João 5

Ncane NT (NCR_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ajiŋ ayu ŋka wu Bajuu wumu gɛ̀ bee Yɛlusalɛm, Jiso bɛɛŋ yo.
1 Depois disto havia uma festa entre os judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Kintuge ki joo kimi gɛ̀ bee yo ba tɛŋe a jɛ́ yi Ibulu le lɛ Bɛseda, ki le mbebe Jwe wu Kitaŋ ki Shóŋ le. Ba nyu ba jooŋ baŋgaa fo batɛŋ,
2 Ora, em Jerusalém há, próximo à porta das ovelhas, um tanque, chamado em hebreu Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 bamii ba binchɛŋ gɛ̀ shee bo loone lo fo, binfeeŋ bɛ bantɛŋelase mo ba kwe wa kimbe kimimia. [Bo gɛ̀ shee bo gime fo bo chiɛɛne sege joo le yi ja yi shiŋshɛ.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados, esperando o movimento da água.
4 Nchɛndaa Tada wumu gɛ̀ too kife le kife le, wu leese wu shiŋshi joo yiyu. Muh wù fwe wù ya wu lee yo sege Nchɛndaa wuyu shiŋshɛ joo yiyu, tu wu lé wu tɛ̂mɛ yi kinchɛŋ ke le mo nyu ki nɛɛ lɛ.]
4 Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; e o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.
5 Muh mu gɛ̀ bee fo wu gɛ̀ chɛŋ wa biluŋ mbaanshɛ ncho nyaaŋ.
5 E estava ali um homem que, havia trinta e oito anos, se achava enfermo.
6 Jiso doo wu to fo wu yɛŋ wu le, wu kɛɛ lɛ wu gɛ̀ giiŋ wa fo ntaŋ wù ndefɛ le, wu biih wu le lɛ,
6 E Jesus, vendo este deitado, e sabendo que estava neste estado havia muito tempo, disse-lhe: Queres ficar são?
7 Muh wu kinchɛŋ wɛɛ chvuu lɛ, “Chii, gɛ ŋkɛme muh wù taŋlo wu fih wu leesɛ mɛ a joo yinɛ le sege yi shiŋshi gɛ. Sege yi shiŋshɛ, ndoo ŋgɛɛne ki nlee, nto muh mu nyu wu lee wa a mɛne.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho homem algum que, quando a água é agitada, me ponha no tanque; mas, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Jiso jɛmɛ wu le lɛ,
8 Jesus disse-lhe: Levanta-te, toma o teu leito, e anda.
9 Kimimia, muh wɛɛ mo wu tɛmɛ, wu jo kijinɛ ke wu mo wu gɛɛne. Abvu gɛ̀ bee juu chi yuuŋ.
9 Logo aquele homem ficou são; e tomou o seu leito, e andava. E aquele dia era sábado.
10 Bajuu mo bo jɛmɛ muh wù ba gɛ̀ fɛ wɛɛ le lɛ, “Abɛŋ le juu chi yuuŋ nchi baaŋ bɛɛŋ gɛ lɛ wo tuu kijinɛ kuŋ gɛ.”
10 Então os judeus disseram àquele que tinha sido curado: É sábado, não te é lícito levar o leito.
11 Wu chvuu bo le lɛ, muh wu be fɛ mɛ ntɛmɛ be wu jɛmɛ mɛne lɛ,
11 Ele respondeu-lhes: Aquele que me curou, ele próprio disse: Toma o teu leito, e anda.
12 Bo biih wu le lɛ, “Le yɛɛŋ wuyu wù be jɛmɛ wo le lɛ wo jo kijinɛ kuŋ wo gɛɛne?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito, e anda?
13 Gɛ muh wu ba gɛ̀ fɛ wɛɛ gɛ̀ kee mo muh wù fɛ wu gɛ, nje Jiso gɛ̀ ja wa wu lee wu gɛɛŋ antɛnɛɛ a kinchvu ki bamii kì gɛ̀ bee fo.
