Atos 7
ncr (NCR) vs VC
1 Kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ biih Tifiŋ le lɛ, “Mwɛɛ mù ba jɛme munɛ le nchiɛɛŋ?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Tifiŋ chvuu lɛ, “Bachii bɛ booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ yêgɛ bɛŋ yû. Nyo wu bvukugɛ gɛ̀ bunɛ fɛ chiji wese wù Ablaham le wu baaŋ wu chee Misobotɛmia, fɛ wu ja wu gɛɛŋ wu tu wu chee Alaŋ,
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 wu jɛmɛ wu le lɛ,
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Noo, wu mo wu ja Chadia ayu, wu gɛɛŋ wu tu wu chee Alaŋ. Chiji gɛ̀ doo wu kwe, Nyo ge wu ja wu to yanɛ a bɛŋ chee yo mɛɛse.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Wu tu wù nyu yanɛ, Nyo gɛ̀ baaŋ nya gɛ wu mo bɛ gwɛŋ gɛ, geenɛ, wu ka lɛ wu lé wu gê wu nyâ wu woŋ kfunɛ nyû we bɛ kiŋgogɛ ke. Nyo gɛ̀ ka noo, Ablaham baaŋ a kɛme gɛ mwa gɛ.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Nyo ka wu jɛmɛ wu le lɛ,
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Nlé ŋgê nôŋ ŋgɛ yi woŋ wuyu le,
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Nyo ka wu ji leh bɛ Ablaham, njiŋɛ wu leh wunɛ le lɛ Ablaham lé wu gê wu chvûse booŋ be yeh. Ablaham gɛ̀ boo Asik, lɛ doo nyume aju nyaaŋ wu chvuu wu yeh. Asik gɛ̀ boo Yakob wu chvuu tɛ wu yeh. Yakob gɛ̀ chvûu tɛ booŋ be ba yuufe ncho bafɛɛ yeh ba le bachiji chiji besa fɛ kfuu chesa besabɛŋ to chi saane.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Bachiji chiji besa baa gɛ̀ ja bo tu bo bɛɛne kindoŋ bɛ Yosɛf wù mwa bwe bo, bo mo bo gesɛ wu, wu gɛɛŋ wu tu wù nyu nfwa woŋ wu Ijib le. Geenɛ, Nyo tu wu jiiŋe gɛh fɛ wu le,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 wu fii wu yi baŋgɛ be le bachii. Nyo ka wu nya wu bɛ bvufee, wu fɛ Falawu, Nfoŋ wu Ijib tu wu koŋe wu, wu mo wu gɛɛ wu lɛ wù nyû ŋkfuŋ we wù baaŋ, wu ka nyu muh wù jîiŋe fɛ kfuu che le.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Jɛŋ gɛ̀ ja yi koo Ijib aju achii mo Kanan, bamii yɛŋ ŋgɛ baaŋ. Bachiji chiji besa gɛ̀ kɛme gɛh fiɛɛ fijile gɛ.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Yakob gɛ̀ yu lɛ mwɛɛ munjile le Ijib, wu mo wu tuŋ booŋ be ba le bachiji chiji besa, bo gɛɛŋ yo ŋgɛnɛ wu fweele le.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Bo gɛ̀ doo bo kaasɛ bo gɛɛŋ yo ŋgɛnɛ wu kinfɛɛ le, Yosɛf mo wu ge booŋ ba bwee kɛɛ wu. Wu mo wu dunyɛ tɛ bo Falawu le.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Yosɛf mo wu chiiŋsɛ ntuŋ fɛ Yakob wu chiji le, lɛ wu bɛ kfuu che chichii tò Ijib. Kfuu chi Yakob gɛ̀ bee kife kiyu le muh mbaŋbvusooshwi ncho batɛŋ (75).
