João 6

Ncane NT (NCR_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ajiŋ ayu, Jiso gɛ̀ ja wu gɛɛŋ wu daŋ Mamasi wù Galalee, wu gɛɛŋ wuŋ kwege. Mamasi wunɛ gɛ̀ bee wù ba tɛŋe tɛ lɛ wu Tibɛlia.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Kinchvu ki bamii banyɛ a wu jiŋ nje bo gɛ̀ yɛŋ mwɛɛ mù duunyi bvukugɛ bwe le mu wu gɛ̀ gee fɛ bamii ba binchɛŋ le no wu gɛ̀ fɛde bo.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Jiso bɛ booŋ be ba ŋgoo ja bo bɛɛŋ bo gɛɛŋ bo shii yi mbegɛ le.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Gɛ̀ bee sege kɛɛ, Ŋka wu Bajuu wu Ndaŋfe nyu wa abo.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Jiso gɛ̀ doo wu noŋ ajii, wu yɛŋ no kinchvu ki bamii too fɛ wu le, wu mo wu biih Filib le lɛ,
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Wu gɛ̀ biide noo, wu mone gɛh lo Filib nje wu kibɛɛ gɛ̀ bee wu kee wa fiɛɛ fì wu lé wu gê.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Filib chvuu wu le lɛ, “Gɛ bige bì ba laaŋe mwa wu lɛme yu yi aju le gii yifɛɛ kooji no taŋlo ba gu mwɛɛ munjile mu muh wu mumwaa wu mumwaa bo le kɛmɛ fi shige gɛ.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Mwa ye wu ŋgoo wumu wù jee che gɛ̀ bee lɛ Andulu wù mwa bwe Samoŋ Bita mo wu jɛmɛ wu le lɛ,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Mwa wù jwɛŋsɛ wumu le fɛnɛ wù kɛme chefe yi blɛd yishɛŋ bɛ bíɛŋ yifiɛɛ, geenɛ finɛ fiɛɛ taŋlo fi ge la fɛ kfuu chi banɛ bamii ba duude nɛ le?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Jiso jɛmɛ lɛ,Gɛ̀ bee agaaŋ nyu fo wesee, bo mo bo jɛmɛ bo shiiyɛ, bilɛŋsɛ maa gɛ̀ bee njɛ banchvuge batɛŋ.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Jiso mo wu jo chefe yi blɛd chiɛɛ, wu nya kiyone Nyo le, wu mo wu gajɛ bamii ba gɛ̀ shiiyɛ baa le. Wu ge gɛh yɛɛŋyɛɛŋ bɛ bíɛŋ chiɛɛ. Muh wuchii kɛme gɛh no wu gɛ̀ goone.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Bo gɛ̀ ji bo fuu, wu jɛme booŋ be ba ŋgoo le lɛ,
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Noo, bo mo bo banyɛ bimbɛge bi chefe yi blɛd yi yishɛŋ chiɛɛ bì gɛ̀ shɛshɛ, bi yisɛ ŋkáa yuufe ncho yifiɛɛ.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Bamii baa doo bo yɛŋ fiɛɛ fì duunyi bvukugɛ bwe le finɛ fì wu gɛ̀ ge, bo mo bo jɛmɛ lɛ, “Muh wunɛ le nchiɛɛŋ Muh wu Ntuŋ wu Nyo wɛɛ wù gɛ̀ bee ki wu tô yi woŋ kfunɛ le.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Jiso gɛ̀ doo wu yɛŋ lɛ bamii baa goone ki bo to bo koo wu bvuŋga le, bo ghaa Nfoŋ wuboo le, wu mo wu wɛɛŋ wu kaasɛ wu bɛɛŋ yi mbegɛ le wu tu wù nyu yo wu maa.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Lɛ to nyu fɛnfu, booŋ be ba ŋgoo boh bo gɛɛŋ fɛ mamasi le,
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 bo lee a ŋguh le bo kɛ bo daŋe bo gɛɛne Kafanahum. Gɛ̀ bee sege kɛɛ akfuuŋ nyu a jiiŋ wa Jiso baaŋ a to gɛ fɛ bo gɛ̀ bee fo gɛ.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Joo gɛ̀ ja yi shiŋshi, nje nfuŋ wu baaŋ gɛ̀ fede lo.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Bo tu bo chiide ŋguh bo daŋe, bo gɛ̀ gɛɛŋ wa bo bu njɛ bama batɛde kɛnɛ banɛh lɛɛ, bo ja bo yɛŋ Jiso le wu jiɛnyi yi joo le wu too wa mbebe yi ŋguh le. Njaŋ koo bo.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Geenɛ, wu jɛmɛ bo le lɛ,
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Bo yu noo, bo mo bo tu bo koŋe ki bo jo wu a ŋguh le. Lɛ bo njaŋɛ, ŋguh fɛɛse wa ŋgɛɛmɛ yi joo le kwa fɛ bo gɛ̀ gɛɛne fo.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Akfuuŋ gɛ̀ bu ayuu, bamii ba gɛ̀ shɛshɛ mamasi wuŋ kwɛge kwaji lɛ ŋguh gɛ̀ bee fo wu mumwaa, Jiso gɛ̀ baaŋ lee gɛ a ŋguh wɛɛ le bɛ booŋ be ba ŋgoo lɛ gɛ, booŋ be ba ŋgoo gɛ̀ ja bo gɛɛŋ bo maa.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Geenɛ, baŋguh bamu gɛ̀ bee bo ja je Tibɛlia, bo daŋ bo to mbebe kijusɛ kì Tada gɛ̀ jo blɛd fo wu nya kiyone Nyo le, bamii ji.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 No bamii bayu yɛŋ lɛ gɛ Jiso kɛnɛ booŋ be ba ŋgoo nyu fo gɛ, bo mo bo lee a baŋguh baa le, bo daŋ bo gɛɛŋ Kafanahum ki bo gooŋ Jiso.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Bo doo bo gɛɛŋ bo yɛŋ wu le wuŋ kwege, bo biih wu le lɛ, “Labai, wo tu to fɛnɛ sege la?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Jiso chvuu bo le lɛ,
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 — ausente —
