2 Coríntios 11

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mo̱ne̱ ya kɔɔre̱ bamo̱ ne̱ ba po̱pɔre̱ mo̱ne̱ ba tɔwe̱ fe̱yɛ mo̱ŋ nyi ase̱ŋ‑ɔ gyi, mo̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ nyite mo̱ kafwe̱e̱ bo̱ le̱e̱ mo̱ ke̱‑mo̱ŋ‑nyi‑ase̱ŋ‑ɔ se̱, na mo̱nꞌ nu mo̱ ase̱ŋ bo̱ fo̱ kɛɛ.
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 Mo̱ a kpa mo̱ne̱ ase̱ŋ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ e̱ kpa mo̱ne̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, ma lɛɛ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ kpa ɔko̱ ase̱ŋ, amɔ Kristoo wo̱re̱ kpeŋ. Mo̱ne̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ kabregyii ne̱ ɔ mo̱ŋ tɛɛ ŋu ɔnyare̱, ne̱ mo̱ a kpa mò̱ bo̱ ye̱ra ɔnyare̱ ko̱ŋko̱ kpeŋ, ne̱ mò̱ e̱ gye̱ Kristoo fɔŋfɔŋ‑ɔ.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 Kufu de mo̱ fe̱yɛ bo̱ko̱ i kyurowi mo̱ne̱ mfɛɛre̱, na mo̱nꞌ kine Kristoo ke̱gya se̱. Ma kpa fe̱yɛ bo̱ko̱ e̱ pe̱nna mo̱ne̱, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Ɔbɔnsam a buruwi ko̱wɔ, ne̱ ɔɔ waa kanɔrɔkɔne̱ bo̱ pe̱nna ɔkye̱e̱ gye̱ŋkpɛɛsɛ Hawa ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱‑ɔ, fe̱yɛ ɔ ma lɛɛ gya Wuribware̱ kanɔ se̱‑ɔ.
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 Ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ kaapo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ bo̱ko̱ a ba mo̱ne̱‑rɔ, ne̱ bo̱ yɛ bo̱ gye̱ Kristoo ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱. Ne̱ mo̱ne̱ a kra bamo̱ nɛɛnɛɛ, amaa m fe̱raa, mo̱ne̱ mo̱ŋ lɛɛ mo̱ne̱ de mo̱ mo̱ne̱ e̱ te̱e̱ sɛye̱. Bamo̱ atɔ ke̱kaapo̱ bo̱ le̱e̱ Yeesuu kuŋu si kwe̱e̱ atɔ ke̱kaapo̱ ne̱ ane̱ a bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱‑ɔ‑rɔ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ atɔ ne̱ ba kaapo̱ bo̱ le̱e̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o na ase̱ŋ timaa‑o si kwe̱e̱ amo̱ ne̱ ane̱ a kaapo̱ mo̱ne̱‑ɔ‑rɔ. Ne̱ mo̱ne̱ a kɔɔre̱ bamo̱ atɔ ke̱kaapo̱ gyi yɔwe̱ ane̱ atɔ ke̱kaapo̱‑ɔ bo̱ twe̱e̱.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 — ausente —
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 — ausente —
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 Ase̱ŋ ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ mo̱ne̱ e̱ po̱rɔ mo̱ amo̱ se̱. Amo̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ mo̱ a tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii mo̱ne̱‑ɔ, mo̱ŋ kɔɔre̱ ateese na mo̱ dikpa atanne̱ mo̱ne̱ ase̱ bɛɛɛ ko̱tɔko̱ le̱e̱ mo̱ne̱ ase̱, ne̱ mo̱ne̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ŋ gye̱ Yeesuu ayaa‑rɔ ɔye̱re̱po̱ kase̱ŋtiŋ. A gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ mo̱ a baa mo̱ e̱ye̱e̱ kaase̱, amaa mo̱ a waa ane̱ŋ ne̱e̱ a Wuribware̱ nya yase̱ mo̱ne̱. Mo̱ a waa bɔye̱ ne̱e̱ e̱e̱e̱?
