João 6

Ncane NT (NCR_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ajiŋ ayu, Jiso gɛ̀ ja wu gɛɛŋ wu daŋ Mamasi wù Galalee, wu gɛɛŋ wuŋ kwege. Mamasi wunɛ gɛ̀ bee wù ba tɛŋe tɛ lɛ wu Tibɛlia.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Kinchvu ki bamii banyɛ a wu jiŋ nje bo gɛ̀ yɛŋ mwɛɛ mù duunyi bvukugɛ bwe le mu wu gɛ̀ gee fɛ bamii ba binchɛŋ le no wu gɛ̀ fɛde bo.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Jiso bɛ booŋ be ba ŋgoo ja bo bɛɛŋ bo gɛɛŋ bo shii yi mbegɛ le.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Gɛ̀ bee sege kɛɛ, Ŋka wu Bajuu wu Ndaŋfe nyu wa abo.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Jiso gɛ̀ doo wu noŋ ajii, wu yɛŋ no kinchvu ki bamii too fɛ wu le, wu mo wu biih Filib le lɛ,
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Wu gɛ̀ biide noo, wu mone gɛh lo Filib nje wu kibɛɛ gɛ̀ bee wu kee wa fiɛɛ fì wu lé wu gê.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Filib chvuu wu le lɛ, “Gɛ bige bì ba laaŋe mwa wu lɛme yu yi aju le gii yifɛɛ kooji no taŋlo ba gu mwɛɛ munjile mu muh wu mumwaa wu mumwaa bo le kɛmɛ fi shige gɛ.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Mwa ye wu ŋgoo wumu wù jee che gɛ̀ bee lɛ Andulu wù mwa bwe Samoŋ Bita mo wu jɛmɛ wu le lɛ,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Mwa wù jwɛŋsɛ wumu le fɛnɛ wù kɛme chefe yi blɛd yishɛŋ bɛ bíɛŋ yifiɛɛ, geenɛ finɛ fiɛɛ taŋlo fi ge la fɛ kfuu chi banɛ bamii ba duude nɛ le?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Jiso jɛmɛ lɛ,Gɛ̀ bee agaaŋ nyu fo wesee, bo mo bo jɛmɛ bo shiiyɛ, bilɛŋsɛ maa gɛ̀ bee njɛ banchvuge batɛŋ.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Jiso mo wu jo chefe yi blɛd chiɛɛ, wu nya kiyone Nyo le, wu mo wu gajɛ bamii ba gɛ̀ shiiyɛ baa le. Wu ge gɛh yɛɛŋyɛɛŋ bɛ bíɛŋ chiɛɛ. Muh wuchii kɛme gɛh no wu gɛ̀ goone.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Bo gɛ̀ ji bo fuu, wu jɛme booŋ be ba ŋgoo le lɛ,
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Noo, bo mo bo banyɛ bimbɛge bi chefe yi blɛd yi yishɛŋ chiɛɛ bì gɛ̀ shɛshɛ, bi yisɛ ŋkáa yuufe ncho yifiɛɛ.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Bamii baa doo bo yɛŋ fiɛɛ fì duunyi bvukugɛ bwe le finɛ fì wu gɛ̀ ge, bo mo bo jɛmɛ lɛ, “Muh wunɛ le nchiɛɛŋ Muh wu Ntuŋ wu Nyo wɛɛ wù gɛ̀ bee ki wu tô yi woŋ kfunɛ le.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Jiso gɛ̀ doo wu yɛŋ lɛ bamii baa goone ki bo to bo koo wu bvuŋga le, bo ghaa Nfoŋ wuboo le, wu mo wu wɛɛŋ wu kaasɛ wu bɛɛŋ yi mbegɛ le wu tu wù nyu yo wu maa.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Lɛ to nyu fɛnfu, booŋ be ba ŋgoo boh bo gɛɛŋ fɛ mamasi le,
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 bo lee a ŋguh le bo kɛ bo daŋe bo gɛɛne Kafanahum. Gɛ̀ bee sege kɛɛ akfuuŋ nyu a jiiŋ wa Jiso baaŋ a to gɛ fɛ bo gɛ̀ bee fo gɛ.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Joo gɛ̀ ja yi shiŋshi, nje nfuŋ wu baaŋ gɛ̀ fede lo.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Bo tu bo chiide ŋguh bo daŋe, bo gɛ̀ gɛɛŋ wa bo bu njɛ bama batɛde kɛnɛ banɛh lɛɛ, bo ja bo yɛŋ Jiso le wu jiɛnyi yi joo le wu too wa mbebe yi ŋguh le. Njaŋ koo bo.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Geenɛ, wu jɛmɛ bo le lɛ,
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Bo yu noo, bo mo bo tu bo koŋe ki bo jo wu a ŋguh le. Lɛ bo njaŋɛ, ŋguh fɛɛse wa ŋgɛɛmɛ yi joo le kwa fɛ bo gɛ̀ gɛɛne fo.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Akfuuŋ gɛ̀ bu ayuu, bamii ba gɛ̀ shɛshɛ mamasi wuŋ kwɛge kwaji lɛ ŋguh gɛ̀ bee fo wu mumwaa, Jiso gɛ̀ baaŋ lee gɛ a ŋguh wɛɛ le bɛ booŋ be ba ŋgoo lɛ gɛ, booŋ be ba ŋgoo gɛ̀ ja bo gɛɛŋ bo maa.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Geenɛ, baŋguh bamu gɛ̀ bee bo ja je Tibɛlia, bo daŋ bo to mbebe kijusɛ kì Tada gɛ̀ jo blɛd fo wu nya kiyone Nyo le, bamii ji.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 No bamii bayu yɛŋ lɛ gɛ Jiso kɛnɛ booŋ be ba ŋgoo nyu fo gɛ, bo mo bo lee a baŋguh baa le, bo daŋ bo gɛɛŋ Kafanahum ki bo gooŋ Jiso.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Bo doo bo gɛɛŋ bo yɛŋ wu le wuŋ kwege, bo biih wu le lɛ, “Labai, wo tu to fɛnɛ sege la?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jiso chvuu bo le lɛ,
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 — ausente —
