Atos 7
ncr (NCR) vs ACF
1 Kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ biih Tifiŋ le lɛ, “Mwɛɛ mù ba jɛme munɛ le nchiɛɛŋ?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Tifiŋ chvuu lɛ, “Bachii bɛ booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ yêgɛ bɛŋ yû. Nyo wu bvukugɛ gɛ̀ bunɛ fɛ chiji wese wù Ablaham le wu baaŋ wu chee Misobotɛmia, fɛ wu ja wu gɛɛŋ wu tu wu chee Alaŋ,
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 wu jɛmɛ wu le lɛ,
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Noo, wu mo wu ja Chadia ayu, wu gɛɛŋ wu tu wu chee Alaŋ. Chiji gɛ̀ doo wu kwe, Nyo ge wu ja wu to yanɛ a bɛŋ chee yo mɛɛse.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Wu tu wù nyu yanɛ, Nyo gɛ̀ baaŋ nya gɛ wu mo bɛ gwɛŋ gɛ, geenɛ, wu ka lɛ wu lé wu gê wu nyâ wu woŋ kfunɛ nyû we bɛ kiŋgogɛ ke. Nyo gɛ̀ ka noo, Ablaham baaŋ a kɛme gɛ mwa gɛ.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Nyo ka wu jɛmɛ wu le lɛ,
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Nlé ŋgê nôŋ ŋgɛ yi woŋ wuyu le,
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Nyo ka wu ji leh bɛ Ablaham, njiŋɛ wu leh wunɛ le lɛ Ablaham lé wu gê wu chvûse booŋ be yeh. Ablaham gɛ̀ boo Asik, lɛ doo nyume aju nyaaŋ wu chvuu wu yeh. Asik gɛ̀ boo Yakob wu chvuu tɛ wu yeh. Yakob gɛ̀ chvûu tɛ booŋ be ba yuufe ncho bafɛɛ yeh ba le bachiji chiji besa fɛ kfuu chesa besabɛŋ to chi saane.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 Bachiji chiji besa baa gɛ̀ ja bo tu bo bɛɛne kindoŋ bɛ Yosɛf wù mwa bwe bo, bo mo bo gesɛ wu, wu gɛɛŋ wu tu wù nyu nfwa woŋ wu Ijib le. Geenɛ, Nyo tu wu jiiŋe gɛh fɛ wu le,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 wu fii wu yi baŋgɛ be le bachii. Nyo ka wu nya wu bɛ bvufee, wu fɛ Falawu, Nfoŋ wu Ijib tu wu koŋe wu, wu mo wu gɛɛ wu lɛ wù nyû ŋkfuŋ we wù baaŋ, wu ka nyu muh wù jîiŋe fɛ kfuu che le.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Jɛŋ gɛ̀ ja yi koo Ijib aju achii mo Kanan, bamii yɛŋ ŋgɛ baaŋ. Bachiji chiji besa gɛ̀ kɛme gɛh fiɛɛ fijile gɛ.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Yakob gɛ̀ yu lɛ mwɛɛ munjile le Ijib, wu mo wu tuŋ booŋ be ba le bachiji chiji besa, bo gɛɛŋ yo ŋgɛnɛ wu fweele le.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Bo gɛ̀ doo bo kaasɛ bo gɛɛŋ yo ŋgɛnɛ wu kinfɛɛ le, Yosɛf mo wu ge booŋ ba bwee kɛɛ wu. Wu mo wu dunyɛ tɛ bo Falawu le.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Yosɛf mo wu chiiŋsɛ ntuŋ fɛ Yakob wu chiji le, lɛ wu bɛ kfuu che chichii tò Ijib. Kfuu chi Yakob gɛ̀ bee kife kiyu le muh mbaŋbvusooshwi ncho batɛŋ (75).
