Marcos 14

ncr (NCR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gɛ̀ shɛge aju afaa mo nyume Ŋka wu Ndaŋfe mo Ŋka wu Blɛd wù ba baaŋ gɛɛ gɛ kinshilɛ yo gɛ. Bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ mo bamii ba duunyi banchi ba Nyo mo bo goone je yì bo koo Jiso yu nyilɛ le, bo yuuyɛ.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Bo chu ntaŋ lɛbolɛbo lɛ, “Keefɛ besabɛŋ moŋ fiɛɛ finɛ kife kì ba gee Ŋka le gɛ, nje besabɛŋ moŋ lo, fi to bɛ jwe a bamii ntɛnɛɛ.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jiso gɛ̀ bee ntɛ wù Bɛtani le, a Samoŋ yeh wù gɛ̀ shɛɛ wù nyu muh goŋ yì baaŋ, bo shii bo jii mwɛɛ, kwɛse wumu ja wu lee bɛ fikaaŋ fi mɛɛ mà gwee wuŋ. Mɛɛ mayu gɛ̀ tɛɛme kwa, ba kɛnyi bɛ nad lɛwulɛwu. No wu leese, wu mo wu gwenyɛ jwe wu fikaaŋ fiyu wu fuushɛ mɛɛ mayu yi kikwɛɛ ki Jiso le.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Bamii bamu ja bo tu bo shuŋshi lɛbolɛbo bo duu lɛ, “Wu chɛŋe bɛ mɛɛ mayu nɛ nje la?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Ba taŋlo ba gesɛ mɛɛ mayu fe bige banchvuge gii yitɛde, ba nya bige biyu bamii ba kifufe le.” Bo tu bo ŋase lo bɛ wu.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Geenɛ, Jiso jɛmɛ bo le lɛ, “Bɛŋ chînɛ wu le. Bɛŋ nyaa ŋgɛ wu le nɛ nje la? Wu le wu ge nyu fiɛɛ fì joŋe fɛ mɛne.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Bɛŋ kêe lɛ bamii ba fuude lé bo gê bo nyûme bɛ bɛŋ segechii. Bɛŋ taŋlo bɛŋ fiih bo sege bɛŋ koŋe. Geenɛ, gɛ mɛ nyu ŋge nyume besabɛŋ segechii gɛ.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Kwɛse wunɛ le wu ge nyu fiɛɛ fì taŋlo wu ge. Wu yefɛ mɛ bɛ mɛɛ manɛ nɛ nyu wu seese nyu ye yaŋ baaŋ lo no ba lé ba gê ba jîiyɛ mɛ.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Nsɛŋe bɛŋ nchiɛɛŋ lɛ, mo nyu faaŋ fɛ ba lé ba gê ba fêeji saaka wù joŋe wunɛ yi kikwɛɛ ki nshɛŋ le kichii, fiɛɛ fì kwɛse wunɛ ge ba lé ba sɛ̂ŋe tɛ, ki ba kwaji wu.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Juda Ɛkaliot wù gɛ̀ bee muh a ŋgoo yi booŋ ba ŋgoo ba Jiso ba yuufe ncho bafɛɛ le, mo wu ja wu gɛɛŋ fɛ bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ le lɛ wu gesɛ Jiso bo le.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Bo doo bo yu noo bo yu njoŋ baaŋ, bo mo bo ka lɛ bo lé bo nyâ wu bige. Wu mo wu kɛ wu goone je yì wu lé wu nyâ Jiso chiaaŋ yiboo le.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Juu chì fwe chi Ŋka wu Blɛd wù ba baaŋ gɛɛ gɛ kinshilɛ yo gɛ, gɛ̀ to chi kojɛ chì bo to bo sɛɛyi mwa kiya wu Ŋka wu Ndaŋfe, booŋ ba Jiso ba ŋgoo biih wu le lɛ, “Wo goone lɛ bee gɛɛŋ bee seesɛ nyu faaŋ fɛ wo lé wo jî Ŋka wu Ndaŋfe fo?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Wu mo wu tuŋ booŋ be ba ŋgoo bamu bafɛɛ, wu jɛmɛ bo le lɛ, “Bɛŋ gɛ̂ɛŋ alaantɛŋ, bɛŋ doo bɛŋ gɛɛne, bɛŋ yɛ̂ŋ muh le wu tuu joo a shaaŋ le, bɛŋ bi wu le.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Sege wu gɛɛŋ wu lee yeh yì wu le wu lee yu, bɛŋ jɛ̂mɛ muh wù kɛme yeh yiyu le lɛ, Muh wu N'yɛyɛ biide laa kibuu ki yeh yi bamii ba njiɛnyɛ kɛɛ kì bɛ booŋ be ba ŋgoo lé bo jî Ŋka wu Ndaŋfe yu le faane la?