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 Mo̱ a bo̱ mo̱ne̱ ase̱ mo̱ i suŋ‑o, mo̱ a nya atanne̱ le̱e̱ e̱maŋ e̱maŋ asɔre̱e̱ ko̱ ase̱sɛ ase̱ ne̱e̱. A du ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a kɔɔre̱ bamo̱ twe̱e̱twe̱e̱ mo̱ i suŋ mo̱ e̱ kya mo̱ne̱‑rɔ‑ɔ.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 Mo̱ a bo̱ mo̱ne̱ ase̱‑ɔ, ne̱ mo̱ e̱ kpa atanne̱, mo̱ŋ de̱e̱re̱ mo̱ne̱ akatɔ‑rɔ. Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana ne̱ baa le̱e̱ Makedoniya asɔre̱e̱ asɔre̱e̱‑rɔ‑ɔ a baa mo̱ ke̱tɔ ke̱maa mɔ ne̱ mo̱ e̱ kpa‑ɔ. Mo̱ŋ ba mo̱ e̱ye̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ mo̱ne̱ se̱, na a waa mo̱ne̱ tɔɔraa kpa ke̱maa se̱. Ane̱ŋ ne̱ mo̱ a dɛɛ waa nsaŋ‑ɔ dɛɛ ne̱ m be̱e̱ mo̱ e̱ waa mbe̱yɔmɔ.
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 Mo̱ i gyi Kristoo a kase̱ŋtiŋ‑o ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ ɔko̱ mo̱ŋ bo̱ mo̱ne̱ Akaya e̱maŋ‑ɔ‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ o kuŋ mo̱ kpa fe̱yɛ m ma kaapo̱ mo̱ e̱ye̱e̱ ane̱ŋ a kase̱ŋtiŋ‑o si.
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 Mo̱ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ma kpa mo̱ne̱ ase̱ŋ aaa? Daabii! Wuribware̱ nyi fe̱yɛ mo̱ e̱ kpa mo̱ne̱ ase̱ŋ.
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 Mo̱ e̱ de̱e̱ kine ko̱kɔɔre̱ atanne̱ ke̱maa le̱e̱ mo̱ne̱ ase̱ bo̱ sa mo̱ e̱ye̱e̱, na bamo̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ te̱e̱ ɛ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ ma nya sɛye̱ a bo̱ ye̱re̱ se̱ bo̱ kaapo̱ bamo̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ ane̱ aa bamo̱ ta ne̱e̱.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 Ane̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ mo̱ŋ gye̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱ kase̱ŋtiŋ. Bo̱ mo̱ŋ gye̱ asuŋpo̱ kase̱ŋtiŋ. Ba waa akatɔ se̱ ne̱e̱ fe̱yɛ bo̱ gye̱ Kristoo ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Amo̱‑ɔ mo̱ŋ gye̱ atɔ ne̱ a kpe̱ŋ e̱ye̱e̱‑ɔ. Ɔbɔnsam fɔŋfɔŋ gbaa e̱ taare̱ a ɔ waa mò̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ kabɔɔ e̱ gye̱ ne̱ ɔ sa se̱ŋsa o gywii ase̱sɛ.
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ne̱ Ɔbɔnsam ayaafɔre̱ ya waa bamo̱ akatɔ se̱ fe̱yɛ bo̱ gye̱ Wuribware̱ ayaafɔre̱, a mo̱ŋ gye̱ atɔ dabe̱ ko̱ ne̱e̱. Bamo̱ lalalo̱we̱ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ i gyiiri bamo̱ ke̱se̱bɔ bo̱ le̱e̱ ke̱tɔ ne̱ baa waa‑ɔ se̱.
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 M be̱e̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ ɔko̱ ma kaŋ fa fe̱yɛ n gye̱ se̱sɛ ne̱ ɔ mo̱ŋ nyi ase̱ŋ‑ɔ ne̱e̱. Amaa mo̱ne̱ e̱ kpa a mo̱nꞌ fa mo̱ kuŋu si fe̱yɛ mo̱ŋ nyi ase̱ŋ fe̱raa, mo̱nꞌ kɔɔre̱ gyi ane̱ŋ de, na n taare̱ kaapo̱ mo̱ e̱ye̱e̱ kafwe̱e̱.
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 Kase̱ŋtiŋ si fe̱raa, n gye̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu e̱ kpa fe̱yɛ n tɔwe̱‑ɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ mbe̱yɔmɔ. E̱ye̱e̱ ke̱kaapo̱ ase̱ŋ mɔ‑rɔ‑ɔ n de̱ŋ mo̱ e̱ sa se̱ŋsa ne̱e̱ fe̱yɛ ɔko̱ ne̱ ɔ mo̱ŋ nyi ase̱ŋ‑ɔ.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 Ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a tɛɛ bo̱ bo̱ mo̱ne̱‑rɔ, ne̱ ba kaapo̱ bamo̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ e̱ kaapo̱ bamo̱ e̱ye̱e̱‑ɔ se̱‑ɔ, ŋ gbaa mo̱ e̱ kaapo̱ mo̱ e̱ye̱e̱.