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Bo mo bo biih wu le lɛ, “Mwɛɛ mù bee kɛme ki be gêe mu mo mu nyû lɛ bee gee nyu lɛme chi Nyo le mù la?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Jiso chvuu bo le lɛ,
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Noo, bo mo bo biih wu le lɛ, “Fiɛɛ fì duunyi bvukugɛ bwuŋ fì wo taŋlo wo ge lɛ bee yɛŋ bee mo be leesɛ muntele yi ye yo le, le la? Fiɛɛ fì wo taŋlo wo ge le la?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Bachiji besa gɛ̀ ji mana kwa, nyu no ba saŋ lɛ, ‘Wu gɛ̀ nya bo bɛ mwɛɛ munjile mù jade woŋ wù fɛwe le bo ji.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 No bo jɛmɛ noo, Jiso mo wu chvuu bo le lɛ,
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 — ausente —
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Bo jɛmɛ wu le lɛ, “Tada, wo nyâa bee bɛ mwɛɛ munjile munɛ segechii.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jiso mo wu jɛmɛ bo le lɛ,
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 — ausente —
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 — ausente —
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 — ausente —
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 — ausente —
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Bajuu mo bo kɛ bo tu bo shuŋshi kune wu nje wu gɛ jɛmɛ lɛ,
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Bo tu bo shuŋshi noo bo biide lɛ, “Wunɛ le gɛ Jiso wu le mwa Yosɛf? Gɛ chiji bɛ bwee nyu besabɛŋ kee bo gɛ?” Fi jiɛnyi nɛɛ mɛɛse fɛ wu tu wu duu lɛ,
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Jiso chvuu bo le lɛ,
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 — ausente —
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 — ausente —
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 — ausente —
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 — ausente —
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 — ausente —
48 Eu sou o pão da vida.
49 — ausente —
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 — ausente —
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 — ausente —
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Bajuu mo bo ja bo kɛ bo tu bo waade lɛbolɛbo bo biide lɛ, “Muh wunɛ taŋlo wu ge nɛɛ fɛ wu nya ye ye lɛ bee ji?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Jiso mo wu jɛmɛ bo le lɛ,
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 — ausente —
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 — ausente —
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 — ausente —
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 — ausente —
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Mwɛɛ munɛ le mù Jiso gɛ̀ jɛme no wu gɛ̀ yɛyi bamii yeh yi buunɛ le Kafanahum.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Bamii ba Jiso ba ŋgoo ba duude yu n'yɛyɛ wunɛ bo ja bo jɛmɛ lɛ, “Wunɛ njɛmɛ tɛɛme baaŋ! Taŋlo bɛɛŋ yɛɛŋ wunɛ njɛmɛ?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Geenɛ, Jiso kɛɛ lɛ bamii be ba ŋgoo lɛ shuŋshi lɛbolɛbo kune njɛmɛ wunɛ, wu mo wu biih bo le lɛ,
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 — ausente —
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 — ausente —
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Jiso gɛ̀ jɛme nɛ nje wu gɛ̀ kee wa fɛŋkɛɛ bamii ba baaŋ a leesɛ gɛ muntele yi ye ye le gɛ, wu kee tɛ muh wù lé wu gê wu gesɛ wu.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Wu ka wu jɛmɛ bo le lɛ,
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Ajiŋ ayu, bamii be ba ŋgoo ba duude mo bo chii bikaa a wu jiŋ bo gɛ ka bo jiɛnyi bɛ wu gɛ.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Jiso ja wu biih booŋ be ba ŋgoo ba yuufe ncho bafɛɛ le lɛ,
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Samoŋ Bita chvuu wu le lɛ, “Tada, bee gɛɛŋ nyu fɛ yɛɛŋ le. Kɛme wo njɛme wu nyaa kinche kì kage gɛ,
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 bee le be bɛɛŋ wa, bee ka be kɛɛ lɛ le wo wɛɛ wu yuude wù ja fɛ Nyo le.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Jiso jɛmɛ bo le lɛ,
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Jiso gɛ̀ jɛme noo nyu kune Juda wù mwa Samoŋ Ɛkaliot. Wu gɛ̀ bee ŋgoo yi booŋ ba Jiso ba yuufe ncho bafɛɛ le, gɛ̀ bee wù wu gɛ̀ bee ki wu jîɛnyɛ wu gesɛ Jiso.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.