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Wu lé wu dûnyɛ kibuu ki yeh ki awe ba nyu ba seesɛ wa ba kɛnyɛ, bɛŋ mo bɛŋ seesɛ mwɛɛ munjile yu.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Booŋ ba ŋgoo bayu mo bo ja bo gɛɛŋ a kilaantɛŋ kiyu le, bo gɛɛŋ bo yɛŋ mwɛɛ nyu gɛh yɛɛŋyɛɛŋ no Jiso gɛ̀ jɛme bo le. Bo mo bo seesɛ mwɛɛ munjile mu Ŋka wu Ndaŋfe wuyu fo.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Lɛ to nyume fɛnfu, Jiso bɛ booŋ be ba ŋgoo ba yuufe ncho bafɛɛ taashɛ yu.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Bo shii bo tu bo jii mwɛɛ, Jiso ja wu jɛmɛ bo le lɛ, “Nsɛŋe bɛŋ nchiɛɛŋ lɛ muh mu bɛŋ le, lé wu gê wu gêsɛ mɛ, muh wunɛ jii mwɛɛ besa wu.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Bo yu noo, bo ja bo tu bo nyume yii yii, bo jɛme wu le, wu mumwaa wu mumwaa lɛ, “Le mɛ?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Wu chvuu lɛ, “Le gɛh muh mu bɛŋ ba yuufe ncho bafɛɛ le wù besa wu chude blɛd a shu le.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Muh wù jee che le Mwamuh le wu gɛɛŋ gɛh no ba gɛ̀ saŋ kune wu. Geenɛ, ŋgɛ wù baaŋ le fɛ muh wù gesɛ muh wù jee che le Mwamuh. Fi be joŋe fɛ wuwɛɛ muh le lɛ keefɛ ba bôo wu gɛ.”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 No bo gɛ̀ jii mwɛɛ, Jiso ja wu jo blɛd, wu nya kiyone Nyo le, wu bweeyɛ, wu nya booŋ be ba ŋgoo le wu jɛmɛ lɛ, “Bɛŋ ko, finɛ le ye yaŋ.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Wu mo wu jo tɛ fiŋkoo, wu nya kiyone Nyo le, wu mo wu nya fiŋkoo fiyu bo le, lɛ bo mu bo bachii.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Wu jɛmɛ bo le lɛ, “Finɛ le kilɛmɛ kaŋ kì Nyo gwo maŋkaŋ yu ki bu njɛ muh wù duude.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Nsɛŋe bɛŋ nchiɛɛŋ lɛ gɛ̀ mbaaŋ ŋka mu mbvuuŋ ma nchwɛŋ wu kite ki laane manɛ gɛ, gɛɛŋ bu juu chì nlé ŋgê mmû ma manfɛŋ antɛnɛɛ a bvunfoŋ bvu Nyo.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Jiso bɛ booŋ be ba ŋgoo gɛ̀ mɛsɛ, bo yɛɛŋ ŋkee wu mbɛɛŋsɛ, bo mo bo bu bo bɛɛŋ bo gɛɛŋ yi Mbegɛ wu Bite bi Olif le.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Jiso gɛ̀ ja wu jɛmɛ bo le lɛ, “Bɛŋ bachii lé bɛŋ gê bɛŋ chîi bikaa a mɛ jiŋ. Le no ba le ba saŋ lɛ Nyo duu lɛ,
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Geenɛ, sege Nyo bvusɛ mɛ yi kwe le, nsa bɛŋ fwe Galalee.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Bita chvuu Jiso le lɛ, “Nɛ bamii bachii chile bikaa a wo jiŋ, tu gɛ taŋlo nchii biaŋ gɛ.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Jiso jɛmɛ wu le lɛ, “Nsɛŋe wo nchiɛɛŋ lɛ kintaŋ ki abɛŋ kinɛ le, nyishii lé yi gê yi tôŋ kiŋgane kinfɛɛ, nyu wo faŋ wa mɛ kiŋgane kintɛde.