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Yakob yu noo, wu mo wu jo kfuu che chichii bo boh Ijib. Wu bɛ bachiji chiji besa gɛ̀ kweeyɛ yo bachii.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Bo gɛ̀ tuu agvuŋ aboo bo kaasɛ bo to, bo jiiyɛ Shɛkem a jɛŋ yi Ablaham gɛ̀ gu a booŋ ba Amo le.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Kife gɛ̀ doo ki kojɛ ki Nyo lé wu gê fiɛɛ fì wu gɛ̀ ka wa Ablaham yu, bamii besa duu wa Ijib baaŋ.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Bamii ba Ijib gɛ̀ ghaa nfoŋ wumu wu ya kee gɛ Yosɛf gɛ.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Nfoŋ wuyu mo wu wɛɛne, wu ghɛge bamii besa, wu tooŋse lɛ bachiji chiji besa nôoŋe mu mwonɛ mu booŋ akfuuŋ bo kweeyi.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Le kife kinɛ kì ba gɛ̀ boyɛ Musɛ, nyu mwa wù joŋe baaŋ fɛ Nyo le. Bo kɛmɛ wu yeh yi kii le yi tɛde,
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 bo mo bo jo wu bo gɛɛŋ bo gɛɛ akfuuŋ. Mwa Nfoŋ Falawu wù kwɛse gɛ̀ gɛɛŋ wu boŋ wu, wu lɛyɛ wu njɛ mwa ye.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Bo mo bo yɛyɛ Musɛ bɛ bvufee bvu bamii ba Ijib bvuchii, wù nyu muh wù kee njɛmɛ bɛ ki wu gêe mwɛɛ chuule.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Wu gɛ̀ doo wu bu biluŋ mbaanyɛ, wu ja wu kwajɛ lɛ wu lé wu gɛ̂ɛŋ wu yɛ̂ŋ no booŋ ba bwee ba le bamii ba Ishwala nyume.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Wu doo wu gɛɛne, wu yɛŋ muh wu Ijib nyuse muh wu Ishwala wumu. Wu lee fo lɛ wu chvuu kichvusɛ, wu mo wu yuuyɛ lo muh wu Ijib wɛɛ.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Wu gɛ̀ kwaji lɛ booŋ ba bwee le bo kɛɛ lɛ tuŋ Nyo wu lɛ wu tô wu bvûsɛ bo yi ŋgɛ le. Geenɛ, bo gɛ̀ baaŋ kɛɛ gɛ.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Bvu gɛ̀ bu bvu yuu, Musɛ ka wu gɛɛne, wu bu yi bamii ba Ishwala le bafɛɛ bo ja bo juu lɛbolɛbo. Wu lee fo ki wu gâde bvuju bvuyu, wu biih bo le lɛ, ‘Booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ le muh bɛ mwa bwee, ge la bɛŋ fɛ bɛŋ juu lɛbɛŋlɛbɛŋ?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Muh wù gɛ̀ nyuse mwa bwee wɛɛ ka wu tooŋsɛ lo Musɛ, wu biih wu le lɛ, ‘Gɛle yɛɛŋ wo lɛ wo sâge bee, wo suunɛ bansa besa?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Wo fɛnɛ ka goone ki wo yûuyɛ mɛ gɛh no wo chi yuuyɛ muh wu Ijib wɛɛ ŋguufɛ?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Musɛ yu noo, wu mo wu faaŋ wu ja woŋ wu Ijib le, wu fɛɛ lo wu gɛɛŋ wù nyu woŋ wu Midian le, wu gɛ̀ boo booŋ ba bilɛŋsɛ bafɛɛ yo.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Lɛ nyume ajiŋ a biluŋ mbaanyɛ, nchɛndaa wu Nyo bunɛ fɛ Musɛ le, yi ŋgu le wu bɛde yi kite ki mbiaŋ le nchvuuŋ mbebe Mbegɛ wù Sina le.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Musɛ yɛŋ fi gha wu, wu kɛŋsɛ mbebe le ki wu bîjɛ chuule no wu kɛŋse, wu yu Tada Nyo jɛmɛ wu le lɛ,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Le mɛ wù Nyo wu bachiji chiji bena,