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Bo mo bo biih wu le lɛ, “Mwɛɛ mù bee kɛme ki be gêe mu mo mu nyû lɛ bee gee nyu lɛme chi Nyo le mù la?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Jiso chvuu bo le lɛ,
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Noo, bo mo bo biih wu le lɛ, “Fiɛɛ fì duunyi bvukugɛ bwuŋ fì wo taŋlo wo ge lɛ bee yɛŋ bee mo be leesɛ muntele yi ye yo le, le la? Fiɛɛ fì wo taŋlo wo ge le la?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Bachiji besa gɛ̀ ji mana kwa, nyu no ba saŋ lɛ, ‘Wu gɛ̀ nya bo bɛ mwɛɛ munjile mù jade woŋ wù fɛwe le bo ji.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 No bo jɛmɛ noo, Jiso mo wu chvuu bo le lɛ,
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 — ausente —
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Bo jɛmɛ wu le lɛ, “Tada, wo nyâa bee bɛ mwɛɛ munjile munɛ segechii.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jiso mo wu jɛmɛ bo le lɛ,
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 — ausente —
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 — ausente —
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 — ausente —
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 — ausente —
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Bajuu mo bo kɛ bo tu bo shuŋshi kune wu nje wu gɛ jɛmɛ lɛ,
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Bo tu bo shuŋshi noo bo biide lɛ, “Wunɛ le gɛ Jiso wu le mwa Yosɛf? Gɛ chiji bɛ bwee nyu besabɛŋ kee bo gɛ?” Fi jiɛnyi nɛɛ mɛɛse fɛ wu tu wu duu lɛ,
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Jiso chvuu bo le lɛ,
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 — ausente —
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 — ausente —
45 Está escrito nos profetas:
46 — ausente —
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 — ausente —
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 — ausente —
48 Eu sou o pão da vida.
49 — ausente —
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 — ausente —
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 — ausente —
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Bajuu mo bo ja bo kɛ bo tu bo waade lɛbolɛbo bo biide lɛ, “Muh wunɛ taŋlo wu ge nɛɛ fɛ wu nya ye ye lɛ bee ji?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Jiso mo wu jɛmɛ bo le lɛ,
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 — ausente —
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 — ausente —
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 — ausente —
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 — ausente —
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Mwɛɛ munɛ le mù Jiso gɛ̀ jɛme no wu gɛ̀ yɛyi bamii yeh yi buunɛ le Kafanahum.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Bamii ba Jiso ba ŋgoo ba duude yu n'yɛyɛ wunɛ bo ja bo jɛmɛ lɛ, “Wunɛ njɛmɛ tɛɛme baaŋ! Taŋlo bɛɛŋ yɛɛŋ wunɛ njɛmɛ?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Geenɛ, Jiso kɛɛ lɛ bamii be ba ŋgoo lɛ shuŋshi lɛbolɛbo kune njɛmɛ wunɛ, wu mo wu biih bo le lɛ,
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 — ausente —
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 — ausente —
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Jiso gɛ̀ jɛme nɛ nje wu gɛ̀ kee wa fɛŋkɛɛ bamii ba baaŋ a leesɛ gɛ muntele yi ye ye le gɛ, wu kee tɛ muh wù lé wu gê wu gesɛ wu.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Wu ka wu jɛmɛ bo le lɛ,
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Ajiŋ ayu, bamii be ba ŋgoo ba duude mo bo chii bikaa a wu jiŋ bo gɛ ka bo jiɛnyi bɛ wu gɛ.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Jiso ja wu biih booŋ be ba ŋgoo ba yuufe ncho bafɛɛ le lɛ,
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Samoŋ Bita chvuu wu le lɛ, “Tada, bee gɛɛŋ nyu fɛ yɛɛŋ le. Kɛme wo njɛme wu nyaa kinche kì kage gɛ,
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 bee le be bɛɛŋ wa, bee ka be kɛɛ lɛ le wo wɛɛ wu yuude wù ja fɛ Nyo le.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Jiso jɛmɛ bo le lɛ,
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Jiso gɛ̀ jɛme noo nyu kune Juda wù mwa Samoŋ Ɛkaliot. Wu gɛ̀ bee ŋgoo yi booŋ ba Jiso ba yuufe ncho bafɛɛ le, gɛ̀ bee wù wu gɛ̀ bee ki wu jîɛnyɛ wu gesɛ Jiso.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.