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Bita jɛmɛ fi tɛmɛ lo wu du lɛ, “Mo fi nyume lɛ nlé ŋkwê lo besa wo, tu gɛ taŋlo n'yu nfaŋ wo gɛ.” No wu jɛmɛ noo, bo bachii jɛmɛ gɛh tɛ noo.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Bo gɛɛŋ bo lee fɛ mwɛ wu kitaŋ kimi le, ba tɛŋe lɛ Gɛsɛmani, Jiso jɛmɛ booŋ be ba ŋgoo le lɛ, “Bɛŋ shîi fɛnɛ, ŋgɛɛŋ mbuunɛ.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Wu mo wu jo Bita bɛ Jɛm mo Joŋ, bɛ bo ja fo. Wu ja wu tu wu kwaji mwɛɛ wu nyume yi maluŋ le.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Wu jɛmɛ bo le lɛ, “Fitele fiaŋ le yii yii baaŋ njɛ ŋkwe lo. Bɛŋ shɛ̂ɛ fɛnɛ bɛŋ chîɛɛne.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Jiso ja fo wu kɛŋsɛ wu gɛɛŋ fwe shige, wu gwe fɛkuu, wu buunɛ lɛ nɛ je be bee yu, kife ki ŋgɛ kinɛ ki fe lo.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Wu buunɛ lɛ, “Aba, Chii, wo taŋlo wo ge fiɛɛ fichii. Wo chîaasɛ fiŋkoo fi ŋgɛ finɛ lɛ keefɛ mɛ mu gɛ. Geenɛ, gee gɛh no wo koŋe. Keefɛ wo gê no ŋkoŋe gɛ.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Jiso kaasɛ wu tu jiŋ fɛ bo le, wu yɛŋ bo lefe. Wu biih Bita le lɛ, “Samoŋ, wo lefe lo? Gɛ taŋlo wo chiɛɛŋ, gɛɛŋ bu yi ntaŋ wu kife le kimimia gɛ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Bɛŋ nyûme we bɛŋ bûune lɛ keefɛ moŋ ge wu to fɛ bɛŋ le gɛ. Le nchiɛɛŋ lɛ fitele koŋe lo, geenɛ nyaŋ yi ye wɛɛyi.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 No wu jɛmɛ noo wu ka wu kaasɛ wu gɛɛŋ wu buunɛ gɛh no wu be buunɛ wa.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Wu doo wu kaasɛ wu tu jiŋ wu ka wu yɛŋ booŋ be ba ŋgoo lefe nje lefɛ gɛ̀ bee bo ajii baaŋ. Bo gɛ kɛɛ fiɛɛ fì bo chvuu wu le gɛ.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Wu kaasɛ wu tu jiŋ kiŋgane kintɛde, wu biih bo le lɛ, “Bɛŋ baaŋ gɛh bɛŋ lefe bɛŋ fufe shɛŋ? Chi le chi kojɛ. Le wa kife. Ba le ba gesɛ wa muh wù jee che le Mwamuh bamii ba befe le.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Bɛŋ jâ we besabɛŋ gɛ̂ɛne. Bɛŋ jîŋɛ bɛŋ yɛ̂ŋ, nɛ muh wù gesɛ mɛ wunɛ, wu too wa.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Gɛh no Jiso gɛ̀ baaŋ wu jɛme noo, kimimia Juda wù gɛ̀ bee muh ŋgoo yi booŋ ba Jiso ba yuufe ncho bafɛɛ le mo wu bunɛ. Wu gɛ̀ too bɛ kinchvu ki bamii bo kɛme nyó bɛ bimbuge, gɛ̀ tuŋ bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ bɛ bamii ba duunyi banchi mo bamii ba sage woŋ.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Gɛ̀ bee muh wù gɛ̀ gesɛ Jiso wu seesɛ wa njiŋɛ bɛ bamii bayu wu jɛmɛ lɛ, “Muh wù nlé ŋgê ŋkfugɛ nshiŋɛ, tu le wu, bɛŋ mo bɛŋ koo, bɛŋ jô bɛŋ gɛ̂ɛne bɛ wu bɛŋ jîiŋe lɛ keefɛ wu legɛ gɛ.