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Tada Nyo ka wu jɛmɛ wu le lɛ,
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Nle n'yɛŋ wa chuule no ba nyiɛge bɛ bamii baŋ Ijib,
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Musɛ wunɛ le wu wù bo gɛ̀ faŋ wa, bo biih wu le lɛ, ‘Gɛle yɛɛŋ wo lɛ wo sâge bee, wo suunɛ bansa besa?’ Le wu wù Nyo gɛ̀ tuŋ lɛ wu gɛɛŋ wù nyu muh wu ge wu sage bo, wu ge wu bvusɛ bo yi ŋgɛ le. Nyo gɛ̀ tuŋ nyu nchɛndaa we wu to yi kite ki mbiaŋ kì gɛ̀ bɛde kɛɛ le wu fejɛ ntuŋ wɛɛ wu le.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Musɛ mo wu gɛɛŋ Ijib, wu ge mwɛɛ mu de yì yunɛ bɛ biŋgha bi mwɛɛ, wu bvusɛ bo yo. Wu ge mumu nyu fɛ joo yì Baaŋ yì Yɛɛde le, wu ka wu ge mumu nchvuuŋ a bo gɛ̀ jiɛnyi yo yi biluŋ le mbaanyɛ.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Le Musɛ wuyu wu gɛ̀ jɛmɛ bamii ba Ishwala le lɛ,
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Ka nyume gɛh wu wù Musɛ wù nchɛndaa wu Nyo gɛ̀ jɛmɛ wu le yi mbegɛ wu Sina le kife kì kintaashɛ ki bamii ba Ishwala gɛ̀ bee nchvuuŋ bɛ bachiji chiji besa, Nyo nya jɛ yì nyaa kinche lɛ wu feesɛ bee le.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Geenɛ, bachiji chiji besa ka bo faŋ ki bo yu fiɛɛ fì Musɛ jɛme, bo baa lo jiŋ wu le, bo tu bo koŋe ki bɛ bo kaase bo tuu lo fiboo jiŋ Ijib.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Bo mo bo jɛmɛ Aloŋ le lɛ, ‘Maa banyo bo lé bo sâa bee fwe, nje bee baaŋ ka kɛɛ gɛ fiɛɛ fì kooshi bɛ Musɛ wɛɛ wu gɛ̀ bvusɛ bee woŋ wu Ijib le gɛ.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Bo mo bo kɛnyɛ fimooso fi fiɛɛnɛ mwa naa, bo sɛɛyi nyáŋ bo ge kintanyɛ yu fi le, bo tu bo laŋeye yi fiɛɛ fì kɛnyɛ bo bɛ chiaaŋ yiboo le.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 No bo ge noo, Nyo mo wu baa jiŋ bo le, bo tu bo buune wa nyu fɛ juu bɛ kwii le mo jóŋ. Nyu gɛh no ba gɛ̀ saŋ a ŋwa wu bamii ba ntuŋ wu Nyo le lɛ, Nyo jɛme lɛ,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Bɛŋ gɛ̀ jiɛnyi bɛŋ tuude nyu chuŋ yi nyo wù bo tɛŋe lɛ Molok,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Bachiji chiji besa gɛ̀ jiɛnyi nchvuuŋ bo kɛme chuŋ yì duunyi lɛ Nyo le bɛ bo, bo gɛ̀ fɛ chuŋ yɛɛ bii yɛɛŋyɛɛŋ no yi Nyo gɛh chunyɛ Musɛ le gɛ̀ bee.Chuŋ yi Nyo|alt="Tabernacle" src="lb00259c.tif" size="span" loc="Lɛm 7:44" copy="Louise Bass" ref="7:44"