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Yakob yu noo, wu mo wu jo kfuu che chichii bo boh Ijib. Wu bɛ bachiji chiji besa gɛ̀ kweeyɛ yo bachii.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Bo gɛ̀ tuu agvuŋ aboo bo kaasɛ bo to, bo jiiyɛ Shɛkem a jɛŋ yi Ablaham gɛ̀ gu a booŋ ba Amo le.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 Kife gɛ̀ doo ki kojɛ ki Nyo lé wu gê fiɛɛ fì wu gɛ̀ ka wa Ablaham yu, bamii besa duu wa Ijib baaŋ.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Bamii ba Ijib gɛ̀ ghaa nfoŋ wumu wu ya kee gɛ Yosɛf gɛ.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Nfoŋ wuyu mo wu wɛɛne, wu ghɛge bamii besa, wu tooŋse lɛ bachiji chiji besa nôoŋe mu mwonɛ mu booŋ akfuuŋ bo kweeyi.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Le kife kinɛ kì ba gɛ̀ boyɛ Musɛ, nyu mwa wù joŋe baaŋ fɛ Nyo le. Bo kɛmɛ wu yeh yi kii le yi tɛde,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 bo mo bo jo wu bo gɛɛŋ bo gɛɛ akfuuŋ. Mwa Nfoŋ Falawu wù kwɛse gɛ̀ gɛɛŋ wu boŋ wu, wu lɛyɛ wu njɛ mwa ye.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Bo mo bo yɛyɛ Musɛ bɛ bvufee bvu bamii ba Ijib bvuchii, wù nyu muh wù kee njɛmɛ bɛ ki wu gêe mwɛɛ chuule.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Wu gɛ̀ doo wu bu biluŋ mbaanyɛ, wu ja wu kwajɛ lɛ wu lé wu gɛ̂ɛŋ wu yɛ̂ŋ no booŋ ba bwee ba le bamii ba Ishwala nyume.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Wu doo wu gɛɛne, wu yɛŋ muh wu Ijib nyuse muh wu Ishwala wumu. Wu lee fo lɛ wu chvuu kichvusɛ, wu mo wu yuuyɛ lo muh wu Ijib wɛɛ.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Wu gɛ̀ kwaji lɛ booŋ ba bwee le bo kɛɛ lɛ tuŋ Nyo wu lɛ wu tô wu bvûsɛ bo yi ŋgɛ le. Geenɛ, bo gɛ̀ baaŋ kɛɛ gɛ.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Bvu gɛ̀ bu bvu yuu, Musɛ ka wu gɛɛne, wu bu yi bamii ba Ishwala le bafɛɛ bo ja bo juu lɛbolɛbo. Wu lee fo ki wu gâde bvuju bvuyu, wu biih bo le lɛ, ‘Booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ le muh bɛ mwa bwee, ge la bɛŋ fɛ bɛŋ juu lɛbɛŋlɛbɛŋ?’
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Muh wù gɛ̀ nyuse mwa bwee wɛɛ ka wu tooŋsɛ lo Musɛ, wu biih wu le lɛ, ‘Gɛle yɛɛŋ wo lɛ wo sâge bee, wo suunɛ bansa besa?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Wo fɛnɛ ka goone ki wo yûuyɛ mɛ gɛh no wo chi yuuyɛ muh wu Ijib wɛɛ ŋguufɛ?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Musɛ yu noo, wu mo wu faaŋ wu ja woŋ wu Ijib le, wu fɛɛ lo wu gɛɛŋ wù nyu woŋ wu Midian le, wu gɛ̀ boo booŋ ba bilɛŋsɛ bafɛɛ yo.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Lɛ nyume ajiŋ a biluŋ mbaanyɛ, nchɛndaa wu Nyo bunɛ fɛ Musɛ le, yi ŋgu le wu bɛde yi kite ki mbiaŋ le nchvuuŋ mbebe Mbegɛ wù Sina le.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Musɛ yɛŋ fi gha wu, wu kɛŋsɛ mbebe le ki wu bîjɛ chuule no wu kɛŋse, wu yu Tada Nyo jɛmɛ wu le lɛ,
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Le mɛ wù Nyo wu bachiji chiji bena,
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Tada Nyo ka wu jɛmɛ wu le lɛ,
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nle n'yɛŋ wa chuule no ba nyiɛge bɛ bamii baŋ Ijib,