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 No Juda to noo, wu mo wu gɛɛŋ lo fɛ Jiso le kimimia, wu yɛsɛ wu le lɛ, “Muh wu N'yɛyɛ.” No wu jɛmɛ noo, wu mo wu kfugɛ wu wu shiŋɛ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Bamii baa mo bo koo Jiso, bo fajɛ wu le.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Muh mu wù gɛ̀ lɛme bɛ ba Jiso mo wu bvusɛ nyo yi jɛŋ, wu chuŋ kintuŋ ki nfwa wu kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ yu, ki suunɛ.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Jiso biih bamii bayu le lɛ, “Bɛŋ to ki bɛŋ kôo mɛ bɛŋ tu bɛŋ too bɛ nyó yi jɛŋ mo bimbuge njɛ bɛŋ too ki bɛŋ kôo nyûme chôŋ?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Nchi nshee lɛ juu lɛ juu nshiide fɛ yeh yi kintanyɛ le, n'yɛyi bamii jɛ yi Nyo fo fɛ bɛŋ koo mɛ sɛŋ nje la? Geenɛ, finɛ fichii jo kijusɛ ki fi to fi kojɛ no bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ saŋ.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Booŋ ba Jiso ba ŋgoo bachii mo bo noŋ wu fo, bo fɛɛ lo.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Chumu wumu bi wu le, wu baaŋ noŋ gɛ fiɛɛ ye le gɛ, wu buu gɛh nyu mwa nju ye le. Bo gɛɛŋ lɛ bo koo tɛ wu,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 nju yiyu faanyɛ, wu chinɛ yu wu legɛ kichinɛ kiyɛsɛ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Bo mo bo jo Jiso, bo gɛɛŋ bɛ wu fɛ kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ le. Bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ bɛ bamii ba sage woŋ mo bamii ba duunyi banchi taashɛ fo.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Bo gɛ̀ gɛɛne bɛ Jiso, Bita bii lo ajiŋ je yì ndefe le. Wu gɛɛŋ wu bu fɛ lakfulɛ chi kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ le, wu shii bɛ bamii ba gɛ̀ chiɛɛne la chiyu bo tu bo yɛse ŋgu.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ bɛ bamii bachii ba gɛ̀ sage bansa tu bo goone mwɛɛ mu bo kooyi yi Jiso le mu lé no mû ge ba yûuyɛ lo wu. Geenɛ, bo gɛ̀ baaŋ yɛŋ gɛ fiɛɛ le gɛ.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Bamii ba duude bɛɛ jiŋ yi nsa wu chimbiaŋ kune Jiso. Geenɛ, muh jɛme gɛ fiɛɛ fì too fi kooji bɛ fi muh mu gɛ.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Bamii bamu gɛ̀ ja bo lɛɛŋ we, bo chu chiboo chimbiaŋ ye ye le bo jɛmɛ lɛ,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Bee chi be yu wu duu lɛ wu lé wu gê wu sâ yeh yi kintanyɛ yinɛ yì jonɛ muh wu wuŋ, wu jo aju atade, wu kaasɛ wu jooŋ yimi, jonɛ gɛ muh wu wuŋ gɛ.”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Mo no bo gɛ̀ jɛme noo, njɛmɛ wuboo too gɛ wù kooji gɛ.