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Booŋ ba bachiji chiji besa gɛ̀ fi, bo tuu bo to yû yanɛ kife kì bɛ ba Joshwa gɛ̀ lode nshɛŋ yi bituŋ bì gɛ̀ bee yanɛ le, nyu Nyo wu gɛ̀ gɛɛne fwe wu kuŋe bituŋ biyu. Chuŋ yiyu mo yi nyu yanɛ too bude kife kì Nfoŋ Dabi gɛ̀ sage woŋ kfunɛ.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Wu yɛŋ lɛ Nyo koŋe wu chuule wu mo wu lɛgɛ lɛ Nyo bɛ̂ɛŋ wu jooŋ yeh wu nyâ wu wù Nyo wu Yakob chêe yu.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Gɛ̀ jiɛnyi Salamoŋ wu jôoŋ yeh yi Nyo yɛɛ.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Geenɛ, Tada Nyo wu le kikwɛɛ ki mwɛɛ munchii, to gɛ wu chee yeh yi jonɛ bamii le gɛ. Le gɛh yɛɛŋyɛɛŋ no muh wu ntuŋ wu Nyo wumu gɛ̀ saŋ wa lɛ Nyo jɛme lɛ,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Fɛwe le kala waŋ,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Gɛ fɛ mɛ mwɛɛ munɛ munchii gɛ?’”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Tifiŋ mo wu ja wu jɛmɛ lɛ, “Bɛŋ tɛɛme bikwɛɛ baaŋ, muntele mwɛna bɛ bintuŋ biɛna le lo binshushu. Bena bachiji chiji bena le gɛh yɛɛŋyɛɛŋ. Bɛŋ faŋe segechii ki bɛŋ yûge Kiyo ki Yuude le.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Muh wu ntuŋ wu Nyo wumu le yu wù bachiji chiji bena gɛ̀ baaŋ booŋ gɛ bikaa a wu jiŋ gɛ? Ba gɛ̀ yuuyɛ bamii ba ntuŋ ba Nyo ba gɛ̀ jɛmɛ wa lɛ Muh wu Lɛme wù Nyo wù Chaaŋ lé wu gê wu tô. Wu gɛ̀ to, bɛŋ gesɛ wu, bɛŋ ka bɛŋ yuuyɛ wu.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Ka nyume gɛh bɛŋ ba Nyo gɛ tuŋ banchɛndaa be bo nya banchi be bɛŋ le bɛŋ faŋ ki bɛŋ bîi bo le.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 No bamii ba gɛ̀ sage woŋ yu fiɛɛ fì Tifiŋ jɛmɛ, muntele bɛde lo bo, bo tu bo ŋgeji bige.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Kiyo ki Yuude yisɛ yi Tifiŋ le, wu tu wu jiiŋe fie nyume we, wu ja wu yɛŋ n'yuu wu le wù Nyo le, wu ka wu yɛŋ Jiso wu lɛɛŋ a kibo kinchiɛɛŋ ki Nyo le.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Tifiŋ ja wu jɛmɛ lɛ, “Bɛŋ jîŋɛ bɛŋ yɛ̂ŋ, nle n'yɛŋ fɛwe gwenyɛ, muh wù jee che le Mwamuh lɛme a kibo kinchiɛɛŋ ki Nyo le.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Bo yu fiɛɛ fiyu, bo mo bo baŋ bintuŋ bɛ chiaaŋ, bo wanɛ fɛwɛɛwe, bo mo bo saa bachii bo gwe yi Tifiŋ le,
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 bo chii wu bo bu bɛ wu a kilaantɛŋ kɛɛ le, bo gɛɛŋ bo tumɛ wu bɛ ata. Bamii ba gɛ̀ bɛɛyi jiŋ yi nsa we baayɛ bikuŋ biboo, bo nya chumu wumu wu ba gɛ̀ tɛŋe lɛ Sol le, fɛ bo tume wu.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 No ba gɛ̀ tume Tifiŋ bɛ ata noo, wu buunɛ lɛ, “Tada Jiso, fîh kiyo kaŋ.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Wu mo wu ja wu tuŋ anyuu fɛkuu, wu jaŋ fɛwɛɛwe lɛ, “Tada, keefɛ wo jîŋɛ fiɛɛ fì befe finɛ fì bamii banɛ gee gɛ.” No wu jɛmɛ noo, wu mo wu kwe.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.