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Musɛ wunɛ le wu wù bo gɛ̀ faŋ wa, bo biih wu le lɛ, ‘Gɛle yɛɛŋ wo lɛ wo sâge bee, wo suunɛ bansa besa?’ Le wu wù Nyo gɛ̀ tuŋ lɛ wu gɛɛŋ wù nyu muh wu ge wu sage bo, wu ge wu bvusɛ bo yi ŋgɛ le. Nyo gɛ̀ tuŋ nyu nchɛndaa we wu to yi kite ki mbiaŋ kì gɛ̀ bɛde kɛɛ le wu fejɛ ntuŋ wɛɛ wu le.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Musɛ mo wu gɛɛŋ Ijib, wu ge mwɛɛ mu de yì yunɛ bɛ biŋgha bi mwɛɛ, wu bvusɛ bo yo. Wu ge mumu nyu fɛ joo yì Baaŋ yì Yɛɛde le, wu ka wu ge mumu nchvuuŋ a bo gɛ̀ jiɛnyi yo yi biluŋ le mbaanyɛ.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Le Musɛ wuyu wu gɛ̀ jɛmɛ bamii ba Ishwala le lɛ,
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Ka nyume gɛh wu wù Musɛ wù nchɛndaa wu Nyo gɛ̀ jɛmɛ wu le yi mbegɛ wu Sina le kife kì kintaashɛ ki bamii ba Ishwala gɛ̀ bee nchvuuŋ bɛ bachiji chiji besa, Nyo nya jɛ yì nyaa kinche lɛ wu feesɛ bee le.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Geenɛ, bachiji chiji besa ka bo faŋ ki bo yu fiɛɛ fì Musɛ jɛme, bo baa lo jiŋ wu le, bo tu bo koŋe ki bɛ bo kaase bo tuu lo fiboo jiŋ Ijib.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Bo mo bo jɛmɛ Aloŋ le lɛ, ‘Maa banyo bo lé bo sâa bee fwe, nje bee baaŋ ka kɛɛ gɛ fiɛɛ fì kooshi bɛ Musɛ wɛɛ wu gɛ̀ bvusɛ bee woŋ wu Ijib le gɛ.’
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Bo mo bo kɛnyɛ fimooso fi fiɛɛnɛ mwa naa, bo sɛɛyi nyáŋ bo ge kintanyɛ yu fi le, bo tu bo laŋeye yi fiɛɛ fì kɛnyɛ bo bɛ chiaaŋ yiboo le.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 No bo ge noo, Nyo mo wu baa jiŋ bo le, bo tu bo buune wa nyu fɛ juu bɛ kwii le mo jóŋ. Nyu gɛh no ba gɛ̀ saŋ a ŋwa wu bamii ba ntuŋ wu Nyo le lɛ, Nyo jɛme lɛ,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Bɛŋ gɛ̀ jiɛnyi bɛŋ tuude nyu chuŋ yi nyo wù bo tɛŋe lɛ Molok,
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 Bachiji chiji besa gɛ̀ jiɛnyi nchvuuŋ bo kɛme chuŋ yì duunyi lɛ Nyo le bɛ bo, bo gɛ̀ fɛ chuŋ yɛɛ bii yɛɛŋyɛɛŋ no yi Nyo gɛh chunyɛ Musɛ le gɛ̀ bee.Chuŋ yi Nyo|alt="Tabernacle" src="lb00259c.tif" size="span" loc="Lɛm 7:44" copy="Louise Bass" ref="7:44"
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Booŋ ba bachiji chiji besa gɛ̀ fi, bo tuu bo to yû yanɛ kife kì bɛ ba Joshwa gɛ̀ lode nshɛŋ yi bituŋ bì gɛ̀ bee yanɛ le, nyu Nyo wu gɛ̀ gɛɛne fwe wu kuŋe bituŋ biyu. Chuŋ yiyu mo yi nyu yanɛ too bude kife kì Nfoŋ Dabi gɛ̀ sage woŋ kfunɛ.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Wu yɛŋ lɛ Nyo koŋe wu chuule wu mo wu lɛgɛ lɛ Nyo bɛ̂ɛŋ wu jooŋ yeh wu nyâ wu wù Nyo wu Yakob chêe yu.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Gɛ̀ jiɛnyi Salamoŋ wu jôoŋ yeh yi Nyo yɛɛ.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Geenɛ, Tada Nyo wu le kikwɛɛ ki mwɛɛ munchii, to gɛ wu chee yeh yi jonɛ bamii le gɛ. Le gɛh yɛɛŋyɛɛŋ no muh wu ntuŋ wu Nyo wumu gɛ̀ saŋ wa lɛ Nyo jɛme lɛ,
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Fɛwe le kala waŋ,
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Gɛ fɛ mɛ mwɛɛ munɛ munchii gɛ?’”