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 Mo̱ne̱ a tɛɛ mo̱ne̱ nyi ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ‑ɔ, mo̱ e̱ fa fe̱yɛ mo̱ne̱ i nyite mo̱ ne̱ mo̱ŋ nyi ase̱ŋ‑ɔ bwe̱e̱tɔ.
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 Kase̱ŋtiŋ si, bamo̱ ne̱ mo̱ne̱ i bu bamo̱ ke̱dabe̱ fe̱yɛ bamo̱ a gye̱ Yeesuu ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ ya waa mo̱ne̱ bo̱rɔkraa fe̱yɛ mo̱ne̱ a gye̱ anya‑ɔ, mo̱ne̱ i nyite bamo̱. Bamo̱ ɔko̱ ya kɔɔre̱ mo̱ne̱ atanne̱ pɛɛɛ, bɛɛɛ o gyi mo̱ne̱, bɛɛɛ ɔ waa mò̱ e̱ye̱e̱ ke̱dabe̱ mo̱ne̱‑rɔ, bɛɛɛ ɔ da mo̱ne̱ e̱se̱bɔ‑rɔ abaa, mo̱ne̱ maa tɔwe̱ sɛye̱.
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 Ne̱ mo̱ne̱ yɛ ane̱ŋ a bo̱rɔkraa ne̱ ba waa mo̱ne̱‑ɔ e̱ kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ bo̱ gye̱ ayaale̱ŋpo̱, amaa ane̱ fe̱raa, ane̱ mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ. Ipeere de mo̱ mbe̱yɔmɔ fe̱yɛ ane̱ a mo̱ŋ ba ane̱ŋ a daa bɔye̱‑ɔ bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ane̱ de mo̱ne̱ se̱ ke̱yaale̱ŋ.
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 Ase̱sɛ amo̱ ne̱ bo̱ yɛ bo̱ gye̱ Yeesuu ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱‑ɔ e̱ kaapo̱ bamo̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ bo̱ gye̱ Heebrii awuye kase̱ŋtiŋ. Amo̱‑ɔ maa kaapo̱ sɛye̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱‑ɔ n gye̱ Heebriinyi. Bo̱ be̱e̱ bo̱ yɛ bo̱ gye̱ Isireelii awuye. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱‑ɔ n gye̱ Isireeliinyi.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Bo̱ be̱e̱ bo̱ yɛ bo̱ gye̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Abraham ananagyi. Amo̱‑ɔ maa kaapo̱ sɛye̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱‑ɔ n gye̱ Abraham ke̱nanagyi. Bo̱ be̱e̱ bo̱ yɛ bo̱ gye̱ Kristoo ayaafɔre̱. Ma kɔɔre̱ a n gyi ane̱ŋ. Amaa bamo̱ e̱ gye̱ Kristoo ayaafɔre̱ fe̱raa, ŋ gbaa n gye̱ mò̱ ke̱yaafɔre̱ n kyɔ bamo̱. M be̱e̱ mo̱ e̱ ko̱re̱ mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ nyite mo̱ fe̱yɛ mo̱ a lɔ e̱bo̱ŋ‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ m be̱e̱ mo̱ e̱ kpa a ŋ kaapo̱ mo̱ e̱ye̱e̱ kafwe̱e̱. Bo̱ yɛ baa suŋ Kristoo kusuŋ keŋkeŋ. M fe̱raa mo̱ a suŋ Kristoo kusuŋ keŋkeŋ kyo̱ŋ bamo̱. Ne̱ mo̱ a gyi awo̱re̱fɔɔ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ a kusuŋ‑o si kyo̱ŋ bamo̱. Mo̱nꞌ nu ase̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ. Baa tii mo̱ iluwi bwe̱e̱tɔ kyo̱ŋ bamo̱. Baa da mo̱ akyo̱kywe̱e̱ na paara iluwi bwe̱e̱tɔ, ne̱ ma taare̱ a n tɔwe̱ amo̱ kanɔ gywii mo̱ne̱. Ne̱ lowi ase̱ŋ a to̱ mo̱ iluwi bwe̱e̱tɔ.
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 Yudaa awuye a kra mo̱ iluwi inuu daye̱ mo̱ paara iluwi adusa na akpanɔɔ.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 Roma awuye a kra mo̱ iluwi e̱sa ba akyo̱kywe̱e̱ bo̱ daye̱ mo̱. Kake ŋko̱ bo̱ko̱ a twe̱e̱ abu bo̱ da mo̱. Iluwi e̱sa ne̱ ko̱re̱e̱ ne̱ n te‑ro mo̱ i tu kpa ɔpo̱o̱ se̱‑ɔ a nye̱ra, ne̱ oo buŋ mo̱. Ne̱ amo̱‑rɔ ko̱ko̱ŋko̱ fe̱raa gbaa mpase̱ na kanye pɛɛɛ na m bo̱ nkyu‑o‑ro pwɛɛ ne̱ baa dɛɛ bo̱ lee mo̱.