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ mo ki ja ki lɛɛŋ we a bamii fwe, ki biih Jiso le lɛ, “Gɛ wo kɛme fiɛɛ fì wo chvuu gɛ? Wo yuge gɛ̀ mwɛɛ mù bamii banɛ kooyi ye yo le?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Jiso mɛ gɛh jwe wuchile, wu gɛ chvuu fiɛɛ gɛ. Kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ ka ki biih Jiso le lɛ, “Le wo wu le Mbvusɛ wù Nyo gɛ̀ ka wu le Mwa Nyo, Nyo wù ba yuuse?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Jiso chvuu lɛ, “Le mɛ. Bɛŋ lé bɛŋ yɛ̂ŋ no muh wù jee che le Mwamuh shii a kibo kinchiɛɛŋ ki Muh wù Kɛme Bvuŋga, bɛŋ ka bɛŋ yɛŋ no wu too yi kimbɛ le fɛwe.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ yu noo, wu saayɛ njú ye, wu biih lɛ, “Fiɛɛ baaŋ yu fì besabɛŋ ka be goone lɛ muh lɛɛŋ fɛnɛ wu jɛmɛ, lɛ la?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Gɛ bɛŋ yu no wu jode kijusɛ ki Nyo gɛ? Bɛŋ jɛme lɛ la?” Bamii bachii mo bo suunɛ lɛ wu le muh wu ba yuuyɛ lo.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Bamii bamu kɛ bo chuuyi nchwɛne yi Jiso le, bo kaaŋ ajii awe, bo tu bo kfuunyi wu bɛ muŋko, bo duu lɛ, “Gɛh gêe la muh wu ntuŋ wu Nyo kuŋ mɛɛse.” Bamii ba nchi gɛ̀ ja bo jo Jiso bo kɛ bo suŋe.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 No Bita gɛ̀ bee je akuu akuu fɛ lakfulɛ, mwa wù kwɛse wu gɛ̀ lɛne fɛ la chi kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ le ja wu to mbebe ye le.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 No wu yɛŋ Bita le wu yɛse ŋgu, wu bijɛ wu nɛ tuŋŋ, wu jɛmɛ lɛ, “Wo tɛ be bee bena Jiso muh wu Nasalɛ wege.”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Bita faŋ, wu jɛmɛ lɛ, “Gɛ ŋkee fiɛɛ fì wo jɛme finɛ gɛ. Gɛ ŋkee gɛ.” No wu jɛmɛ noo, wu mo wu ja fo wu gɛɛne fɛ jwe wu kitaŋ le, nyishii mo yi toŋ.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Mwa wù kwɛse wɛɛ ka wu yɛŋ wu le, wu jɛmɛ bamii ba gɛ̀ lɛme fo le lɛ, “Muh wunɛ le muh mu a bo ntɛnɛɛ.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Bita ka wu faŋ. Kife gɛ̀ doo ki kɛŋsɛ shige, bamii ba gɛ̀ lɛme fo ka bo jɛmɛ Bita le lɛ, “Le nchiɛɛŋ lɛ wo le muh wuboo, nje wo le tɛ muh wu Galalee.”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Bita mo wu kaŋ, wu tɛɛŋ loŋ yi kikwɛɛ ke le wu jɛmɛ lɛ, “Gɛ ŋkee muh wunɛ wu bɛŋ jɛme kune wu gɛ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Kimimia nyishii mo yi toŋ kiŋgane kinfɛɛ. Wu mo wu kwajɛ njɛmɛ wù Jiso be jɛmɛ wu le lɛ, “Nyishii lé yi gê yi tôŋ kiŋgane kinfɛɛ, a wo faŋ wa mɛ kiŋgane kintɛde.” Wu mo wu kɛsɛ kwe wu tu wu beede.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.