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Tifiŋ mo wu ja wu jɛmɛ lɛ, “Bɛŋ tɛɛme bikwɛɛ baaŋ, muntele mwɛna bɛ bintuŋ biɛna le lo binshushu. Bena bachiji chiji bena le gɛh yɛɛŋyɛɛŋ. Bɛŋ faŋe segechii ki bɛŋ yûge Kiyo ki Yuude le.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Muh wu ntuŋ wu Nyo wumu le yu wù bachiji chiji bena gɛ̀ baaŋ booŋ gɛ bikaa a wu jiŋ gɛ? Ba gɛ̀ yuuyɛ bamii ba ntuŋ ba Nyo ba gɛ̀ jɛmɛ wa lɛ Muh wu Lɛme wù Nyo wù Chaaŋ lé wu gê wu tô. Wu gɛ̀ to, bɛŋ gesɛ wu, bɛŋ ka bɛŋ yuuyɛ wu.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Ka nyume gɛh bɛŋ ba Nyo gɛ tuŋ banchɛndaa be bo nya banchi be bɛŋ le bɛŋ faŋ ki bɛŋ bîi bo le.”
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 No bamii ba gɛ̀ sage woŋ yu fiɛɛ fì Tifiŋ jɛmɛ, muntele bɛde lo bo, bo tu bo ŋgeji bige.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Kiyo ki Yuude yisɛ yi Tifiŋ le, wu tu wu jiiŋe fie nyume we, wu ja wu yɛŋ n'yuu wu le wù Nyo le, wu ka wu yɛŋ Jiso wu lɛɛŋ a kibo kinchiɛɛŋ ki Nyo le.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Tifiŋ ja wu jɛmɛ lɛ, “Bɛŋ jîŋɛ bɛŋ yɛ̂ŋ, nle n'yɛŋ fɛwe gwenyɛ, muh wù jee che le Mwamuh lɛme a kibo kinchiɛɛŋ ki Nyo le.”
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Bo yu fiɛɛ fiyu, bo mo bo baŋ bintuŋ bɛ chiaaŋ, bo wanɛ fɛwɛɛwe, bo mo bo saa bachii bo gwe yi Tifiŋ le,
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 bo chii wu bo bu bɛ wu a kilaantɛŋ kɛɛ le, bo gɛɛŋ bo tumɛ wu bɛ ata. Bamii ba gɛ̀ bɛɛyi jiŋ yi nsa we baayɛ bikuŋ biboo, bo nya chumu wumu wu ba gɛ̀ tɛŋe lɛ Sol le, fɛ bo tume wu.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 No ba gɛ̀ tume Tifiŋ bɛ ata noo, wu buunɛ lɛ, “Tada Jiso, fîh kiyo kaŋ.”
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Wu mo wu ja wu tuŋ anyuu fɛkuu, wu jaŋ fɛwɛɛwe lɛ, “Tada, keefɛ wo jîŋɛ fiɛɛ fì befe finɛ fì bamii banɛ gee gɛ.” No wu jɛmɛ noo, wu mo wu kwe.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.