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 Mo̱ e̱kpa kutu bwe̱e̱tɔ‑rɔ, mo̱ a lwee ase̱ŋ‑nɔ bo̱ le̱e̱ nkyu nkyu si, bo̱ le̱e̱ ayu si, bo̱ le̱e̱ mo̱ fɔŋfɔŋ ase̱sɛ Yudaa awuye na ase̱sɛ ko̱ mɔ se̱. Ase̱ŋ a to̱ mo̱ e̱maŋ se̱ na mbo̱re̱ se̱ na ɔpo̱o̱ se̱. Mo̱ a nya ase̱ŋ le̱e̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ yɛ bo̱ gye̱ Kristoo awuye, amaa ne̱ ba ba aye̱ba ne̱e̱‑ɔ.
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 Mo̱ a suŋ Kristoo keŋkeŋ, ne̱ iluwi bwe̱e̱tɔ gbaa, mo̱ŋ taare̱ nya kpa di idi. Ako̱ŋ na burufo a nya mo̱. Mo̱ a paŋ ateese na atɔ buŋsɛ iluwi bwe̱e̱tɔ, ne̱ ako̱ŋ na afwii a nya mo̱ bwe̱e̱tɔ.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 Ke̱tɔ ne̱ ki tii amo̱‑ɔ pɛɛɛ se̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ kake ke̱maa ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ kpa na mo̱ mfɛɛre̱ dɔŋ se̱‑ɔ e̱ gye̱ asɔre̱e̱‑ɔ pɛɛɛ ke̱de̱e̱re̱ se̱, na ase̱ŋ ne̱ a bo̱ asɔre̱e̱‑ɔ pɛɛɛ‑rɔ ne̱ a tɔɔraa mo̱‑ɔ.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 Amo̱ ya ba fe̱yɛ asɔre̱e̱ a awuye‑o ɔko̱ ko̱kɔɔre̱gyi e̱ mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ, amɔ mo̱‑ɔ mo̱ i su mo̱ e̱ sa mò̱. Bamo̱ ɔko̱ ya lwee e̱bɔye̱‑rɔ, amɔ mo̱ kakpo̱nɔ‑rɔ a nye̱ra.
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 Amo̱ i tiri fe̱yɛ ŋ kaapo̱ mo̱ e̱ye̱e̱, amo̱ fe̱raa mo̱ e̱ kaapo̱ mo̱ e̱ye̱e̱ atɔ amo̱ ne̱ a kaapo̱ fe̱yɛ mo̱ŋ bo̱ le̱ŋ‑ɔ, na mo̱nꞌ nya mɔse̱ mo̱.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Ane̱ nyaŋpe̱ Yeesuu Kristoo mò̱ se̱ Wuribware̱, mò̱ ne̱ ane̱ e̱ kyo̱rɔ nsu pɛɛɛ‑ɔ, nyi fe̱yɛ ma ba aye̱ba bo̱ le̱e̱ ase̱ŋ mɔ ne̱ mo̱ a tɔwe̱, ne̱ mo̱ e̱ ba a m bo̱ tɔwe̱‑ɔ pɛɛɛ se̱ ne̱e̱.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Saŋ ne̱ mo̱ a yɔ Damasikus maŋ‑nɔ‑ɔ, gominaa ne̱ ɔ bo̱ owure Areetas kaase̱ mfe̱ŋ‑ɔ a ba akyɔŋŋɔpo̱ bo̱ ye̱ra ye̱ra maŋ amo̱ mbunogyii‑o pɛɛɛ‑rɔ fe̱yɛ weetee bo̱ kra mo̱.
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 Amaa mo̱ a bo̱rɔ abaŋso̱ro̱o̱ ke̱kyaŋ ko̱ ne̱ baa pwɛɛ kideŋbee‑o so̱so̱‑ɔ mfaŋse̱re̱e̱‑rɔ, ne̱ mo̱ nyare̱‑ana ko̱ a taa mo̱ waa kike dabe̱ ko̱‑rɔ, ne̱ baa ba ife bo̱ da‑rɔ, ne̱ baa kra ife‑o‑ro yɔwe̱ mo̱‑rɔ baa bo̱ ye̱ra swe̱e̱re̱. Ne̱ mo̱ a nya kpa se̱re̱ gominaa‑o ke̱sare̱e̱‑rɔ ŋ yii.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.