapo̱ bamo̱ e̱ye̱e̱‑ɔ, fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ke̱ bo̱ se̱sɛ akatɔ se̱‑ɔ dooo ne̱ ba de̱e̱re̱, ne̱ bo̱ maa de̱e̱re̱ ke̱tɔ ne̱ ke̱ bo̱ se̱sɛ kakpo̱nɔ‑rɔ‑ɔ.
12 Não nos recomendamos outra vez a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa, a fim de que tenhais resposta para os que se gloriam na aparência, e não no coração.
13 Ane̱ apo̱rɔpo̱‑ɔ ya po̱pɔre̱ ane̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ane̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ, ane̱ e̱ lɔ e̱bo̱ŋ, amo̱ fe̱raa mo̱nꞌ taa fe̱yɛ Wuribware̱ se̱ ne̱ ane̱ a kperi ane̱ e̱ lɔ e̱bo̱ŋ‑ɔ. Amaa amo̱ a gye̱ fe̱yɛ ane̱ maa lɔ e̱bo̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, amo̱ fe̱raa bo̱ le̱e̱ mo̱ne̱ se̱‑ɔ ne̱ ane̱ du mfaanɛɛ.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; se conservamos o juízo, é para vós.
14 A le̱e̱ fe̱yɛ Kristoo ke̱kpa ne̱ ɔ kpa ane̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ ke̱ e̱ ye̱re̱ ane̱ ne̱ ane̱ e̱ tɔwe̱ ke̱mo̱ ase̱ŋ. Ke̱tɔ ne̱ ane̱ e̱ tɔwe̱, ne̱ ane̱ a kɔɔre̱ ke̱mo̱ gyi keŋkeŋ‑o e̱ gye̱ fe̱yɛ Kristoo a wu bo̱ sa ase̱sɛ pɛɛɛ‑ɔ, bamo̱ ya kɔɔre̱ Kristoo gyi, a du ne̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ kakye̱na de̱daa a lo̱we̱‑ɔ.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque julgamos assim: se um morreu por todos, logo todos morreram;
15 Ke̱tɔ se̱ ne̱ Kristoo a wu sa ase̱sɛ pɛɛɛ, ne̱ Wuribware̱ a kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro baa ŋkpa‑rɔ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ, bamo̱ a saŋ bo̱ te ŋkpa‑rɔ‑ɔ, bo̱ ma lɛɛ kye̱na bamo̱ e̱ye̱e̱ se̱, amaa bo̱ kye̱na sa Kristoo.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ Kristoo ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ maa lɛɛ de̱e̱re̱ se̱sɛ akatɔ‑rɔ dooo pwɛɛ na ane̱ dɛɛ ŋu ane̱ŋ ne̱ o du‑o. Saŋ ko̱ ane̱ a de̱e̱re̱ Kristoo ane̱ŋ dɛɛ ne̱e̱, pwɛɛ ne̱ ane̱ a dɛɛ kɔɔre̱ mò̱ gyi, amaa ane̱ mo̱ŋ lɛɛ ane̱ e̱ waa ane̱ŋ.
16 Por isso daqui por diante a ninguém conhecemos segundo a carne; e, ainda que tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos desse modo.
17 Ɔke̱maa ne̱ ɔ bo̱ Kristoo a ke̱be̱gya‑ɔ se̱‑ɔ a kii se̱sɛ po̱pwɛɛ ne̱e̱. Mò̱ kakye̱na de̱daa‑ɔ a gye̱ kɛɛ, ne̱ ɔɔ le̱e̱ o te kakye̱na po̱pwɛɛ.
17 Pelo que, se alguém está em Cristo, nova criatura é; as coisas velhas já passaram; eis que tudo se fez novo.
18 Wuribware̱ ya waa amo̱‑ɔ pɛɛɛ, ɔɔ bo̱rɔ Kristoo si bo̱ lɔŋŋɔ ane̱ aa mò̱ mbo̱ŋtɔ‑rɔ, ne̱ ane̱ gye̱ mò̱ akyarɔpo̱ ase̱ŋ mɔ ko̱tɔwe̱‑rɔ.
18 Mas todas as coisas provêm de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por Cristo, e nos confiou o ministério da reconciliação;
19 Ane̱ asuŋ e̱ gye̱ fe̱yɛ ane̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, Wuribware̱ a bo̱rɔ Kristoo si bo̱ lɔŋŋɔ mò̱ aa kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ mbo̱ŋtɔ‑rɔ, na ɔ ma nya ba bamo̱ e̱bɔye̱ bo̱ ka bamo̱ ko̱kɔ. Ne̱ ɔɔ taa mbo̱ŋtɔ‑rɔ ko̱lɔŋŋɔ mɔ ase̱ŋ ko̱tɔwe̱ bo̱ waa ane̱ ke̱sare̱e̱‑rɔ.
19 pois que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não imputando aos homens as suas transgressões; e nos encarregou da palavra da reconciliação.
20 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ane̱ ye̱re̱ Kristoo ayaa‑rɔ ne̱e̱. A du ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a bɔ ane̱ se̱ ɔ ko̱re̱ mo̱ne̱‑ɔ. Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ane̱ ye̱re̱ Kristoo ayaa‑rɔ ane̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ aa Wuribware̱ waa kanɔ.
20 De sorte que somos embaixadores por Cristo, como se Deus por nós vos exortasse. Rogamo-vos, pois, por Cristo que vos reconcilieis com Deus.
21 Kristoo dɛɛ ɔ mo̱ŋ de bɔye̱. Amaa Wuribware̱ a sa ne̱ baa mɔɔ mò̱ fe̱yɛ mò̱ a gye̱ ɔbɔye̱waapo̱‑ɔ, ne̱ oo ŋu ke̱se̱bɔgyiiri ne̱ ane̱ ye̱re̱ bo̱ sa‑ɔ, na ane̱ bo̱rɔ mò̱ lowi‑o si nya ane̱ e̱ye̱e̱, na Wuribware̱ waa ane̱ fe̱yɛ ane̱ a gye̱ ase̱sɛ timaa‑o.
21 Àquele que não conheceu pecado, Deus o fez pecado por nós; para que nele fôssemos feitos justiça de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.