13 E o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, em razão de naquele lugar haver grande multidão.
14 Lɛ nyu ajiŋ ayu, Jiso yɛŋ wu le fɛ yeh yi kintanyɛ le, wu jɛmɛ wu le lɛ,
14 Depois Jesus encontrou-o no templo, e disse-lhe: Eis que já estás são; não peques mais, para que não te suceda alguma coisa pior.
15 Muh wɛɛ ja wu gɛɛŋ wu sɛɛŋ Bajuu le lɛ le Jiso wù be fɛ wu.
15 E aquele homem foi, e anunciou aos judeus que Jesus era o que o curara.
16 Bajuu mo bo kɛ bo tu bo boone bikaa a Jiso jiŋ, nje wu gɛ̀ fɛ muh wunɛ nyu juu chi yuuŋ.
16 E por esta causa os judeus perseguiram a Jesus, e procuravam matá-lo, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Jiso jɛmɛ bo le lɛ,
17 E Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Njɛmɛ wunɛ ge Bajuu mɛsɛ lo bo tu bo goone baaŋ ki bo yuuyɛ wu, nje gɛ gɛ̀ mɛ gɛh yuuŋ chi wu gɛ̀ ŋgode maa gɛ. Wu gɛ̀ tɛŋe tɛ Nyo lɛ Chiji, wu fege ye ye lɛ wu le yɛɛŋyɛɛŋ bɛ Nyo.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só quebrantava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Jiso gɛ̀ ja wu jɛmɛ bo le lɛ,
19 Mas Jesus respondeu, e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que o Filho por si mesmo não pode fazer coisa alguma, se o não vir fazer o Pai; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 — ausente —
20 Porque o Pai ama o Filho, e mostra-lhe tudo o que faz; e ele lhe mostrará maiores obras do que estas, para que vos maravilheis.
21 — ausente —
21 Pois, assim como o Pai ressuscita os mortos, e os vivifica, assim também o Filho vivifica aqueles que quer.
22 — ausente —
22 E também o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o juízo;
23 — ausente —
23 Para que todos honrem o Filho, como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 — ausente —
24 Na verdade, na verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna, e não entrará em condenação, mas passou da morte para a vida.
25 — ausente —
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 — ausente —
26 Porque, como o Pai tem a vida em si mesmo, assim deu também ao Filho ter a vida em si mesmo;
27 — ausente —
27 E deu-lhe o poder de exercer o juízo, porque é o Filho do homem.
28 — ausente —
28 Não vos maravilheis disto; porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz.
29 — ausente —
29 E os que fizeram o bem sairão para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal para a ressurreição da condenação.
30 — ausente —
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma. Como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade do Pai que me enviou.
31 — ausente —
31 Se eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 — ausente —
32 Há outro que testifica de mim, e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 — ausente —
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 — ausente —
34 Eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto, para que vos salveis.
35 — ausente —
35 Ele era a candeia que ardia e alumiava, e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 — ausente —
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que eu faço, testificam de mim, que o Pai me enviou.
37 — ausente —
37 E o Pai, que me enviou, ele mesmo testificou de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes o seu parecer.
38 — ausente —
38 E a sua palavra não permanece em vós, porque naquele que ele enviou não credes vós.
39 — ausente —
39 Examinais as Escrituras, porque vós cuidais ter nelas a vida eterna, e são elas que de mim testificam;
40 — ausente —
40 E não quereis vir a mim para terdes vida.
41 — ausente —
41 Eu não recebo glória dos homens;
42 — ausente —
42 Mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 — ausente —
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me aceitais; se outro vier em seu próprio nome, a esse aceitareis.
44 — ausente —
44 Como podeis vós crer, recebendo honra uns dos outros, e não buscando a honra que vem só de Deus?
45 — ausente —
45 Não cuideis que eu vos hei de acusar para com o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 — ausente —
46 Porque, se vós crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim escreveu ele.
47 — ausente —
47 Mas, se não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.